Ik ga voor een weekje weg. Mijn vertrouwde stekje in een mooie stad achter de duinen, met mooie parken, stranden en van alle gemakken voorzien ga ik verlaten, inruilen voor een afgeleefd smoezelig huisje in een vochtig bos in de buurt van Enschede in Overijssel. Overgeleverd aan een centraal WI-FI punt, dus Twitter zal mijn steun en toeverlaat zijn en mijn enige uitvlucht  zijn uit de matrix van het ”echte” leven en dat allemaal in de naam van het gezin. Wat doet een mens zichzelf allemaal aan.

Byebye, zwaaizwaai