De zoon van een collega van me kreeg een tijd terug een scooter ongeluk. Slachtoffer van een niet verleende voorgang door een fietser. Politie er bij, hij mocht zich niet bewegen en werd zo afgevoerd door de ambulance. Uiteindelijk mankeerde de jongen gelukkig niets, alleen een beschadigde scooter en kapotte kleren. De kapotte kleren kreeg hij zonder problemen van de verzekering vergoed, maar logischerwijs wilde de verzekering ook een ingevuld schadeformulier van het ongeluk om de rest van de schade aan de scooter te vergoeden. Het geval wil dat die jongen op dat moment zich niet mocht bewegen en dus geen achternaam en adres vragen en laat staan een schade formulier invullen, maar gelukkig was de politie erbij die alles genoteerd zou hebben, even contact nemen met de dienders der wet en wat gegevens overhandigen zou je denken en klaar is kees.

De politie als je beste vriend, ja! De beste vriend voor de dader en het slachtoffer mag lekker dubbel en dwars slachtoffer zijn en blijven. Vanwege privacy mag de politie geen gegevens ten behoeven van de verzekering aan het slachtoffer overhandigen en ook niet indirect aan de verzekering verstrekken. Gelukkig is die jongen geen 18, anders had mij collega ook de ambulancekosten kunnen betalen als de politie weigert mee te werken. Dat noem ik nou weer een gevalletje van omgekeerde wereld en verspild belastinggeld. Waar heb je godverdomme politie voor!? Dus verlaat nooit de plek van het ongeluk voor je zelf de gegevens van de dader hebt.