Tagarchief: Non-dualiteit

24/7 nonstop nondualiteit TV

NonDualiteit gelul tot je een ons weegt. Als je nog niet verlicht raakt dan weet ik het niet meer… Aangeboden en mogelijk gemaakt door: a-dvaita.nl waar je alle afzonderlijke interviews kan zien.

Alles over nondualiteit en Advaita op: madbello.nl

IK HOEF NIET MEER TE ZOEKEN NAAR ANTWOORDEN

Ik hoef niet meer te zoeken naar antwoorden

551278_102105209989610_1723618655_nNiet dat ik altijd op zoeken was, maar was op spiritueel vlak min of meer op zoek naar de antwoorden die waarschijnlijk vele mensen hebben op existentieel niveau. Het gebeurde 4 jaar geleden, onverwachts, op mijn werk, aan mijn bureau, toen ik een stuk over non-dualiteit en Advaita aan het lezen was, pats boem! Zo vanuit mijn onderbuik naar mijn hersenen, een licht bruisend gevoel van intens geluk, begrip en intense helderheid, een gevoel die waarschijnlijk niet langer dan een seconde geduurd heeft, maar als een steen in de vijvers zijn kringen langzaam wegebben. Op een of andere manier was het kwartje gevallen en begreep in den diepste waar het werkelijk over ging. Niet dat het moeilijk was, maar omdat het zo dichtbij is dat je er gewoon overheen kijkt.

Ik had me altijd al een vreemde eend in bijt gevonden, ook eigenlijk nergens echt thuis gevoeld en laat staan op mijn gemak bij vreemde mensen. Op een of andere manier heeft dat non-dualistisch inzicht van het ”NU” heel mijn leven op zijn kop gezet, of eigenlijk op zijn plaats. Ik ben nu tevreden met wat ik weet en ook nooit meer te weten zal komen, het is goed zo als het is. Ik wijs naar Advaita, maar in principe heeft het niets met religie of geloof te maken, maar meer met de feitelijkheid dat niemand het kan weten en alles wat er ooit is geschreven, bestudeerd, gediscussieerd, allemaal uit menselijke hand is op persoonlijke basis van aannames, de waarheid van vroeger is niet meer die van nu, en de waarheid van nu zal vast en zeker niet meer de waarheid van de toekomst zijn. Iedereen, iedere cultuur, groepen en individuen kleuren hun eigen waarheid naar believen in, dus waarom zou ik ergens in geloven dat door andere mensen is bedacht?

Het was als thuiskomen in mijzelf. Als mijn hersenen weer gedachtekronkels produceren, wat ze altijd zullen blijven doen, is er een deel in me die dan kijkt naar het nu! Wat is het probleem nu? In de regel is er nu nooit een probleem, heb geen honger, geen pijn, zit droog, niemand bedreig mij, enz enz. Als er probleem is, is meestal een probleem dat zich in de toekomt zou moeten aandienen, en met onze gedachtes gaan we alvast in het probleem zitten, terwijl op het moment zelf totaal geen problemen is. En tijdens het probleem ben je bezig met het probleem op te lossen, en na het probleem is er de opluchting. Dus de weg naar het probleem toe, word je onnodig belast met bagages die je niet hoeft te dragen.

Het is net of je stap terug doet om naar je gedachtes te kijken. Net of in je gedachtes een andere laag bijgebracht is die de mogelijkheid geeft om van een afstand naar je innerlijk te kijken. Ik denk dat het probleem is de meesten zich vereenzelvigen met hun gedachtes, je bent wat je denkt, ik denk, dus ik ben. Terwijl als je naar je gedachtes kijkt, zal je zien dat die echt random binnenkomen en daar alles met je doen als je het niet in de gaten hebt. De hersenen zijn er om te denken en je nieren om te plassen, wat niet wil zeggen dat als je plast, jij plas bent, maar wel een onderdeel van je organische symbiose.

En weet je wat het mooiste is van dit alles? Dat er totaal geen fuck veranderd, je leven blijft het zelfde, je normen, waardes, werk, familie, vrienden, mening. Het enige is waarschijnlijk een extra laag van relativering om beter om te gaan met situaties op de langere termijn. Rust en zekerheid, geen zorgen, geen schuld om dingen die je toch niet meer terug kan draaien, wat niet wil zeggen dat ik nooit problemen heb, zat! Maar je sta er anders in, je kan niet alles oplossen en meestal lossen problemen zichzelf op door het verstrekken van de tijd, zonder dat jij er iets aan hebt moeten doen.

Ik weet! Of juist niet en makkelijk lullen en weet ook niet hoe je bij iemand het kwartje kan laten vallen, omdat ik het iedereen gun, maar veel lezen over deze materie kan al een begin zijn, en wie weet! Namaste ­čśë

Advaita Nederland spreekt met Mike Di Bello

Texel 2016 (6)

Woorden Over Niks

Janneke Geurts aan het woord over non-dualiteit. Woorden Over Niks, interview van ruim 1 uur over de weg ernaar toe en de pijn van liefdesverdriet en het leven en waarom ze gestopt is met haar schitterende weblog: woordenoverniks.wordpress.com

Hopelijk gaat ze snel weer bloggen, we wachten in alle geduld…

Mijn Twitter Tijdlijn is Echt Beschamend

Dat heb ik weer! Vandaag maak ik een blogpost over een tweet van EinsteinBarbie (Stella Bergsma). En om haar te bedanken voor haar grappige en toch prikkelende tweet, maak ik wat promotie van haar geweldige nieuwe boek. En wat schets mijn verbazing? Mijn eigen Twitter tijdlijn nog wel!

EINSTEINBARBIE vs madbello

En ik post op Twitter echt zelden foto’s of selfies van mijn zelf. En laat staan zo iets als op de screenshot hier boven te zien is. Buiten het feit dat die fototweet van mij niets met die billen te maken hebben, maar wel op non-dualiteit, of non-dualisme. Maar grappig vond ik het wel om te zien hoe mannen reageren als ze de billen van EinsteinBarbie zien! ­čśÇ

Menselijke Superioriteit

mad boosZijn mensen wel zo superieur zo als we denken en verheven boven alle leven op aarde? Cogito ergo sum (Ik denk, dus ik ben), had iemand tegen mij gezegd. Mijn antwoord was: ”je bent het denken niet, je bent ook als je niet denkt. De nieren zijn er om te plassen en de hersenen om te denken”. Deze uitspraak is gebaseerd op non-dualiteit en Advaita en door de meeste mensen nog niet ingebed als mogelijkheid. Zijn antwoord was logischerwijze: ”de uitspraak duidt waarin we ons onderscheiden van dieren. Dieren plassen wel en mensen ook. Maar dieren denken niet en dat doen mensen wel.” Dit is natuurlijk het meest gangbare en geaccepteerde antwoord, maar is het wel zo?

Zouden dieren echt niet denken? In ieder geval zeker niet zo als wij denken en gelukkig maar! Ik ben van overtuig dat dieren wel denken, in andere patronen dan wij, meer met emoties, ze voelen de zelfde angsten en behoeftes als wij en kunnen zeker onderling samenwerken. Ons denken is zondermeer een stuk complexer en zeer gedetailleerd, kijk maar wat we de laatste 100 jaar voor elkaar hebben gekregen in technisch opzicht.

Maar mijn mening is dat ons superieur denken weinig goeds heeft gebracht. In de afgelopen 100 jaar is het ons gelukt om het ecosysteem van een heel planeet te ontregelen en als we nog even doorgaan het zo goed als onleefbaar maken. De mensheid, hoe intelligent ook, is niet in staat om zich te organiseren. We weten wat het beste is, maar we handelen er niet naar, percentueel gezien en uitzonderingen daargelaten. Is ons denken dan zo slecht? Aangezien mensen vinden dat wij de enige levende wezens die kunnen denken. Ik denk het niet, gewoon onderdeel van de evolutie, alleen hoe mensen met het denkvermogen omgaat is vaak bizar en beestachtig, hoewel!

no lives matter

Nondualiteit Door Paul Smit

Het is wel een speech voor managers, maar doet er niet af de boodschap. Heel simpel en basic en bijna kinderlijk uitgelegd. Luister goed! En laat het tot je doordringen…….

Lees verder Nondualiteit Door Paul Smit

Satsang bij Nicky Verbeek

mad selfieHet was mijn allereerste satsang dus voor mij ook de vraag. En de vraag is alleen maar groter geworden, heb nog geen tijd gevonden om een boek over Advaita te lezen, maar wel veel op internet gelezen en gescand en dacht zo’n beetje het wel te weten, ”helaas” was deze satsang best confronterend en mij tot net andere inzichten gebracht dat ik het toch anders naar moet kijken en beleven. Een satsang is gewoon een bijeenkomst, samenzijn tot doel het inzicht door te geven en de vlam in je ontsteken waardoor het kwartje valt en het mysterie van het leven zijn plek krijgt, of eerder jij je plek krijgt in wat er nu gebeurt. Sommigen noemen het verlichting en andere een inzicht, je gaat in een soort van discussie waardoor alle onderwerpen van het leven de revue passeren, van de dood, re├»ncarnatie, chakra’s, boeddhisme tot de vergankelijke dagelijkse dingen en gebeurtenissen van het leven, de identificatie en de projecties. Nicky Verbeek Probeert alle vragen met haar inzichten te beantwoorden aangevuld door wijze gasten die ook vragen beantwoorden of juist vragen aan jou stellen.

Ik zei al dat het confronterend was om te zien dat mijn idee├źn niet helemaal juist zijn en juist het tegenovergestelde ook een optie was. Het was inspannend om live alle invalshoeken te volgen en proberen verstandelijk te begrijpen, wat niet altijd ging omdat te diep in de materie of inzicht in ging, maar juist interessant om mee te maken dat verworven inzichten en ingebakken patronen aan het wankelen worden gebracht en je inzetten om verder te kijken dan het al wat zo vanzelfsprekend is. Omdat ik weet en meegemaakt heb dat het inzicht zo basaal en universeel is dat je daar gewoon overheen kijkt, het zit zo dicht bij ons zijn dat we het gewoon niet zien en aan voorbijgaan. Wat mij betreft heeft een satsang tot doel de trigger in je te openen en proberen te bewerkstelligen dat het kwartje valt.

Ik dacht dat het kwartje al bij mij verschillende keren was gevallen, maar vandaag viel het niet. Wat wel viel was ik verder moet kijken en denk dan mijn neus lang is en de deur openen naar dat ene dat voor mijn neus en altijd geweest is. Vanuit de Big Bang en sterrenstof vanuit alles en wij zijn ontstaan, middels evolutie heeft het universum een begin van bewustzijn ontwikkeld om zichzelf te aanschouwen. Gedachtestromen als aanloop van mijn inzicht, dit was geloof ik mijn eerste stukje na mijn eerste Advaita inzicht: Schets van illusie van het dagelijkse denkende ikke in mijn lichaam

Advaita en Nondualiteit simpel uitgelegd

Misschien voor jouw ongelooflijk, maar de ”waarheid” en een bepaalde kern kan wel eens heel dichterbij zijn dan je zou kunnen vermoeden. ­čśë

Advaita Nederland spreekt met Mike Di Bello

551278_102105209989610_1723618655_nEen interview van Advaita Nederland met mij via de chat van Facebook. Een beetje verbaasd dat ik gevraagd werd aangezien ik nog geen boek heb gelezen over Advaita Vedanta en non-dualisme en laat staan dat ik een Satsang heb bezocht, maar toch! Hier onder een kijkje in de psyche van madbello en zijn spirituele belevingen. Hier nog meer interviews van AN.

AN: Hoi Mike, wat is jouw link met Advaita?

Mike: Wat is mijn link met Advaita? Eigenlijk geen, toevallig jaren geleden twee boeken van Eckhart Tolle gelezen, maar verder dan het NU was ik nog niet gekomen. Tot vorig jaar september door een blogpost die ik had geschreven, door iemand op Advaita Vedanta werd verwezen. Had al het een of andere over non-dualiteit gelezen maar het kwartje was nog niet gevallen tot ik een tekst aan het lezen was en zonder het te verwachten werd gefulmineerd door een diep inzicht die een paar dagen heeft geduurd en alle teksten over Advaita Vedanta en non-dualiteit achteraf op zijn plek vielen. En zo ben ik in deze stroming geïnteresseerd geraakt, dus ik moet nog steeds mijn eerste boek over dit onderwerp kopen.

AN: Okee.
Kun je iets zeggen over dat inzicht, Mike?

Mike: Nee niet echt, het is niet echt in woorden te vatten en anders zou het een herhaling zijn van wat er al zo veel geschreven is. Het is meer een algeheel gevoel, iets dat op dat moment alle puzzelstukjes bij elkaar laat vallen. Het geeft je op dat moment het antwoord dat je nodig had, maar het vervaagt ook waardoor je dan meer vragen krijgt. Dat inzicht is niet in woorden te beschrijven maar geeft je wel een basis waardoor je anders naar de wereld om je heen kan kijken.

AN: Hoe anders?

Mike: Je kan de wereld om je beter relativeren, menselijke gedragingen beter doorgronden en je zelf beter begrijpen. Het geeft je handvatten om afstand te nemen van je eigen lichaam en gedachtes en situaties van een afstand te bekijken.

AN: Neemt er ‘iemand’ dan waar? Wie is ‘je’ volgens jou?

Mike: Het is heel anders dan de wereld te ervaren als je denkt je lichaam en gedachtes te zijn en door je ”eigen” gedachtes geleefd te worden. Er is iets dat waarneemt, dat is zonder twijfels, maar wat dat ”je” of ikke is dat weet ik niet. Daar heb ik vele discussies op Facebook gelezen, maar echt wijzer word je er niet van en vaak erg vermoeiend, het wordt eerder een mindfuck. Probeer er niet over na te denken en te zijn zo als het is, veel andere keuzes heb ik niet. Dat ikke is een tijdelijk stukje afgesplitst universeel bewustzijn.

AN: Hoe bedoel je dat: ‘Dat ikke is een tijdelijk stukje afgesplitst universeel bewustzijn?’

Mike: Dat het uiteindelijk weer een zal worden zo als alles om ons heen. Maar dat zijn allemaal aannames.

AN: Je zegt dat je toevallig twee boeken van Eckhart Tolle hebt gelezen. Hoe zo toevallig?

Mike: Dat toevallig is meer achteraf gezien. Ik vond het toen heel inspirerend en zeer werkbaar voor mij op dat moment. Het grappige is dat in de boeken van Eckhart Tolle voor zo ver ik me kan herinneren geen verwijzingen waren naar de Advaita en toen ik jaren later specifiek in non-dualisme en Advaita geïnteresseerd raakte kwam ik Eckhart Tolle weer tegen.

AN: Zie jij verschillen en overeenkomsten tussen Eckhart en Advaita?

Mike: De traditionele Advaita Vedanta beslaat een heel spectrum en alles is duidelijk en taai uitgelegd hoe de dingen zich tot elkaar verhouden, vrij traditioneel en duidelijk maar voor mij niet inspirerend. Eckhart Tolle spits zich bijna uitsluitend op het onderwerp tijd en het NU, hoe je daar naar kan kijken. Dat is in ieder geval wat mij het meeste is bijgebleven.

AN: Ben je voor jezelf nog onderweg, heb je er slechts aangeroken, bijvoorbeeld door dat inzicht of zoek je in het geheel niet (meer)? Was dat inzicht eigenlijk voldoende?

Mike: Er is geen weg! Om een van de vele geijkte uitspraken uit te spreken maar ”ik” denk dat er nooit een einde aan zal komen en alles aan een constante evolutie is onderhevig. Voorlopig is dit inzicht heel bevrijdend en voldoende en zien of ik al lezende op alle Facebook groepen ergens een vlam gaat branden en inspiratie kan opdoen.

AN: Doe je ook moeite om je inzicht met andere mensen te delen?

Mike: Aan mij zeer naasten en mensen die er open voor staan zeker, het is zelfs een soort van spot en humor geworden bij bepaalde situaties al ben ik verbaal niet zo sterk om dingen goed uit te leggen, of ze het fulminerend inzicht en het kwartje is gevallen weet ik niet, maar het is wel intrigerend om mensen bewust te kunnen maken dat ze hun gedachtes niet zijn en daar tegen aan kunnen kijken om daarin niet meegesleept te worden. In het dagelijks leven en op het werk is het ook toepasbaar al zal ik niet zo snel over Advaita of non-dualisme zelf beginnen. Het is makkelijker gezegd dan gedaan omdat ik vaak zelf moeite moet doen om zo gezegd contact te maken van het ”centrum” en weer proberen te herinneren waar het over ging. Persoonlijk verdwaal ik vaak in het labyrint van gedachtes en kost altijd enige moeite om daaruit te komen en een balans te vinden.

AN: …Je balans vinden… Hoe doe je dat dan?

Mike: Het is letterlijk in je hoofd een stap achteruit doen, je doet een flinke stap terug om het overzicht van het ”geheel” te hebben, om je gedachtes te kunnen aanschouwen en zien wat voor emoties het teweegbrengen en het moment relativeren. Een stap uit je lichaam is een groot woord, een halve stap komt meer in de buurt. Soms gepaard met een diepe zucht en uitblazen van alle spanning in je lichaam. Het is eerder een noodgreep als ik bezig ben met mensen om mij heen, ongestoord dagelijks mediteren werkt het beste natuurlijk.

Het is meer de balans vinden in de activiteiten in de wereld om je heen. Dat staat buiten de ”ware kern” zeg maar. Mediteren en de totale stilte en leegde proberen te bereiken en zien zonder iets te verwachten en te oordelen wat er komt.

AN: Okee.
Wil je nog iets toevoegen aan dit interview?

Mike: Hoe penibel welke situatie dan ook is, Het komt altijd goed en het is nooit het einde.

AN: Mooie afsluiting, Mike!

988283_133543776845753_90534243_n

Zwart oneindig bewustzijn

Eye_dilateHet zwart van onze ogen waar achter wij kijken, de pupil. Het waarnemende en waar alle licht invalt en waargenomen wordt, net zo zwart als de achtegrond van het oneindig universum. Net als onze ogen alles waarnemen wat er waar te nemen is neemt de zwarte achtergrond heel het universum waar. Net zo als een zwart gat waar alles ingezogen word wat in zijn aantrekkingskracht komt, zuigen onze ogen en zintuigen alle waarnemingen tot ons toe zonder ooit verzadigd te raken.