Eenzaam maar niet alleen

Het leven is niet leuk en eigenlijk ook nooit gevonden. Er waren momenten waar ik dat goed kon onderdrukken, afleidingen van materiële aard en mensen die mijn konden opslokken en mijn zelf doen vergeten. Maar helaas komt mijn ware zelf en aard elke keer sterker en daadkrachtiger terug, een realiteit dat ik zelf door ondoordachtheid en zelfverloochening heb gecreëerd, een draaikolk van gedachtes die mij elke keer gevangen nemen en geen uitweg meer bieden, waar ik weer met mijn zelf word geconfronteerd als in een spiegel de waarheid steeds duidelijker en harder zichtbaar word. Het is kiezen waar niet meer gedeeld kan worden, in een leven waar het woord delen niet niet meer in mijn vocubalair voorkomt, dus kiezen de enige optie is om geen slaaf van anderen en je gevoel te worden.

Mijn fiets met bagage drager, tassen en andere accessoires zijn stuk. Het rest mijn niets anders op dan alleen verder wandelen met de dingen die ik zelf kan dragen. Eenzaam maar niet alleen op een weg zonder einde.