Categoriearchief: Persoonlijk

Coronapandemie ons onzichtbare vijand?

Weet je, ik doe precies wat Rutte zegt! Hou me strikt aan de voorschriften, en de rest zal mijn worst wezen. We zijn allemaal ongeveer in dezelfde omstandigheden beland, wat de illusie van de ”vrije wil” steeds meer aannemelijker maakt, we zijn gewoon een onnadenkende egoïstische kudde. Juist met al het denken en ratio, bewustzijn en technisch vernuft dat we hebben, leven wij op kantelpunten. Ik heb het gevoel dat we de situatie vanuit een beperkte, en verkeerde perspectief bekijken, zoals meestal, aan symptoom bestrijding doen, in plaats van de bron zelf aan te pakken.

Is de coronapandemie ons onzichtbare vijand? Ongetwijfeld, maar als ik het sec globaal bekijk, is de mensheid zelf een pandemie op deze aarde. De statistieken van de afgelopen honderd jaar geven aan dat de mensheid verantwoordelijk is voor het laten verdwijnen van 80% van het ”wildleven” of wel bijna een massa-extinctie. En tot in de verste en diepste uithoek van de wereld is er microplastic te vinden, zelfs in vissen en vogels. Als ik het zo sec bekijk is de mensheid zelf een egoïstisch parasiet die de wereld kaal aan het vreten is. Meer kan ik er niet van maken, het is zoals het is.

Dat van 80% van het ”wildleven”. Heb ik van Wikipedia.

podblog Melodrama

Een melodrama is! Een toneel, of filmwerk waarin een voorspelbare verhaallijn met emotioneel effectbejag wordt uitgewerkt, terwijl voor de personages stereotypen worden gebruikt. Bron: Wikipedia. En weet je wat ik het ergste vind? Het maakt niet uit wat voor muziek je maakt in je vrije tijd, iedereen vind het sowieso bagger, oke! Ik weet dat ik geen gangbare muziek maak, en de wereld is erg onderverdeeld in niches, en ben overtuigd dat ik ook ergens een niche ben, het is maar net. Maar het ergste vind ik nog dat je als je laat zien wat je er mee zou kunnen verdienen, of toevallig wat afgelopen maand september is binnengekomen laat zien, klinkt mijn muziek gelijk een stuk beter. Over muzieksmaak valt niet te twisten, dat weet ik als geen andere, maar bij vele mensen schijnt muziek pas goed te zijn als het geld opbrengt.

Ik weet niet of dat echt een Nederlandse mentaliteit is. Maar daar zakt mijn broek echt van af, zeg gelijk dat je muziek pas goed vind als het bakken met geld opbrengt, ik bedoel maar, als dat de maatstaf waar iemand je muziek op beoordeeld, verspil mijn tijd niet met je gezeik, en ga lekker naar de top 40 luisteren.

Dat is het probleem om in een land vol azijnzeikers te wonen. Je zou er bijna zelf zuur van worden. Mijn muziek is trouwens ook gewoon gratis te downloaden op mijn Soundcloud, ook via torrents en andere illegale sites, maar op mijn Soundcloud download je het wel in de beste sound kwaliteit, wav./16bit. Ik bedoel maar, geld maakt me echt geen fuck uit, en dit is alleen wat uit verkoop en streaming komt. Oke, ik ben al blij als er in een maand 30 euro binnenkomt, en dat is al veel, de muziekindustrie is hetzelfde als meespelen met de postcodelotterij, als je geen marketing en promotie inzet. Wat niet minder spannend is, en des te verrassender, vooral omdat muziek een hele lange responstijd nodig heeft, maar helaas nog steeds niet kostendekkend…

De rest van mijn onsamenhangend verhaal lezen? Desgewenst met muzikale begeleiding, omdat jij die ene bent! Lees verder podblog Melodrama

Er Gaat Niet Boven het Spelen In Een Echte Band

Dat heb ik heel vroeger nog gedaan. In verschillende bandjes, mijn eerste bandje was op mijn 15e, met wat boerjongens in de straat (Jan v/d Heijdenstraat in Den Haag, dat huis is inmiddels onbewoonbaar), eerst gewoon in huis, maar toen het echt te hard werd, moesten we in een oefenruimte, toen speelde wij nog gewone Hard Rock. Maar de gaafste band waar ik in heb mogen zitten is echt de ”Skrambled”, mijn wilde jaren, toen was ik 18, in Bologna, Dark Punk Rock. En daarmee ook een paar echte optredens in jongerencentrums gesubsidieerd door de gemeente. En dat gevoel van samenzijn op een podium, en samen een bak herrie produceren heb ik na de Skrambled helaas nooit meer kunnen ervaren, het is z’n machtig gaaf gevoel. En laat staan in de jaren 90 toen ik me meer op elektronische muziek ging richten, en kopen wat ik kon betalen.

Ik vind het nog steeds ongelooflijk! Op het moment kan ik in principe alles maken wat ik wil, en ook laten klinken hoe ik het wil. Ik heb alle instrumenten die op de wereld bestaan tot mijn beschikking, zelfs hele orkesten, opera’s, zangers en zangeressen. Fantasie is je enige beperking, hoewel het wel handig is als je wat natuurkundig basale principes kent die met geluid te maken hebben, en weet hoe geluid beweegt in de ruimte. Aangezien of je muziek maakt met een computer, of met een echte band in de studio, uiteindelijk zit je altijd gevangen in dezelfde natuurwetten die je speaker moeten laten trillen. Dus niet alleen fantasie zou een beperking zijn, maar ook wat technische en computer vaardigheden. Maar in principe kan je in een dag leren hoe je muziek moet maken. Alleen je zal nooit het gevoel kunnen ervaren hoe het voelt om live met een band te spelen, dan krijgt muziek een totale andere dimensie erbij, die wat tribaal weg heeft.