Verplicht te leven

timthumb.phpWat is er toch met al die mensen die andere mensen willens en wetens in leven willen houden? Waarom zo’n weerzin en angst voor de dood en andere mensen verplichten om te lijden en pijn te hebben, desnood ze nog eens tegen hun wil op te sluiten om het nog even allemaal nog ondragelijker te maken.

Klaar met leven, maar de dood is nog ver. Ouderen met een doodswens maar zonder medisch erkende ziekte krijgen geen hulp. En als ze denken dat je hand aan je zelf slaat word je opgesloten in een nog deprimerende gesloten afdeling met allemaal gekken.
Dus het advies is het niemand te vertellen, het heft in eigen hand te nemen al zijn de gevolgen minder leuk voor anderen.

Lees het zelf maar in de Volkskrant: Klaar met leven, maar de dood is nog ver

Reageren met je Facebook:

MADBELLO
Geschreven door de Web Connector, Watcher, Goeroe, internet expert en margeblogger. Gewoon een Haagse/Italo dyslectische allochtoon die het leuk vind om te internetten. Voor contact kan je me het beste mailen naar:
madbello@gmail.com
MADBELLO on EmailMADBELLO on FacebookMADBELLO on FlickrMADBELLO on GoogleMADBELLO on InstagramMADBELLO on LinkedinMADBELLO on PinterestMADBELLO on TumblrMADBELLO on TwitterMADBELLO on VimeoMADBELLO on WordpressMADBELLO on Youtube

3 gedachten over “Verplicht te leven”

  1. Zoals deze post al duidelijk stelt, is dat mensen die echt zelfmoord willen plegen daar vermoedelijk niets van vertellen en het gewoon op eigen houtje doen. Ik vind het niet menswaardig om mensen die het niet durven in een instelling te stoppen aangezien dit het leven voor de mensen met zelfmoord gedachten onnodig bemoeilijkt. Doordat mensen in instellingen worden gepropt wanneer ze zeggen zelfmoord te willen plegen zien mensen die echt over hun problemen willen praten praten over hun problemen niet meer als een optie. Vertel niets, of doe het niet. Hierdoor wordt hun keuze makkelijker, eenduidiger en overzichtelijker. Maar de leegte die dat weer creert net als de harde werkelijkheid waar de persoon met zelfmoord gedachten vervolgens mee wordt geconfronteerd vanwege het niet passen in een systeem dat geen mogelijkheid biedt om individuele aanpassingen en/of regelingen te treffen kan uiteindelijk resulteren in daadwerkelijke zelfmoord… De maatschappij zet ook aan tot zelfmoord, door het gebruik van een algemene aanpak waar individuele hulp niet mogelijk is of niet specifiek genoeg kan zijn. Dit heeft niet alleen met regelgeving, maar ook met expertise te maken. Gezien aanzetten tot zelfmoord strafbaar is, is iedereen in het huidige systeem aansprakelijk voor de zelfmoord van deze individuele personen. Helaas wordt de maatschappij bestuurd door mensen die heel erg veel last lijken te hebben van oogkleppen. Gezien dat de overheden altijd economisch belang voorop hebben gezet, en dit in de huidige tijd ook nog altijd in beperkte mate gebeurt door vermoedelijk gebrekkige kennis welke met een facade lijkt te zijn afgeschermd kan ik niet spreken van een eerlijkere samenleving en/of samenleving die vooruit is gegaan. De algemene humane toestand is verbeterd en iedereen heeft economisch gezien meer, maar de werkelijke onvoorwaardelijke liefde naar elkaar toe hebben we juist stappen verder in de verkeerde richting gezet. Onvoorwaardelijke liefde zijn wij bijna met ons allen helemaal kwijt geraakt. Mensen met zelfmoord gedachten zouden er misschien kunnen zijn voor elkaar, om elkaars leed te verminderen. Maar vind elkaar dan maar eens… Gezamelijk belang heeft namelijk veel wonderen gedaan, net als dit de dag van vandaag de wereld economie in stand houdt.

    Vertrouwen krijgen van iemand die andere wantrouwt kan je toch ook niet verwachten…. Tenzij je die persoon natuurlijk jouw vertrouwen geeft. Maar dat die persoon verdwijnt en vervolgends jou in de steek laat is helaas niet

    altijd te vermijden. Mensen opsluiten is geld uitgeven aan een bodemloze put, met weinig uitzicht en weinig kans van slagen wat zowel de patient ten nadele komt als de maatschappij. Mensen met zelfmoord gedachten opsluiten is het verergeren van het probleem voor het individu. Wat voor eigenwaarde of zelfbeeld straal je als maatschappij dan uit naar elk individu, ongeacht of het individu zelfmoordgedachten heeft of niet. Ik kan heel goed begrijpen waarom mensen zelfmoord willen plegen, maar het doen is toch een stap verder die ik vind dat je als maatschappij moet respecteren. Ik wil niet de suggestie wekken dat ik mensen steun die zelfmoord willen plegen omdat dit niet mijn keuze kan zijn.

  2. mensen in jarenlange nood, willen graag een ander leven, maar helaas lukt dat niet altijd, ook niet na jarenlange therapieën. Vaak is het een wonder dat deze mensen het zo lang volhouden. Als er geen uitweg meer is, dan is er toch niks tegen een menswaardig sterven, na al dat afschuwelijke geploeter?

Maak mij blij en geef reactie :D