Tagarchief: Winkel

Google Play Rekent 45 euro voor mijn Album

WOUW! Google Play vraagt voor mijn 1e album (5) van 2017: ”Warning! Lost & Dangerous Tracks” zo maar 45,49 euro. Terwijl op CDbaby.com ik het voor 0.29 cent ter beschikking stel. Deze release heb ik bewust in heel weinig webshops aangeboden aangezien heel veel wat er op staat van zeer bedenkelijke kwaliteit is, maar wel veel nostalgische geluiden te horen van oude opnames. Zie het nu pas wat Google Play er voor vraagt, dan weet je het zeker dat het niet verkocht zal worden.

Ik heb maar gelijk een recensie onder mijn album geschreven. Met natuurlijk de prijs en link van CDbaby.com 😀

Klik op het plaatje om naar Google Play te gaan.

Alles voor de Seks Shopper

Hier bij deze presenteer ik mijn nieuwe webshop met een nog mooiere domeinnaam. Het is nog in beta fase qua vormgeving, maar wel helemaal 100% operationeel, dus koop je gek! En bij je eerste aankoop krijg je 5% korting 😀

Hoe en wat vertel ik later in een update.
Bezoek: Seksshopper.nl en vertel wat je er van vind!

Dames en heren, mag ik mijn nieuwe webshop presenteren (adult content) met een prachtige www waar ik verbaasd was dat…

Geplaatst door Mike Di Bello op donderdag 29 december 2016

De Maïskolven Fraude

Dit is niet meer of minder dan een vermoeden van prijsafspraak tussen boeren en fabrikanten. Dus tot nog toe geen concreet bewijs hiervoor en me ook niet echt in de materie verdiept, maar! Als ik boodschappen doe, verbaast het mij waarom een maiskolf zo duur moet zijn. Ik heb het geluk dat ik vaak mijn groenten en fruit haal bij de Haagse markt. Daar kosten maiskolven, als daarvoor het seizoen is en nog eens in de aanbieding om gedumpt te moeten worden,  zo rond de 50 cent per maiskolf. In de supermarkt gaan die krengen voor meer dan 1 euro per stuk, en dat vind ik best wel duur als ik het vergelijk met een blikje gekookte mais.

Een klein blikje mais bij de goedkoopste supermarkt kost ongeveer 30 cent. En laten we er van uitgaan dat er in zo’n klein blikje ongeveer een hele maiskolf gaat en in de grotere blikken van 69 cent zelfs tot 3 a 4 maiskolven, en dat terwijl de ingeblikte maiskolven eerst naar de fabriek vervoerd moeten worden, daar machinaal gepeld. Ze moeten gekookt worden en dan ingeblikt, geëtiketteerd en dan nog eens naar een distributiecentrum vervoerd worden met zeer vervuilende vrachtwagens. Vanuit daar gaan ze naar verschillende winkels. Om nog maar te zwijgen over de mais concentraten zo als: glucose-fructosestroop (ook bekend als High-fructose corn syrup, HFCS, Glucose-fructosesiroop, glucosesiroop en fructosesiroop), die zo wat in bijna alles word verwerkt in de voedingsindustrie. Glucose-fructosestroop kan in sommige gevallen hoge concentraties kwik bevatten, wat een extra gevaar kan vormen voor de gezondheid, maar dat terzijde.

Voor een paar druppels maïsstroop heb je vast meer dan tientallen maiskolven nodig. Maar in de supermarkt kost een potje maissiroop niet meer dan een paar euro, terwijl logisch beredenerend in zo’n potje meer dan honderden maiskolven  moeten zijn verwerkt, die nog eens zwaar industrieel moeten zijn uitgeperst en van alle vocht moet zijn ontdaan. De voedingsindustrie gebruikt glucosesiroop en fructosesiroop niet voor niets overal in, omdat het zo goedkoop is en waarschijnlijk goedkoper dan suiker.

Dus waarom is een losse onbewerkte maiskolf zo duur? Ik weet het niet en vind het zeer curieus, als ik het zoals hierboven logisch heb proberen te beredeneren, als leek. Maar misschien dat er iemand is die hier een plausibele verklaring voor heeft, omdat ik zelf gekookte maiskolven zo onwijs lekker vind. Als ik ze koop, voel ik me toch stiekem flink bedonderd, omdat mais uit blik echt niet te vreten is, nergens bij. Dus dat!

Ode aan Delft

Zo dichtbij en zo vergeten. Woon in den haag en met het OV of auto zit ik in geen 15 minuten in Delft, en toch is het een stad, of eerder een dorp dat je niet snel aandoet, behalve Ikea delft.

Delft is Amsterdam in het klein. Zo veel schattiger en knus boordevol leuk winkeltjes en ambachtelijke horeca die je nergens anders tegenkomt en je uitnodigt om te gaan zitten consumeren en genieten van de knusse vibes en uitzichten van Delft.

We waren laatst bij Ikea. En het knooppunt Prins Clausplein en alle wegen naar Den Haag en zelfs de Rijswijkseweg waren toevallig afgesloten door werkzaamheden (Den Haag zat op slot), dus een kust opzich om de sluiproutes te nemen langs Delft zo naar Rijswijk in Den Haag. En vroeg of Franka ooit Delft had gezien, en haar antwoord was nee. WTF! Voor de rest niet bij nagedacht en vanmorgen bij het opstaan bij een volle blaas, zag ik dat het buiten een hele dikke mist hing. En mijn eerste gedachte was: ”nu naar delft gaan om foto’s te maken.” Franka wakker gemaakt met de vraag of ze wou meegaan naar delft om foto’s te maken en binnen 15 minuten waren we onderweg naar een fantastische mysterieuze dag zonder te weten hoe het zal eindigen… 😀
Kijk ook anders op: dyezzie.nl voor andere foto’s van die dag.

Geen Valentijn Wel Neuken

mad boosDe 50 tinten Valentijn gekte is echt losgebarsten. Slimme marketing truck en geniale timing, zelf madbello laat zich er in meeslepen in al dat genitale geweld en zoek naar aandacht van al dat vrouwelijke schoon. Maar zelf doe ik uit principe er niet aan, omdat de commercialisering van dit heilige event doet voorkomen dat je iets voor je al welbekende geliefde moet kopen, en als je het niet doet ben je een hork! Naar mijn weten is Valentijn oorspronkelijk bedoeld om op een anonieme manier iemand die je lief hebt te verassen zonder dat die gene direct weet dat het van jou afkomt. Ik kan er natuurlijk totaal naast zitten, maar dat is mijn romantische gedachte er over.

”In de Verenigde Staten is men, uit commercieel oogpunt, begonnen met het verleggen van de nadruk van anonieme liefde naar liefde. Valentijnsdag is in België en Nederland in korte tijd, sinds midden jaren 90, een groot commercieel succes geworden: cadeauwinkels, boekwinkels, lingeriewinkels en bloemenwinkels profiteren hiervan. Ook de Nederlandse posterijen deden hieraan mee door een valentijnspostzegel uit te geven.” Lees maar op de Wikipedia van Valentijnsdag. Aasgieren op je geld zijn het!

Om even duidelijk te zijn! Voor je echte geliefde waar je al verkering, relatie of getrouwd mee bent, die kan je elke dag verassen aangezien diegene al elke dag bij je is. Zo denk ik er over en alle reclames en bedrijven die het anders doen voorkomen zijn bloedzuigers die honger naar meer geld hebben en op de emoties van vrouw en man spelen om je schuldig te laten voelen als je niets voor je geliefde koopt.

Ja ik weet het! Het is een kleine moeite en het hoeft helemaal niet duur te zijn. Het gaat om de gedachte, maar dan ga je al!!!

geen valentijn

Lees verder Geen Valentijn Wel Neuken

De kleine mediocre middenstander

mad boosHad vanmorgen een afspraak bij een nieuwe mondhygiënisten in Voorburg aan de Koning Julianalaan en zo als gewoonlijk was ik veel te vroeg, zo vroeg dat alle winkels nog dicht waren. Dus dan maak ik een wandeling in deze voor mij onbekende buurt en van de ene straat na de andere kom ik bij een hele rits kleine zelfstandige winkeltjes zo als kappers, schoonheidssalons, bakkers en liep zo aan de achterkant van die winkels en in vlaag als een flashback moest ik aan mijn periode dat ik voor dat soort winkels en eigenaren heb gewerkt, in een periode van zeker ruim 10 jaar. Door die flashback ging er beelden door mijn heen van alle ervaring die met dat soort middenstanders heb meegemaakt en tegelijkertijd een vlaag van opluchting dat ik niet meer van dat soort mensen afhankelijk ben.

Nou wil ik niet generaliseren, maar een goede kleine middenstander die het allemaal op een rijtje had ben ik niet of zelden tegengekomen. Op een of andere manier hadden ze allemaal wel hun trekjes en ergens een schroefje los. Het waren overig aan de oppervlakte allemaal aardige mensen die in het begin allemaal je probeerde te naaien met de verkeerde CAO voorwaarden, oplopende tot ruim een paar duizenden guldens per jaar, toendertijd. Centenneuker in het kwadraat en aan de andere kant met bakken mislopen door verkeerd management en gewoon niet aanwezig te zijn. Terwijl je in Nederland allerlei handvaten door instanties en bedrijven worden aangereikt om het goed de doen, elke boerelul kan de info krijgen en makkelijk toepassen. De kleingeestige bekrompenheid van de scharrelaar die geen goed ziet in het goed doen van zaken, eigenwijze oogkleppen die je het liefst open wilt slaan en dat gekloot met zwart uitbetalen om de boekhouding kloppend te krijgen . Die gasten zie je ook tegenwoordig vaak in die TV programma’s als: ‘’Red mijn zaak’’, echt! Dat geklungel in de marge en die nutteloze werkbesprekingen waar ze alleen zichzelf horen praten en jij de ene oor in en de andere weer uit gaat, ja zeggen en nee doen. Echt blij dat ik niets meer met dat soort mannetjes afhankelijk en mee te maken heb.

Kadootjes kopen

mad boosKadootjes kopen voor de feestdagen kan je beter gelijk na de feestdagen beginne te doen, alvast voor het volgend jaar. Dat bespaard een hoop ergernis en irritaties om je in de dikke, drukke en psychotische massa te moeten duiken. Elke jaar neem ik me voor om geen cadeaus te kopen en geen kerst te vieren, maar op een of andere manier word ik overmand door schuldgevoelen omdat ik linksom of rechtsom en dan niet op de kerstdagen zelf uitgenodigd word om toch pakjes uit te pakken: ‘’nee jij hoef niets te kopen hoor’’ zeggen ze dan! Aan mijn hoela!!! Tuurlijk moet je wat kopen, sta je dan! Schijnheilig lachend te ontvangen zonder dat je iets terug te geven hebt, dat is een van de meest afschuwelijke gevoelend, schuldgevoel. Je voel je net een profiteur en dan zie je waarschijnlijk blikken in de ogen van anderen die er waarschijnlijk niet zijn, of toch wel! Het is in ieder geval geen lekker gevoel. Ik heb altijd zo iets van: ‘’doe niet zo gek!’’ Nergens voor nodig al die kadootje en zonden van al dat mooie behang die je kapot scheurt, of juist word gezegd: ‘’voorzichtig open maken, dan kan ik het papier weer voor volgend jaar gebruiken’’. Kijk! Daar zakt mijn broek ook van af, al heb ik natuurlijk alle begrip voor die milieuvriendelijkheid annex gierigheid, en zeker voorbeeld aan zou moeten nemen. Nee, voor mij hoeven cadeaus niet zo nodig en als ik iets nodig heb koop ik het zelf wel, ik koop cadeaus als ik ze tegen kom en iemand toevallig in gedachte heb, of iets op een bepaalde datum word uitgebracht. Dat is toch niet meer van deze tijd om je kind een paar manden te moeten laten wachten voor die een X-Box spel die in november is uitgekomen pas na de kerst te laten spelen!?

Toevallig gisteren een stukje over de Kerstdagen geschreven: Dankzij Jezus is het nu buiten hel. En als je het mij vraagt moeten heilige dagen heilig blijven en met respect behandeld worden door diegene waarvoor het feest bedoeld is, en niet voor commerciële doeleindes worden uitgebuit en gevierd worden door mensen die helemaal niets met Christus hebben en daar in het dagelijks leven voor de rest niets mee doen. Wat vieren we dan eigenlijk? We vieren het feest van de middenstand en MKB, het feest dat de consument absurd consumeert, vervuilt en dieren in opdracht aan de lopende band een kopje kleiner laat maken onder het decorum van lichtjes en gezelligheid. Gezellig is het wel als je alle stress achter de rug heb en de winkelstraten en supermarkten overleeft heb, maar dat kan niet anders dat je na een diepe dal van het menselijke bestaan, daarna het gezellig hebt onder elkaar na dat je mekaar gek hebt gemaakt. Ik vind het althans een feest vieren onder valse voorwendselen.

Dus je bent moreel gezien verplicht om cadeaus te kopen om je schuldgevoel af te kopen, zelfs in je gevoelens zit een hele marktwerking die kloppend moet zijn.

Dus er zit niets anders op dan straks de binnenstad in te trekken, maar dit jaar ga ik me heel makkelijk maken. Koop voor iedereen het zelfde, 1 Bioscoopbon ter waarde van een film, medium popcorn en frisdrank en daar moeten ze het maar mee doen. Helaas moet ik wachten tot ik pauze heb om in het holst van de drukte mij door die massa psychose heen te moeten wurmen.

Dankzij Jezus is het nu buiten hel

Hel op aarde is het als de kerstdagen in aantocht zijn. Overal waar een winkel is of een straat er na toe, staan er files met ronkende en stinkende auto’s, met neurotische mensen die allemaal een parkeerplek zoeken, allemaal aan elkaar irriteren op elke manoeuvre die niet helemaal in een keer lukt. Elke supermarkt zit barstenvol boodschappenwagens met denkende en peizende mensen er achter: ”Wat moet ik nog hebben, wat ben ik vergeten, zou dat lekker zijn? Toch maar thuis bellen”. En ze gaan precies staan waar jij moet wezen, altijd in de weg, zijn zij het niet dan pleuren mensen hun boodschappenmand met die langen hendels precies in je pad, net of de hele supermarkt van hun is en niemand toevallig even langs moet. Ik haat de feestdagen en al die schijnheiligheid, de lopende banden met dode kadavers die wachten om geslacht te worden zijn niet aan te slepen, een ware massa genocide van het dierenrijk om te vieren wat heilig is op deze wereld, in liefde en met een open hart, compassie en mededogen.

De Feestdagen zijn wreed en een feest voor de supermarkten die de feestdagen als het ware hebben gegijzeld, gaaien naar eten, hoe meer, hoe goedkoper hoe beter. We bulken van de overvloed, zelfs in het gewone dagelijkse leven en met de kerstdagen doen we het dunnetjes dubbel en dwars over de top. Als je nu de pech hebt in de binnenstad te moeten zijn, word je geconfronteerd met een gehypnotiseerde massa zoogdieren die zoeken, struinen en gaaien naar wie weet wat. Hoe ouder ik word hoe meer weerzin ik van dat schijnheilige feest krijg, die verplichting om mee te doen in dat kuddegedrag om anderen niet te hard voor hun hoofd te stoten.

En laat staan als je kinderen hebt van een gescheiden huwelijk, dan zijn rapen echt gaar voor ze gekookt zijn, dat eeuwige gezeik om welke dagen bij wie is, kan je wel vrij krijgen en dan dat heen weer gereis om de kinderen te halen en dan voor die dag weer terug te brengen en dan worden ze weer gebracht. En met oud en nieuw krijg je dat gezeik dan weer, iedereen overspannen, verzadigd en geïrriteerd in een kolkende massa van oncontroleerbare emoties die bruisen je oren uit. Stoom uit je dakpan van alle ongecontroleerde gedachten die schieten als in het wilde westen en iedereen doet net of er even doorheen moeten om met een nieuw begin te kunnen beginnen. Heeft die fucking Jezus en dat malle feest ons zo gek gekregen!? Ik denk echt niet dat hij het zo gewild had! En nergens goed voor al dat zinloos gefeest en overwerk van je darmkanaal, slecht voor het milieu, mens en maatschappij en een belediging voor de rest van de wereld die echt in armoede zit en deze dagen de schuldgevoelens en schuld alleen maar woorden aangewakkerd en zelfmoord aanmoedigt. Bedankt Jezus! Je weet wel hoe je mensen gek moet maken.

Droomboek

Het droomboek van armoede en verloedering. Monique Burger, een van de DWDD boekenwurmen schijft een column in boekblad.nl en veroorzaak een lawine van commotie tot zelfs haar winkel word beklad en bekogeld met bakstenen. Monique Burger: ‘Droomboek’ maakt armoede zichtbaar

droomboek 1

WTF! Grootste mongool van Nederland na 2 dagen al vrij

Sorry hoor! Ik heb er even geen woorden voor. Deze debiele mongool zou TBS moeten krijgen tot hij weer tot zinnen komt en boeten doet voor de publieke televisie. Hoe komt deze man tot zijn daad!? at5.nl via geenstijl.nl