Tagarchief: Evolutie

Human Evolution

De uiteindelijke evolutie van de mensheid. Onszelf gereduceerd tot reeksen getallen, echt een @thereaIbanksy

Meer Banksy zien? Lees verder Human Evolution

Menselijke Superioriteit

mad boosZijn mensen wel zo superieur zo als we denken en verheven boven alle leven op aarde? Cogito ergo sum (Ik denk, dus ik ben), had iemand tegen mij gezegd. Mijn antwoord was: ”je bent het denken niet, je bent ook als je niet denkt. De nieren zijn er om te plassen en de hersenen om te denken”. Deze uitspraak is gebaseerd op non-dualiteit en Advaita en door de meeste mensen nog niet ingebed als mogelijkheid. Zijn antwoord was logischerwijze: ”de uitspraak duidt waarin we ons onderscheiden van dieren. Dieren plassen wel en mensen ook. Maar dieren denken niet en dat doen mensen wel.” Dit is natuurlijk het meest gangbare en geaccepteerde antwoord, maar is het wel zo?

Zouden dieren echt niet denken? In ieder geval zeker niet zo als wij denken en gelukkig maar! Ik ben van overtuig dat dieren wel denken, in andere patronen dan wij, meer met emoties, ze voelen de zelfde angsten en behoeftes als wij en kunnen zeker onderling samenwerken. Ons denken is zondermeer een stuk complexer en zeer gedetailleerd, kijk maar wat we de laatste 100 jaar voor elkaar hebben gekregen in technisch opzicht.

Maar mijn mening is dat ons superieur denken weinig goeds heeft gebracht. In de afgelopen 100 jaar is het ons gelukt om het ecosysteem van een heel planeet te ontregelen en als we nog even doorgaan het zo goed als onleefbaar maken. De mensheid, hoe intelligent ook, is niet in staat om zich te organiseren. We weten wat het beste is, maar we handelen er niet naar, percentueel gezien en uitzonderingen daargelaten. Is ons denken dan zo slecht? Aangezien mensen vinden dat wij de enige levende wezens die kunnen denken. Ik denk het niet, gewoon onderdeel van de evolutie, alleen hoe mensen met het denkvermogen omgaat is vaak bizar en beestachtig, hoewel!

no lives matter

Is Artificiële intelligentie het Einde van de Mensheid?

Als het zo ver is zullen we het niet eens merken. Paar dagen geleden las ik een artikel van Tegenlicht van de VPRO die duidelijk uiteenlegde wat de gevaren, of wat voor wetenschappelijke consequentie het heeft op de evolutie van het bewustzijn en de mensheid: De AI-Revolutie: Onsterfelijk of uitgeroeid ‘’ We hebben een probleem dat wel eens extreem moeilijk zou kunnen zijn en we weten niet hoe lang we de tijd hebben om het op te lossen, terwijl het goed mogelijk is dat de hele toekomst van de mensheid ervan afhangt. ‘’.

Aangezien de techniek steeds exponentieel sneller groeit is het eigenlijk alleen een kwestie van tijd, maar! Als het zo ver is en de ‘’computer’’ bewust en slimmer dan de mensheid zal zijn is het eigenlijk te laat, net zo iets dat een aap niet begrijpt dat een wolkenkrabber door mensen is gebouwd. Wij zullen de apen van de toekomst zijn en onze schepping niet kunnen begrijpen. Ik zou zeggen: Lees eerst de link die hier boven staat en hier deel 1 er van: De AI-Revolutie ‘’ Kunstmatige intelligentie is het onderwerp waar iedereen het over zou moeten hebben, want het gaat de toekomst van de mensheid radicaal veranderen.’’

En toevallig gisteren de film ‘’Ex Machina’’ gezien. Vond het zelf een hele mooie intrigerende film die ook laat zien de ondoorgrondelijkheid van een machine die van zichzelf bewust is.

Donderwolken op Bevrijdingsdag

Grote blogafbeeldingHet weer voor vandaag gooide bij de start van Bevrijdingsdag op vele plekken en festivals, die voor vandaag gepland waren, roet in het eten. Echt jammer vond ik het aflassen van de pontonbrug over het IJ in Amsterdam, maar geen nood aan de man, het is nu 17:00 uur en behalve harde windstoten ziet het er voor de rest van de dag redelijk goed uit. Geen onweer, harde regen en hagelbuien meer, maar!

Op een of andere manier zag ik hierin de symboliek van een nieuw aankomende tijdspanne in. De donkere onwerende en knallende donderwolken op de vooravond van een nieuw tijdperk waar vrijheid niet meer zo vanzelfsprekend is. Ik zie politieke en economische bewegingen die in het huidige geopolitieke klimaat op niets anders wijzen dan op de komst van andere hiërarchieën.

Dit was een mooi tijdperk. Maar het klimaat, de energie, de brandstoffen, de oneerlijke verdeling van rijkdom, het wankele economisch systeem, privacy en de zucht naar controle van mensen, de vleesconsumptie en de overbevolking? Enz enz, we willen allemaal het zelfde, van binnen zijn we ook allemaal het zelfde, maar van buiten niet! Vrijheid is niet vanzelfsprekend en in vele landen zo als in het Midden-Oosten en Afrika, zoals Libië en Irak om er een paar landen te noemen, daar kunnen ze nog niet met vrijheid omgaan en duidelijk, hoe onwenselijk ook, dictators nodig zijn om enigszins de orde te kunnen handhaven.

Op de een of andere manier zijn oorlogen bij mensen altijd nodig geweest om vooruit te komen. Door oorlog en overleven zijn we inventiever geworden en na elke oorlog is het na de tijd altijd beter gegaan. Helaas schijnt het dat je oorlogen niet kunt voorkomen en laat staan dat we daar iets van leren, ze komen en ze gaan en als individu heb je daar geen invloed op, er zijn altijd heel veel belangen waar aan getrokken wordt en waar geen mens iets tegen kan doen omdat het buiten je eigen invloedssfeer staat.

Vrijheid is een zege. Maar helaas is alles tijdelijk en niets gaat voor eeuwig mee, dus vrijheid ook niet. En Afgezien dat vrijheid een betrekkelijk begrip is die door mensen een maatschappij ingekaderd is. Is het uiteindelijk de only way up! Om het toch vrolijk af te sluiten. Maar dat heeft meer met de evolutie te maken dan wat mensen willen. En laten wel wezen, zal iemand de mensheid missen? Ik zeg: ”geniet van het moment en let’s party” dat is wat we nu kunnen doen.

Satsang bij Nicky Verbeek

mad selfieHet was mijn allereerste satsang dus voor mij ook de vraag. En de vraag is alleen maar groter geworden, heb nog geen tijd gevonden om een boek over Advaita te lezen, maar wel veel op internet gelezen en gescand en dacht zo’n beetje het wel te weten, ”helaas” was deze satsang best confronterend en mij tot net andere inzichten gebracht dat ik het toch anders naar moet kijken en beleven. Een satsang is gewoon een bijeenkomst, samenzijn tot doel het inzicht door te geven en de vlam in je ontsteken waardoor het kwartje valt en het mysterie van het leven zijn plek krijgt, of eerder jij je plek krijgt in wat er nu gebeurt. Sommigen noemen het verlichting en andere een inzicht, je gaat in een soort van discussie waardoor alle onderwerpen van het leven de revue passeren, van de dood, reïncarnatie, chakra’s, boeddhisme tot de vergankelijke dagelijkse dingen en gebeurtenissen van het leven, de identificatie en de projecties. Nicky Verbeek Probeert alle vragen met haar inzichten te beantwoorden aangevuld door wijze gasten die ook vragen beantwoorden of juist vragen aan jou stellen.

Ik zei al dat het confronterend was om te zien dat mijn ideeën niet helemaal juist zijn en juist het tegenovergestelde ook een optie was. Het was inspannend om live alle invalshoeken te volgen en proberen verstandelijk te begrijpen, wat niet altijd ging omdat te diep in de materie of inzicht in ging, maar juist interessant om mee te maken dat verworven inzichten en ingebakken patronen aan het wankelen worden gebracht en je inzetten om verder te kijken dan het al wat zo vanzelfsprekend is. Omdat ik weet en meegemaakt heb dat het inzicht zo basaal en universeel is dat je daar gewoon overheen kijkt, het zit zo dicht bij ons zijn dat we het gewoon niet zien en aan voorbijgaan. Wat mij betreft heeft een satsang tot doel de trigger in je te openen en proberen te bewerkstelligen dat het kwartje valt.

Ik dacht dat het kwartje al bij mij verschillende keren was gevallen, maar vandaag viel het niet. Wat wel viel was ik verder moet kijken en denk dan mijn neus lang is en de deur openen naar dat ene dat voor mijn neus en altijd geweest is. Vanuit de Big Bang en sterrenstof vanuit alles en wij zijn ontstaan, middels evolutie heeft het universum een begin van bewustzijn ontwikkeld om zichzelf te aanschouwen. Gedachtestromen als aanloop van mijn inzicht, dit was geloof ik mijn eerste stukje na mijn eerste Advaita inzicht: Schets van illusie van het dagelijkse denkende ikke in mijn lichaam

Pizza Cake

Deze nieuwe pizza cake zal de evolutie van de mensheid voor altijd en definitief veranderen! Het is nog niet te koop maar heel misschien deze zomer, bij de enige Boston Pizza’s Pizza Cake. Via gizmodo.com en hier op pizzagamechangers.com kan je nog meer innovaties rondom de pizza zien.

boston-pizza-pizza-cake 330

Wachten tot de dood ons scheidt

Er zijn vele dingen die ik mij in dit leven afvraag, maar een ding dat zeker en voor iedereen gelijk is dat hoe dan ook ons lichaam op een op andere moment zal ophouden te functioneren. En in de tussentijd is het afwachten, wachten op iets dat onze dood gaat aankondigen, een signaal van een ziekte of zo, je weet wel. Iets waar je op kan voorbereiden en tegenwoordig zelf mag kiezen hoe pijnlijk of gesedeerd je de dood in gaat, zelfs het moment van de dood kan bepalen door euthanasie. Of een ongeluk, pats boem weg! Dat je zelf niet eens weet dat je dood bent. Weg ben je dan.

Maar in tussen als er niets aan de hand is leef je leven zonder er te veel bij stil te staan. Je leeft het leven wat zich voorschotelt en je handelt er naar voor zo ver je denk dat jij handelt of gewoon word gehandeld door wat er komt, heel vaak heb je weinig keuze en de gedachte van een keuze is vaak achteraf. Had ik dat maar gedaan! De afgelopen 2 jaar heb ik een subtiele verandering in mijn leven toegepast en ben aan het kijken wat het oplevert of eerder wat de gevolgen zijn voor de lopende zaken van mijn bestaan. Simpel gezegd en na vele jaren van het tegendeel heb ik gekozen om de weg van de minste weerstand te nemen, niet tegenin gaan en vooral laten gaan. Je laten leven zonder daar een uitdrukkelijke mening over te hebben, mijn gedachtes niet op stuk laten gaan op andermans dingen. Jaren lang heb ik geprobeerd het leven naar mijn hand te zetten en te leven zo als de maatschappij normaal word aanvaard in te richten en gemerkt dat het mij heel veel energie kost om dat dan in stand te houden. Net of je een curve van stijgende welzijn naar boven echt werkelijk met je heel je zijn hoog moet houden voor anderen door je zelf op te offeren en de lading van het leven in het kwadraat zicht tegen je werken.

A is je overkomen, B is onvermijdelijk en de rest is een tussendoortje

Het is gewoon een mind-set. Je doet niets anders dan wat er gedaan moet worden zonder daar te veel over na te denken, leuk of niet leuk, uitwegen zoeken kost meer energie en tijd dat het ding gewoon te doen. Doen moet je het toch wel.

Misschien klink het in je ogen wat passief, maar dat is het alles behalve. Terwijl de tijdlijn voortkabbelt ben ik creatief, met bloggen, muziek maken, klooien met geluiden en software, schilder af en toe een doek en ga vaak helemaal los in de keuken en op het internet. Ik sta op, ga naar mijn werk, terug naar huis, doe wat dingen, lekker bankhangen, het weekend komt er aan, mijn zoon ook en gaat weer weg en de werkweek begint weer. En in de tussentijd voelt het voor mijn als allemaal bezigheden die je doet om de tijd te doden terwijl je wacht dat de dood zich gaat aankondigen, als het niet pats boem weg! Is (waar mijn voorkeur naar uit gaat).

Deze gedachte kwam in me op toen ik aan het bankhangen was. Ik zit, of sta, loop en ren te wachten dat het licht bij me uit gaat, het beeld op zwart, ze zeggen dat je van: a naar b gaat, en nu sta ik precies ergens tussen a en b.

A is je overkomen, B is onvermijdelijk en de rest is een tussendoortje.  En zo ver onze ogen kunnen reiken is dat tussendoortje een evolutionaire rariteit die naar zijn eigen kijkt. Zijn wij die de instrumenten gebruiken of zijn wij het instrument van de evolutie? Enige wat we kunnen aanschouwen is de kortstondigheid tussen a en b van een eeuwige tijdlijn die er was voor wij er waren, wachtend tot de dood ons scheidt.

IK BEN HET MIDDELPUNT VAN HEEL HET UNIVERSUM

mad selfieHeel het universum draait om mijn heen. En dat zeg ik met heel mijn nederigheid, maar zo is het feitelijk wel! Alles wat er om mijn heen gebeurd, gebeurd om mijn heen, rondom mij en in mijn hersenen. Ik draai rond en alles om mijn heen gebeurd en ik zie het. Alles wat ik kan zien kan ik zien dankzij de inspanning van het alles wat om mij heen gebeurd, beweegt, doet en wat mijn hersenen voor zo ver ze het kunnen verwerken. Er is geen ontkomen aan, heel het universum en alles wat ik kan waarnemen met al mijn zintuigen worden door mijn ik, het centrum van alles waargenomen en zelfs jij draait constant bewust of onbewust om mijn heen. Dus ik ben het centrum van het alles wat gebeurd en waarneemt en tegelijkertijd het totale niets als ik niet meer denk en zie.

Elektronen draaien om atomen en daar in zijn er ook weer nog kleinere deeltjes die om elkaar draaien en kroelen. Die atomen draaien ook respectievelijk om elkaar heen, we ervaren het als vaste massa en duidelijke weerstand als we het aanraken, terwijl het feitelijk allemaal ronddraaiende dingen zijn met heel veel lucht tussen. Alles in mij draait op een bepaalde snelheid en frequentie, terwijl er alles in mij draait, draait er van alles om mijn heen, ik op deze planeet mee waar een maan omheen draait. Deze planeet draait om de zon en deze zonnestelsel draait weer op zijn beurt in een bepaalde as om de Melkweg, en de Melkweg zelf draait ook ergens om heen. Alles in en buiten ons lichaam en cellen zijn in beweging met precies het zelfde principe zo als wij het universum kunnen waarnemen, zo lang we niet te diep gaan in de kwantummechanica. Omdat als er geen waarnemer is, is er ook niets om waargenomen te worden. Wat niet waargenomen is, is er ook niet, dus als wij er niet waren om onze omgeving waar te nemen, dan was er ook geen omgeving. Als ik dood ben, ben jij er ook niet meer.

Ik als een tijdelijke iets en causaliteit van de evolutie.

De illusie van een bewustzijn en er zijn in het gene wat onszelf is. De illusie dat er een buitenwereld zou moeten zijn buiten ons zelf. Zouden we niet meer een stilstaand punt van bewustzijn zijn in een bewegelijke realiteit?

We denken dat we ons zelf voortbewegen, maar in werkelijkheid nemen we beweging waar terwijl het deel dat bewust waarneemt nog nooit bewogen heeft.

Als het moet kunnen we ook onze cellen en zelfs de elektrische impulsen in onze hersenen waarnemen zonder herkenning dat wij dat zijn. Het ik als overleving mechanisme van een evolutionaire materiele wereld gevangen in een aantal dimensies van de vele die buiten ons gezichtsveld zich afspelen en alleen mathematisch aangetoond kunnen worden.

Ik ben het gene wat jij er van maakt.

Wat is bewustzijn?

Gezien vanuit de Big Bang en de miljarden jaren die zijn ontstaan voor de aarde nog niet gevormd was en de onmetelijkheid om ons heen, is de mens en zijn bewustzijn een causaliteit van de creatie van dit universum waar in we denken te leven. Voor zo ver we kunnen weten denken we dat alles uit die oerknal is ontstaan, alles om ons heen, wij en ons bewustzijn komen allemaal uit een knal uit het niets wat ons bekend is. Ons bewustzijn is een evolutionaire causaliteit die laat zien hoe creatief het universum is, alleen al bij de gedachte dat er in het universum zo als wij die zien, meer sterren zijn dan zandkorrels op aarde, dus laat staan planeten, manen en andere leefbare omstandigheden waar organismes zich kunnen ontwikkelen. Maar een levensvorm die in geen paar honderd jaar met TV, mobieltjes en radiocommunicatie communiceert op verschillende onzichtbare frequenties en met bepaalde in elkaar geknutselde apparaten uit 1000de grondstoffen en chemische processen is gewoon te bizar voor woorden, net of we de evolutie te slim af willen worden.

Ik zie bewustzijn als een causaal creatief proces van de evolutie van dit universum om zichzelf te kunnen aanschouwen en zichzelf weer te kunnen ontdekken. Voor de rest blijft voor mij een groot mysterie en laat staan of er een waarom is! Misschien is alles zo als het is en zelf kan je er niets aan veranderen. Onze hersenen zijn ons universum, daarin word alles verwerkt wat is! En voor de rest zijn er niet echt veel overtuigende wetenschappelijke staafbaren bewijzen van iets anders.

Zou jij kunnen geloven dat je niet bestaat?

Advaita Nederland spreekt met Mike Di Bello

551278_102105209989610_1723618655_nEen interview van Advaita Nederland met mij via de chat van Facebook. Een beetje verbaasd dat ik gevraagd werd aangezien ik nog geen boek heb gelezen over Advaita Vedanta en non-dualisme en laat staan dat ik een Satsang heb bezocht, maar toch! Hier onder een kijkje in de psyche van madbello en zijn spirituele belevingen. Hier nog meer interviews van AN.

AN: Hoi Mike, wat is jouw link met Advaita?

Mike: Wat is mijn link met Advaita? Eigenlijk geen, toevallig jaren geleden twee boeken van Eckhart Tolle gelezen, maar verder dan het NU was ik nog niet gekomen. Tot vorig jaar september door een blogpost die ik had geschreven, door iemand op Advaita Vedanta werd verwezen. Had al het een of andere over non-dualiteit gelezen maar het kwartje was nog niet gevallen tot ik een tekst aan het lezen was en zonder het te verwachten werd gefulmineerd door een diep inzicht die een paar dagen heeft geduurd en alle teksten over Advaita Vedanta en non-dualiteit achteraf op zijn plek vielen. En zo ben ik in deze stroming geïnteresseerd geraakt, dus ik moet nog steeds mijn eerste boek over dit onderwerp kopen.

AN: Okee.
Kun je iets zeggen over dat inzicht, Mike?

Mike: Nee niet echt, het is niet echt in woorden te vatten en anders zou het een herhaling zijn van wat er al zo veel geschreven is. Het is meer een algeheel gevoel, iets dat op dat moment alle puzzelstukjes bij elkaar laat vallen. Het geeft je op dat moment het antwoord dat je nodig had, maar het vervaagt ook waardoor je dan meer vragen krijgt. Dat inzicht is niet in woorden te beschrijven maar geeft je wel een basis waardoor je anders naar de wereld om je heen kan kijken.

AN: Hoe anders?

Mike: Je kan de wereld om je beter relativeren, menselijke gedragingen beter doorgronden en je zelf beter begrijpen. Het geeft je handvatten om afstand te nemen van je eigen lichaam en gedachtes en situaties van een afstand te bekijken.

AN: Neemt er ‘iemand’ dan waar? Wie is ‘je’ volgens jou?

Mike: Het is heel anders dan de wereld te ervaren als je denkt je lichaam en gedachtes te zijn en door je ”eigen” gedachtes geleefd te worden. Er is iets dat waarneemt, dat is zonder twijfels, maar wat dat ”je” of ikke is dat weet ik niet. Daar heb ik vele discussies op Facebook gelezen, maar echt wijzer word je er niet van en vaak erg vermoeiend, het wordt eerder een mindfuck. Probeer er niet over na te denken en te zijn zo als het is, veel andere keuzes heb ik niet. Dat ikke is een tijdelijk stukje afgesplitst universeel bewustzijn.

AN: Hoe bedoel je dat: ‘Dat ikke is een tijdelijk stukje afgesplitst universeel bewustzijn?’

Mike: Dat het uiteindelijk weer een zal worden zo als alles om ons heen. Maar dat zijn allemaal aannames.

AN: Je zegt dat je toevallig twee boeken van Eckhart Tolle hebt gelezen. Hoe zo toevallig?

Mike: Dat toevallig is meer achteraf gezien. Ik vond het toen heel inspirerend en zeer werkbaar voor mij op dat moment. Het grappige is dat in de boeken van Eckhart Tolle voor zo ver ik me kan herinneren geen verwijzingen waren naar de Advaita en toen ik jaren later specifiek in non-dualisme en Advaita geïnteresseerd raakte kwam ik Eckhart Tolle weer tegen.

AN: Zie jij verschillen en overeenkomsten tussen Eckhart en Advaita?

Mike: De traditionele Advaita Vedanta beslaat een heel spectrum en alles is duidelijk en taai uitgelegd hoe de dingen zich tot elkaar verhouden, vrij traditioneel en duidelijk maar voor mij niet inspirerend. Eckhart Tolle spits zich bijna uitsluitend op het onderwerp tijd en het NU, hoe je daar naar kan kijken. Dat is in ieder geval wat mij het meeste is bijgebleven.

AN: Ben je voor jezelf nog onderweg, heb je er slechts aangeroken, bijvoorbeeld door dat inzicht of zoek je in het geheel niet (meer)? Was dat inzicht eigenlijk voldoende?

Mike: Er is geen weg! Om een van de vele geijkte uitspraken uit te spreken maar ”ik” denk dat er nooit een einde aan zal komen en alles aan een constante evolutie is onderhevig. Voorlopig is dit inzicht heel bevrijdend en voldoende en zien of ik al lezende op alle Facebook groepen ergens een vlam gaat branden en inspiratie kan opdoen.

AN: Doe je ook moeite om je inzicht met andere mensen te delen?

Mike: Aan mij zeer naasten en mensen die er open voor staan zeker, het is zelfs een soort van spot en humor geworden bij bepaalde situaties al ben ik verbaal niet zo sterk om dingen goed uit te leggen, of ze het fulminerend inzicht en het kwartje is gevallen weet ik niet, maar het is wel intrigerend om mensen bewust te kunnen maken dat ze hun gedachtes niet zijn en daar tegen aan kunnen kijken om daarin niet meegesleept te worden. In het dagelijks leven en op het werk is het ook toepasbaar al zal ik niet zo snel over Advaita of non-dualisme zelf beginnen. Het is makkelijker gezegd dan gedaan omdat ik vaak zelf moeite moet doen om zo gezegd contact te maken van het ”centrum” en weer proberen te herinneren waar het over ging. Persoonlijk verdwaal ik vaak in het labyrint van gedachtes en kost altijd enige moeite om daaruit te komen en een balans te vinden.

AN: …Je balans vinden… Hoe doe je dat dan?

Mike: Het is letterlijk in je hoofd een stap achteruit doen, je doet een flinke stap terug om het overzicht van het ”geheel” te hebben, om je gedachtes te kunnen aanschouwen en zien wat voor emoties het teweegbrengen en het moment relativeren. Een stap uit je lichaam is een groot woord, een halve stap komt meer in de buurt. Soms gepaard met een diepe zucht en uitblazen van alle spanning in je lichaam. Het is eerder een noodgreep als ik bezig ben met mensen om mij heen, ongestoord dagelijks mediteren werkt het beste natuurlijk.

Het is meer de balans vinden in de activiteiten in de wereld om je heen. Dat staat buiten de ”ware kern” zeg maar. Mediteren en de totale stilte en leegde proberen te bereiken en zien zonder iets te verwachten en te oordelen wat er komt.

AN: Okee.
Wil je nog iets toevoegen aan dit interview?

Mike: Hoe penibel welke situatie dan ook is, Het komt altijd goed en het is nooit het einde.

AN: Mooie afsluiting, Mike!

988283_133543776845753_90534243_n