Wat als het leven een kwelling is

mad belloJa, wat dan!? Zie om me heen zat mensen die het leven echt leuk vinden en ook zat die doen net of het zo leuk is, ook knap hoor! Maar nee, het gaat echt over mijn zelf en van kleins af aan verwonderd over het leven zo als wij die leven. Ik weet niet wat jij er van vind, maar ik vind er geen bal aan. Soms en af en toe is het wel leuk en soms met wat hulpmiddelen is het leven aardig te behappen, maar meer ook niet. Ik heb in ieder geval besloten om niet meer net doen of het zo leuk is, en met mij zijn er velen die het niet leuk vinden en leven maar door laten kabbelen tot het einde in zicht is.

Is het zo een taboe om te zeggen dat het leven geen kloten aan is!? Het lijkt van wel, als je zegt dat het goed gaat is niemand die vraagt wat er zo goed gaat, maar als je zegt dat het niet goed gaat kijk bijna iedereen bijna gepijnigd van:  “oh shit! Heb ik dat weer” terwijl er voor de rest niets is wat eigenlijk en relatief gezien niet goed gaat. Het is gewoon het gevoel dat het leven in zijn totaliteit niet leuk is, je doet allemaal dingen die je eigenlijk diep van binnen niet zou doen en alleen maar omdat je de behoeftes en de angsten van dit lichaam en andere op zijn wenken bedient. Mijn geest ziet het nut er niet van in om deze materiele evolutie te dienen, het is allemaal zo tijdelijk en alles wat je maar ook maakt of doet zal eens en voor altijd tot stof vergaan. De zinloosheid van het bestaan en de maatschappelijke dwaling van de mensheid is zijn geheel verloren en heeft geen zicht meer wat goed is voor de mens en wat maatschappelijk wenselijk is en is het totale overzicht kwijt van wat voor de aarde, onze moeder goed is.

Begrijp me niet verkeerd! Ik heb alles wat mijn hartje begeert en zelfs meer dan dat, ben gezond en ga steeds meer gezond doen, woon in het mooiste dorp van de wereld en dito huis, een top baan, heb een prachtige zoon en ”van vrouwen ben ik genezen” (niet dus!). En toch is het leven een kwelling terwijl ik niet kan uitleggen waardoor het me zo kwelt, omdat ik het voor de rest het wel best naar mijn zin heb en geen pijn heb, dus waar praten we over zou je zeggen! Het is gewoon kut met peren zo als met vele anderen die het nog slechter hebben dan ik en knap dat ze zo hun best doen om net te doen of ze het naar hun zin hebben. Ja toch!

Ik voel de af gescheidenheid van mijn wezen met de rest, een vacuüm in mijn ziel als een blok aan je been. Eenzaam maar niet alleen, terwijl ik het heerlijk vind om alleen te zijn en verveel me nooit. Eigenlijk heb ik te veel vrienden, woon in de binnenstad en heb geweldige buren, dus aan mensen om me heen heb ik geen klagen en toch voel ik me als een vreemde eend in de bijt, net of mijn darmen zich omkeren en naar mijn keel grijpen. Ik wil niet, ik wil niet! Gewoon niet willen zonder rede, niet willen omdat er iets voorgeprogrammeerd is zonder dat ik weet wat. Vrije wil aan mijn reet! Je doet gewoon wat de maatschappij van je verlangt en dat zonder morren en het liefst met een big smile. Dat eeuwige gezever van mensen om de werkelijke bochten van het leven heen, word zo moe. Waarom niet to the point in plaats van misleidende gesprekken gedreven door nietszeggendheid, niets meer of minder dan trilling in de lucht met een vies luchtje. Een glimlach als compassie, dat dan weer wel!

De film die op mijn scherm bevalt me niet en toch zal ik niet zo snel de bioscoop uitlopen. Geluk is leuk maar zo als alles ook zo tijdelijk als maar kan, dus dat is ook geen streven en na het prikken van vele luchtballonen blijft er niet veel meer over behalve je leven leven zo als het zich aandient en dat zonder masker.

Bij Holland Spoor_edited-1

Reageren met je Facebook:

MADBELLO
Geschreven door de Web Connector, Watcher, Goeroe, internet expert en margeblogger. Gewoon een Haagse/Italo dyslectische allochtoon die het leuk vind om te internetten. Voor contact kan je me het beste mailen naar:
madbello@gmail.com
MADBELLO on EmailMADBELLO on FacebookMADBELLO on FlickrMADBELLO on GoogleMADBELLO on InstagramMADBELLO on LinkedinMADBELLO on PinterestMADBELLO on TumblrMADBELLO on TwitterMADBELLO on VimeoMADBELLO on WordpressMADBELLO on Youtube

9 gedachten over “Wat als het leven een kwelling is”

  1. Mooi openhartig stuk, Mike!!
    Herken er overigens veel "gedachten-/gevoelskronkels" in die ik ook wel eens in sommige periodes doormaak. Maar je weet/voelt volgens mij dondersgoed dat jezelf zorgt voor die sombere gevoelens die je krijgt ten opzichte van het leven? Het leven is gewoon een aanschakeling van "een lach en een traan" en opeens is het gedaan. Een ieder zal voor zijn eigen unieke "zelf" zijn of haar weg daarin weten te vinden….

    Wat mij ooit eens een behoorlijk inzicht heeft gegeven is de zin van een paragnost die zelf strevende was, hij stelde zichzelf de grote en laatste vraag "heb ik genoeg lief gehad, heb ik genoeg liefde gegeven?". Met een brok in mijn keel maar met een verlicht gevoel, viel vanaf toen alles op zijn plek. Dat gun ik jou ook?!!

    Cheer up, mate, why so serious?

    1. @SirCumSized ha ha, dat was een inzicht voor jouw aangezien ik het even niet snap 🙂 maar het zijn eerder gelukkige gevoelens in somberheid, ik hoef niet meer vrolijk te doen als ik het niet ben, of zo iets op die fiets en die aaneenschakelingen zijn ook zo voorspelbaar. ''Cheer up, mate, why so serious?'' omdat ik gewoon zo ben denk ik he!? 😉 Had gewoon zin op iets vanuit mijn zelf te schijven, doe ik veel te weinig.

  2. Fucking goed stuk Mike !! Ik zeg al jaren dat als je aan iemand vraagt hoe is het met je dan is het in 98% van de gevallen JA GOED mmmm… Waarom niet een keer of liefst vaker HET GAAT KUT met me !! En dat die ander dan ook nog de ballen toont om te zeggen WAT IS ER DAN ZO KUT leg het eens aan me uit …. NOU dan zouden we ergens komen ja toch. Weg met de Facade. En zeg waar het ECHT op staat . Waar is trouwens mijn top 3 met nummers die een beetje betrekking hebben op dit artikel. Nr 1 Doe Maar – met is dit alles. Nr 2 Rene Froger – een eigen huis Nr 3 Marco Borsato – De Bestemming

Maak mij blij en geef reactie :D