Tagarchief: MAD Music

Alweer Een Zooi Muziek

Muziek, muziek, alleen maar muziek. Een duik in de diepte waar geen begrenzingen zijn aan de mogelijkheden die je hebt om muziek producties te creëren. Het is een constante leerweg waar je nooit uitgeleerd bent en bijna dagelijks iets nieuws tegenkomt, en uit een idee, ontstaan er talloze nieuwe idee en mogelijkheden om nieuwe muziek te maken. Het enige probleem is tijd, het vreet tijd, het word steeds meer, er komt steeds meer bij. Soms is het zo frustrerend om geen tijd te hebben om alle ideeën te kunnen uitvoeren, uitproberen. Maar zoals gewoonlijk zijn de stijlen zeer gevarieerd, maar de tendens is zeker een stuk harder dan de afgelopen funky periode, wat meer underground sound. Deze keer post ik alleen Mix’s, waar de originele tracks te horen zijn die aan elkaar gemixt zijn door live improvisaties met verschillende instrumenten, samples en effecten uit de dj-controller, waar soms zelfs nieuwe nummers ontstaan uit het niets. Ik zou zeggen ”luister en oordeel zelf maar”.

Nog meer Mix’s horen??? Klik op meer! Lees verder Alweer Een Zooi Muziek

Lekker Vies en Smerig

Soms is het een totale verassing hoe een track uit de mastering komt. Meestal komt het overeen met de verwachting, maar bij deze track ”Latino Acido” had ik in eerste instantie de gedachte om het te verwijderen omdat het geluid net iets te hard is gemasterd, waardoor het geluid niet echt zuiver meer is. Maar na een paar keer luisteren vond ik het zelf toch best vet klinken, lekker dirty!

De zure latino. Wat mij betreft een lekkere dansnummer met een vrolijke ondertoon.

Er Gaat Niet Boven het Spelen In Een Echte Band

Dat heb ik heel vroeger nog gedaan. In verschillende bandjes, mijn eerste bandje was op mijn 15e, met wat boerjongens in de straat (Jan v/d Heijdenstraat in Den Haag, dat huis is inmiddels onbewoonbaar), eerst gewoon in huis, maar toen het echt te hard werd, moesten we in een oefenruimte, toen speelde wij nog gewone Hard Rock. Maar de gaafste band waar ik in heb mogen zitten is echt de ”Skrambled”, mijn wilde jaren, toen was ik 18, in Bologna, Dark Punk Rock. En daarmee ook een paar echte optredens in jongerencentrums gesubsidieerd door de gemeente. En dat gevoel van samenzijn op een podium, en samen een bak herrie produceren heb ik na de Skrambled helaas nooit meer kunnen ervaren, het is z’n machtig gaaf gevoel. En laat staan in de jaren 90 toen ik me meer op elektronische muziek ging richten, en kopen wat ik kon betalen.

Ik vind het nog steeds ongelooflijk! Op het moment kan ik in principe alles maken wat ik wil, en ook laten klinken hoe ik het wil. Ik heb alle instrumenten die op de wereld bestaan tot mijn beschikking, zelfs hele orkesten, opera’s, zangers en zangeressen. Fantasie is je enige beperking, hoewel het wel handig is als je wat natuurkundig basale principes kent die met geluid te maken hebben, en weet hoe geluid beweegt in de ruimte. Aangezien of je muziek maakt met een computer, of met een echte band in de studio, uiteindelijk zit je altijd gevangen in dezelfde natuurwetten die je speaker moeten laten trillen. Dus niet alleen fantasie zou een beperking zijn, maar ook wat technische en computer vaardigheden. Maar in principe kan je in een dag leren hoe je muziek moet maken. Alleen je zal nooit het gevoel kunnen ervaren hoe het voelt om live met een band te spelen, dan krijgt muziek een totale andere dimensie erbij, die wat tribaal weg heeft.