Tagarchief: Geloof

De essentie van het leven

mad belloHeel soms heb ik het gevoel dat ik bijna de essentie van het leven zou kunnen duiden in een simpele zin. Maar net op het moment, voor ik de hoek omga en die essentie bijna zou kunnen aanraken, ebt die hele denkbeeldige logica als een steen in het water met steeds bredere wordende ringen van verwatering.

Soms heb ik het idee dat het alles simpel te verklaren zou moeten zijn. De ultieme formule van het alles, die sommige wiskundigen ook proberen trachten te ontrafelen. Maar op het moment ben ik er van overtuigd dat ondanks ons waarnemingsveld, met alle technieken die we hebben dat het mogelijk maakt om dingen te laten zien wat we met onze ogen niet kunnen zien, maar een hele kleine fractie kunnen ervaren van onze werkelijkheid om ons heen, aangezien we zo onbetekenend klein zijn in een onbegrijpelijk oneindig universum.

De zin van het leven is niet de essentie. Ik vraag me steeds vaker af of het leven als individu zin heeft, heeft het leven zin? Heel veel mensen geloven ergens in, zo als ik ook jaren heb gedaan, en proberen zin aan het leven te geven door daar een diepere betekenis aan te geven waarvoor je het allemaal voor doet, of waarom sommige dingen in je leven gebeuren en op je pad komen. Vroeger was ik ook daarvan overtuigd en geloofde wat in oude boeken geschreven was. Maar tegenwoordig probeer ik het meer klinisch te bekijken en geen aannames te doen zonder dat het wetenschappelijk is gestaafd, aangezien voorlopige is dat wat wij op dit moment wel zeker kunnen weten, en de rest zijn in principe allemaal fabels, aannames en regels die mensen verzinnen om een houvast te hebben in deze wereld.

Wij zijn een van de vele evolutionaire producten voortgekomen uit de big-bang. Alles groeit, combineert en word ingewikkelder, maar of een individu of de hele mensheid zin heeft betwijfel ik! We zijn niet meer of minder dan een causaliteit die gegroeid is tot wat we nu zijn, maar als een flinke meteoriet de aarde zal raken en de hele mensheid uitgeroeid zal worden, dan zal er niets in het universum zijn die de mensheid zal missen, voor zo ver ik weet. Het universum zal gewoon verder gaan met evolueren en verschillende soorten van leven blijven produceren als de omstandigheden er zijn ongeacht of het enige zin heeft.

De essentie van het leven is groeien tot het stop en ondertussen overlevingsinformatie genetisch doorgeven. En die informatie doorgeven om het anderen verder te laten groeien tot ook dat eens zal stoppen. Theoretisch gezien zal uiteindelijk alles stoppen wat in dit universum is. Zal er iets na dit universum zijn?

Nokini

Vandaag is het echt voor het eerst dat ik van de nokini hoor. En persoonlijk vind het toch best een mooi antwoord op de burkini, waar ik een paar dagen geleden al over schreef. Als iemand het recht heeft om zich helemaal en onherkenbaar te bedekken, waarom niet helemaal puur natuur zo als moedernatuur ons ter wereld heeft gebracht?

naked in subway vol.1 from Urban Nudist on Vimeo.

Berlijnse metro verbiedt de nokini. Ja, las het echt voor het eerst op de: JOOP.nl 😀

Nog twee video’s over de nokini zien? Lees verder Nokini

24/7 nonstop nondualiteit TV

NonDualiteit gelul tot je een ons weegt. Als je nog niet verlicht raakt dan weet ik het niet meer… Aangeboden en mogelijk gemaakt door: a-dvaita.nl waar je alle afzonderlijke interviews kan zien.

Alles over nondualiteit en Advaita op: madbello.nl

IK HOEF NIET MEER TE ZOEKEN NAAR ANTWOORDEN

Osunlade, urenlang luisterplezier

Toevallig kom ik deze muzikant en DJ tegen. Kan niet anders zeggen dat het best lekker klinkt, heel ritmisch alla samba, maar wel heel deep house.

Maar wie is Osunlade? En waar zouden we zijn zonder Wikipedia?En vertaald met translate.google.nl en zelf hier en daar wat aangepast: ”Osunlade is geboren en getogen in St. Louis, Missouri. Hij componeerde muziek voor Sesamstraat tijdens de late jaren 1980 en het begin 90. Daarna verhuisde hij naar Los Angeles, waar hij werkte met artiesten als Patti Labelle en Freddie Jackson. Daarna verhuisde hij naar New York, waar hij stichtte Yoruba Records. Tot op heden heeft hij samengewerkt met artiesten als Roy Ayers, Nkemdi, Salif Keita, en Cesaria Evora. In 2006 bracht hij een album met de titel Waterman Maan, in 2007, bracht hij een album met de titel Elements Beyond op de Strictly Rhythm Records nieuw leven ingeblazen, en, in 2009, bracht hij het album Passage. Hij is een priester van de godsdienst Yoruba IFA. Door zijn geloof, Osunlade’s muziek heeft een diepe spirituele wortel in Yoruba tradities die ook terug te vinden in de naam van zijn platenlabel, album covers, en ook de titels van een aantal van de nummers die hij heeft geremixt zoals “Obatala y Oduduwa” en “Yemeya.”
Deze hier onder is de eerste die ik van hem tegenkwam, een mix van ruim een uur.

Luister en huiver DUS!

Meer horen van Osunlade? Lees verder Osunlade, urenlang luisterplezier

Gelijke behandeling, dat is pas discriminatie!

Oranje humor 2016 (2)Het lijkt bijna tegenstrijdig, maar ik zal het uitleggen. Zat even te wroeten in mijn gedachtes tot deze gedachte naar boven kwam ploppen, vond het zelf eigenlijk ook best gek, maar vanuit mijn natuurlijke interactie met medemensen is dat best wel te verklaren.

Als ik een interactie met iemand aanga, zal ik die gene nooit een gelijke behandeling geven. Nee, ik scan wat voor persoon het zou kunnen zijn, ongeacht afkomst, en probeer een innerlijk profiel te maken. En aan dat profiel of gedachte zal ik mij aanpassen tot zo ver het voor mij mogelijk is, om de communicatie en acties af te stemmen op het niveau van die gene, dat doen velen ook met mij, wel zo prettig voor die gene om elkaar beter te begrijpen en tegenmoet komen aan elkaars verwachtingspatroon.

Laten we stellen dat ik echt iedereen gelijk zou behandelen. Dan zou ik sowieso heel weinig vrienden hebben, maar dat terzijde. Als ik echt iedereen ongeacht afkomst en kleur gelijk zou behandelen, zonder rekening te houden met hun geloof en cultuur, dan zou ik echt heel bot overkomen en zij denken dat ik hun zwaar discrimineer om hun afkomst, en van de andere kant heeft het ook niets te maken met afkomst een kleur. Ik zal met Patrick anders dingen uitleggen dan aan Rob, ook al gaat het over het zelfde onderwerp.

Ja, ik doe aan etnisch en cultureel profileren en dat niet alleen. Profileer aan de hand van persoonlijkheidsarchetype om te voelen hoe je het beste met elkaar kan aansluiten en enigszins op een lijn der verwachtingen te voldoen. Dat was zo even mijn gedachte hier achter, al moet ik wel even toegeven dat he natuurlijk ook afhangt aan vele verschillende factoren en omstandigheden van vertrouwen.

Nog enkele en grappige tweets hier over zien? Lees verder Gelijke behandeling, dat is pas discriminatie!

Ik hoef niet meer te zoeken naar antwoorden

551278_102105209989610_1723618655_nNiet dat ik altijd op zoeken was, maar was op spiritueel vlak min of meer op zoek naar de antwoorden die waarschijnlijk vele mensen hebben op existentieel niveau. Het gebeurde 4 jaar geleden, onverwachts, op mijn werk, aan mijn bureau, toen ik een stuk over non-dualiteit en Advaita aan het lezen was, pats boem! Zo vanuit mijn onderbuik naar mijn hersenen, een licht bruisend gevoel van intens geluk, begrip en intense helderheid, een gevoel die waarschijnlijk niet langer dan een seconde geduurd heeft, maar als een steen in de vijvers zijn kringen langzaam wegebben. Op een of andere manier was het kwartje gevallen en begreep in den diepste waar het werkelijk over ging. Niet dat het moeilijk was, maar omdat het zo dichtbij is dat je er gewoon overheen kijkt.

Ik had me altijd al een vreemde eend in bijt gevonden, ook eigenlijk nergens echt thuis gevoeld en laat staan op mijn gemak bij vreemde mensen. Op een of andere manier heeft dat non-dualistisch inzicht van het ”NU” heel mijn leven op zijn kop gezet, of eigenlijk op zijn plaats. Ik ben nu tevreden met wat ik weet en ook nooit meer te weten zal komen, het is goed zo als het is. Ik wijs naar Advaita, maar in principe heeft het niets met religie of geloof te maken, maar meer met de feitelijkheid dat niemand het kan weten en alles wat er ooit is geschreven, bestudeerd, gediscussieerd, allemaal uit menselijke hand is op persoonlijke basis van aannames, de waarheid van vroeger is niet meer die van nu, en de waarheid van nu zal vast en zeker niet meer de waarheid van de toekomst zijn. Iedereen, iedere cultuur, groepen en individuen kleuren hun eigen waarheid naar believen in, dus waarom zou ik ergens in geloven dat door andere mensen is bedacht?

Het was als thuiskomen in mijzelf. Als mijn hersenen weer gedachtekronkels produceren, wat ze altijd zullen blijven doen, is er een deel in me die dan kijkt naar het nu! Wat is het probleem nu? In de regel is er nu nooit een probleem, heb geen honger, geen pijn, zit droog, niemand bedreig mij, enz enz. Als er probleem is, is meestal een probleem dat zich in de toekomt zou moeten aandienen, en met onze gedachtes gaan we alvast in het probleem zitten, terwijl op het moment zelf totaal geen problemen is. En tijdens het probleem ben je bezig met het probleem op te lossen, en na het probleem is er de opluchting. Dus de weg naar het probleem toe, word je onnodig belast met bagages die je niet hoeft te dragen.

Het is net of je stap terug doet om naar je gedachtes te kijken. Net of in je gedachtes een andere laag bijgebracht is die de mogelijkheid geeft om van een afstand naar je innerlijk te kijken. Ik denk dat het probleem is de meesten zich vereenzelvigen met hun gedachtes, je bent wat je denkt, ik denk, dus ik ben. Terwijl als je naar je gedachtes kijkt, zal je zien dat die echt random binnenkomen en daar alles met je doen als je het niet in de gaten hebt. De hersenen zijn er om te denken en je nieren om te plassen, wat niet wil zeggen dat als je plast, jij plas bent, maar wel een onderdeel van je organische symbiose.

En weet je wat het mooiste is van dit alles? Dat er totaal geen fuck veranderd, je leven blijft het zelfde, je normen, waardes, werk, familie, vrienden, mening. Het enige is waarschijnlijk een extra laag van relativering om beter om te gaan met situaties op de langere termijn. Rust en zekerheid, geen zorgen, geen schuld om dingen die je toch niet meer terug kan draaien, wat niet wil zeggen dat ik nooit problemen heb, zat! Maar je sta er anders in, je kan niet alles oplossen en meestal lossen problemen zichzelf op door het verstrekken van de tijd, zonder dat jij er iets aan hebt moeten doen.

Ik weet! Of juist niet en makkelijk lullen en weet ook niet hoe je bij iemand het kwartje kan laten vallen, omdat ik het iedereen gun, maar veel lezen over deze materie kan al een begin zijn, en wie weet! Namaste 😉

Advaita Nederland spreekt met Mike Di Bello

Texel 2016 (6)

Het Medium 3.0 LIVE (sessie 005)

Dit was LIVE, dus vragen worden niet meer beantwoord, alleen in de LIVE uitzending. Dit was de 5e officiele LIVE uitzending, en die kan je Hier onder terugkijken. Meer weten over madbello Het Medium 3.0 LIVE? Kijk en lees dan op: madbello.nl/het-medium

Het Medium 3.0 LIVE (sessie 005) stel meerdere vragen die met Ja of NEE te beantwoorden zij

Geplaatst door Mike Di Bello op maandag 4 juli 2016

Wie weet het wel?

Ik weet het. ”Er is niets te vinden, niets te zoeken, niets te overdenken, niets te vragen, niets te antwoorden. Er zijn geen doeleinden om naar te streven, er valt niemand te redden, er is geen verlichting, geen boeddhaschap, geen nirwana om te bereiken, geen samsara om van je af te schudden. O, dit alles omhelzende, alles insluitende, alles verwelkomende niets, deze uitgestrekte openheid, deze ruimte waarbinnen alles opkomt en weer ondergaat.” Lees het verder in het: Boeddhistischdagblad.nl

Maasbach een Sekte?

Maasbach is echt een standvastig beeld in Den Haag met zijn grote gebouwen en vlaggen op het druk bereden kruispunt aan de Loosduinseweg, Paul Krugerlaan, Regentesselaan, Beeklaan en De La Reyweg. Ik hoorde het paar dagen geleden op Radio 1 en was zeer verbaasd, omdat het zo vertrouwd in het straatbeeld aanwezig staat, en ik verschillende mensen ken die daar bij zitten. Geen vrienden of zo, maar via via bijna dagelijks contact mee heb. Niet dat ik van hen zelf heb gehoord dat ze bij Maasbach zitten, maar wel van hun collega’s. Dus laten we zeggen dat het geen mensen zijn die anderen lastig vallen met hun geloof.

Maar vandaag kreeg ik een interessant artikel van de decorrespondent.nl cadeau. Met zeven verhalen van getuigen die bij Maasbach hebben gezeten. Zeer interessante kijk in die kerk en hoe David Maasbach aan het radicaliseren is: Om bij de Happy Family van deze tv-dominee te horen, moesten leden met hun eigen familie breken – decorrespondent.nl

Het gekke is dat ik toen een jaar of 15 was, ruim een jaar gitaarles heb gehad bij de pinkstergemeente in Voorburg. Een jaar lang niets in de gaten gehad, tot het het eindejaarsconcert werd aangekondigd. Natuurlijk al mijn familie en vrienden en kennissen uitgenodigd, tot we daar waren, in een achteraf kerkje met allemaal fanatieke gelovigers en gehandicapten op de eerste rij en onze muziek steeds langer werd afgewisseld met hele lange fanatieke volhardende preken. En toen ging bij ons een beetje een lampje branden, maar voor de rest waren ik en de rest van mijn familie en vrienden onwetend van sektes of wat dan ook, een tijd ruim voor het internet he!

Maar de opvolgende weken dat ik gitaarles kreeg, werd er tussen het gitaarspelen door geprobeerd mij de boodschap even duidelijk te maken. Met vragen zo in de trend van: ”heb je wel begrepen wat we vorige week het over hadden” en de belangrijkheid van die boodschap. Na een paar weken vond ik toch best vervelend worden en niet meer leuk om daar te gaan, met de verwachting dat er op je geweten werd ingespeeld, en uit mij zelf de lessen opgezegd. Bij me laatste les kreeg ik nog een een hele preek, wel een preek die niets met de kerk te maken had, maar wel geloof ik uit bezorgdheid. Omdat ik toen al meer naar de rock kant neigde, ging het meer over het gitaarspelen en de drugscultuur in de muziekwereld en de gevaren ervan.

Hier kan je naar de uitzending van Radio1 luisteren over de kerk van David Maasbach en Robin de Wever, de schrijver van het artikel in De Correspondent.

Dat was in ieder geval mijn ervaring van een sekte in wording. Zo als het nu blijkt…

Televisieprediker David Maasbach dwingt leden te breken met familie

De uitzending van: Een Vandaag, plus artikel daar onder.

Wat Heeft Bloggen Met Mij Gedaan

madbello.JPGHeel veel kan ik zeggen. Het begon allemaal op een saaie april dag in 2005, toe ik me aan het vervelen was. Dat was op MSN Space en het had weinig om het lijf, maar toch! Ik las geen kranten en keek niet naar het nieuws of andere actualiteit programma’s, was niet echt met politiek bezig en had ook niet echt een menig erover. Het onbeperkte internet voor consumenten via de kabel was pas een paar jaar beschikbaar en was meer geïntrigeerd in het maken van site’s met html, zo maar voor de lol. Tot op een dag een vriend van me (Rick) met een eigen hosting bedrijf mij op: WordPress wees, maar zo technisch was ik allerminst en allemaal echt nieuw voor me. Dus heeft Rick een domein voor me aangemaakt en WordPress voor me geïnstalleerd, en toen was het hek van de dam!

Zo snel ging het ook weer niet, maar toch! Was met html bezig en vroeg me af hoe bepaalde sites het deden, met elke keer nieuwe item boven aan en nog eens reacties van vreemden er onder, ik snapte er echt de ballen van. Maar met WordPress ging echt een hele wereld voor mij open en dacht: ”oooH! Zo doen die flikkers het!” Na een paar weken en maanden van verdieping wist ik hoe ik een eigen domeinnaam moest aanvragen, wat en hoe FTP werkt en dat voor WordPress je een database nodig hebt en hoe je WordPress op je eigen domein moest installeren.

madbello-internet-verslaafd.jpgEn toen ging ik echt bloggen op eigen domein. En dat was bijna precies een jaar later, 11 april 2006. Ik was gelijk helemaal gebiologeerd, al die creatieve en beeldende vrijheid, maar om je template naar je eigen hand te zetten moest je toch echt een beetje in PHP verdiepen. Posten is een ding, maar hoe krijg je lezers? Dat werd spammen op andermans blogs, aangezien toen er nog geen sociale media was. Maar op een of andere manier, na maanden en gemiddeld 200 kliks per dag, had ik weinig respons. En door blogpost van de grotere bloggers te bestuderen kwam ik er achter dat je wel een uitgesproken mening moest hebben om reactie’s en kijkers uit te lokken.

Het probleem was dat ik totaal geen uitgesproken mening had en nog eigenlijk niet heb. Het issues was dat je snel en actueel moest zijn, en daar een mening over hebben, of in ieder geval een duidelijke harde stelling plaatsten. En in die tijd was Google niet moeilijk met zijn ranking en als je een unieke blogpost titel had waar je dacht dat mensen makkelijk in zouden typen, kwam je al snel bovenaan en in de eerste pagina van de zoekresultaten, en dat werkte vrij goed met voornaam en achternaam.
madbello-welcom.gif
Dus tussen het technisch geneuzel in de code van WordPress en zijn onderhoud, ben ik langzamerhand het actuele nieuws steeds vaker gaan volgen en tegenwoordig eigenlijk geïntegreerd in mijn leven.  En dat niet zo zeer voor mijn blog tegenwoordig, maar uit puur interesse. En door de jaren heen heb ik me door schande, vallen en opstaan in vele onderwerpen verdiept, zo als copyright op het internet, privacy, binnenlandse politiek afhangend aan de mondiale geopolitiek, Europese Unie, patentrecht door corporaties, juridische mondiale en binnenlandse rechtsgang, wetenschap, psychologie, Big Pharma en andere futiele volatiliteiten die ik op het internet tegen kom.

Laten we zeggen dat ik door het bloggen op een of andere wijze wijzer ben geworden. En ongelooflijk dat je in je eentje eigen content aan kan bieden in een bepaalde omgeving die door je zelf is ontworpen met de vele hulpmiddelen die er op internet te vinden zijn. Bloggen is niet zo zeer een verslaving, maar elke keer als ik iets geblogd heb, voel ik me op een of andere manier gelukkig en voldaan, hoe raar het ook moge klinken. En niet dat het zo zeer een verplichting is, ik doe het alleen als ik er zin in heb en geïnspireerd door iets ben, gewoon de waan van de dag wat ik tegenkom… Lees verder Wat Heeft Bloggen Met Mij Gedaan