Zelfmoord TIPS

De zelfmoordpoeder van CoΓΆperatie Laatste Wil is NATRIUMAZIDE!!! Hoe mannen denken? Lul er niet om heen! Informatief column van Remco ”Het gaat om de grap, niet om de inhoud.NATRIUMAZIDE dus!

Voor dat je hier onder verder gaat lezen of wat anders ga doen, hier een paar nuttige nummer voor steun en advies:

  • Stichting Ex6: 088 3963963
  • 113 online: 0900 1130113
  • Sensoor Telefonische Hulpdienst Tel: 0900 0767
  • Op :113online.nl op: ex6.nl kun je ook chatten over je sombere gedachten en gevoelens, daar staan mensen voor je klaar. Meer nummers en adressen vind je op: psychischegezondheid.nl

Ik ben zat! Heb jij dat ook wel eens? De Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE.nl) heeft nu een prachtige site met een berg zelfmoord tips, de precieze recepten enΒ medicatie die je moet mengen op lichaamgewicht, om te voorkomen dat je aan een gruwelijke en pijnlijk dood ondergaan, net of het leven niet erg genoeg was, maar dat terzijde.
Ze hebben ook een blog : waardigsterven.nl en hun laatste item was : Middelen voor zelfdoding op website NVVE

Maar !!! Zo maar dood gaan gaat zo maar niet, je moet wel je portemonnee open trekken om die dodelijke recepten in handen te krijgen : De minimumcontributie bedraagt 17,50 per persoon per jaar en dat valt nog mee als je actief je leven wilt beΓ«indigen, als daadkrachtige persoon hoeft het niet meer dan 17,50 te kosten + eigenrisico voor de medicijnen, MAAR !!!

Lidmaatschap voor het leven behoort tot de mogelijkheden.

Tja ! En wat hier de bedoeling van is mijn een raadsel, wil je dood of niet ?! Of gewoon je hele leven met een doodswens lopen en op de hoogte blijven van de nieuwste verbeterde doods recepten ???
En de madbello zelfmoord tip is : Gewoon een overdosis heroine direct in je bloedvat inspuiten, gegarandeerd een zalig einde. Verkrijgbaar in de dichtbijzijnde achterbuurt dealerΒ en de gebruiksaanwijzing bij de knuffel junk.

Dit is nog de beste tip, einde en over:

zelfmoord stekker

De meeste zelfmoordpogingen mislukken, en dat betekent soms verder leven met gesmolten ingewanden of een half gezicht.

Geplaatst door Motherboard Nederland op vrijdag 29 april 2016

Alles voor de Seks Shopper bij de seksshopper.nl

Alles voor de seks shopper, eerste aankoop 5% korting!!!

Reageren met je Facebook:

Mad Mike
Geschreven door de Web Connector, Watcher, Goeroe, internet expert en margeblogger. Gewoon een Haagse/Italo dyslectische allochtoon die het leuk vind om te internetten. Voor contact kan je me het beste mailen naar: mike@madbello.nl

789 gedachten over “Zelfmoord TIPS”

  1. Wilt u uw nier te verkopen voor je geld? Ons ziekenhuis is gespecialiseerd in de nier Chirurgie / transplantatie en andere organen behandeling, zal zijn dringend behoefte aan O + ve, A + ve en B + ve nierdonoren met of zonder paspoort en wij zullen u een knappe bedrag van $ 608,000.00US dollars aan te bieden. Elke belangstellende moet vriendelijk
    contact met ons op via e-mail πŸ™ ubth11@gmail.com)

  2. Ik ben Alice, dit is ongelooflijk! Ik heb nog steeds voorstellen hoe Dr. egbo bracht mijn man terug naar mij in slechts 48 uur. Niemand kon ooit deed me geloven dat dit getuigenis dat ik over te schrijven nu zou eigenlijk een dag door mij geschreven. want ik was de grootste scepticus van de wereld. Ik heb nooit geloofd in magische spreuken of iets dergelijks, maar ik werd verteld door een betrouwbare bron (een zeer nauwe medewerker), die Dr. egbo is een zeer toegewijd, getalenteerde en begaafde spell caster, en na veel vleien, kreeg hij mij om deze e-mail naar: [VERWIJDERD DOOR DE REDACTIE]@gmail.com en het was een van de meest uitstekende ding dat ik ooit in mijn hele leven gedaan. Mijn liefde leven, ik was in de totale puinhoop na mijn man me gedumpt voor een andere vrouw, en ik wilde proberen moeilijker om onze relatie te laten werken, maar mijn man niet veel schelen. Dus, met niets anders dan mijn trots te verliezen, ik heb het uit. Ik was verbijsterd. Deze man is echt. Hij deed wat magie hij doet, en ziedaar – niet meer dan 48 uur later, had ik mijn man terug! Het was als een wonder! Hij plotseling wilde huwelijk psychotherapie te gaan met een andere vrouw voordat ik contact opgenomen met deze vader om hulp, en we doen heel erg goed op dit moment. en nu is hij hield me meer dan ever..Thank je wel meneer voor uw liefde en voor hereniging mijn familie terug meneer, zijn e-mail adres is [VERWIJDERD DOOR DE REDACTIE]@gmail.com, of als u hem bellen via dit nummer 234[VERWIJDERD DOOR DE REDACTIE]

  3. oktober stap ik eruit 20 oktober de belastingdienst zet mijn hele leven op de kop ik wordt gek werk me dood en krijg alleen maar tegen slagen hen gelezen heroΓ―ne dat het een heerlijke dood voor mij gaat worden. dan ben ik van alles af ben zo moe ik kan niet meer gr mk

  4. hee… ik ben meisje van 14.. en heb er al begin van het schooljaar zwaar doorheen gezeten dat zelfs de crisis dienst kwam. ik wou niet meer leven sloot iedereen buiten zag niks leuks meer en dacht dat niemand van me hield. het leven is soms zwaar maar probeer nieuwe vrienden te maken leef je leven met plezier zoek een nieuwe vriend. en ga er voor. ik weet dat jij het kunt net zoals iedereen als je er maar moeite voor doet πŸ™‚

  5. Nonnie volkomen met je eens en kan me bij je aansluiten,helaas krijg ik geen pistool te koop anders was ik weg geweest.Ik haat dit leven,maar komt goed mijn tijd komt RUST

  6. Ik wil echt wel leven maar alles zit tegen.. De diagnose borderline die Door iedereen maar als onzin word gezin in mijn omgeving.. Homo zijn ook iets waar je echt niet gelukkig mee word is echt een hoeren leven en dan de man tegen komen die je zo blij maakt maar die zal nooit voor mij gaan want die heeft vrouw en kind… Waarom als God bestaat waarom leef ik dan in zoveel pijn… Elke dag weer de strijd met mezelf en me omgeving nee hoor ik ben zo stoer en hetero en van binnen ga ik helemaal kapot… al die fucking aggressive sex gedachtes ben ik dat echt… ik wil zo graag normaal zijn… fucking oneerlijke wereld ouders die niet naar me omkijken gezin van 6 Kids er is niemand die de behoefte heeft me te steunen.
    Waarom zouden ze ik stel me toch altijd aan en ook dit is vast een roep naar aandacht… psychologen die echt wel willen maar gewoon niet Door me heen kunnen prikken waarom niet omdat ik zelf pedagoog ben dus ik weet heel goed wat ze willen horen… Ik probeer soms te genieten van het leven maar elk persoon dat ik zie heb ik angst voor… Waarom jarenlange mishandelingen waar nooit iets aan gedaan werd.. als jong kind 6 jaar misbruikt Door buurt jongens maar nee joh ik stel me aan die fucking aandacht vragende gay boy that's me… is er niet gewoon iemand die me kan helpen please ik wil geen pijn meer…
    Is er iets wat meteen helpt..

    1. het leven is kei hard,zelf ben je sterk of minder sterk,het komt zoals het moet komen,tja wat doe je eraan,je vecht er tegen maar uiteindelijk val je weer in hetzelfde gat,met het probleem het word moeilijker of je komt er niet meer uit,hulp hoef je niet te verwachten dat is het zelfde als de staatsloterij zo'n kans.Buitenstaander snappen er niks van en begrijpen het helemaal niet.De mens opzicht word niet meer geteld alles draait om geld,geld.Ik hoop voor jou dat je de hoofdprijs wint en toch nog iets met je leven kunt maken.ondanks dat de wereld rot is.succes

  7. ja de meeste hebben lekker kletsen en weten het ook maar,verplaats je eens in de persoon dat kunnen ze niet.Ik loop al zeer veel jaar met de gedachtes en nu ik toch alles verloren heb weet ik wat me te doen staat,o ja hulp gehad gewoon een lachertje je word niet serius genomen,wat blijft er dan over maar 1 ding en ik zweer het op de dood van mijn vader,ik zie je snel.Zo kun je zien dat toch niet alles roze geur en maane schijn is NU ik haat alles klote zooi.Tot in een volgend levendoei

  8. Hoi Han, mijn man heeft me de eerste keren dat het gebeurde steeds gesteund. We zijn ons koophuis verloren en ik betaal 1000 euro per maand aan mijn vorige werkgever. Gaat nu om 3000 euro. Niet veel maar gooit alles overhoop. Mijn man heeft gezegt dat bij een volgende keer van me af zou gaan. Ik heb nog niets vertelt. Ik kan al dagen niet eten van angst. Angst overheerst mujn leven nu en daar word ik letterlijk ziek van. Misschien als het fout loopt kijk ik eerst wat zijn reaktie is. Wie weet steunt hij me nog. Maar blijft een feit dat we dan weer ons huis uit moeten. Geen geld voor. 2 maanden de gevangenis in…. pfffff ik zie het echt niet meer zitten. Maar ik heb nog zoveel om voor te leven. Mijn hondjes en mijn liefde van mijn leven vooral. Zo moeilijk dit!!!!! Kan er met niemand over praten nu. Behalve hier.

  9. Ik ben een vrouw van 41 met toch wel een redelijk gelukkig leven. Ik heb borderline, diverse persoonlijkheidsstoornissen en leid aan kleptomanie. Oktober 2012 stond ik voor het laatst voor de rechter. Heb een leuke baan waar ze alles weten wat er allemaal is gebeurt. Nu heb ik me op mijn werk niet kunnen inhouden en wat gestolen. Grote kans dat ze hier aanstaande woensdag achter gaan komen. Ik verlies dan voor de 3e keer mijn baan. Hebben nu een mooi huurhuis waar we dan uitmoeten. Ik zit nog in mijn proeftijd en moet 2 maanden gaan zitten. Maar het ergste is dat mijn man mijn grote liefde bij me weggaat……ik heb alles gepland. Als ik woensdag wordt betrapt ga ik naar Amsterdam. Koop een shitload aan oxa en tema en diazepam. Een braadzak. Elastiek plakband. 2 slangen van 9 mm doorsnee. En 3 flessen helium in de feestzaak. Huur een hotelkamer en word donderdag niet meer wakker……jammer want ik vind het leven super! Maar ik heb het verpest.

  10. was ooit op tv bij de vpro. Een man was er klaar mee, nam van alles in, stuurde zijn zus nog een briefje. Wonder o wonder, dat briefje kwam om 5 uur 's ochtends aan. Die zus belt de politie. Die breekt bij die man in, brengt hem naar het ziekenhuis. Net op tijd. Toen moest die man 2 jaar in het gekkenhuis. Hij kwam op een vrijdag vrij. Op maandag maakte hij er een einde aan, nu zonder briefje. Als je een goede reden hebt, is het lullig dat je slechter af bent dan een huisdier dat wel een superspuitje kan krijgen.

  11. zelfdooding is een oplossing vanuit een periode waar niet uit te ontsnappen is,momenteel is het heel gewoon de gedachte en weet zeker dat het gebeuren gaat.
    alles zit tegen,je bent het nergens meer met eens het leuke eraan is dat je het gevoel dat je onschendbaar bent en dat voelt prettig vooral omdat je altijd netjes in het rijdje hebt meegedraait.
    Geestelijk ben ik al dood nu de rest maar wat zeggen ze komt tijd komt raad de dood lach ik tegen moet en ben niet bang zal het zeker een stuk rustiger krijgen.o'ja voor alles is een oplossing je word nog dieper de grond ingeslagen,nood aan de man je word weer de grond ingeslagen dus dood betekend RUST

    1. Voor iedereen die dood wil raad ik aan om vooraf zaad van een loofboom door te slikken ( eikel, okkernoot, hazelnoot, kersen pit, pitten van appels of peren, …….).

      Moest je poging of overlijden een succes zijn dan groeit er tenminste een levensboom uit uw lichaam.

      Mocht de poging mislukken dan geef je het zaad van de boom dat je hebt ingeslikt de beste over levens kansen voor beter leef milieu voor loof en dier of fauna en flora.

  12. Ik ben bijna 42, heb (gelukkig) geen kinderen, en zit al bijna een jaar zonder werk. Het zal dus ook eens moeten gebeuren, want in juni val ik terug op 400 Euro per maand omdat ik daarvóór in Polen werkte. Ik heb nog wat spaargeld, maar zou het toch willen doen voordat ik in de schulden raak. Nu, ik dacht aan ophanging, valt dit wat mee, of kan dat lang duren? Een hoog gebouw was een andere optie, maar dat is too messy, en te veel aandacht.

  13. BROLIJNX
    Ik ben bang dat de medicijn niet genoeg is heb er zelf ervaring mee en ja ik heb meerdere opties om het te beeindigen gewoon een kwestie van tijd voor de bom ontploft.Dus iets anders bedenken zat mogelijkheden.
    Ik kan me verplaatsen in jou situatie is kut
    Kan ook een boek schrijven over alle klote zooi
    succes

  14. als eerste wil ik iedereen een prachtig 2014 wensen.

    Het volgende.
    Algelopen 21 dec is mijn grootste liefde plots overleden. hier kan ik niet mee omgaan. het leven heeft gewoon geen nut en betekenis meer mijn leven is gestopt..
    daar komt bij dat mijn eigen familie mij ook nog eens een trap in mijn rug geeft door mij totaal te negeren. de familie van mijn vriendin steund mij dan wel redelijk,in hoevere ze dat kunnen omdat ze zelf ook nog een leven hebben die doorgaat.
    financieel is het opeens een zeer grote opgave omdat het inkomen opeens met de helft is gedaald. en het is zelf zo dat de woningbouw mij uit onze huurwoning wil zetten omdat de hoofdhuurder ,mijn vriendin dus is overleden.
    tot overmaat van ramp heeft mijn vriendin haar testament nooit veranderd (wat wel de bedoeling was) en zal haar zoon alles erven, hierdoor ben ik dus alles kwijt wat ik samen met mijn vriendin heb opgebouwd. het gaan mij niet om de spullen en of waarde het gaat mij hier om de emotionele waardes.

    ik zie het niet meer zitten, het leven heeft geen nut meer, ik ben mijn soulmate kwijt, mijn schatje, mijn bestaan. ik zie dan ook geen andere uitweg meer.

    zelfs met de kerst en jaarwisseling heb ik niemand gehoord of gezien.

    door alles ben ik heel goed gaan nadenken en de wel overwogen conclusie is geworden dat ik geen zin, behoefte, energie en betekenis meer heb om verder te leven.

    daarom heb ik dan ook de beslissing gemaakt om mijn leven te beeindigen door middel van medicijnen.

    ik ben nu bezig met mijn laaste wil en tetament aan het opmaken samen met wat persoonlijke brieven .

    de reden dat ik dit schrijf is het volgende.
    ik heb een partij medicijnen liggen en ik wil weten of dit genoeg is om succesvol een einde aan mijn leven te maken.

    45mg oxynorm
    60mg oxycotin
    5 x fentanyl 12 microgram/per uur pleisters(totaal dus 10,5 mg)
    320 mg oxazepam

    gaarne geen onzin antwoorden zoals je hebt nog een leven en het komt wel goed enzo bullshit hier heb ik totaal niks aan.

    mijn beslissing staat vast en zal ook gebeuren het enige waar ik nu nog voor leef is om weer bij mijn schat te zijn……….

    bedankt

    1. Voor iedereen die een zalige en pijnloze dood willen. Zoek een klooster of abdij en kampeer voor hun deur tot ze u opnemen in hun gemeenschap. gegarandeerd succes !!!

  15. Ik hoop dat je nu eindelijk rust hebt .Klaar met wat jij “ondragelijk” noemde.
    Dat je ongelukkig was wist ik wel ,maar een sukkel? .Jij was geniaal ,mijn grote voorbeeld .Jij was voor niemand bang en altijd tegen onrecht. Waarom je het toch gedaan hebt, blijft voor mij, en de rest van de familie een onbeantwoorde vraag. Je had je bedacht zei je. Je zou het niet doen en het loste niks op. Waren dat alleen maar woorden om ons gerust te stellen of anderen niet aan te sporen het zelfde te doen? Je moet verschrikkelijk geleden hebben .Het bloed kwam zelfs uit je oren .Een maagbloeding, herseninfarct ,en hartstilstand .De dokters zeiden dat je hart zo snel is gegaan dat het implodeerde .Sukkel had wat gezegd dan. Geld voor je verslaving had ik je nooit geven, maar ik had alles voor je gedaan om hulp te vinden. Eigenwijze klootzak. Sorry ,over de doden niets dan goeds maar Mam is nu de gehele dag bij je graf .Van 9 tot 5 .En niemand krijgt haar daar weg. Is dit nu wat je wou? Je schuldenaars kunnen i.d.d naar hun geld fluiten ,van een dooie valt niks te halen, maar uiteindelijk hebben ze toch gewonnen .Zij hebben jouw tot je dood gedreven, snapte je dat dan niet? Dat ze zo alsnog gewonnen hebben .
    Voor ieder1 die dit niet begrijpt, de “ongelukkige sukkel” mijn broer heeft het toch gedaan en heeft op een verschrikkelijke wijze geleden voor hij dood ging.
    Hij heeft nog geprobeerd 112 te bellen ,maar heeft de telefoon niet bereikt.
    De hele slaap kamer onder bloed. Het kwam uit zijn neus ,oren en mond en anus. Hij dacht simpel in te slapen, maar heeft zwaar geleden. Daarom het leven kan moeilijk zijn ,maar als u zelfmoord overweegt eis hulp .Gooi een ruit in bij de politie of zo ,maar eis hulp. De hand aan je zelf slaan kan vreselijk uitpakken. ZOEK HULP! rust in vrede broer ,ik hoop dat je nu eindelijk de rust hebt, waar je zo naar zocht. Je broer.

  16. Zelfdoding lost niks op. Onze tijd word door andere dingen bepaald. Je eigen zelfmoord is niet de bedoeling. Je leeft. Omdat jouw tijd nog lang niet gekomen is. Niet alles hoeft logies te lijken. Je kan iemand de volgende dag zien ,en dan wat anders denken ,"Die is leuk (m/v) .Dan heb je toch weer een reden om te leven. Overleven tot we slim genoeg zijn. Tevreden met je zelf. Dat moet je ook eerst proberen. Zelfmoord is nergens goed voor.

    1. Dingen in het leven zijn soms onmogelijk om te herstellen. Ik hoor bij een groep die klein is. Jodendom, bij 40 jaar zocht ik een vrouw. Deze heb ik gevonden. Maar naar 7 jaar zonder werk hier te zitten in een oorlogsgebied . Denk je . Wat is dit nu. Moeilijk om werk te vinden, mentaliteit , taal enz

  17. LIefde doet pijn. Altijd zal liefde resulteren in pijn .Vroeg of laat .Of je moet een gewetenloze slet zijn.
    Die zijn uitgezonderd. Maar voor de rest,ieder1,zelfs olifanten weten ,voelen ,liefde doet pijn. Eind dec 2013 ,27st precies is de laatste dag op deze wrede wereld bol voor mij. Waarom? ;Liefde (of het gebrek daarvan).
    250 mg valium ,1500 mg methadon ,3000 mg trazodon en de dubbel ingepakte capsule met rattengif, die pas na 5 uur open gaat in de maag .Gevolg ;Hartstilstand 100%.Maanden heb ik gedacht , dus geen impuls.
    Ik ben een man van 42 maar ben er wel klaar mee. Zonder liefde, een vrouw om mee op te staan en tegen te praten, om mee naar bed te gaan en naast elkaar te liggen ,is het leven ,niets meer of minder dan verteren van voedsel tot stront .Elke dag weer. Zomers ken ik al 25 jaar niet meer , voor mij is het elke dag winter. Het zal wel aan mij liggen. Ben waarschijnlijk lelijk of onaardig. Of allebei. Desalniettemin is er dat gevoel ,dat ik niet zonder haar kan leven .Heb gekeken of ik misschien homo ben maar dat doet mij alleen maar walgen ,van mijzelf en de daad.
    Sex met een man ,met mijzelf als man is verachtelijk .Ik voelde mij daarna zo vies en walgelijk ,dus nee homo zal ik wel niet zijn. En nu ben ik 42,maar zou geen vrouw van boven de 50 willen ,(mocht ik zelf zo oud worden). Bejaarden seks vind ik niet aantrekkelijk of in moderne taal ;geil , integendeel , ik word al kotsmisselijk bij de gedachte .Dus pleeg ik zelf moord ,ieder1 vind mij toch een onuitstaanbare klootzak . Een mislukking ,een losser .Ben zo moe ,van elke dag het zelfde doen ;stront maken .Maar geloof mij ,behalve de gewetenloze slet m/v ,zal ieder 1 ,vroeg of laat realiseren ;Liefde doet pijn!!.

    1. Ik ben ook een van diegenen die geen uitweg meer zie. Ik ben op dit moment 41 jaar, ik kamp al met depressies vanaf mijn 20e levensjaar. Extreme sombere gedachtes vullen mijn dag. Ik kan geen enkele baan langer dan een half jaar houden omdat ik chaotisch werk en niet zo slim ben. (Ik ben kok van beroep) Ik heb een hele lieve vrouw, maar ook zij kan mijn leven niet goed laten voelen. Mensen hebben ook niets meer voor elkaar over. We leven in een wereld waarin dieren gebruiksvoorwerpen zijn. Die gemarteld worden door jeugd die zich verveeld, en daarna alles leuk gaan filmen en op internet zetten. Bejaarden die in elkaar geslagen worden voor tien euro. Sommige jeugd die uitgaat, komen na een avond “lekker stappen” in een kist terug. De armoede word steeds groter. Je moet keihard werken (niet alleen in de Horeca) om je kosten te kunnen betalen, ofwel deze maatschappij is alleen succesvol voor diegenen die hard gestudeerd hebben. Diegenen die niet goed kunnen leren, moeten gewoon dubbel zo hard werken en leven van een hongerloontje, enz. Ik heb al eens vaker een zelfmoordpoging gedaan, wat helaas mislukte. Mijn moeder vond mij, en toen werd natuurlijk meteen de dokter ingeschakeld. Zij is ook hypocriet. Jarenlang ben ik als kind geestelijk en lichamelijk door haar mishandeld. Ik heb geen contact meer met mijn ouders. Voor mijn vrienden ben ik de jolige en gezellige Daniel, die zin heeft in het leven. Niets is minder waar. Ik vind dat de wet aangepast moet worden, zodat iedereen zijn eigen keuze mag maken. Ik ga in ieder geval bij mijn huisarts een “niet reanimeren” verklaring aanvragen. Misschien heb ik geluk en krijg ik binnenkort een hartaanval..

  18. Een beschouwing van mijn leven, aan de hand van de wereld:

    Wat zou ik willen zijn:

    Een blanke Joods christen, met twee gezonde armen en benen, en een ruime 10 miljard op de bank. Dan mag je alles wat niet blank is, heerlijk onderdrukken, de wereld manipuleren, hele volksstammen uitmoorden en er mee wegkomen.

    Enfin, ik heb een geboortehandicap, ik heb zowel blank als zwart bloed, dus lijk ik op een Turk of Marokkaan. Alle drie hebben een stigma in Nederland.

    Door mijn blanke achtergrond, had ik financieel en goede start. Echter, op mijn 12e overleed mijn zeer geliefde blanke moeder en bleef ik achter met mijn zwarte vader en broer, die beide mijn gehandicapten stigma openlijk onderschreven, mijn ontwikkeling opzettelijk remden en mij feitelijk onterfden.

    Mijn financieel goede start, werd door familiebezit (aantal woningen) veroorzaakt, maar het blanke familiedeel is racistisch geschift, dus tracht het mij, tot op heden, uit een van die woningen te pesten. De woning is inmiddels onbewoonbaar, veroorzaakt door de eigenaar.

    Kortom, ik heb zo'n fijne naaste familie, dat je zelfs een arts (welke dan ook) wantrouwt, hetzelfde geldt voor de psycholoog en psychiater. Zij zitten er niet om jou te helpen, zij zitten er om hun eigen schoorsteen te laten roken en krijgen een bonus van de farmaceutische industrie,

    Voor iedereen, met een zeker bord voor het hoofd, die zegt: "Het leven is mooi!": Japan:

    Waarom pleegt Japan Sepuku (ritueel zelfmoord) met vier van zijn vele kernreactoren en neemt het, niet onwaarschijnlijk, de hele wereldbevolking met zich mee?

    Hoezo? Fukushima is niet over, het begint net…. "Schoonmaak", duurt minimaal 30 jaar. Er liggen 1300 beschadigde brandstofstaven en ongeveer 300 ton aan meltdown shit. Het verwijderen van de staven, onder normale omstandigheden reeds zeer moeilijk, is (kernfysicus) onbekend terrein en moet 1300 x goed gaan. Indien het fout gaat, kan er een bovengrondse, niet te controleren, kettingreactie ontstaan, die jaren zou kunnen voortduren.

    Mogelijk resultaat: een enorme dodelijke radioactieve wolk, die de jetstream en stratosfeer voed, gedurende enkele jaren. Daaaag, "mooi leven" wat jullie hebben.

    Leuk hé, de top laag van de mensheid…

    99,9% van de in heden en verleden uitgevochten oorlogen, waren afgesproken werk, rijkelui spelletje, tegen enorme winsten, zo ook de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Alles onder het motto bestrijding van overbevolking (een relatief sprookje).

    Wat bezit de toplaag van de mensheid… (Landen en staten bestaan eigenlijk niet)

    Zijn bezitten Banken, de Energieconcerns (Shell, Eneco, Tepco enz.), voeding/levensmiddelenconcerns (Unilever, Kellog's, Coca Cola Company, Ahold enz,), Pers en Media (RTL groep, SBS groep, TMG enz.).

    Natuurlijk, kun je als kleine man/vrouw wat aandelen in deze poep kopen, maar dat geeft je nog geen inspraak. In ieder geval niet dusdanig als een beleggingsmaatschappij, in handen van diezelfde toplaag.

    Kortom, die toplaag (zeker niet vrij van corruptie) bepaald hoe jij leeft, eet en poept en wat je als nieuwsfeiten te horen of te zien krijgt.

    Als tegenhanger voor het gecensureerde nieuws, is er sport. Met name voetbal, om je doen te geloven dat, als je jong en talentvol bent, je (voor de gewone man) steenrijk, maar eigenlijk slechts relatief rijk kunt worden. Daarnaast, laat het kijken naar voetbal, je de honger, oorlog en ellende van een ander, snel vergeten. Het is als een soort opium voor het volk, anders krijgen ze door waar wij (de toplaag) werkelijk mee bezig zijn.

    Voor de toplaag geldt: Geld verdienen? Het doel geiligt de middelen…

    Heilig en Liefde bestaan niet, er bestaat uitsluitend Lust, Begeerte, Hebzucht en Haat.

    Volgens mij bezit ik enorm veel liefde maar, in mijn jeugd, geen meisje, of later, geen vrouw die deze liefde wou ontvangen.

    Want, met wie je als jonge vrouw omgaat, wordt grotendeels door de (verrotte) buitenwereld bepaald.

    Overigens, je shotje heroïne is een goed idee, maar je hebt twee handen nodig om de spuit te prepareren.

    Ik heb nog een ruime 300 ml 80% stroh rum, nog wat oxazepam en +/- 5 strips paracetamol… Op zich niet dodelijk, maar in combi met een plastic fantastic tas over het hoofd, hopelijk wel.

    Nabestaanden?

    Mijn broer is een huisarts, (zelf aan meebetaald), die moet dat soort taferelen maar gewent zijn, anders had hij geen arts moeten worden.

    Daarnaast, is dat een stille wens van hem en die Shekkelhoer gaat er 719 euro op voorruit.

    Gestraft in het hiernamaals?

    Mijn lichaam heeft altijd pijn gedaan, desondanks heb ik anderen altijd willen helpen. De hulp werd zelden geaccepteerd of aangenomen. Ik heb de wereld ten goede willen veranderen, het wordt niet geaccepteerd.

    Met andere woorden: ik stap om de goede reden uit het leven.

    Ik ben ook bereid om Fukushima te helpen schoonmaken, zonder beschermende kleding of geiger counter om de nek. Dan doe ik tenminste nog wat nuttigs.

    1. nog een paar jaartjes en de hele wereldeconomie stort in en gerechtigheid komt en zal de top hard vallen zo hard dat de klap vernietigend zal werken op de zelfingenomen verwaande rotkoppen van het uitschot dat vooraan in de kerk zit en of dat schorem dat zichzelf zo hoog verheven voelt dat ze denken alles onder controle te hebben.Dat soort mensen veroorzaken oorlog en haat.
      Ze denken dat ze een vluchtweg kunnen kopen naar een andere planeet of een bunker maar ze zullen net zo hard branden

  19. ik ben het zo zat allemaal en ik durf het niet aan andere mensen te vertellen.omdat mensen alleen maar denken dat je aandacht wil,maar dat wil ik hellemaal niet!!

  20. en leg mensen met een doodwens niet uit tot dat de oplosing niet is zij overwegen het dus een oplosing (bij mij trigert het een idee, zullen we nog eens zien hoe goed mijn oplosing is …)

  21. de meeste mensen met een doodswens zijn ziek {in het hoofd}(zo ik ook ) maar ziek of niet het verlangen word steeds sterker en vaker heb het Asperger sindroom en ben mijn geheele jeugd gepest hierdoor lukt het psigoloogen ook niet het er uit te krijgren. ik weet hoe nee geen achterbuurt nodig.

    mischien tot een volgende keer en iedereen met de soort gelijke problematiek sterkte en onthoud lucht is voor niks

  22. Lieve mensen,
    Mijn Asperger (vorm autisme) sloopt me elke dag zodanig dat ik niet meer wil vechten. Alles geprobeerd van medicijnen tot vreselijke therapieën. Nu ben ik 21 en het is goed zo. Geloof ook geprobeerd maar geen genade gevonden helaas. Ik ben er heel zeker van en wil het al heel lang. Blijkt toch vrij lastig. Eventueel heb ik de mogelijkheid om na een lange psychiatrische molen een humaan einde te kunnen krijgen maar zie die hel nog veel minder zitten dan een somatisch pijnlijke dood. Dit vanwege mijn tergende psychische problemen. Altijd doe ik al mijn best er zo goed mogelijk mee om te gaan maar het houd een keer op. Het gaat nooit over. Ik zou graag tips willen hoe ik zo snel en met zo min mogelijk pijn mijn leven kan stoppen. Ik moet nog even wachten vanwege verzekeringen en andere zaken maar ik kijk er verlangend naar uit. Bedankt! Sharon.

  23. hoe vindt je nu een werkelijke site me tips over zelfmoord? ik heb het al geprobeerd met rattevergif, ophanging,van een brug willen springen! maar hoe doe je het eigenlijk zonder af te zien??

    1. Om geen pijn te lijden en toch gegarandeerd dood te kunnen gaan zoek in een bos de groene knolliet pad de stoelen ( ze zien er uit als champions met vleugels) Kook en breng ze op smaak en eet ze op Of maak er soep van en drink ze uit. Doe daarna de afwas en laat geen gerief achter. U heeft dan dodelijk gif binnen waar geen tegen gif voor bestaat. Broedertje dood waakt over U.

  24. Hoi Mr Big Bang,

    Wat verschikkelijk dat je dat mee hebt moeten maken! Mn ogen schoten vol toen ik het las.
    Zelf heb ik mn lieve zus verloren aan zelfmoord, nog niet zo lang terug. Ik heb ik er nog steeds veel verdriet over.
    Het ga je goed!

  25. Mijn vriendin heeft zelfmoord gepleegd. & in ben zwaar deprissief. Ik ga binnenkort ook zelfmoord plegen. Mensen ik kan alleen vertellen denk er goed over na voor dat je dit doet. Maar ik weet zeker dat dit is wat ik wil. iedereen een fijn leven verder, doei.

    1. Zelfmoord is nie altijd de beste optie want de meeste hebben nog een heel leven voor hen liggen. Zelfmoord daar mag je ook nie mee spotten. maar ik vind dat zelfmoord de domste manier is om dood te ge raken je kan ook gewoon sterven dat is veel beter dan zelf moord. Mijn vader vond het ook zo nodig om zelfmoord te plegen . Ik zat 3 jaar in een kwade bui niemand mocht mijpreken,aanraken,… maar nu weet ik hoe het voelt als je iemand kwijt geraakt hoop voor jullie dat jullie uit dit bericht kunnen leren.
      Mvg
      Uw.

  26. wie denkt er niet aan om zelfmoord te plegen ik wel want wat lopen we hier toch te doen als je leven volledig omver gegooid is door een zwaar werk ongeval dat u niet meer toelaat om uw werk te doen
    iedere dag sta je op en zeg je tegen je zelf waarom ben ik er doorgekomen waarom ?
    ik heb al verschillende zelfmoordpogingen ondernomen en toch ben ik er nog steeds ik heb 65 slaappillen ingenomen een mes van 30cm in mijn lichaam gestoken ik weet niet wat te doen help mij om het te doen lukken a.u.b. :S:(

  27. JEZUS, betalen voor zelfmoord, moet niet gekker worden in deze maatschappij.
    Vislijn om je nek en van een brug af springen. Snel pijnloos en schoon.

    Klinkt alsof ik erover nagedacht heb, jazeker. De reden dat ik het niet gedaan heb is dat ik mijn familieleden niet meer verdriet wilde aandoen dan ikzelf had.
    Heb serieus al op de brug gestaan, maar stel je eens voor hoe je moeder zich zal voelen om haar kind te verliezen…. dat was voor mij de reden om het niet te doen.
    Nu, 6 jaar later, ik heb het geluk me ouders nog te hebben, maar ben nog steeds alleen.
    Ik zoek liefde, genegenheid, gewoon iemand om vast te houden.
    Wat ik wil zeggen, bedenk je wat je opgeeft voordat je ermee stopt.
    Ik heb liefde nog een kans gegeven, ik geef toe.. ik ben er niet goed in.,,,
    Familie is MIJN drijfveer. Zelfdoding is een egoïstische oplossing en besef dat het gevolgen heeft nadat jij er last van hebt.

  28. Mijn kind, Mijn woorden geven leven. Altijd geven ze leven. Want Ik ben de bron van leven. Mijn woorden geven kracht. Mijn woorden geven duidelijkheid in je omstandigheden. Mijn woorden geven hoop, als je het niet meer weet. Mijn woorden zijn kracht voor de vermoeide ziel. Mijn woorden zijn geluk, voor de wanhopige harten. Mijn woorden geven vreugde aan zij die het leven te vermoeiend vinden. Mijn woorden zijn voor iedereen die Mij wil kennen en ontmoeten.

  29. ik hou zo ontiegelijk veel van mijn man,maar heb buiten mijn schoonfamilie, niemand meer. Constant ruzie met hem om niets eigenlijk, maar het doet me iedere keer weer pijn.
    Het lijkt wel of het geluk mij niet gegunt wordt. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen.
    Ik haat mezelf meestal dat ik zo dwars en eigenwijs ben. Ik doe steeds weer andere mensen pijn, wat ik diep van binnen eigenlijk helemaal niet wil, maar het gebeurd wel en daarom heb ik zo'n hekel aan mezelf. Aan de ene kant wil ik een einde aan me leven maken om niemand meer pijn te kunnen doen en omdat ik mezelf haat, maar andere kant durf ik niet, heb ik dat lef niet om het te doen en wil ik oud worden met mijn man, maar op deze manier?? ik weet het gewoon niet meer! Wat moet ik in godsnaam doen? Geen idee.

  30. En ik wil niemand in de weg staan,zoals hulpdiensten politie enz.Maar ik wil niemand kwaad doen en wil dit heel graag.En schaam me niet om dit te zeggen…maar ik wou niet geboren worden.Al vanaf mijn 6e jaar voelde ik dat.Moet alleen weten hoe ik dit kan doen.Pijnloos zoek ik.Geen drugs enz

  31. Geen zin meer in het leven…ben te moe..en ik ben nog jong….teveel meegemaakt…maar ben zo moe…niemand zal mij missen en ik,leg mij met alles erbij neer…beter zo

      1. Fuck off met je bijbelspreuken, een heleboel ellende komt JUIST van die onzin………….. en ja ik wil ook rust en begrijp Richard heel goed, ik hoop dat je de rust vind kerel.

  32. ik heb niemand en wens heel graag om een einde te maken aan mijn leven.
    ik weet alleen niet hoe,en wil ook geen hulp.
    ik ben beter af als ik weg ben..de gedachte dat er niets meer is,dan deze ellende.

  33. Goede dag iedereen, ik ben mevrouw Rhoda Emmanuel, een onderhandse lening geldschieter die
    geeft het leven de tijd gelegenheid leningen af te betalen uw facturen persoonlijke en schulden
    en om uw eigen bedrijf te starten aan particuliere bedrijven en particulieren op een
    percentage van 2%. Dus neem contact met ons vandaag nog via e-rhodaemmanuel@gmail.com

    LENING AANVRAAGFORMULIER:

    naam:
    Geslacht:
    land:
    Staat:
    Bijvoorbeeld:
    Telefoonnummer:
    Beroep:
    Bedrag dat nodig is:
    Lening Duur:
    geboortedatum:
    maandelijks inkomen:
    Heeft u vóór toegepast?

    E-mail: rente 2% per jaar.
    E-mail: rhodaemmanuel@gmail.com

  34. Ik ben al heel mijn leven onzeker. Toen ik twee was hebben ze ontdekt dat ik het aspergersyndroom heb. Ik vind mijzelf een monster. Ik ben bang dat ik mensen in mijn omgeving pijn ga doen. Ik ben een AUTIST en ik haat mijzelf!.

  35. Ik zit er ook al een tijdje mee, en denk wel dat het vanavond zal gebeuren. Ik heb een relatie van 5 jaar, wij wouden gaan trouwen, maar omwille van het verschil van nationaliteit, cultuur en geloof is mij hele familie er tegen! ik krijg steeds dreigementen dat ik er alleen voor kom te staan en dat ze het mij nooit zullen vergeven. Ik ben zeer gehecht aan mij familie en ook aan mijn vriend.
    Hij is mij eerste liefde en zal er ook mijn laatste zijn.
    Ik zit tussen 2 vuren en kan mijn keuze niet maken!

    nu is hij wel gemaakt..

  36. Ik stap eruit. vanavond. alles gebeld,gemaild,geschreven, voor hulp,oplossingen. helaas. na 7 jaar ellende ga ik horizontaal. met achterlating van 2 zonen. 1 daarvan wil me al 5 jaar niet meer zien(20), dejongste(15) wel maar doet dit uit medelijden. hij is hier doodongelukkig. Armoede,depressieve moeder, wil hier geen vrienden ontvangen. is luxe gewend. geen familie meer,of hebben me laten vallen, geen gezin meer, geen vrienden. niets, niente . behalve 58.000 euro schuld. Wsnp afgewezen. de groeten, miriam

  37. AUB MENSEN DENK NA !!!!!!!!!!!!! MIJN ZOON PLEEGDE 22 OKTOBER ZELFMOORD EN HEEL WAT MENSEN KREGEN LEVENSLANG HIERVOOR IK BEN NOG GEEN DAG GELUKKIG GEWEEST ZIJN GROOTOUDERS DURVEN ER NIET BLIJVEN WONEN ZIJN ZUS IS EEN WRAK GEWORDEN EN ZIJN VRIENDEN MISSEN HEM ENORM. IS HET DAT WAT JULLIE WILLEN ???????????????? DENK AUB NA HET KOMT ALLEMAAL GOED ALS JE ER AAN WERKT

    1. Ik begrijp jullie verdriet. Echter zoals veel mensen vaak zeggen van de zelfmoordpleger, vind ik het erg egoistisch. Iedereen wil dat je geliefde persoon in leven blijft. Echter willen jullie allemaal dat ze in leven blijven voor de ander. Jullie kunnen jullie leven leiden. Degene met doodwens lijd alleen maar continu. Denk daar eens aan. Geef degene waar je van houd rust en het “geluk” dat hij of zij wenste.
      Is dat de dood dan is dat fijn voor diegene dat dit leven over is. Dys stop met dat egoisme en denk aan de zelfmoord pleger. Gun diegene zijn geluk en rust. Zoals jullie je eigen geluk willen.

  38. Ik vind ook alles klote, ik heb al langer een moeilijke tijd met mijn man, heb twee autistische kinderen, waarvan één ook nog coeiliaki en diabetes type 1 heeft, en mijn man flirt volop in het rond. Hij vind het niet eens erg, ik zou dat maar normaal moeten vinden. En nu is het dus zover dat mijn man met de buurvrouw te doen heeft, volgens hem geen fysieke seks, al staan hun sms-en alleen maar met seks vol, en zij gedroeg zich als mijn vriendin. Ik voel mij 2x bedrogen. Ik trek het niet meer, mijn vorige depressie komt weer op. Ik heb alweer pillen voorgeschreven gekregen. Ik weet het niet meer. De buurt weet het, en ik word er steeds op aangesproken. Het is genant en hatelijk. ik zit vol woede, frustratie en voel mij zó afgewezen… En mijn man blijft koudweg zeggen dat hij niks voor mij voelt, en voor de buurvrouw ook niet. Ik mag niks tegen haar man zeggen, want dan heb ik twee kapotte huwelijken op mijn geweten. Ik kan niet meer, ik kan dit niet meer aan, deze romance is erger dan al die vorige want nu gaat hij met iemand die ik als een vriendin beschouwde, die ik vertrouwde, en die veel van mij wist. Alweer een bewijs dat ik beter niemand in vertrouwen neem. Er is niemand om te vertrouwen meer, ik denk dat ik dat nooit nog kan. Heb net allerlei messen geprobeerd, doch ze blijken ofwel te bot, ofwel kan ik zelfs dat niet. Ik deug gewoon nergens voor. Eigenlijk wil ik mijn kinderen niet achterlaten, ze kunnen zulke veranderingen niet aan, maar ik kan ook niet meer. Ik zou het doen om het voor iedereen makkelijker te maken, mijn man kan met wie hij maar wil een nieuw leven beginnen, en hopelijk gelukkig worden, en hoeft geen rekening te houden met mij. De kinderen zullen niet in 2 gezinnen moeten opgroeien. Je ziet, het is gewoon beter als ik er niet meer ben.

  39. Sinds 15 jaar geleden heb ik plots last van angst aanvallen,
    op de snelweg, in de trein.
    Bij gevolg kan ik nergen meer mee naar toe met mijn gezin.
    Ik laat hun dan maar uitstapjes doen,
    maar het doet pijn om er niet bij te kunnen zijn.
    Medisch heb ik reeds al het mogelijke geprobeert om er vanaf
    te geraken, niets helpt.
    Daar door heb ik soms ook de gedachten om uit het leven te stappen,
    echter durf ik het niet goed, bang dat ik het toch zou overleven.

  40. …vervolg. En als het je lukt om zelfmoord te plegen heb je geluk en als je pech hebt dan overleef je het en dan ben je ook nog eens mismaakt door de zelfmoordpoging en dan kún je helemaal geen zelfmoord meer plegen al zou je het willen. Dan zit je in een rolstoel en met je hoofd vastgebonden aan de hoofdsteun, schuimbekkend en de hele dag met je tong naar buiten uit het raam te kijken. Dan heb je pas wat, dan zit je in de ultieme hel waar de tijd voor eeuwig stil staat. Dat zijn verschrikkingen waar Adolf Hitler nog van onder de indruk zal zijn.

  41. Wat is dit een verschrikkelijke maatschappij. Je wordt volledig aan je lot overgelaten. Ik werd geboren en was zwak, ik kon niet leren en sporten, mijn ouders roken en drinken veel en daarom ben ik lelijk en ongezond geboren en gebleven en het wordt steeds erger. Iedereen doet net alsof er niets aan de hand is.
    Ik ben nu 33 en heb al 10 jaar geen werk, vrienden, relatie en leef volledig geisoleerd van de samenleving. Je wordt als kind geboren, je hebt een waardeloos leven en ze laten je gewoon ellendig en alleen langzaam dood gaan. Je moet alles zelf uitzoeken en dat vind ik echt heel oneerlijk. Je wordt geboren, je hebt een rotleven en dan heb je pech, zoek het zelf maar uit, je kunt voor een trein springen, je kunt van een gebouw afspringen, dat moet je allemaal zelf weten maar het is verschrikkelijk cru en volledig onbestaanbaar dat je als kind geboren wordt en niemand die naar je omkijkt en dan moet je uit wanhoop zelf een manier vinden om zelfmoord te plegen, bizar en walgelijk gewoon!
    Dit is gewoon de meest walgelijke tijd van de geschiedenis van de mensheid en wij hebben de pech dat we er midden in zitten.

  42. ik wil ook zelfmoord plegen maar ik weet niet hoe. en deze site helpt echt niet. ik woon op de zesde verdieping van een flat. zou ik dood zijn als ik daar van af spring?

    1. Het is jammer maar van de 1000 die een zelfmoordpoging doen gaat er maar eentje daadwerkelijk dood dus de rest zal wel in het ziekenhuis terechtkomen. Als je van de zesde verdieping afspringt dan kun je daaraan doodgaan maar er is ook een reeele kans dat je het overleeft en dat je in een rolstoel terechtkomt ofzo.

  43. ik ben hier niet gewenst mijn zus wordt voor getrokken ik heb de pech dat ik ooit ben geboren.
    ik moet hier weg, weg van alles om mij, ik moet gewoon dood maar weet nog niet goed hoe ik dit wil doen.

    gr JD

  44. haloo
    ik ben een meisje van 17 jaar en ik zie het echt niet meer zitten
    ik kan het echt niet meer aan me vader is zwaar outisties en me moeder een klein beetje
    ik krijg van ale me vrienden ergen verhalen te horen over hun leven maar niemand weet van me ouders dat ze zo zijn ze barsten ook vaaak uit komt er politie en zoo en de polietie wou dat ik ga praten met iemand maar wou ik niet want ik praate altijd met me tante er over maar dat kan niet meer want ze zorgt dag en nacht voor me oma want die gaat dood en ik kan niet meer me ouders zijn elke dag boos op me. ik doe helemaal niks goed in hun ogen me vrienden laten me vallen dat voel ik al want heb net me dieploma ik ga als enige naar andere school en ik voel al dat ze me laten vallen en ik wil echt dood ik kan het niet meer aaan van iedereen hoe ze me behandelen ik heb al is in dad geprobeerd maar ik ben te schijterig voor de pijn ik wil weten hoe je aan pillen kan komen of pistool help me

    1. Hey Lisa

      Zelfmoord is niet de oplossing tot jou problemen.
      Ga op internaat of op kot indien mogelijk en probeer er met je tante over te praten als zij je hiermee misschien kan helpen. Heb je ouderlijke problemen probeer je dan gewoon zoveel mogelijk van hen te verwijderen. Ik spreek uit eigen ervaring. Ik ben ook op men 17 van huis uit vertrokken en nu gaat het veel beter. Heb mijn eigen leven nu opgericht, ik stel voor dat je dit ook probeert. Je mag me altijd contacteren op redlemon5@hotmail.com
      Mvg Nico

  45. Ontsnapt aan zelfmoord.
    Mijn broer is heen gegaan. Hij welke mij mee, ik was acht,, misschien negen, hij veertien. Hij is geen gegaan, opgehangen. Nu en enkele jaren later kan ik er nauwelijks tot vrijwel niet mee leven dat ik niet mee genomen ben. Waarom ik niet ook gegaan ben? Totally black out. Zie hem hangen, beelden. Meer niet, geheugen verlies.

    Voel me gefaald. Maar hij heeft wat hij wilde. Maar schuld gevoel en verlangen worden sterker.

  46. Ik ben Diana, en heb echt hulp nodig!!
    ik ben 31 jaar, moeder van 3 kids, alle 3 afgepakt! (DOOR JEUGDZORG)
    ik zie het leven echt niet meer zitten, ik heb echt zelf een kut jeugd gehadt.
    ben zelf met 2 jaar uit huis geplaats door jeugdzorg, en ben met 18 uit het internaat gekomen.
    en met 19 was ik zwanger van de eerste, en gelijk afgepakt! bijna 4 jaar later was ik weer zwanger, en gelijk weer afgepakt. in 2009 kreeg ik weer een dochter, en weer afgepakt, waarom weet ik niet.
    en nu weet ik me echt geen raad meer, voor mij heeft het leven echt geen zin meer, ik loop al heel lang aan zelf moord te denken, maar ik durf niet, als ik aan mijn kids denk, krijg ik het niet voor elkaar. ik heb echt hulp nodig!!!! wie kan en wil mij helpen??

    1. @Diana: Stichting Ex6: 088 – 3963963 of 113 online: 0900 – 1130113 en Sensoor Telefonische Hulpdienst Tel: 0900 – 0767 Op :113online.nl op: ex6.nl kun je ook chatten over je sombere gedachten en gevoelens, daar staan mensen voor je klaar. Meer nummers en adressen vind je op: psychischegezondheid.nl πŸ˜‰ beterschap en succes.

    2. De enige oplossing voor jou is, dat je jezelf moet terugvinden.. Even los van je kinderen, alleen jij bent nu even belangrijk. Heb je een baan en een eigen plekje? Dan ben je al een eind op weg. Richt je huis helemaal anders in, ga naar de stad en pas en/of koop kleren die je anders nooit aan zou doen. Gooi de ouwe "ik" weg en begin je leven helemaal opnieuw. Let er wel op dat ook dit tijd in beslag neemt, het is niet zo dat je je direct toppie voelt.. Maar dat komt echt wel en op die dag dat jij je weer fijn voelt, zien anderen dat ook en kun je door met de volgende stap, in contact komen met je kinderen! Hoe leuk is dat? En het zijn je bloedeigen kinderen, dus vroeg of laat begrijpen ze je toch wel! En dan kun je ze laten zien (aan iedereen!) hoe sterk je eruit bent gekomen meid! Je omgeving zal trots op je zijn dat je deze ellende hebt overwonnen, want dit is een oorlog en je geeft je toch niet zomaar over?! Vecht ervoor, want jij bent sterker dan je denkt!

  47. stelletje klootzakken, mijn moeder heeft zelfmoord gepleegd doordat er van die mongolen waren die tips geven hoe je het moet doen op het internet. Schaam je voor degene die tips op het internet zetten over zelfmoord. Al deze sites zouden verboden moet worden. stelletje zieke debielen.

    1. Absoluut gelijk…. mijn heel oprecht medeleven……wij hebben ook net een mama verloren …er zijn geen woorden voor…
      Heel veel sterkte en liefde van mij

    2. Met alle respect, ze heeft zelf gezocht naar een manier om het te doen en ze heeft het zelf gedaan. Als deze site er niet was, ging ze wel naar een andere.. En ik denk zelf dat hier de kans het grootst is op een "nette dood", ik ben hier geen lid van en kom toevallig even kijken, maar ik denk zelf niet dat ze je gaan "aansporen om voor de trein te springen" (flauw woordgrapje terzijde).. En deze site geeft ook veel tips om het vooral niet te doen dacht ik… Het spijt me voor je dat je hier doorheen moet. Ik wens je veel sterkte.

  48. Hola weer! ga toch niet deze week. Vrienden willen mij niet missen, ondanks dat ik ziek ben etc. Ze hebben mij toegezegd financieel te willen bijdargen als het mij niet meer lukt. Dank je M voor de uitlaatklep! <3

  49. Als je nog door kunt op wat voor manier dan ook doe dat dan alsjeblieft.. zoek alle hulp die je kan krijgen. Zo mensen, Niels die kent mij nog vanaf het begin, deze week stap ik eruit, met alles wat er nu bezig is is er voor mij als chronisch zieke geen plaats meer. Het leven is te duur en tegen ondraaglijk aan. Toch zoek ik zelfs nog, uitwegen en ik probeer nog van alles, maar alles is zo duur vooral voor mij als chronisch zieke. Gelukkig heb ik mijn vrienden, vriendin en anderen die mij steunen en begrip hebben, ze willen niet dat ik ga, maar ik zie het met dit gevallen kabinet, en nu die bezuinigingen etc. niet meer zitten. Gelukkig is de Jager nu wel het brave jongetje in Brussel, zag aan zijn gezicht op de foto dat hij zo blij was als een kind. Er is geen plaats meer voor mij in deze maatschappij, dus ik ga. Iedereen die zelfmoord wil plegen omdat hij een rottijd meemaakt, niet doen! Leer van het leven!

  50. Heei mensen

    Wat een berichten allemaal. Ik wil ook wel dood maar jullie moeten ook onthouden hoeveel mensen jullie er pijn mee doen. Je familie en vrienden en misschien ook wel andere. Daarom zal ik als ik jullie was toch eens na gaan denken of de dood wel de beste oplossing is.

  51. Ik ben niets waard, ik zal nooit vrienden krijgen, ik maak al mijn vriendschappen kapot en mijn ouders begrijpen niet hoe DOODongelukkig ik af en toe ben. Ik met mijn kuthoogbegaafdheid gaan niet goed samen. Helaas ben ik te laf om zelfmoord te plegen…

    1. Ben je echt zo laf? Of denk je diep van binnen dat er nog teveel is om wel wat van te maken? En die vrienden zijn geen echte vrienden als ze je verlaten.. In je leven heb je ook maar 1 of iets meer ECHTE vrienden, de rest komt en gaat weer.. Omarm de dingen waar je wel goed in bent, al is het maar tekenen/schilderen/etc.. Focus je op dingen die je wel kan en wat anderen denken is een reflectie van hoe ze vaak zelf zijn, dus wees niet onzeker. En ouders doen vaak hun best om je gelukkig te maken, dus proberen ze ook vaak te doen of er niks aan de hand is en denken ze dat die "fase" wel weer overwaait als je weer even lacht.. Ik denk zelf dat je gewoon met hun moet praten, vraag ze om tijd vrij te maken, zeg niet waarom, zeg alleen dat het heel belangrijk is. Bereid je ook voor en schrijf eerst de zaken op waar je het over wil hebben en wees niet bang. Het zijn je ouders maar, ze hebben je lief, wat je ook doet. En laat iedereen maar zien dat je alles behalve laf bent! No guts no glory, no balls no story πŸ˜‰ Ga ervoor, dood gaan kan altijd nog!!!

  52. De mensen die dierbaar voor mij waren, gingen weg naar het einde. (Everyone i know. Goes away in the end [Johnny Cash – Hurt] .) En de gene die zelfmoord hebben gepleegd, hebben nogsteeds ookal zeiden ze dat niemand van hun hield. Toch nog schaden heeft achter gelaten bij de mensen. Zelfs de gene waardoor ze zelfmoord hadden gepleegt. In feiten is het moord wat hun doen. Iemand zich zelf afmaken omdat hun het "willen".

    Jongens en meiden, En volwassenen.
    Laat je niet kisten door het volk wat je "dood" wilt hebben.
    Want de mensen die zeggen dat ze je dood willen hebben.
    Zijn de mensen die het het zwaarst te verduren krijgen.
    En zullen die gedachtes pijnlijk meedragen tot hun graf.

    Gegroet. Sam.

  53. Zijn de mensen die zelf geen ervaring hebben en zich totaal niet kunnen inplaatsen tot jou situatie en je leven. De mensen met de grootste bek, Hebben het kleinste piemeltje. Letterlijk en Viguurlijk. Ik ben 15 jaar, En heb geleerd al vanaf begins af aan een plek te bieden voor mijn verdriet. Mijn geloof heeft mij meestal op de been gehouden. Misschien was het slechts hoop, Maar das nu wel de rede dat ik hier nog ben. en dat ik dit kan posten.

  54. En waardoor ik tegen de meeste mensen kan zeggen: Joh, Ga toch lekker buiten spelen. Je komt net om het hoekie gekeken. snotneus. Die klote tijden maken me wie ik ben. De mensen die je laten vallen zijn geen vrienden. dat zijn slechts vreemdelingen. Echte vrienden tel je op 1 hand. Maar er zijn ergere dingen. Mensen die zelfmoord willen plegen. Durf over je problemen te praten. Wees niet bang voor de gevolgen. De mensen die je in de steek laten of uit laggen.

  55. Hallo.
    Ik heb ook veel meegemaakt. Maar als je die klote tijden meemaakt. En het echt on your mind is. vind ik niet dat je dat openbaar moet zetten. Enige wat ik wil zeggen om de meeste mensen te helpen: Ik heb zelf mensen zien dood gaan. Aan ziektes, en die zelf ook zelfmoord hebben gepleegd. En nog wel meer. Maar ik zie die klote tijden als ervaringen. Ervaringen die me sterk houd.

  56. Hoi.
    ik ben mijn leven ook zat, maar dit gaat een beetje te ver ?
    Doe normaal ja ? omg egt niet normaal zijn jullie. Stelletje idioten -,-

  57. Ik lees al de verhalen wat hier staat, ook ik denk vaak ik wil niet meer leven, en dan ga ik het web weer op, om verhalen van anderen te lezen, om hoop en kracht er uit te halen of mij juist nog elendiger te voelen. Ik heb de hele dag pijn waar ik mee moet leven, en twee kindjes die tegen padesappa zeggen is mamma weer ziek, mogen we even naar mamma toe? Dit breekt me nog meer dan de pijn. Ik hou mij elke dag voor de keuze, wil ik nog blijvn leven of niet, ik blijf deze keuze nog steeds openhouden,als ik dat niet doe kan ik ook niet meer kiezen. Zijn de kinderen beter af met een zieke moeder of geen moeder? Zeg het maar want bij mij is de keus even. Gr p

    1. Een mama hebben is meestal wel beter dan geen te hebben.
      Dat je het jezelf afvraagt, wilt voor mij wel zeggen dat je om hen geeft en hun leven niet opzettelijk zwaarder maakt.
      Liefde, begrip en steun krijgen is het belangrijkste voor een kind.
      Ook al functioneert je maar half.
      Beter half dan niets.
      Niemand is compleet perfect.

  58. ik heb geen zin meer om te leven.. alle haters roddelen over me,me vriendje maakt het uit na 6jaar, ik kan het gwn niet meer aan!

    wat is de beste manier van zelfmoord?

  59. ik wil echt dood, heb t al een paar keer geprobeerd, maar durf het niet of lukte niet. Ik heb met een schaar boven mijn arm gezeten, maar dat durfde ik niet, ik heb mijn adem heel lang in gehouden, heb met mijn handen om mijn keel gezeten… HET LUKT NIET, HELP ME. IK WIL ECHT DOOD, IK WIL GEEN 15 WORDEN!!! IK BEN HET ECHT ECHT ZAAAAT

    1. Anne, lieve jonge meid, ik ken jouw situatie. Het heeft geen nut om hiermee door te gaan want het is je tijd gewoon niet. Als je er wel mee doorgaat is de kans heel groot dat je hersenbeschadiging krijgt en een nog rottiger leven hebt.. Je zit nu midden in de pubertijd en dan heb je last van allemaal emoties, maar dat gaat vanzelf over als je iets ouder bent. Misschien kun je hierover met je ouders praten? Ik weet dat het echt heel eng is, maar des te dapper en opgeluchter ben jij als je het wel doet! Vertel je ouders dat je met ze moet praten en zeg alleen dat het belangrijk is en nee je bent niet zwanger ofzo πŸ˜‰ Bereid je ook goed voor en bedenk dat ze altijd van je houden wat je ook doet! Dood kan altijd nog!

  60. ik wil echt dood, heb t al een paar keer geprobeerd, maar durf het niet of lukte niet. Ik heb met een schaar boven mijn arm gezeten, maar dat durfde ik niet, ik heb mijn adem heel lang in gehouden, heb met mijn handen om mijn keel gezeten… HET LUKT NIET, HELP ME. IK WIL ECHT DOOD, IK WIL GEEN 15 WORDEN!!! IK BEN HET ECHT ECHT ZAAAAT!!!

  61. het enigste wat ze zeggen is je moet het toch zelf doen. Nou dat is nou net het probleem, dat lukt niet. Je moet je hele leven vechten tegen die rot gevoelens. Dat knagende gevoel in je buik alsof je iets hebt laten vallen. Die gedachtes die maar niet op willen houden. Er altijd zijn voor een ander, maar er nooit iets van terug zien.
    Ik zal wel een slecht mens zijn, die dit verdiend anders snap ik het ook niet meer. De verschillen zijn te groot.

  62. ik heb de laatste tijd veel zelfmoordneigingen
    de riem om me nek aan trekken sjaal om me nek trekken
    hoe kom ik hier voor om
    x anoniem

    1. Het gaat over, je zit nu gewoon in een giga-dip en wat je zei, lost niks op.. Ik denk ook weleens aan de tijd toen ze guillotines hadden, dan zou ik gewoon een misdrijf plegen πŸ™‚ Maar zoals altijd kun je dingen resetten, dus ook je leven.. Gooi je ouwe "ik" weg en begin opnieuw! Doe een makeover bij jezelf, heb je groene ogen? Koop dan een lekkere knal kleur (groen ofzo πŸ˜‰ ) en richt je huis/kamer anders in, doe lekker gek en verwen jezelf! En lekker in de zon liggen helpt ook wel hoor, wel genoeg water drinken en maak een grote fruitsalade alleen voor jezelf!!

  63. pleeg alsjeblieft geen zelfmoord denk aan alle mensen die je gaan missen je ouders je opa en oma tante en oom denk hier alsjeblieft aan

  64. Maar waarom zou je een duidelijke oorzaak moeten hebben, Anoniem? Het kan toch gewoon in je aanleg zitten? het is in elk geval nog geen reden om geen hulp te zoeken.. Je naasten hebben het goed getroffen, dat je tot nu toe altijd aan hùn verdriet hebt gedacht.. Ik weet niet wat de mogelijkheden zijn, maar *misschien* kun je samen met hen zoeken naar manieren om ook jouw leven rustvoller en gelukkiger te maken…
    Hopelijk wil je toch ook nadenken over manieren om het voor jezèlf mooier te maken..

  65. Op 17e zware depressie en jaar in PAAZ-afdeling gezeten. geen goeie ervaringen met pillen en psychiater. Toch op een of andere manier uit die periode geraakt. Vandaag op m'n 30e hervallen en raak er zelf niet meer uit. Bloedarmoede en onherstelbare breuk in "vrienden"kring hebben herval getriggerd. Sporten/dansen was een uitlaatklep maar laatste maanden psychosomatische klachten dus gestopt. Steeds ruzie/verdriet dus afgesloten van de buitenwereld.
    Op internet zitten lezen over depressie.
    "Breng vrienden/familie op de hoogte": ze snappen het niet, nemen je je gemoed kwalijk, willen niet meer met je weg omdat je altijd zit te huilen, weten niet meer wat te doen en gaan verder met eigen leven, …
    " zoek hulp,ga naar je huisarts":medicatie helpt niet, therapiecentra volgeboekt, maandenlange wachttijden, te dure privé-sessies. Had vandaag raadpleging bij psychiater, verteld dat ik niet terug pillen (nemen oorzaak niet weg) of langere opname wil. Volgens haar zijn dat echter enige opties omdat ik alleen woon en ernstige depressie heb. Gezegd dat ik wel terug naar huisarts ga. Al een half jaar hoofdpijn, ruzies, slaaptekort, dagelijkse inzinkingen en huilbuien. Opties worden steeds kleiner en minder geloofwaardig.

    1. Gezondheidszorg is min of meer geïnstitutionaliseerd, vandaar begrijpelijk dat je geen goede ervaringen hebt opgedaan.
      Wat jammer om te lezen dat je je niet gehoord voelt bij naasten. Alsof ze de kern raken vrezen. Het zou toch juist naastenliefde zijn die iemand als jij zou kunnen helpen. Maar dan lijkt dat stuk weer taboe. Begrijpelijk dat je opties wegvallen.
      Maar aan de andere kant is het niet goed te verdwalen in denken over zelfdoding. Je doet het, of niet. Als je jezelf confronteert met het ultieme standpunt, dat is klaar zijn en alle voorbereidingen getroffen hebben, dan kan er rust zijn. Dat stuk is immers geregeld, voor het geval het leven niet leefbaarder wordt. Misschien is dat een moment om te gaan verkennen wat het leven nog de moeite waard maakt. Ik nodig je uit die ontdekkingsreis te maken. Wie weet is het de moeite waard.

    2. Hmmm, dat klinkt heel ernstig lieve Antwerpenaarse… Het klinkt alsof je jezelf eerder heel sterk en positief uit de put hebt geholpen, en nu een zware terugval hebt. Wat misschien wel héél logisch is als je uitlaatkleppen als sporten en dansen wegvallen. Dan je dan daar bovenop ook nog breuken in je vriendenkring hebt ervaren. Vreselijk!

      Ik wil de tips die je al gelezen hebt niet herhalen (al ben ik het er wel heel erg mee eens… ;-)) Waarom ben je zo tegen medicijnen.. Het zijn toch niet meer de middelen die men vroeger verstrekte, waarvan je hoorde dat ze hartritmestoornissen enz tot gevolg konden hebben? Er wordt in de media zo gezeurd over die medicijnen. Daardoor willen de mensen die ze ècht nodig hebben ze niet meer. Maar je bent toch niet iemand die ze krijgt voorgeschreven voor iets heel kleins? Dit kun je niet meer klein noemen, lijkt me. "Al een half jaar hoofdpijn, ruzies, slaaptekort, dagelijkse inzinkingen en huilbuien." Klinkt echt ernstig, en ook heel naar voor je :-/
      ik hoop dat je toch iets wilt proberen te doen, misschien zit hier iets tussen: https://www.113online.nl/home/helpotheek/sucidali
      Heel veel sterkte, ik hoop en wens dat je er spoedig uitkomt en je je weer wat beter zult kunnen voelen!
      Groetjes,
      Jolie

  66. Ik ben een man van 35 jaar die steeds opnieuw moet worstelen tegen depressies.
    Mijn grootste probleem is het gebrek aan een duidelijke oorzaak voor die depressies.
    Ik heb hier op het forum heel wat verhalen gelezen van mensen die al heel wat miserie gekend hebben.
    Ik heb een huis, vrouw, kind, goede gezondheid, werk, financiele situatie is ok, …
    Ik heb nooit een traumatiserende ervaring gehad, heb een goede jeugd gehad….
    Dus zou je zeggen : je hebt zelfs het recht niet om depressief te zijn.
    Tja en toch overkomt het me. En nu ben ik op het punt gekomen dat ik er niet meer tegen wil vechten. Het komt toch elke keer terug (ondanks medicatie) Telkens opnieuw doorstaat mijn omgeving een hel. Maar het is ook die omgeving die me tegenhoud zelfmoord te plegen. Het verdriet dat ik veroorzaak met mijn dood. …
    Daar liggen nu de laatste problemen : blijven leven voor mijn omgeving, terwijl ikzelf geen plezier meer beleef aan het leven??? dus blijven leven enkel voor die omgeving, terwijl ikzelf rust zoek???
    leven- sterven ; leven – sterven….

  67. ik heb er nooit voor gekozen ik zie het als een straf te moeten leven je moet maar laat me met rust het constnte denken denken denken denken denken over alles wat er om me heen gebeurd je beslist niks in je leven ik kies voor rust en waarom zal een ander daar moeite mee moeten hebben dat is alleen een gedachte omdat het zo in de maatschappij is weergegeven de dood is iets moois en waarom zou je de straf moeten uitzitten oftewel ik mag niet egoestish zijn maar de ander wel. de ander kan zich ook verplaatsen in mij. het rolpatroon veranderen. nu moet ik wachten zal het niet gelijk weer doen maar tis een kwestie van tijd ik heb wel besloten om er aan te werken maar dat doe ik mijn hele leven al sta er voor open en heb best wel eens een moment in het jaar dat ik onwijs goed ga maar dat weegt bij lange na niet af aan de andere kant. mijn hoofd knalt uit mekaar het liefst boor ik er een gat in of met mijn handen mijn schedel in mekaar duwen terug duwen tegen de druk in mijn kop.

    1. Hee Bart,

      Misschien een idee om op het forum van 113 online wat kwijt te kunnen. Daar schrijven allemaal mensen met onze problemen van zich af. En echt waar, je kunt daar vrij zijn, zonder de mallemolen van hulpverlening.

      1. Jeetje…. iedere keer valt de berichtgeving van "nieuwe berichten" weg, en lijkt het of er hier niets verschijnt.. Een vluchtige blik lijkt dan ook te zeggen dat het laatste bericht xx weken geleden is, jammer dat de techniek het zo ingewikkeld maakt het te volgen πŸ™

        Heel, heel erg goed dat je verwijst naar het Forum van 113-online Weloverwogen…! Daar zijn veel meer lezers en meer lotgenoten.

        Ik begrijp je wel Bart, alles wat MOET is overweldigend veel, de maatschappij is heel complex en de vrijheid die we hebben is kleiner dan ons wordt voorgespiegeld. Geluk zit 'm in hele kleine weggetjes temidden van die ingewikkelde doolhof. Het is er wel.. al is het een hele opgave je eigen weg te vinden.
        Heel veel sterkte..!

        1. @Jolie, het klopt, je bericht was in de moderatie gevallen, moet toegeven dat het terug vinden van een reactie eigenlijk niet te doen is voor een buitenstaander, misschien een bug van mijn blog dat de link van een reactie niet verwijst naar de reactie zelf, wat wel zou moeten. Een aan de andere kant is WordPress niet echt gemaakt als forum, bij 500+ aan reactie in een item gaat het haperen en bij 1000 reacties loopt het vast.

  68. moeten kiezen wat ga ik eten als ik in de winkel loop wat moet ik nu weer halen. je moet je huis opruimen je rekeningen betalen dus moet je werken alles moet maar het liefst ben ik alleen naar feesten of waar veel of waar mensen zijn daar kan ik niet mee omgaan die overweldiging die energie die je daar voor nodig hebt als ik er aan denk dan wordt ik al gek.

  69. De ggz wilde me in een gesloten inrichting stoppen maar dat wilde ik echt niet. ik heb z beloofd om de hulp van hun te accepteren maar het enige wat ik wil is rust in mijn hoofd. veel mensen begrijpen dat niet. ik ben 35 jaar en ben mijn hele leven al ontspoort sinds nu zes jaar de gedachte ik wil niet meer vorige week de eerste daad en baal er onzettend van dat het niet gelukt is. ik wou dat er een rode knop was waar je op kon drukken en alles overwas. denk maar niet dat ik depressief ben want dat ben ik al geweest heb aan de grond gezeten alles doorgemaakt en nu het hoefd gewoon niet meer laat me nu maar met rust. rust. niet meer moeten,

  70. ik heb een week geleden geprobeerd om te stoppen. ik wil rust! maar het is misukt en heb echt mijn best gedaan. Ik had alle medicijnen die ik thuis had ingenomen + slaapmedicatie.ik had mijn polsen goed open gesneden in de lengte van mijn beide armen kwam zelf een straal bloed uit. ik had vier uur in bad gelegen en constant het bloed er uit proberen te persen en met mijn benen tegen de wand omhoog om er zo maar voor te zorgen dat alles er uit zou komen. de slaapmedicatie was om in slaap te vallen had er alleen nog maar zes. na vier uur werd ik zo onwel in mijn hoofd ik moest echt gan liggen dat kon niet in bad dus stapte ik eruit. ging gelijk onderuit en buitenbewustzijn. Na een tijd op de vloer kroop ik naar mijn bed ook voor mjn bed raakte ik weer weg. na een tijd weer bij en kroop ik in bed ijskoud dat ik het had. Na een tijdje in bed kwam ik er achter dat dit niet ging werken.

  71. ik ben 30 jaar en verlang naar de dood ik heb me hele leven alleen maar ellende meegemaakt ik heb alles wat ik wil me huis me bedrijf geld en een lieve knappe dochter ik voel me altijd kut en eenzaam werk me eigen de klere om alles weg te douwen heb 3 psychiaters maar mensen die die gedachtes hebben ik weet hoe het is en hoe het voelt maar denk niet alleen aan je zelf mijn dochter zal veel verdriet hebben als ik dat zou doen en moeder er kapot van zijn het is makkelijk uit te stappen maar hun zullen er jaren of altijd last van blijven houden ik voel me liever zo dan dat ik me dochter verdriet moet doen denk aan je naaste vrienden of familie en niet alleen aan je zelf en als je echt dood wil koop een paar gram hero en spuit je zelf plat en wees maar egoistich en loop het niet rond te vertellen gewoon doen de verleiding is groot en zou graag mee doen maar ik denk niet alleen aan mezelf ga hulp zoeken als je er niet uit komt veel succes

  72. Beste mensen,

    Het leven loopt soms niet helemaal zoals je wilt. Dan moet je kijken naar je verleden en naar je heden. Soms zit echt alles dwars. Toch moet je het leven van andere kant bekijken. Je bent geboren op deze aardbol voor een test. Je moet het beste ervan maken. Je moet geloven in jezelf. Kies nooit de makkelijkste optie : de dood ( al is het een moeilijk besluit). Zoals ze zeggen: er zijn meerdere wegen naar Rome. Je moet gewoon de draad oppakken en verder gaan met je leven. Niet iedereen heeft alles. Al ben je de rijkste persoon op deze aardbol, je bent niet perfect of je hebt niet alles wat je zou willen hebben. Dat is nou het mooie van het leven. Dat iedereen verschillend is, je hebt rijk en arm, dik en dun, ziek en gezond etc. Het leven is gelukkig ook niet eeuwig. Je moet er het beste van maken en als een goed persoon uit het leven gaan. Ik heb zelf heel veel fouten gemaakt heb er spijt van en ik kan het niet terugdraaien. Ik zit met een groot probleem, maar ik zit er tussen in. Ik word gek soms. Ik moet verder. De reden dat ik op deze site kwam was dat ik ook vaak denk aan zelfmoord. Maar dat is echt niet de goede oplossing. Dan zou ik echt zwak zijn en het leven niet aankunnen. Ik heb paar verhalen gelezen en dacht bij mezelf ik moet ook wat schrijven waar lezers wat aan hebben.

    Probeer het beste van te maken en geniet met wat je hebt, wie je bent en het leven is te mooi om het op te geven!

    1. @Weloverwogen: Ik schrijf door gebrek aan tijd inderdaad een stuk minder en op dit item word sinds de veranderde comment systeem minder op gereageerd, ook omdat het een stuk moeilijker is om een reactie van iemand anders terug te vinden tussen de brei van letters en meer dan 500 reacties. Dit kan inderdaad een manco zijn van''Intense Debate'', maar ik ben er tevreden mee.

      1. Gewoon interesse. Je hebt dus wel steeds werk gehad. Dat is dan wel positief te noemen.

        In mijn hoofd kan ik niks en zal mij nooit iets lukken. Misschien komt dat ook omdat ik dat thuis heel vaak van mijn ouders te horen krijg.
        Met andere woorden: ik gun mijzelf geen geluk. Al zou dat wel mogelijk zijn.

  73. Ik ga geen zelfmoord plegen hoor. Maar vraag mij wel af waar ik over 20 jaar zit??

    Ben man en 27 woon nu nog thuis. Studies lukken nooit en werk vind ik volgens mij ook nooit.
    Heb de diagnose autisme gekregen toen ik 25 was. Op mezelf wonen en werken lijkt me voor mij onmogelijk. Een relatie krijgen is wel mogelijk, maar de stress van het uitgaan zou ik niet kunnen verdragen.

    Toen ik 11 was zijn mijn ouders gescheiden. Toen ging ik bij mijn tante en ma wonen. Mijn tante was een 2e moeder. Mijn tante pleegde zelfmoord toen ik 14 was geheel onverwacht. Toen zat ik met een overspannen ma en zelf was ik ook overspannen. Echter nooit hulp gezocht bij wat voor instantie dan ook. Toen werd mijn vader super ziek. Die had operaties met 10% kans op overleven en ik moest gewoon even daarnaast nog mijn VWO diploma halen. Toen ging mijn vader dood na zo'n operatie. Sindsdien haal ik mijn niveau niet op school. Ben weer gestopt met de zoveelste opleiding. Verder heb ik een halfzus die gestorven is toen ze 40 was en ik eigenlijk nooit gekend heb. Met familie heb ik weinig contact en vrienden heb ik ook maar weinig. Ook weinig sociale contacten.

    Enige waarvoor ik niet zelfmoord pleeg is mijn ma. Die verzorgt mij nog. Maar goed als zij over 20 jaar ofzo dood is wat gebeurt er dan met mij? Heb gelukkig nog een halfbroer die ouder is en die mij kan helpen. Hij heeft ook heel veel meegemaakt maar komt wel goed door het leven, heeft een zeer goede baan en leuk huis.

    Dus er zijn 2 mensen waar ik nog voor leef. Zolang zij leven kan ik geen zelfmoord plegen.
    En nu ga ik mij ene drinken dan maar. Geen alcohol, want dat is niet goed voor me. haha

    1. Gelukkig maar, in 20 jaar kan heel, heel veel in veranderen. Als je maar weet dat jij de baas bent en het heft in eigen hand moet nemen om je geluk te nemen. Vind de passie in je hart en in je wat je het liefst doet en het best in bent en volg die πŸ˜‰

      1. Het probleem is dat ik de afgelopen 10 jaar in mijn ogen ook niks bereikt heb. Maar goed ik heb gelukkig nog 2 mensen die mij altijd kunnen helpen.
        Ik heb ook gewoon altijd de verkeerde studies gekozen, dat is ook zoiets frustrerends. Als ik een baan vindt op MBO niveau met leuke collega's dan zou ik al dolblij zijn.

        1. @Piet: dan kunnen we mekaar de hand geven, ik heb zelf niets gestudeerd en ook niets bereikt in al die jaren die ik hier op aarde rond huppel. Stop met iets te willen bereiken of aan verwachtingen te willen voldoen. Gewoon doen en zijn πŸ˜‰

          1. Inderdaad,

            Gewoon doen en blijven huppelen…

            En madbello, het lijkt toch wel anders op deze site sinds de alteratie van weken geleden. Of heb ik het nou mis?

  74. Raar dat van de comments eerste deel steeds niet lukt en anderen wél en zie dat die eerste dan wél gemod moet worden.
    Heb Je stoute Bezoekers óf ligt het ergens aan?

    1. @SeÖDÉmIJTrrrRÖ: hoe zou het komen??? Je weet dat ik niet gecharmeerd bent van dat Joods gezwets. Een keer of twee is genoeg, maar je je hebt je punt al meerder malen al kunnen maken en komt elke keer op het zelfde neer.

  75. tering he dit is ook diep triest… zoek je hulp en is zo'n kut site die jullie aanbevelen zo duur dat ik dat niet eens kan bereiken omdat mijn btg niet toereikend is..

  76. ach ja het was een mooi leven , maar vandaag gaat ik er een einde aan maken , ik heb er nu gewoon genoeg van . ik wil mijn beste vriendinen erg bedanken voor de mooiste dagen van me leven en de geheimen die ik altijd met jullie deelde, ik wil mijn ouders super bedanken voor de mooiste kadootjes voor me verjaardag en voor de mooiste liefde die jullie mijn hebben gegeven . bedank dat ik dit bij jullie op de site mag neer zetten om het te laten zien aan mijn vriendinen en ouders , heel veel liefs kimmie

    1. Niet doen kimmiee, je weet echt niet wat je mist. Alsjeblief bel deze nummers, geeft ze een kans en ook een kans voor je zelf. Pleassss
      Stichting Ex6: 088 – 3963963
      113 online: 0900 – 1130113
      Sensoor Telefonische Hulpdienst Tel: 0900 – 0767
      Op :113online.nl op: ex6.nl kun je ook chatten over je sombere gedachten en gevoelens, daar staan mensen voor je klaar. Meer nummers en adressen vind je op: psychischegezondheid.nl

  77. De pijn na zelfmoord zal niet ophouden, je zult in de volgende wereld waarin je terecht komt de pijn en verdriet verder dragen tot in het oneindige. Mischien denk je nu, dat geloof ik niet, maar stel dat het toch waar is.. ja dan ben je al te laat!

    1. Zeg beste Vergevingsgezind,

      Is dat niet maar net hoe je het bekijkt. In de Christelijke- en enkele andere geloofsopvattingen is er inderdaad sprake van iets 'na het leven'. Volgens Epicurus betekent de dood niets voor ons, want als we leven, is de dood immers nog niet aanwezig. En als we dood zijn, dan bestaan we niet, aangezien er geen leven na de dood is. Maar dat is zijn opvatting! Over pijn gesproken. Maakt het nou echt uit of pijn blijft of niet door een zelfdoding, als in een leven deze pijn niet meer uit te bannen is? Ik kijk gewoon even in mijn eigen spiegel. Jammer dat ik geen aflaat kan kopen.

  78. hallo mensen,

    ik ben 13 jaar en zit waarschijnlijk in de puberteit.
    ik vind het leven nu erg zwaar.
    ik wil er op een manier af.
    en ik denk dan vaak aan zelfmoord.
    ik hoop dat mensen mij kunnen helpen.
    zodat nog van het leven wel kan genieten.

    met vriendelijke (misschien bijna dodelijke groet)

    anoniem

    1. @anoniem: heb je dit al geprobeerd? Stichting Ex6: 088 – 3963963
      113 online: 0900 – 1130113
      Sensoor Telefonische Hulpdienst Tel: 0900 – 0767
      Op :113online.nl op: ex6.nl kun je ook chatten over je sombere gedachten en gevoelens, daar staan mensen voor je klaar. Meer nummers en adressen vind je op: psychischegezondheid.nl

    2. Dag Anoniem,

      De puberteit wil wel eens niet makkelijk zijn, net als het leven. Maar jij bent nog zo jong, jouw leven is ergens pas begonnen. (Zelf ben ik 39). Probeer hulp te zoeken. Niet makkelijk, en zeker niet omgoede hulp te vinden. Nu weet ik niet of het voorstel van madbello een idee is. Heb dat zelf nog niet geprobeerd. Mooi om te lezen dat je nog van het leven wil gaan genieten. Laat je hierin vooral niet weerhouden door je sombere gevoelens. En doe even gewoon met groeten, dat hoeft niet bijna dodelijk te zijn. Dat je het niet meer ziet zitten is wel duidelijk, anders had je op deze site niets geschreven. Nou, sterkte dan maar,

      en een gewone groet,

      Weloverwogen

    3. Praat hierover met je ouders! En verplaats je ook in hun situatie. Bereid je goed voor, schrijf desnoods op wat je allemaal dwars zit, zo vergeet je ook niks. En bedenk dat je ouders altijd van je houden, wat je ook doet! En dood gaan kan toch altijd nog, bijvoorbeeld als je 95 bent… Succes ermee, je zal zien dat dit je heel erg oplucht en je ouders waarderen je des te meer! Wees dapper en overwin deze oorlog!

  79. @Jolie & @Weloverwogen: Om het nog verwarrende te maken, Je kun gelijk skippen naar de 5de pagina, dat weer wel! En als je reactie op de reacties zelf wil lezen, moet je op: ”11 replies” klikken (hier boven) en dan zie je ze allemaal weer, de laatste reactie’s dat we hier hebben gegeven..

    Ik weet het ik weet het, het zie er nog verwarrender dan het vorige, maar mijn wordpress commentsysteem is een beetje kapot en dit is de enige garantie dat iedereen en altijd reactie achter kan laten zonder dat het geweigerd word + een hoop extra toeters en bellen πŸ˜‰

    [youtube MzTX8dKwfjY http://www.youtube.com/watch?v=MzTX8dKwfjY youtube]

  80. hey ik wil al vanaf mn 15de dood heb steeds geprobeerd zelf moord te plegen maar lukte steeds niet en ik heb bijna niemand die om me geeft en me wilt helpen ik heb steeds nep vriendjes gehad (players dus) ik wou dat er een snelle manier was dat ik dood kan gaan ik ben het leven nu pas echt beu en ik word morgen 24 jr

    1. hoe kan ik je helpen ben het leven 10 maal beu geweest ben nu weduwe van 62 heb steeds ups en downs maar leef voor de kleinkids ..je red het wel en anders kom ik naar je toe gr ali

      1. Ha Ali, wat lief van je! 

        Alle reacties lijken ineens door elkaar te staan, dus het was even zoeken voor ik 'm vond πŸ™‚

        Ook Mc Elbers (bericht) kan ik niet terugvinden, maar ik wens haar (??) veel sterkte, hoe schamel dat ook is…Groetjes,
        Jolie

        1. hoi Jolie dit was mn berichtje
          hey ik wil al vanaf mn 15de dood heb steeds geprobeerd zelf moord te
          plegen maar lukte steeds niet en ik heb bijna niemand die om me geeft en
          me wilt helpen ik heb steeds nep vriendjes gehad (players dus) ik wou
          dat er een snelle manier was dat ik dood kan gaan ik ben het leven nu
          pas echt beu en ik word morgen 24 jr

          1. Hoi Mc Elbers… 
            Dat klinkt als heel verontrustend.. Eigenlijk ben je dan al 9 jaar erg somber.. Waren er geen leraren die dat opviel, of hou je je stemming en nare gedachten zo veel mogelijk verborgen voor anderen?
            Ik ben gewoon geen professional, maar wat je vertelt, klinkt m.i. echt als iets waar je met een professional over zou moeten praten, een huisarts, een vertrouwenspersoon, of iemand op de site van 113online, van de links die hierbovenaan staan, je kunt daar anoniem je verhaal vertellen via chat.
            Je zegt "bijna niemand" — dus er zijn wel mensen in je omgeving die wel betrouwbaar zijn? Of ben je bang hen met je sombere gedachten te belasten?
            ik kan wel zeggen, zet die nepvriendjes aan de kant, en kijk naar de leuke mensen die er ook zijn.. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
            Hoe was je verjaardag..? Kan me voorstellen dat dat dagen zijn dat je gemis extra hard voelt.
            Het is maar schamel, maar ik wens je veel sterkte en moed, voroal om tóch contact op te nemen met een van de hulpnummers of hulpsits die hier bovenaan de pagina genoemd worden..
            Groetjes,
            Jolie

        2. Ik moet het toegeven dat het verwarrend is als je een reactie terug zoekt waar iemand antwoord heeft gegeven aan een afzonderlijke reactie…
          Maar als je de link volgt van de e-mail notificatie zou je er direct op moeten komen.Maar heb de laatste tijd wat reacties op verzoek verwijderd van die gene die reactie had gegeven.

          1. Ha Mike, bij mij is de volgorde compleet door de war….Jouw bericht staat bovenaan (!) boven het 1e bericht uit 11/12/2009, maar onderaan staat een bericht uit februari 2010…

            Ohwacht, ik zie nu een knop load, misschien vind ik daar de nieuwste berichten me terug..-groetjes,
            Joie

              1. Ja Madbello, schakel graag dat knopje uit. Verder ben ik af en toe een knoeier. Hoe krijg ik mijn naam (Weloverwogen) nog bij een eerdere reactie, nl. die hier beneden nog ergens bungelt.

                1. Iemand die Weloverwogen heet, is natuurlijk géén knoeier, Weloverwogen πŸ˜‰

                  ik worstel ook een beetje met dit nieuwe systeem, (soms heet ik "Plaats als…" πŸ˜‰ en zoeft mijn reactie weg als ik daar iets wil invullen ;-)) en eh…. uit betrouwbare bron weet ik dat Michel het zó vervelend vond dat hij bijdragen-van-mensen miste, dat hij nu maar liever wegblijft… Heel jammer! ik snap het wel hoor – het wegblijven, èn dat dit systeem vast beter werk dan veel andere systemen: ze hebben allemáál hun bugs.
                  Ga ik weer even zoeken naar gemiste reacties…
                  Groetjes,
                  Jolie

                  1. Bonjour madame Jolie,

                    Ah! Tout est bien fini. Mon beau rève de gloire, mes rèves de bonheur s’envolent à jamais! C'est dans le besoin qu'on reconnait ses vrais amis. Wegblijven kan meerdere redenen hebben, net als iedere medaille ook zijn keerzijde heeft.

                    Ik denk te weten wat je bedoelt in je bericht. Besef je zelf ook wat je doet, door dit te schrijven. Of hebben we het over een andere persoon? En is dit eenvoudigweg een vorm van crommunicatie? Verhalen zijn doorgaans vanuit meerdere perspectieven te beschouwen. Jij was er niet bij destijds. Rancuneus gedrag stel ik nog steeds niet op prijs. Wat was ook alweer het beste in staat om te bekoren? Als kunsthistorica zou je dat toch moeten weten.
                    Hier laat ik het bij,
                    Weloverwogen

                2. Helaas kan ik het knopje niet uitschakelen, maar wel op het maximum instellen van 250 reactie per pagina.

                  Maar ik nu als ik tijd heb overwegen om over te schakelen op een ander systeem of kijken of mijn wordpress installatie het naar behoren doet. Bedankt voor de input…

  81.  Jeetje zeg, waarom willen jullie zelfmoord plegen? @loveyourlife:disqus  Helemaal gelijk!
    Ik zat eerder ook 3 jaar in een dipje ofzo, maar ik heb de knop omgedraait ben positiever gaan denken. Ik heb de boel weer bij elkaar gepakt, en ben verder gegaan met mijn leven.

  82. deze site slaat helemaal nergens op. Je hoeft anderen geen tips te geven voor zelfmoord. Ga gewoon naar een psycholoog ofzo. Pak de boel weer bij elkaar, en ga vrolijk verder leven.

  83. hallo ik heb het moeilijk ik wil alleen leven voor de kleinkids maar verder intereseerd me niks meer ,ben mijn man verloren aan kanker ben nu alleen ; ieder gaat z,n eigen gang maar de kinderen zelf bellen alleen en als ze je nodig hebben gr  

    1. Ha Ali, ja, ik vrees dat heel veel ouders dat zeggen, misschien zelfs de mijne ook :-} Nou, 'alleen bellen als ze je nodig hebben,' dat doe ik niet hoor… Maar ik merk aan mijn ouders wèl dat ze de dood van mijn zus nauwelijks kunnen verwerken, ook na 8 jaar slijt het niet: (zelfmoord slijt niet, bij niemand…) Nu kan ik wel zeggen: doe het je kinderen niet aan, maar waarschijnlijk zie je het zo somer in dat je daar niet aan denkt.. Maar ik weet wel van nabestaanden van zelfmoord dat het verdriet ook bij kleinkinderen nog voelbaar is, in veel opzichten, ook in het opzicht van angst, van 'zou ik hetzelfde hebben als ….?' Bij elke sombere bui zijn ze bang dat ze 'dat gen' ook hebben (terwijl het helemaal niet zo eenvoudig ligt. Er is meer voor nodig dan 'een depressie-gen.') Een persoon noemde het eens "de zwarte piet toegespeeld krijgen' als een naast familielied zelfmoord pleegt. Zo van: 'OK, dat zit dus in mijn familie, nu zal mij die inktzwarte somberheid ook wel kunnen overvallen, en ik die gruwelijke stap ook kunnen nemen.' Het is al zeker 7 jaar geleden dat ze het me vertelde, maar ik denk nog vaak aan die woorden (ik noem geen namen, maar àls ze dit zou lezen, weet ze meteen dat het háár woorden waren :-)) Het is gewoon heel raak gezegd.
      De mensen die ik erover spreek, het is altijd "toeval." Ze maken een praatje op straat, en vertellen ineens dat ze daar gewoond hebben en voor het eerst terug zijn bij het huis waar… Of iemand neemt iemand mee naar mijn verjaardag (zonder verder iets van mij te weten) en die begint er zelf over. Altijd toeval. (Naar bijeenkomsten voor nabestaanden of iets dergelijks, ga ik nooit.) Maar kennelijk speelt het bij nabestaanden zoveel rol, dat ze 'onderling iets in elkaar herkennen' en er zomaar over beginnen. Of niet, (is het iets anders, geen idee,) -dat weet ik niet.Maar wat ik zeggen wil is: ik heb genoeg nabestaanden gesproken, vaders van, dochters van, kleinkinderen van, broers van- en voor iedereen is het ongeveer hetzelfde. Met veel moeite en piekeren kunnen ze begrip op brengen voor de daad, soms zelfs zeggen: het was dapper, -maar het blijft een zwart gat van gemis, van 'het had anders kunnen gaan, ze / hij had nog zoveel om voor te leven maar zag het niet.. Nu kan ik nooit meer..'Dus, lieve Ali, praat er over met anderen… Je huisarts, je beste, meest betrouwbare vrienden.. Niets blijft hetzelfde, en soms kun je weer nieuwe wegen vinden, soms komen ze onverwacht op je pad..
      Wens ik je in ieder geval heel veel sterkte, en moed, om de eerste stap te zetten om er met anderen over te praten…

      Groetjes,
      Jolie

  84. we moeten gewoon winkels maken waar we geweren kunnen kopen op eigen risico zonder strafblad ze en ik zullen ons en andere wel koud maken

  85. Genoeg reactie die zeggen het is dom laf en egoisties. Maar als je het zelf niett heb meegemaakt om in een depressie te zitten, zo erg dat je gewoon geen emotie meer kan voelen, dan piep je wel anders. Ik heb al 2 keer zelfmoord geprobeert te plegen en de gedachtes komen alsmaar terug. Ik kom er gewoon niet van af. Fuck my life. Alles is beter dan het leven zelf.

  86. dat ik hier schrijf betekend dat ik wil leven, dat ik hier ben betekend dat ik niet zo wil leven.

    ben er eigenlijk wel klaar mee, zit voor de zoveelste keer verstrikt in mijn eigen leugens en droomwereld. 
    een droomwereld waarbij ik denk toch suïcide te plegen, dat ik het leven niet aan hoef te gaan.

    F*ck: dit is niet wat ik wil.ben ondertussen maar weer eens a.s.h. en a.s.m. aan het lezen, bevorderd de goede stemming ook niet echt πŸ™‚ (lach is cynisch)

    Ik weet dat ik iets moet veranderen maar wat? hoe kan ik het leven aan? 

    1. Als je zoveel wijsheid en inzicht in één zinnetje kunt vatten — "dat ik hier schrijf betekend dat ik wil leven, dat ik hier ben betekend dat ik niet zo wil leven." — dan…. moeten er toch mogelijkheden zijn om uit de put te klimmen ;-] 
      Maarja, dat is misschien ook wel de tragiek van veel depressieve mensen, dat er niks mis is met hun verstand (maar juist met hun stemming ;-])Van a.s.h. en a.s.m. wordt inderdaad ook niemand vrolijk. Ik zou er wegblijven. Het cynisme is er (die keren dat ik het ter kennisgeving aannam/doorlas) huizenhoog en dat gemengd met Amerikaanse hysterie. Niets voor ons nuchtere Europeanen (we zijn aan deze kant van de Oceaan toch een kléín beetje anders ;-))

      Er staan hier kinderen naast m'n bureau ;-] ik kan niet veel typen.. Maar ik wens je veel sterkte! (wijsheid en humor had je al πŸ™‚ dat is hoopgevend, toch..??!!)

  87. hallo.
    Ik ben het leven zo moe:-(
    ik heb in de pubertijd een zwaar ongeluk gehad en dankzij een hersenbloeding heb ik dat overleefd na 3 dagen op sterven gelegen te hebben.
    Ik heb daarna mijn beperkingen gekregen en  heb een zelfmordpoging gedaan maar kwam er achter dat er ook mooie dingen in het leven waren, toen nog wel.
    ik ben vader van 2 dochters waarvan er 1 niks meer met me te maken wil hebben. maar het ergste is dat mijn oudste dochter (24) lichamelijk gehandycapt is en ik al zoveel met haar meegemaakt heb ,operaties en dergelijke en dat het mij geestelijk zo sloopt dat zij gemanipuleerd wordt door mijn ex en mijn jongste dochter en mijn ex schoonfamilie.
    Ze wil namelijk niks meer met me te maken hebben, en als ik dan vertel dat ik al die jaren overal met haar heen ben geweest, ziekenhuizen en revalidatie centrum
    enz enz en dat ik door haar werd gevraagd om mee te gaan de ok op te gaan ipv de moeder. en dat haar moeder 2 maal tegen 2 verschillende mensen en op verschillende data heeft gezegd dat mijn oudste dochter beter nooit geboren had kunnen wezen.(wat mijn dochter gelukkig niet weet, anders ben ik bang voor haar leven)
    ik ben na het ongeluk chronisch ziek geworden en dat staat mij ook met de dag meer tegen, mijn lichaam protesteerd en vertoont steeds meer kwalen.
    maar het belangrijkste om er uit te stappen is dat ik het belangrijkste uit mijn leven kwijt ben en dat is mijn oudste dochter dus.
    mijn oogappel,mijn trots, mijn visitekaartje ja wat niet….
    Dit verlies is voor mij ondragelijk en wil daarom uit het leven stappen omdat zij alles was waar ik nog voor leefde.
    ik heb het gevoel dat ik op de koffietafel na de begrafenis van mijn eigen dochter zit :'-(
    ik heb bij een hele fijne psycho therapeut gelopen maar daar helaas niet de levenslust terug gevonden en dat ligt niet aan hem!!
    en anti depressiva helpen mij ook niet.
    wat zou ik een trotse opa geweest zijn, maar helaas dat wordt mij ontnomen en kan de kracht niet meer opbrengen.

    een hopeloze vader

    1. Wat een vreselijk verhaal Hopelozevader πŸ™
      ik kan me vergissen, maar ik herinner me je verhaal, heb je er hier eerder ook over verteld, of een klein stukje ervan?
      Iets zinnigs kan ik bijna niet bedenken. Al zie ik allerlei conflicten, waar je zeg maar in vast zit. Maar ik kan ook niets bedenken om ze op te lossen, te omzeilen, of wat dan ook. Want ik snap maar al te goed dat je niet kunt doen of het allemaal nooit gebeurd is. Kan iemand anders contact met je dochter opnemen, en tussen jullie bemiddelen? Het moet voor haar toch ook verschrikkelijk zijn om je te moeten missen. Ook nu, als ze zegt dat ze niets met je te maken wil hebben.
      Is er geen mogelijkheid om terug te gaan naar je therapeut? Dit klinkt toch als een goede reden om opnieuw met elkaar te spreken.
      In elk geval wil ik je heel veel sterkte wensen…!

      1. Hallo Jolie.
        Bedankt voor je antwoord,ja kan zijn dat ik een tipje van de sluier heb opgelicht.
        Ik heb mijn therapeut een sms gestuurd voor een afspraak omdat ik heb vernomen dat de gezondheid van mijn dochter zo hard achteruit gaat dat ze binnen een half jaar met een rollator zal moeten lopen. ze is ook geopereerd aan 2 tenen want die groeiden over elkaar heen en daar heeft ze 3 weken 2 pinnen in gehad en die hebben ze waar haar moeder bij zat zo zonder verdoving weer uitgetrokken:-( die lieve schat heeft het hele ziekenhuis bij elkaar geschreeuwd. Dat was in mijn bijzijn niet gebeurd dan hadden ze haar maar even een roesje gegeven zodat ze de pinnen er uit konden trekken of een plaatselijke verdoving maar had haar niet als een beest laten behandelen.
        ik sta zooooooo machteloos aan de zijlijn.
        ik ben bang dat ik de controle over mezelf kwijt raak en dat het einde nabij is. ik doe het pijnloos met gas.
        ik hoop dat ik nog een reactie kan plaatsen maar ben bang van niet

    2. Beste Hopelozevader,
      Alsof je uit je levensboek enkel de donkere hoofdstukken kunt herinneren. Dat stemt verdrietig. Aan de andere kant geef je ergens ook wel aan dat er dingen zijn die de moeite waard zijn om voor te leven. Blader nog eens in die vergeten hoofdstukken. Je boek is verder toch nog niet uit? Schrijf zelf een paar toekomstige hoofdstukken met kleinkind(eren). Heb je gelezen wat Jolie je geschreven heeft?

      1. ja ik heb het gelezen maar de donkere hoofdstukken overheersen zo dat het licht aan het eind van de tunnel steeds minder wordt.
        ben bang dat ik snel weg ben.maar heb dan wel eindelijk rust
        het ga jullie goed en bedankt voor jullie moeite om te antwoorden.

        1. Maar Goede Man, ik wil niet sentimenteel doen, maar heeft je dochter er niet méér aan als jij volgende keer met haar mee kunt gaan naar zo'n ziekenhuis, dan aan de gedachte die haar de rest van haar leven elke dag zal achtervolgen: 'waarom heeft ze niets kunnen doen?' Ik ben geen expert, alleen ervaringsdeskundige, en weet ook van andere nabestaanden dat ze er èlke dag last van hebben, er is altijd wel iets dat eraan herinnert, al is het 'maar het algehele faalgevoel' dat je als nabestaande overvalt en je nooit meer loslaat. 
          Levend kun je haar in de toekomst nog van steun zijn, dood ben je haar dagelijks verdriet. Al denk je nu, vanachter je sombere bril, dat dat niet zo zal zijn. Maar dat is schijn: je bril is te donker. Ook je kleinkinderen zal het beinvloeden, weet ik van 'kleinkinderen' die nabestaanden zijn. Op een àndere manier dan je kinderen, abstracter, maar de gedachte, heb ik van verschillende mensen gehoord, speelt een rol in hun leven: de gedachte dat zij misschien ook wel 'besmet zouden kunnen zijn met het depressie-gen' bijvoorbeeld, —terwijl het zo eenvoudig helemaal niet ligt.
          Op allerlei manieren zal je daad (en natuurlijk, jíj bent de baas over je leven, jij beslist) invloed hebben op al je nabestaanden. Zelfs op de nabestaanden die nu nog niet geboren zijn.
          Je lijdt echt geen gezichtsverlies als je er nu vanafziet, integendeel: het is bijzonder dapper om te kiezen voor het leven, terwijl dat een zware opgave is.

          Niets blijft hetzelfde.
          Zelfs als jij helemaal niets doet, afziet van wèlke actie dan ook, dan veranderen de omstandigheden. En zal langzaam, elke dag, je wereld veranderen. Want *niets* blijft immers hetzelfde. 
          En behalve nietdoen, afzien van de daad die (ook nog eens) bijzonder veel inspanning kost, om tegen de overlevingsdrang die elk levend wezen kent in te gaan, kun je ook nog, voorzichtig, elke dag iets ànders doen.
          Niet meteen je dochter bellen (maar bijv. een ander laten bemiddelen) maar Bijvoorbeeld elke dag een la omkeren en de troep die je niet meer nodig hebt (wat voor la het ook is, sokken bijv.) te sorteren en weg te gooien. Elke dag een klein stapje, een heel praktisch stapje. Aan het eind van de dag kun je tevreden terugkijken, je bent een stap verder gekomen, en na een tijd zul je zien dat je (met die kapotte sokken bijv) óók dingen hebt losgelaten die, hoe noem je het, negatieve gedachten over jezelf waren.

          En langzaam zal het beter gaan. Dit is maar één scenario. Ik denk dat iedereen zèlf heel goede scenario's kan noemen, kleine praktische dingen die je elke dag kunt doen, om je focus te verleggen van de enorme woede die je hebt tegenover de mensen die jou en je dochter uit elkaar gedreven hebben.
          Want èrgens heb ik het gevoel dat je op die mensen het meest kwaad bent. En dat je daarom, omdat je hen niet kunt bereiken, zelf maar het liefste een einde aan die kwaadheid wilt maken. En dus aan jezelf.
          Met zoveel kwaadheid kun je niet leven. OK, —- ik kan er helemaal naast zitten — maar ALS het zo is, ik snap het.
          Misschien is het een idee om gewoon (nouja) héél even te accepteren dat je zo woedend op die mensen bent. Het is gewoon terecht. En geen reden om 'eruit te stappen.'

          Dan is er nog iets….. Je zegt: ik heb …….2….. dochters.. Hallo! πŸ˜‰ Waar is de tweede? Hoe moet je 2e dochter zich nu voelen dat JIJ uit het leven stapt omdat haar zus niets meer met jou te maken wil hebben? dat is voor haar toch een eeuwigdurende depressie?
          Dus ik zou heeeel graag willen vragen.. Denk er alsjeblieft nog even over na ;-} Praat er alsjeblieft eerst nog over met je therapeut. En misschien begin je na een tijdje toch weer licht te zien, het leven kan verbazingwekkend creatieve wendingen brengen, waar je van te voren zèlf nooit aan gedacht had…
          Wens ik je in elk geval héél veel sterkte…

        2. Zeg beste Man, goed dat je schrijft dat je bang bent. Niet alleen in reply tot Jolie, maar ook tot mij. Daarin is begrepen jouw twijfel. Daar ben je naar ik aanneem jezelf wel van bewust. Wil me niet bemoeien met jouw leven hoor! Dat is jouw stuk. Doe daar dan iets mee! Je hebt dochters. Dat is toch al iets, heel veel wellicht. (Ben zelf kinderloos). Ook al wordt het licht steeds minder, dan is er nog steeds licht! Kan ik je misschien een zaklamp lenen?
          Wat verder te doen is jouw keuze. Iets in die strekking heeft Jolie al geschreven. Wat ik je verder wil zeggen is dat je echt niet machteloos bent. Denk daar alsjeblieft nog eens goed over na. Confronterend is dit natuurlijjk wel. Vraag jezelf nu in deze donkere tijd nog maar eens af wie je bent, of wie je wil zijn. Ook al doet dat zeer.

    3. Hopeloze vader.
      Een lotgenoot. Lotgenoten moeten elkaar helpen. Daar heb je veel meer aan, dan aan de hulp van hulpverleners heb ik gehoord. Jaren als maatschappellijk werker gewerkt in vrijwel alle jeugdhulpverleningssoorten en wat heb ik daar geleerd? Vertrouw alsjeblieft niet in de de overheid of vrienden. Overheid en vrienden houden namelijk niet van moeilijkheden, zeker niet als ze langdurig zijn.

      1. Je staat er dus alleen voor hopeloze vader. Alleen hulp bij lotgenoten kun je vinden. Anderen zijn niet zo geinteresseerd in problemen, zeker als ze langer dan een paar weken duren.
        Belangrijk is dat je het zelf moet maken. Je moet er op voorbereid zijn dat je alleen staat met je probleem en dat niemand, maar dan ook niemand, behalve lotgenoten, jouw probleem begrijpt.

        1. Probeer alsjeblieft niet anderen, geen probleem hebbers, te laten inzien dat jij een probleem hebt, want je wordt voor de gek gehouden. Ze praten mooi met je mee, maar willen eigenlijk zo fatsoenlijk mogelijk van je afkomen omdat je een hardnekkig of meerdere zoals in jouw geval, probleem hebt.
          Kortom, het komt erop neer dat
          a. je er alleen voor staat
          b. Je vooral steun zult vinden bij lotgenoten, en niet zo bij door de overheid betaalde hulpverleners (wel erkennen maar niet herkennen van jouw ervaringen)
          c. Mensen nooit zullen kunnen herkennen (want dan moet je hetzelfde hebben meegemaakt en dat is meestal niet zo) maar wel zullen kunnen erkennen wat je hebt meegemaakt.
          d. Je behoorlijk eigenwijs zult moeten zijn of worden.
          e. Je erop voorbereid moet zijn dat je tegen de stroming in zult zwemmen.
          Maar ik wens je hoe dan ook heel veel sterkte toe. Ook al herken ik maar slechts een deel van je problemen. De rest probeer ik zo goed en kwaad als mij dat afgaat, te erkennen.
          Sterkte en succes
          Steef

  88. ik wil hier niet meer zijn ik ben iedereen kwijt geraakt heb alleen nog mijn moeder maar die is ook al ziek ik heb van alles geprobeert van paracetamol antideprecifas daken afspringen  en zo me polsen door snijden  ik weet het niet meer

    1. Lieve Jenny, wat vreselijk.. ik hoop dat je echt hulp zoekt.. Alles wat ik bedenk klinkt als een goedkoop clichee.. Er zijn zoveel meer mensen in de wereld die ook heel eenzaam zijn, of ook te kampen hebben met zorgen om een zieke moeder, ik hoop van harte dat je mensen vindt om je zorgen mee te delen.. En misscien zie je dan uiteindelijk ook kansen om ook de mooie kanten van het leven terug te vinden.. Heel veel sterkte…

  89. Het leven is ons gegeven, daar hadden we geen keuze in. Wat als het ons niet meer bevalt? Toch maar even goed nadenken voordat we er misschien zelf een vroegtijdig einde aan maken. Waarom zouden we dat willen doen? Die vraag stel ik mezelf regelmatig sinds een jaar. Geheel onbekend ben ik met deze materie niet. Na drie decennia weegt mijn existentiële eenzaamheid redelijk zwaar. Niet dat ik een kneus was of ben. Heb best wat bereikt tot dusver. Ben zelfs doende twee prestigieuze projecten af te ronden. Kost wel steeds meer moeite. Alsof de kaars aan het opbranden is. En daarna? Heb nu wel al eens goed de zorgvuldigheidseisen verkend, zoals verwoord in artikel 293 van het wetboek van strafrecht. Aan die mallemolen zal ik toch maar niet gaan deelnemen. Mijn lieve huisarts zou ook de schrik van haar leven krijgen. En wat dan? Gelukkig heb ik nog ongeveer een jaar tot mijn projecten afgerond zijn. Het opstellen van mijn balans kan dus nog even wachten…
    Wie weet wat er tussentijds nog allemaal kan gebeuren. Daar heb ik zelf een duidelijke keuze in.

  90. iedereen heeft zijn eigen mening maar vergeet niet dat niet iedereen dezelfde kansen en geluk als een ander heeft.
    voor een ander is het elke dag vechten om te blijven leven en is het dan zo raar dat je moe word van het vechten en als je dan ook elke keer tegenslagen krijgt dan zie je het niet meer zitten

    1. Yep, daar heb je helemaal gelijk in, Mysteriouswoman! De bladen en 'de maatschappij' doen vaak of je vrijwel alles in de hand hebt en of iedereen even veel kansen krijgt, maar dat is helaas niet zo. Nu is het wel zo dat de meeste mensen in hun leven op bepaalde momenten wel te maken krijgen met pech en tegenslag, maar inderdaad, sommige mensen krijgen meer op hun bord dan anderen. Hoe je daar mee omgaat… ook dat is voor iedereen weer anders.. :-/

  91. Ik kan niet meer, en ik wil niet meer. Ik heb er geen kracht meer voor. Ik heb geen thuis, 13 keer verhuisd, en nog steeds geen thuis. Ik ben verkracht. mijn vorige actie is mislukt, 30 pillen, in ziekenhuis beland, helaas. Ik kan dit leven niet meer verdragen, het is te veel!!!!!!!

    1. Arme Swangirl.. Probeer tòch met je huisarts te praten… Of met vrienden, vriendinnen, ouders van vrienden, een buurvrouw, of wie dan ook.. Alles is tijdelijk, niets blijft hetzelfde, ook gevoel en verdriet kan veranderen, hoe hopeloos je je ook voelt…

  92. ik heb geen zin meer om te leven
    het is pas uit tussen me vriendin en mij
    en er zit me een hoop dwars van vroeger en nu en ik denk dat het in toekomst ook niet beter word

    wat an ik het beste doen  

    1. Hmmm, maar Henri… Volgens mij ben je pas 22, bijna 23, kloptdat? Das echt veel te jong, mensen van jouw leeftijd zijn gewoon keihard nodig om onze maatschappij overeind te houden, de vergrijzing loert in alle sectoren. 
      Je bent zo slim je te beseffen dat je veel dwarszit van vroeger, dan denk ik, dat je ook best met een goede arts, therapeut of watdanook kunt praten en van je sombere ervaringen af kunt komen.
      Er zijn echt meer leuke meisjes dan je xvriendin alleen, er is geen enkele reden om nu al te denken dat de toekomst niet beter wordt.
      Het beste doen? Naar je huisarts gaan… Echt..!

      Oh en vraag of Madbello je naam wat anonimiseert, want nu kan ik je emailadres etc hieruit afleiden met een beetje slim googlen.. ;-/

  93. Ik ben een man van 40 jaar,met al mn hele leven pijn. Ben alleen met mn hond die ook mn enigste vriend is.Ook ik heb geen zin meer in dit leven heb er echt van alles aan gedaan om toch nog plezier in het leven te vinden maar nooit gevonden,mensen die zeggen dat ze je vrienden zijn hebben alleen wat van je nodig maar als je zelf een vriend nodig bent is er niemand.Ik zal echt niet zomaar er uit stappen en er goed over na denken,maar dat ik het doe is zeker

    1. Hè, wat beroerd.. Gelukkig denk je er wel goed over na.. Je bent toch al wel met die pijn langs artsen geweest? Is er echt niets aan te doen? Tragisch, heel tragisch, zoveel doen en dan tòch nog pijn, en plezier ver te zoeken.. Een gek idee misschien, maar soms helpt het om iets totaal anders te doen, ik noem maar wat, vrijwilligerswerk met mensen die het nog beroerder getroffen hebben, of in de bibliotheek of alles wat afleiding van jezelf biedt.

    2. Hè, wat beroerd.. Gelukkig denk je er wel goed over na.. Je bent toch al wel met die pijn langs artsen geweest? Is er echt niets aan te doen? Tragisch, heel tragisch, zoveel doen en dan tòch nog pijn, en plezier ver te zoeken.. Een gek idee misschien, maar soms helpt het om iets totaal anders te doen, ik noem maar wat, vrijwilligerswerk met mensen die het nog beroerder getroffen hebben, of in de bibliotheek of alles wat afleiding van jezelf biedt.

  94. Cheers, to the freakin' weekend…
    Waarom kijk ik in godsnaam hier op deze site?
    Dat het niet helemaal goed met me gaat weet ik al een tijdje.. Zit in de ziektewet en loop bij maatschappelijk werk, fysio, arbo etc.

    Gaat het dan zo slecht met me?
    Ik heb de laatste tijd steeds meer gedachten, hoe zou het zijn om dood te zijn?
    Hoe zou ik dat aanpakken? Zullen mensen me missen? Vast niet..

    Het sluipt er langzaam in… Steeds vaker over de dood nadenken, zoveel meegemaakt hebben in mijn korte (24jarige) leven..
    Zoveel dood (zelfmoord & ziekte) om me heen meegemaakt.. Wat maakt het verschil?

    Dan jezelf weer tot de orde roepen… Waar de f*** ben je mee bezig?
    Het andere moment ben je weer aan het fantaseren..
    Ik zag vanavond een stukje zwart onder mijn nagel, gewoon vuil.. Het eerste wat ik dacht: Zal ik dan eindelijk dood gaan vanavond? Rotten mijn nagels nu al weg?

    Daarna denk ik; sick fuck.. doe normaal…. Maar het idee om er niet meer te zijn doet mij toch glunderen..

    1. Zonde, zonde, zonde: een gemiste kans, je bent pas 24, eeeeeecht niet doen!

      Je gedachten zijn 'gewoon' een symptoom van een eringeslopen depressie, als je waardoordanook in de ziektewet zit en fysieke en /of geestelijke of sociale tegenslag lijdt, ligt een depressie al snel op de loer.. Het is echt niet 'gek' om van tegenslag depressief te raken.

      Praat erover met iemand die je kunt vertrouwen. En geloof me, mensen zullen je missen. Met een sombere blik lijkt het misschien van niet, maar nabestaande zijn van zoiets is.. hoe zal ik het zeggen, een levenslange opgave, van gemis en machteloos hebben toegezien.
      Al zie je het misschien niet meteen, maar ook in jouw omgeving zijn zonder twijfel mensen die met je meeleven, of mee willen leven als jij ze in vertrouwen neemt…

      Take care, en natuurlijk.. heel veel sterkte!
      Jolie

  95. Aaaargh…… wat afschuwelijk Anna πŸ™ Is er ergens een mailadres of huisadres, werkadres waar via ik Niels kan bereiken met een condoleancekaart of iets?

    Lieve Niels, Broer en andere naasten… Heel, heel veel sterkte…

  96. Wilde hier even laten weten dat de Moeder van Niels door zelfmoord om het leven is gekomen. Zijn broer heeft haar als ik het juist heb gisteren gevonden.

    Wens Niels en zijn broer en naasten veel sterkte & kracht…..

    Liefs, Anna

  97. niels en alle anderen,heel erg bedankt…ik heb met mijn moedre erover gepraat en we hebben nieuwe bewijsmaterialen gevonden tegen mijn vader…de politie is heel hard bezig op dit moment. ik weet alleen nog niet wak met mijn vriend moet…ii snap er niet veel meer van…naja…thanx

    1. Wat goed van je Fvegt-bill2 Com!! Daar is veel moed voor nodig.. Super van je.. Als je dat kunt, kun je die vriend ook wel wegbonjouren toch..? πŸ™‚ Hij verdient niet zo'n slim, gevoelig, beeldschoon meisje als jij!

  98. Hallo allemaal!

    Als eerste, welkom terug Jolie! Hoop dat je het fijn gehad hebt op vakantie!
    En dat je maar snel weer een veilige thuishaven voor je site mag vinden!

    Phoe jemig. Dat een site als NVVE een open forum heeft, is eigenlijk wel een discussie waard. Ik denk dat het pas strafbaar is wanneer de forum eigenaren de tips er zelf neerzetten. Wat anderen er neerzetten, die zouden eigenlijk door de forum leiders een waarschuwing of iets dergelijks moeten krijgen.

    Maar ik ben het met Jolie eens en eigenlijk ook met Martine, dat hier wel iets aan gedaan moet worden.

    fvegt-bill2 com, wat jij meegemaakt hebt is echt afschuwelijk en ik kan me heel goed indenken dat jij de enige bent en voelt die zoveel ellende in zo'n korte tijd heeft meegemaakt. En ik begrijp dat jij je heel eenzaam op het moment voelt en in de steek gelaten en onbegrepen, klopt dat?

    Ik ben eerlijk gezegd ook geen professional als het gaat om hulpverlening gesprekken (alhoewel ik er wel voor gestudeerd heb), maar ik kan je vertellen dat er nog zoveel mensen als jij dit soort ervaringen hebben meegemaakt. De een nog erger dan de ander. En het leed is hetzelfde. Van de andere kant, kan ik je vertellen dat er heel veel mensen die dit hebben meegemaakt ook met dezelfde gedachten rondliepen en soms nog steeds rondlopen. En sommigen putten kracht uit of ontdekken ineens nieuwe krachten die ze helpen door het leven te komen. Zoals een versterkte intuïtie, gevoeliger voor de omgeving, zintuigen die ineens flink ontwikkelt zijn, heeft allemaal met overleven te maken. En dat is wat jij nu doet, denk ik.
    Jij bent nu echt aan het overleven. En dat is geen gemakkelijke weg.
    Je schreef eerder dat je nu in een grote kliniek woont, kun je daar niet met een van jouw begeleiders een weg zoeken om een veilige haven voor jou te creëren?
    Zoals Anna al schreef, over het opnieuw berechten van je vader bijvoorbeeld?
    Zorgen dat hij nieuwe TBS papieren krijgt. Het is wederom een zware weg en het wordt wederom voor jou een moeilijke tijd, maar als je rust wil, zul je hier toch denk ik doorheen moeten! Je hebt het al eens eerder gedaan, dus waarom niet nog een keer? Je bent daar sterk genoeg voor! Tenminste, na het lezen van je verhaal, geloof ik dit des te meer. Het is makkelijker om in de slachtoffer rol te blijven zitten, omdat je dit gewent bent. Het is een ingebrande rol die je hebt gekregen. Daar moet je uit zien te komen. En of het nu gaat of niet, of je er aan toe bent of niet, ik denk echt dat je nu voor jezelf op moet gaan komen. Trek de vechtschoenen aan en ga dat gevecht aan. Beter nu dan dat je nog jaren vast zit aan angst en vluchten. Ik gun het je zo dat jij de strijd gaat winnen en daarin uiteindelijk je rust zult gaan vinden.
    Zelfmoord is dan een logisch uitgangspunt voor rust, maar zou je het over je hart kunnen verdragen dat je vader bijvoorbeeld als jij er niet meer bent, nog zo door kan blijven gaan? Alle onschuld wegnemend bij iedereen die in zijn vizier komt?
    Ik denk echt beste fvegt-bill2 com dat je nog even flink je schouders eronder moet zetten en vast moet bijten om hem weer in de tbs-kliniek terug te krijgen. Als je dat lukt, zul je zien dat de leed nog niet voorbij is, maar er valt in ieder geval al een last van je schouders af.

    Ik hoop zo dat jij een weg hierin gaat vinden! En als je iets echt graag wilt, hulp is er altijd wanneer je het niet verwacht of om de hoek! Geloof me maar. Ga voor gerechtigheid! Jij en al die andere slachtoffers verdienen dat! Go for it Girl!!!

    Heel veel sterkte, kracht en succes voor jou gewenst!

    Liefs,

    Niels.

  99. ik snap jullie ook wel opzich…maar ik weet gewoon zeker dat niemand ooit zoveel elende heeft meegemaakt als mij…ik heb zelfs mijn eigen moeder van het leven gered…ze werd gewurgd door mijn vader waar ik als 7 jarige bij stond…doordat ik toen dacht van mama ik wil je niet kwijt heb ik een glas gepakt en naar zijn hoofd gegooid…mn moeder is naar boven gerend en deed toen de deur op slot…die werd daarnopengebroken door mn vader en ze werd ernstig mishandelt…ik kreeg alles mee…ben samen met mijn moeder toen op de vlucht gegaan en heb alles voor mijn moeder over…en toch wil ik eindelijk eens mijn rust vinden…ik weet dat mijn geliefden me zullen begrijpen…want wie mijn leven heeft gelijd had allang niet meer op deze wereld gestaan…

    1. Maar lieve Fvegt-bill2 Com, het is volstrekt normaal dat je na zulke ervaringen last hebt van een psychisch trauma.. Stel je voor dat je dat niet zou hebben, dan was je nu bij wijze van spreken een psychopatische gek geweest, iemand zonder enig gevoel, zonder medeleven, die met een neplach rondloopt en mensen manipuleert voor zijn eigen genot. Een (elk!) normaal, gevoelig mens lijdt 'gewoon' onder zulke afschuwelijke ervaringen!
      Maar je bent nog heel jong, je kunt nog genezen, natuurlijk hou je er altijd herinneringen aan, maar de pijn verwerk je stukje bij beetje, en op een goede dag kun je zelf n redelijke rust en zonder pijn het leven tegemoet treden..
      Dat gekke waardeloze vriendje kun je het beste wegdoen, er zijn echt leukere jongens, zonde om je tijd aan zo'n agressieve egoist te verspillen (je hebt het vast wel ns gehoord, maar eh, mensen met zo'n agressieve vaderpersoon kiezen vaak iets wat daar op lijkt.. Het is lastig, maar je kunt het afleren, een boek als 'women who love too much' (laatst gaf ik het aan iemand, er is ook een NL-versie van) van Robin Norwood gaat daarover..

      Hier wil iemand mijn ethernet-kabel checken (eyeroll ;-)) dus ik moet gaan..
      Groetjes, Jolie

  100. Sorry maar er moet me toch iets van het hart. Jolie reageert op een post van ene Martine, maar op de hulpvraag van Fvegt, wordt nauwelijks gereageerd. En als klap op de vuurpijl ga jij, madello ook nog eens verontwaardig daar op reageren, zo van mensen van tegenwoordig kunnen niet meer begrijpen lezen. Hoe oud ben jij Madello dat je zo gemeen en nijdig reageert, en waarom reageer jij niet op Fvegt-blllllll2 ? Groetjes, Anna

    1. Lieve Anna, Heel hartelijk bedankt voor je hartverwarmende reacties…! Ik ben èrg blij dat je Fvegt een antwoord hebt geschreven, ik waardeer het juist ENOOOOORM wat je schrijft!
      Als nabestaande van suicide, wat eigenlijk ook geldt voor Mike als ik zo vrij mag zijn daaraan te herinneren, is het soms vreselijk moeilijk iets zinnigs te zeggen. 
      Je kent de gesprekken persoonlijk maar al te goed, hebt ze vele, vele malen gevoerd (mijn website is uit de lucht maar daar is er e.e.a. over te lezen) en al breekt je hart bij een bericht als van jou, Fvegt-bill2 Com, dan is het heel moeilijk om iets te schrijven waar een ander wat aan heeft, en al helemaal zonder in herhaling te vallen bij alles wat ik hierboven al geschreven heb.
      Dan ben ik blij als er anderen zijn, met geheel eigen ervaringen en compleet-zinnige reacties die iets veel beter kunnen verwoorden dan ik dat kan.

      En zo'n irritant type als Martine, die te dom (eh ik bedoel: slachtoffer van ons slechte onderwijssysteem ;-)) is om vèrder te lezen dan de kop, om te zien wat een zinnige stukken hier juist geschreven zijn, die verdient gewoon een klein klapje met de LART,&nbsp ;http://catb.org/jargon/html/L/LART.html

      En dan is er NOG iets….. ik ontvang niet altijd alle reacties… Ook al vink ik *altijd* aan: 'abonneren op alle reacties per email' — ik krijg vaak alleen een melding dat ik zèlf iets geschreven heb, en van anderen krijg ik ze vaak niet πŸ™ WordPress werkte beter Mike πŸ˜‰ Al zag het er lelijker uit πŸ˜‰
      Groetjes, Jolie

      1. Dit slaat echt alles! Doe eens normaal zeg. Ik heb heel de site gelezen even voor de duidelijkheid! Laat jij je nu alles wijsmaken wat Madbello zelf zegt? Als je echt de hele site doorspit ( wat ik tenminste wel heb gedaan ), kun je genoeg tips en handelingen tegenkomen die ook vast in die lijsten staan waar je voor moet betalen. Nee, je hebt niet het recht mij te dom te noemen of irritant terwijl je geen idee heb wat ik precies wel en niet heb gelezen….

        1. Excuse me….?

          Over *welke* site heb je het nu? *Deze* of die van de NVVE? Als je nu gewoon even mijn vraag (…vraag!….) beantwoordt…?

          En wil je niet zo tegen me schreeuwen, daar hou ik niet van. 

          Alvast bedankt,

          1. Sorry hoor, maar jij noemt mij irritant en te dom. Kan ik niet tegen. Ik heb het over de site van NVVE.
            Nouja excuus in ieder geval van mijn kant.

          2. Had jij het over deze site dan? Nouja foutje want ik dacht dat je zei dat ik die andere site niet goed had gelezen. Ik heb idd niet deze hlee pagina met alle comments gelezen. Dat hoeft ook niet want je mocht reageren op het bovenstaande artikel en dat is alles wat ik deed:)

            1. πŸ™‚ Dan hebben wij mekaar verkeerd verstaan, de groet van een dyslectische allochtoon.

              Het schrijnt dat begrijpend lezen best moeilijk kan zijn, toch wat mis met het onderwijs in Nederland? LOL

            2. Yep, het leek alsof je het over deze site had πŸ˜‰ Soms heb ik her wel eens gereageerd met "X/Y bedoelt vàst de site van de NVVE…" als ik zo'n kreet van "wat een rotsite! haal dit uit de lucht!" o.i.d las, maar nu dacht ik 'allee, ik vráág het effekes' (=net terug van vakantie in Belgie ;-))
              Mike kan even wat journalisten tippen, want het is gewoon verboden wat de NVVE doet: tips/hulp bij zelfdoding mag niet openbaar toegankelijk zijn. Dan kan de Pil van Drion net zo goed meteen bij het Kruidvat/Etos in de schappen en kunnen we de Euthanasiewet waar we zo trots op zijn afschaffen.
              De wet zegt errover: [W.v.S. art 294.]
              2.Hij die opzettelijk een ander bij zelfdoding behulpzaam is of hem de middelen daartoe verschaft, wordt, indien de zelfdoding volgt, gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of geldboete van de vierde categorie. 

              Hoe lastig de discussie is, bewezen destijds alleen al de felle reacties alleen al op dit stuk in NRC: http://vorige.nrc.nl/opinie/article1763862.ece

              Zelf zou ik ook niet op de NVVE-site reageren, het lijken me scherpslijpers, op zoek naar de mazen in de wet, om hun eigen rationele gelijkje te halen: altijd maar weer hameren op hun mantra 'zelfbeschikking,' alsof een groot deel van de zelfdodingen niet te voorkomen zou zijn met iets meer gerichte, professionele hulp en een leven in een iets minder ingewikkelde maatschappij. 

        2. @Martine: Dan weet je meer dan mij, wat op die lijst zou staan als het echt bestaat. En zo te lezen hou je mij verantwoordelijk voor de reacties die anderen hier neerzetten? Heb ik zelf hier zelfmoordtips gegeven?

          1. Nee dit gaat de verkeerde kant op. Ik heb het in geen geval over deze site, maar over de site van NVVE. Dat je daar op een open forum alles mee kan lezen enz.

        3. Quote: "Als je echt de hele site doorspit ( wat ik tenminste wel heb gedaan ),
          kun je genoeg tips en handelingen tegenkomen die ook vast in die lijsten
          staan waar je voor moet betalen. Nee, je hebt niet het recht mij te dom
          te noemen of irritant terwijl je geen idee heb wat ik precies wel en
          niet heb gelezen…." Einde Quote.

          Dus je had het over de site van de NVVE? Daar kun je alleen bij de lijst van medicijnen die dodelijk kunnen zijn als je lid bent, je moet dan van tevoren je lidmaatschap nummer intoetsen om op die pagina te komen. Dit was twee jaar geleden zo in ieder geval.

          Verder zijn de meeste medicijnen die daar staan niet in nederland te krijgen. Via internet krijg je vaak valse medicijnen. Er is zelfs een speciaal iets in het leven geroepen door de NVVE om de medicijnen te laten testen, om teleurstelling of erger te voorkomen. Voor zo'n test betaal je per potje medicatie ongeveer 100 euro, dit was twee jaar geleden in ieder geval zo. Je moet dus of zelf naar dat land reizen, of iemand voor je laten reizen als je dat zelf niet meer kan, of de juiste connecties hebben die kunnen zorgen voor de medicatie.

          Op de post van madello & Jolie & FVegt, kom  ik later terug. Groetjes, Anna

        1. Ja erg hè πŸ™ πŸ™ πŸ™ De webserver is vrijdagochtend gecrasht, (of wat er ook is…) maar de beheerder is naar Mysteryland #ML11.. ;-} Ik gun hem zijn plezier van harte hoor.. (maar vrijdagochtend…?) Je begrijpt dus vàst dat E. onze webserver a.s.a.p. naar huis gaat verhuizen: we hebben hier nl. glasvezel πŸ˜‰

          Vandaar dus πŸ˜‰

    2. Lieve Anna, Heel hartelijk bedankt voor je hartverwarmende reacties…! Ik ben èrg blij dat je Fvegt een antwoord hebt geschreven, ik waardeer het juist ENOOOOORM wat je schrijft!
      Als nabestaande van suicide, wat eigenlijk ook geldt voor Mike als ik zo vrij mag zijn daaraan te herinneren, is het soms vreselijk moeilijk iets zinnigs te zeggen. 
      Je kent de gesprekken persoonlijk maar al te goed, hebt ze vele, vele malen gevoerd (mijn website is uit de lucht maar daar is er e.e.a. over te lezen) en al breekt je hart bij een bericht als van jou, Fvegt-bill2 Com, dan is het heel moeilijk om iets te schrijven waar een ander wat aan heeft, en al helemaal zonder in herhaling te vallen bij alles wat ik hierboven al geschreven heb.
      Dan ben ik blij als er anderen zijn, met geheel eigen ervaringen en compleet-zinnige reacties die iets veel beter kunnen verwoorden dan ik dat kan.

      En zo'n irritant type als Martine, die te dom (eh ik bedoel: slachtoffer van ons slechte onderwijssysteem ;-)) is om vèrder te lezen dan de kop, om te zien wat een zinnige stukken hier juist geschreven zijn, die verdient gewoon een klein klapje met de LART,&nbsp ;http://catb.org/jargon/html/L/LART.html

      En dan is er NOG iets….. ik ontvang niet altijd alle reacties… Ook al vink ik *altijd* aan: 'abonneren op alle reacties per email' — ik krijg vaak alleen een melding dat ik zèlf iets geschreven heb, en van anderen krijg ik ze vaak niet πŸ™ WordPress werkte beter Mike πŸ˜‰ Al zag het er lelijker uit πŸ˜‰
      Groetjes, Jolie

    3. Lieve Anna, Heel hartelijk bedankt voor je hartverwarmende reacties…! Ik ben èrg blij dat je Fvegt een antwoord hebt geschreven, ik waardeer het juist ENOOOOORM wat je schrijft!
      Als nabestaande van suicide, wat eigenlijk ook geldt voor Mike als ik zo vrij mag zijn daaraan te herinneren, is het soms vreselijk moeilijk iets zinnigs te zeggen. 
      Je kent de gesprekken persoonlijk maar al te goed, hebt ze vele, vele malen gevoerd (mijn website is uit de lucht maar daar is er e.e.a. over te lezen) en al breekt je hart bij een bericht als van jou, Fvegt-bill2 Com, dan is het heel moeilijk om iets te schrijven waar een ander wat aan heeft, en al helemaal zonder in herhaling te vallen bij alles wat ik hierboven al geschreven heb.
      Dan ben ik blij als er anderen zijn, met geheel eigen ervaringen en compleet-zinnige reacties die iets veel beter kunnen verwoorden dan ik dat kan.

      En zo'n irritant type als Martine, die te dom (eh ik bedoel: slachtoffer van ons slechte onderwijssysteem ;-)) is om vèrder te lezen dan de kop, om te zien wat een zinnige stukken hier juist geschreven zijn, die verdient gewoon een klein klapje met de LART,&nbsp ;http://catb.org/jargon/html/L/LART.html

      En dan is er NOG iets….. ik ontvang niet altijd alle reacties… Ook al vink ik *altijd* aan: 'abonneren op alle reacties per email' — ik krijg vaak alleen een melding dat ik zèlf iets geschreven heb, en van anderen krijg ik ze vaak niet πŸ™ WordPress werkte beter Mike πŸ˜‰ Al zag het er lelijker uit πŸ˜‰
      Groetjes, Jolie

    4. @Anna: Ik ben 46. Dit stuk is op 12-11-2009 geschreven en raar dat mensen denken hier echt
      tips op zouden staan en dit stuk hier boven is puur sarcastisch bedoeld om de
      abbonament vorm van NVVE stichting aan de kaak te stellen, hoe vaak ik het ook
      zeg. 

      En waarom ik niet op @Fvegt-blllllll2 reageer? Omdat ik niet in de stemming
      ben, niet weet wat ik moet zeggen en daar niet voor ben opgeleid. En volgens
      mijn is ze nog heel jong. Denk niet dat ik de geschikte persoon ben om daar op
      in te gaan en ja! Soms kan ik me heel erg opwinden, zo als je misschien gelezen hebt in de
      andere 4767 blogpost's die op deze site staan πŸ˜‰

  101. Nou zeg, moet je daar een site voor raadplegen? Als iemand ECHT dood wil, dan weet ie heus wel hoe die dat moet doen. Iedereen kent de meestvoorkomende methodes. Ik vind zo'n site daarom ook heel gevaarlijk. Je komt er zomaar op, kinderen en iedereen kan het lezen. Laat men die depressief is en dood wil dit liever zelf regelen ( in eigen kring en omgeving ), en zet dit soort dingen niet op een vrij toegankelijke internetsite.

      1. @Jolie: Heeeeel veel mensen komen niet verder dan de titel van het stuk en nemen aan dat de rest daar onder echt tips staan, even snel scannen (niet lezen) en gelijk een mening vormen.

        Het schrijnt dat begrijpend lezen best moeilijk kan zijn, toch wat mis met het onderwijs in Nederland? 

        1. Sorry maar er moet me toch iets van het hart. Jolie reageert op een post
          van ene Martine, maar op de hulpvraag van Fvegt, wordt nauwelijks
          gereageerd. En als klap op de vuurpijl ga jij, madello ook nog eens
          verontwaardig daar op reageren, zo van mensen van tegenwoordig kunnen
          niet meer begrijpen lezen. Hoe oud ben jij Madello dat je zo gemeen en
          nijdig reageert, en waarom reageer jij niet op Fvegt-blllllll2 ?
          Groetjes, Anna

          P.s schrijf het nog maar een keer, want nu belandt de post ergens onderaan.

        2. Nee, nee wacht even. Zo mag je niet oordelen! Je kan zonder betaling gewoon bijv. het forum op op de site van NVVE, waar ook tips en verhalen uitgewisseld worden. Als je echt alles van de site bekijkt vind je genoeg wat als gevaarlijk kan worden beschouwt.

          1. In dat geval zuigt de NVVE nog erger dan ik al dacht: met lidmaatschap, OK, dan moet men het zelf weten, heeft men keuze, beschermt men kinderen en jongeren, maar zonder enige screening openlijk toegankelijk… Dat lijkt me zelfs wettelijk verboden. Hulp bij zelfdoding is immers strafbaar, tenzij voldaan wordt aan de strenge euthanasieregels. En dat voldoet het niet met openlijke tips.

  102. anna ik snap je wel…maar de pijn waar ik nu in leef is heel groot,ik zit aan alle soorten medictie…heb al vele malen in het ziekenhuis gelegen door mn vriendje…nu kan hij niet kiezen van wie hij houdt terwijl ik al dertien maand met hem heb. hij wil niet eens schatje tegen me zeggen…omdat dat voor hem voelt als vreemdgaan…ik val mega veel af en loop bij veel psychologen die hun werk voor geen meter doen…mn vriend is kort geleden overleden…en ik voel me gewoon minderwaardig nu…

    1. Hi F dat is snel!

      Heb je geen leuke vrienden of vriendinnen? Of wil je het liefst nu niemand te dichtbij? Als ik jou was zou ik echt heel goed laten weten dat dit zo niet langer gaat, dat je even een opname nodig hebt, of even misschien wel een tijdje, ergens anders in het land, waar vooral je vader je niet kan vinden. Vraag anders of je een andere naam kan krijgen, help ook wel.

      Je bent nog zo jong, ik zou het echt zonde vinden als je door dit zelfmoord gaat plegen. Kan je wel aan nuttige adressen helpen, ergens waar je opgenomen wordt, maar niet onder de pillen gestopt. Zal het vanavond of morgen, aan madello door mailen, dan kan hij het weer aan jou e-mailen.

      Sterkte en ik kom vanavond als ik op de pc zit weer kijken, hou je goed, en echt zelfmoord nu plegen is echt het laatste wat je moet doen!! Die pillen maken je misschien duf of zo, dan denk je niet meer strijdbaar. Kom op lieverd, als jij het bent van de foto ben je een hele mooie meid! Gnees, ga verder leren, eventueel ga je geld verdienen als model, of zo, en dan kun je de juiste stappen, eens nemen.

      Veel liefs! X

  103. ik vind het wel logisch…kijk naar mijn leven…ik ben 8 jaar lang verkracht door mijn eigen vader vana mn geboorte…heb mijn moeder gered van de dood…we zij gevlucht bij mijn vader weg…daarna ben ik 5 jaar langgepes…ik heb anorexia en snijdt mezelf…ik ben kapot gemaakt en woon in een kliniek. mijn vader stalkt me nog steeds. hij had 8 jaar plus tbs moeten krijgen maar ze zijn het bewijsmateriaal kwijt geraakt…ik leef mijn hele leven in grote angst…ik wil wel dood en het zal me lukken..ik wil niet in deze wrede wereld leven want zelfs mn eigen vriend belazert me ik ben nog maar 16 bijna 17…maarjah…ik wil dit niet…

    1. Hai Fvegt-blll2,

      Kan me voorstellen dat je in angst leeft, en dat de wereld vol klootzakken lijkt. Hoe is dat gebeurt dat ze het de papieren van je vader zijn kwijtgeraakt? Weet je dat? Kun je niet bellen met de digi politie om te kijken of er soms materiaal van hem op internet is, foto's, filmopnames samen met hem. Zou er achterheen zitten, en blijven zitten.

      Zou heel sterk worden, mentaal, fysiek, een goede advocaat nemen en proberen om hem te laten castreren, chemisch. Zo iemand is ziek, seksueel, dus het beste is het om dit helemaal weg te nemen, en daarnaast levenslange therapie. Doet zo iemand dat niet, nooit meer terug in de maatschappij, wel verplicht castreren. Jij bent het wel waard om te blijven leven, geloof me. Sommige mensen vinden het fijn om anderen te overheersen, te kleineren, vaak komt dat omdat ze zelf een minderwaardigheids- complex hebben, zo voelen ze zich nog wat.

      Als ik jou was, zou ik dat vriendje een flinke schop onder zijn hol geven, en hulp zoeken wat je sterk maakt, zo sterk dat je al die lui een lesje kan geven. Raak niet verbitterd, en ga niet zelf iets ondernemen.

      Je voelt je nu niets waard, dat kan veranderen, mits je de juiste stappen onderneemt, doodgaan kun je altijd nog. Blijf vooral leren, probeer goede diploma's te halen, kennis is macht nu, hier, tegenwoordig. Laat ze niet winnen.

      Bel de nummers hierboven eens, misschien kunnen die je verder helpen. Er zijn veel mensen die een haat hebben aan pedofielen, incest plegers. In Rotterdam is er toen iemand voor doodgemarteld: "De twee verdachten van het doodmartelen
      van de 28-jarige man in Pernis hebben hem waarschijnlijk omgebracht
      omdat het slachtoffer zich veelvuldig heeft vergrepen aan zijn
      vijfjarige zoontje. De 24-jarige ex-vriendin van het slachtoffer, de
      eveneens aangehouden Marian D., zou de twee daarover hebben ingelicht.
      Die besloten het recht in eigen hand te nemen"

      Laat het nooit zover komen, dus in eigen hand nemen, ook al denk je erover, zorg dat jij weer heel wordt, zelfmoord plegen is het laatste wat je moet doen, dan laat je ze in principe winnen.

      Liefs & Sterkte!

  104. pfff, Anna ik heb je een giga mail gestuurd ehehe.

    Ik hoop het ook dat er mensen zijn die deze topic per ongeluk lezen en het op de een of ander manier, of op hun manier weer naar buiten kunnen brengen.

    Zo hoop ik ook dat het algehele publiek hier niet z'n mening geeft en vormt, maar een steentje bijdraagt aan het bespreekbaar maken. Een mening is altijd goed, maar begrip tonen en het belang van de inhoud van het onderwerp des te meer!
    !!

    Tja, ik lees liever het verhaal van een persoon die geestelijk ziek is dan dat iemand zijn ongezouten mening geeft dat deze site van de wereld af moet. Die heeft het artikel en de inhoud niet goed gelezen en is te snel in zijn/haar oordeel.

    Ook zou ik het zo prettig vinden als iemand bijvoorbeeld zegt…weg met deze site…dat deze dan ook kan onderbouwen waarom het weg zou moeten.

    Schreeuwers zijn er al genoeg op de wereld, maar daar red je het niet mee in het leven. En daar help je je medemens ook niet mee.

    Kijk, dat er mensen zijn met een gekleurde achtergrond, zoals geestelijk ziek, tbs of wat dan ook, deze mensen kunnen tenminste zeggen dat ze iets onder de leden hebben. Hoeveel mensen hebben niets onder de leden maar kampen toch met het idee "voor mij hoeft het niet meer" terwijl ze daar absoluut geen gegronde rede voor hebben? Die lopen er ook rond!

    Vaak denken wij dat er verbanden zijn met "het iets onder de leden hebben". En dat klopt ook. Maar in beide gevallen vind ik dat je naar de persoon moet luisteren en deze serieus mag nemen en mededogen is tot op zekere hoogte een zeer gewenst iets!

    Ik vraag me af wat "gezonde pillen" zijn…iedere pil die ontwikkelt is, is in principe ongezond. Een psycholoog is ook een soort pil, maar de vraag of de werking er juist van is?

    Soms hoor je de meest gekke bijwerkingen van beiden.

    Kunnen wij hier niet ook eens iets aan doen?

    Groeten,

    Niels.

    1. Hoi Niels,

      Ik ben het helemaal met je eens.

      Er zijn inderdaad genoeg schreeuwers op de wereld maar onderbouwen kunnen ze niet, laat staan een steentje bijdragen.

      En wat de "gezonde pillen" betreft ken ik maar een soort…
      …. vitamine pillen πŸ˜‰

      En wat je al schreef pillen halen bij de psychiater of een gesprek? Dan kies ik toch liever voor een goed gesprek, maar ja dat kan ook met meneer pastoor zijn of iemand anders die je vertrouwt.

      Maar goed ikzelf heb heel wat ervaring met psychiaters, psychologen, sociotherapeut (8 jaar als patiënt) en heb heel wat rare dingen meegemaakt, ook met medicatie, en heb daar ook schade van ondervonden.

      maar goed, voor deze site…  eerst lezen, dan oordelen of reageren.

      Groeten,
      Michel

  105. Hallo Anna, Michel en iedereen! Ja hoor ik zit nog steeds te lezen. Hoe gaat het met jullie? Ik moet zeggen dat ik met grote interesse naar jouw, Michels berichten heb zitten lezen. Omdat het een open gesprek tussen jullie was, wilde ik er niet tussen gaan zitten. Jij  bedankt voor je lieve woorden!

    @ Michel: Ik vind het heel vervelend te lezen dat het niet goed met je gaat Michel en dat de muren op je afkomen, dat is helemaal rampzalig. Ik kan me goed voorstellen dat je wereld kleiner wordt en je misschien zelfs wel het gevoel krijgt in een vicieuze cirkel rond blijft draaien omdat de situatie niet veranderd.

    Maar misschien kun je proberen je gedachten op de situatie te veranderen. Bijvoorbeeld als je het gevoel hebt dat de muren op je af komen, probeer dit eens om te buigen naar kijk eens wat je hebt aan muren! Er zit een dak boven en je hoeft even helemaal niets dan er alleen maar van te proberen te genieten. Hoe lastig je het ook hebt. Het is niet handig (maar dat weet jij zelf ook wel) om nog dieper in je denken te gaan zitten die je niet helpen in je situatie.

    Misschien kunnen je vrienden je meehelpen met een andere inrichting? Of de muren een andere kleur geven? Scheelt altijd weer iets in je gemoedsrust denk ik.

    Insuline afhankelijk zijn is geen pretje wanneer je er achter komt. Je hele leven moet je omgooien en je moet gaan leren plannen, afwegen en zelfcontrole. Ik heb geleerd dat veel mensen dit lastig vinden en een inbreuk op hun vrijheid beleving.
    Dat kan ik me heel goed voorstellen. Maar goed, ik denk dat veel mensen die insuline afhankelijk zijn er uiteindelijk wel goed mee uit de weg kunnen omdat het vaak een automatisme wordt. En dat ze zelf goed kunnen ingrijpen wanneer ze de hoogte of de laagte in schieten. Het is ook een kwestie van gewenning. Maar ik denk dat iemand die pas op late leeftijd met insuline te maken krijgt, er niet in zijn geheel aan zal kunnen wennen.

    Tenminste dat haal ik een beetje uit wat jij schrijft. Hoe gaat het nu met je? Is er inmiddels al weer wat duidelijkheid met betrekking tot de artsen?

    Ik blijf het knap vinden dat, hoe jij je ook voelt, je toch blijft doorzetten! Ik hoop dan ook net als Anna, dat dit even een goede ventilatie klep voor je kan zijn!

    In ieder geval hoop ik dat wat jij beschrijft over jouw situatie herkenning bij mensen oproept.

    @85bb41e85ae947cecaa00c8f17222f0d:disqus
     Anna: Mooi hoe jij omgaat met jouw situatie en hoe jij er over denkt! Het moet een verschrikkelijk iets zijn als je zo beperkt bent. Maar jij hebt er een mooie oplossing voor gevonden! Ik hoop dat velen dat als een voorbeeld zien hoe je jouw situatie kunt aanpassen op jouw conditie en toestand! Echt fijn dat je dat zo beschreven hebt!

    Tja, iedereen maakt natuurlijk keuzes vanuit zijn/haar ervaringen en gedachten en ik weet zeker dat er maar echt een enkeling is die zou zeggen voor mij hoeft het niet meer. Dat zijn vooral mensen die nooit in aanmerking zijn gekomen met teleurstellingen, trauma's, wat dan ook van dit alles. Ik kan het ze dan ook niet kwalijk nemen als ze er anders over denken of grapjes over maken, maar wat ik wel jammer vind is dat er altijd een soort van gebrek aan inzicht is. En niet eerst eens even kijken waar het onderwerp over gaat en wat er allemaal beschreven staat en of een opmerking gepast is of niet. Woorden blijven staan en hangen.

    Zo vind ik het heel frappant dat er bij de hulpverlening (net als jij) alleen maar aan medicatie gedacht wordt, zonder verder toezicht en overzicht wat zo'n meisje van 19 nu werkelijk bezig houdt. Nalatigheid noem ik dat. Maar goed, blijkbaar heeft dit meisje lotgenoten gevonden of lotgenoten haar en hebben de drie meisjes gedaan wat ze vonden dat ze moesten doen. Het is inderdaad een verdrietig bericht. En ook duid dit weer dat er te weinig aandacht is voor dit onderwerp zelfmoord.

    Daarom is ergens mijn hoop dan ook dat deze site en met jullie berichten de mensen toch wat meer duidelijkheid krijgen wat zelfmoord is en wat het met mensen kan doen. Zowel positief als negatief of liever gezegd…op een neutrale onbevangen manier zonder te oordelen of veroordelen.

    Het is juist een goed iets om ook dit soort onderwerpen aan het licht te laten komen denk ik.

    In ieder geval dank voor jullie berichten! En als het aan mij ligt, blijf ze plaatsen!

    Michel en Anna en iedereen, heel veel sterkte en succes gewenst!

    Groeten,

    Niels.

    1. Hey Niels,

      zo ben ik er toch nog even! Jammer dat je, je mailadres aan mij hebt door laten geven, maar niet reageert op mijn mails… snik πŸ˜›

      Hoop echt dat er mensen zijn met invloed die dit lezen. Een mens die suïcidaal is, is niet gek of zoiets. Er zijn natuurlijk ziektes, geestelijke ziektes die niet anders dan heel strikt aangepakt kunnen worden. Denk aan mensen die plotseling anderen gaan doden voor ze zichzelf doden, en dat gebeurt dan omdat ze boos zijn op de hele wereld. Of bij hardnekkige verslaving. Toch blijf ik erbij, gezonde aanpak. Bewegen, muziek maken, gezond eten, met de juiste stoffen, vitamine, mineralen, anders geef die er apart bij, geen pillen om iemand knock out te maken, maar gezonde pillen. Therapeutisch bezig zijn, werken als dat kan. En als iemand medicijnen moet, doe dat dan met mate.

      Natuurlijk heb ik het hier niet over mensen die crimineel zijn en tbs of zo krijgen. Heb het hier over mensen die geestelijk lijden, die suïcidaal zijn omdat ze de harde wereld niet meer kunnen verdragen.

      Zo ben geen geitenwolen sokken type, zal het maar alvast zeggen πŸ˜€  Groet, Anna.

    2. Hey Niels,

      zo ben ik er toch nog even! Jammer dat je, je mailadres aan mij hebt door laten geven, maar niet reageert op mijn mails… snik πŸ˜›

      Hoop echt dat er mensen zijn met invloed die dit lezen. Een mens die suïcidaal is, is niet gek of zoiets. Er zijn natuurlijk ziektes, geestelijke ziektes die niet anders dan heel strikt aangepakt kunnen worden. Denk aan mensen die plotseling anderen gaan doden voor ze zichzelf doden, en dat gebeurt dan omdat ze boos zijn op de hele wereld. Of bij hardnekkige verslaving. Toch blijf ik erbij, gezonde aanpak. Bewegen, muziek maken, gezond eten, met de juiste stoffen, vitamine, mineralen, anders geef die er apart bij, geen pillen om iemand knock out te maken, maar gezonde pillen. Therapeutisch bezig zijn, werken als dat kan. En als iemand medicijnen moet, doe dat dan met mate.

      Natuurlijk heb ik het hier niet over mensen die crimineel zijn en tbs of zo krijgen. Heb het hier over mensen die geestelijk lijden, die suïcidaal zijn omdat ze de harde wereld niet meer kunnen verdragen.

      Zo ben geen geitenwolen sokken type, zal het maar alvast zeggen :-D  Groet, Anna.

    1. Omdat er zo'n taboe heerst op zelfmoord, krijg je dit soort afgrijselijke dingen! Net zoals mensen die zich voor de trein gooien of ophangen. Het zal je kind maar zijn. Als mensen zeggen: ik wil niet meer leven, ik zie het nut er niet van dat ik op deze aardkloot blijf rondlopen, dan worden ze naar een psychiater gestuurd, en vaak onder de medicijnen  gestopt. Want dat is niet normaal dood willen. Dus er wordt als je tenminste geen "hulp"  op de reguliere manier wenst, gezwegen, een beetje slim iemand die doet het, eventueel wordt er alleen over geschreven op hyves, of andere sociale media sites. En daar moet je tegenwoordig ook erg mee uitkijken, dus wat je schrijft of zegt, want je ip nummer en je gegevens zijn zo opgespoord. Dus als je geen bemoeienis wenst, dan zwijg je, en pleeg je een keer zelfmoord. Mensen die er over praten, die willen niet dood, die willen begrip, en gered worden. Het is echt jammer dat er niemand meehelpt om dood te gaan als iemand geestelijk lijdt. Zelfs niet als iemand al meerdere pogingen heeft gedaan,en alleen kan leven met medicijnen, en vaak als een halve zombie, soms kan er alleen s-nachts geleefd worden. Dit soort en trein, ophangen etc, afschuwelijke zelfmoorden moeten stoppen. Juiste begeleiding, zonder of met weinig medicijnen, gezonde leefomgeving, werk, vrijwilligerswerk, sporten, of bewegen door wandelen, enzovoort, en als dat niet helpt, begeleiding bij zelfmoord, zodat er vreselijk trauma en verdriet bij de nabestaanden wordt voorkomen. Een nabestaande kan het er niet mee eens zijn, maar die hoeft niet met een vraag, en onbeschrijfelijk verdriet  (denken aan hoe hij/zij zich heeft moeten beroven van het leven… je liefste, je kind of je moeder of je zus of broer….) denken aan die persoon. Niet hup nou je wilt niet meer, spuitje en je bent weg, nee echt een weg in slaan die gezond is!! Je weer in contact brengt met je lichaam. En dan na een lange tijd kan de persoon die dat wilde, dus dood, een weloverwogen beslissing nemen.
      Het gaat jullie allemaal goed! Dag Niels, je leest hier vast nog, dank je voor je aardige woorden, verstandige woorden. AnnaX

  106. Hey Michel,

    In het begin dat ik tramadol gebruikte werd ik ook misselijk, maar andere tabletten die ik er bij inneem (domperidon) gaan dat weer tegen. En echt prijs jezelf gelukkig dat je maar een weekje thuis moet zitten. Soms gaat het bij mij en dag of twee goed, om vervolgens een dag op bed te moeten liggen. Wat ik wel kan, en dat doe ik vaker is met de auto een stukje rijden, alleen niet te ver i.v.m de concentratie. Gaat het wel werken met die vermoeidheid?

    Ook ik doe dingen die weinig energie kosten, toch doe ik wel nuttige dingen. Zoals lezen, en leren, theorie, dat gaat goed, alleen geen uur achter elkaar, nou en! En ik teken graag en schilder graag, hou van muziek, hou van surfen en lezen over onderwerpen die mij boeien.  Mensen helpen doe ik graag, ik ben iemand die vanuit het hart leeft, en reageert, niet zozeer vanuit het hoofd, dus het geeft mij energie als ik iemand kan helpen, met liefde, een opbeurend woord. Niet dat ik over me laat lopen, niet meer trouwens. Geen tijd, niet kunnen is echt geen tijd en niet kunnen, klaar. Vroeger kwamen mensen dan toch onverwachts aan de deur, eerst liet ik het toe, en dan zaten ze hier en voor je het wist hadden ze het over zichzelf, zelfde met bellen. Nu als ik een offday heb, en ik ben alleen, dan doe ik de deur niet open, heb iedereen al ingelicht dat ze eerst moeten bellen, en de telefoon neem ik niet aan, dan spreken ze maar in, en is het belangrijk, dan bel ik terug.

    Hoop dat je altijd hier even je hart komt luchten, als je het even niet meer ziet zitten, dat is altijd beter als jezelf doodwensen. πŸ˜‰

    Michel, kijk goed om je heen, bedenk alsjeblieft wat je allemaal nog wel hebt, en bedenk wat je anderen aandoet als je, jezelf dood maakt.

    Vaak wil je niet dood, maar zie je het leven niet meer zitten, dat kan lang duren, en inktzwart lijken, soms zie je echt geen uitweg meer. Wat ik van mezelf weet, van de poging jaren geleden, is dat je in de wereld waarin je verkeerd niet meer past, je daarin geen leven meer ziet, dat je weg wilt. Soms moet je dan echt je leven veranderen. Soms gaat dat dan ten koste van bepaalde dingen, en dat wil je, iemand, dan niet. En soms kan dit een reden zijn om het lichaam waarin je verkeerd te vermoorden, zelfmoord.

    Take care, Michel!X

    1. Hoi Anna,

      Ik zit sinds 16 augustus 2010 in de ziektewet wegens Chronische Polyneuropatische Pijn. Ben in Oktober 2010 mijn baan kwijtgeraakt bij mijn toenmalige werkgever omdat ik geen opdracht had (ivm ziekte) en val sindsdien onder het UWV waar ik een trut van een bedrijfsarts heb die haar problemen (en dan toch werken) vergelijkt met die van mij (hoe krom kun je het bedenken).

      Sinds begin deze week heb ik dan Chronische Vermoeidheid erbij.

      Naast deze 2 heb ik suikerziekte, vetstofwisselingsstoornis, overgewicht, en heb ik 26 mei j.l. een Gastric Bypass (maag verkleinende operatie) gehad met de hoop (gegeven door de reumatoloog) dat mijn Chronische Pijn over zou gaan. Niet dus.

      Wat de bijwerkingen van de andere medicijnen betreft ging het bij mij om:
      hallucinaties, hartkloppingen/ hartritmestoornis, apneu, hyperventileren, misselijk, duizelig 
      om er maar een paar te noemen.

      Michel

      1. Hoi Michel,

        Dat is nogal wat! Wat een raar mens dat ze haar problemen met die van jou vergelijkt. Zou daar een klacht over indienen. Zij werkt toch in de functie als arts? Bedrijfsarts, als ze hetzelfde zou hebben als jij hebt dat mag ze niet meer als zodanig werken.

        Is het diabetes 1 wat je hebt, of 2? Hou je, je suiker in de gaten? Een hyperglykemie kan je ook doodmoe maken. Diabetes 2 komt vaak door dikte, dan is het zaak dat je afvalt, maar dat weet je wel neem ik aan. Met een chronische vermoeidheid valt dat niet mee!

        Als ik hier de ziektes die ik heb ga opschrijven dan denk je dat ik een zielig iemand ben, die er bleek uitziet enzovoort. Het tegendeel is waar, ik ben, in mijn vorige leven lijkt het wel vaker, model geweest, ben door de ziektes en medicijnen wel aangekomen, maar ik was erg slank, tegen mager aan, ik heb nu nog steeds een gezond bmi. Als ik aan mensen uitleg wat ik heb, dan zie je ze soms ongelovig kijken, en hoort ze bijna denken. Iemand die zo ziek is hoort er niet uit te zien als ik. Bekrompen gedachte? Ja, en nee, denk dat ik het waarschijnlijk ook zou denken. Als iemand niet kan lopen en in een rolstoel zit, of verlamd is of dergelijk, dan is het duidelijk, nu is het vermomd. Soms erg vervelend omdat je voor vol aangezien wordt, en ook zo beoordeeld, veroordeeld wordt. De ziektes komen bij mij niet door dik zijn, of door een verkeerde leefwijze.

        En dan denk ik weleens, waarom zou ik nog doorgaan, maar dat zijn maar momenten. Als het echt zover komt dat ik denk het is aan het aflopen, ik ervaar absoluut geen enkele kwaliteit in en van het leven, dan zal ik overwegen of ik er zelf een einde aan zal maken. Misschien ook niet, het is in ieder geval wel fijn dat ik niet hoef te lijden als ik daar niet voor kies.

        Hoe voel je, je nu, Michel?

        Groetjes, Anna

        1. Hallo Anna,

          Ik heb Diabetes type 2, controleer dat iedere dag als ik net uit bed kom en spuit insuline omdat tabletten niet werken.

          Heb vanaf mijn 12de op dieet gestaan en heb veel gesport en kwam toch aan, later bleek dat ik een vetstofwisselingsstoornis had.

          Bij mij thuis was het moeders wil is wet en ik moest overal verantwoording voor afleggen. Vrienden had ik niet omdat ik een buitenbeentje was. Door klasgenoten ben ik altijd gepest geweest (tot vechtpartijen aan toe).

          Na de dood van mijn ouders heeft de rest van mijn familie me laten vallen als een baksteen en willen ze niets meer met me te maken hebben.
          Ik heb heus wel een paar vrienden hoor πŸ˜‰

          Ik ben nu 38 jaar en kan me eigenlijk geen leuke dag herinneren door al het gepest, ruzies, vechten en verantwoording afleggen. Nu met deze ziektes (en de beperkingen die het met zich mee brengt) ben ik voor mijn gevoel klaar met dit leven.

          En nee, ik beoordeel iemand niet op zijn verhaal, verleden, ziekte of wat dan ook. Ik kijk naar wat de ander doet, doet vanuit zijn hart. Dus nee ik heb geen oordeel over jou.

          Dus hoe denk je dat ik me voel? Blij dat ik nog leef? Blij dat ik van deze pijn mag genieten? Blij dat ik nu zo moe ben dat ik geen stap meer kan verzetten?
          Ja, dit zijn cynische en retorische vragen want ik ben niet blij en ik voel me ronduit klote onder deze hele situatie.

          En ik ben het beu dat een ander mij de les wil lezen, zeker als die persoon mij totaal niet kent. 

          Dus nogmaals hoe denk je dat ik me voel?

          GEÏRRITEERD dat is het.

          Michel

          1. Hoi Michel, jee wat een klote jeugd heb je gehad! Jammer dat er vroeger nog niet zo op gelet werd, dus op pesten. En dan je ouders, het klinkt allemaal liefdeloos… echt rot voor je! En dan nu altijd maar pijn, kan mij voorstellen dat je het allemaal niet meer ziet zitten.

            En iedereen moet het zelf weten of hij wel of niet dood wil, door zelfmoord. Zelfs mijn naasten zijn het volledig met mij eens, als het tijd is ga ik, weloverwogen. Niet impulsief, door drank of drugs. Ik drink en ik rook niet, en gebruik geen andere drugs.

            Persoonlijk vind ik, als iemand het weloverwogen doet, dus zelfmoord plegen, niet een impulsieve  handeling, maar goed over nagedacht, dat die persoon dat moet doen wat hij of zij wilt, daar heeft niemand behalve die persoon zelf iets over te vertellen.

            Het is jammer dat er wel geholpen wordt om iemand geboren te laten worden, maar iemand die al jaren geestelijk lijdt niet geholpen wordt om dood te gaan.

            Maar ja zo is het leven. En ik persoonlijk denk dat het niet goed is om een einde te maken aan je leven, zomaar, ook al heb je nog zoveel pijn. Zelf weet ik niet of ik het doe, waarschijnlijk niet, maar wat ik al zei; het is fijn om te weten dat ik uiteindelijk niet hoef te lijden, verplicht. Het is naar voor de nabestaanden om je weken, soms wel maanden te zien lijden, of bij je bed te moeten zitten, terwijl jij dood ligt te gaan, je niets meer bewust bent want je zit onder de morfine. Niet zo vaak worden er in ziekenhuizen meegewerkt aan  euthanasie, door te stoppen met eten, drinken, medicijnen geven door een infuus.

            Heel veel sterkte, Michel!X

          2. Hoi Michel, jee wat een klote jeugd heb je gehad! Jammer dat er vroeger nog niet zo op gelet werd, dus op pesten. En dan je ouders, het klinkt allemaal liefdeloos… echt rot voor je! En dan nu altijd maar pijn, kan mij voorstellen dat je het allemaal niet meer ziet zitten.

            En iedereen moet het zelf weten of hij wel of niet dood wil, door zelfmoord. Zelfs mijn naasten zijn het volledig met mij eens, als het tijd is ga ik, weloverwogen. Niet impulsief, door drank of drugs. Ik drink en ik rook niet, en gebruik geen andere drugs.

            Persoonlijk vind ik, als iemand het weloverwogen doet, dus zelfmoord plegen, niet een impulsieve  handeling, maar goed over nagedacht, dat die persoon dat moet doen wat hij of zij wilt, daar heeft niemand behalve die persoon zelf iets over te vertellen.

            Het is jammer dat er wel geholpen wordt om iemand geboren te laten worden, maar iemand die al jaren geestelijk lijdt niet geholpen wordt om dood te gaan.

            Maar ja zo is het leven. En ik persoonlijk denk dat het niet goed is om een einde te maken aan je leven, zomaar, ook al heb je nog zoveel pijn. Zelf weet ik niet of ik het doe, waarschijnlijk niet, maar wat ik al zei; het is fijn om te weten dat ik uiteindelijk niet hoef te lijden, verplicht. Het is naar voor de nabestaanden om je weken, soms wel maanden te zien lijden, of bij je bed te moeten zitten, terwijl jij dood ligt te gaan, je niets meer bewust bent want je zit onder de morfine. Niet zo vaak worden er in ziekenhuizen meegewerkt aan  euthanasie, door te stoppen met eten, drinken, medicijnen geven door een infuus.

            Heel veel sterkte, Michel!X

      2. Hoi Michel,

        Dat is nogal wat! Wat een raar mens dat ze haar problemen met die van jou vergelijkt. Zou daar een klacht over indienen. Zij werkt toch in de functie als arts? Bedrijfsarts, als ze hetzelfde zou hebben als jij hebt dat mag ze niet meer als zodanig werken.

        Is het diabetes 1 wat je hebt, of 2? Hou je, je suiker in de gaten? Een hyperglykemie kan je ook doodmoe maken. Diabetes 2 komt vaak door dikte, dan is het zaak dat je afvalt, maar dat weet je wel neem ik aan. Met een chronische vermoeidheid valt dat niet mee!

        Als ik hier de ziektes die ik heb ga opschrijven dan denk je dat ik een zielig iemand ben, die er bleek uitziet enzovoort. Het tegendeel is waar, ik ben, in mijn vorige leven lijkt het wel vaker, model geweest, ben door de ziektes en medicijnen wel aangekomen, maar ik was erg slank, tegen mager aan, ik heb nu nog steeds een gezond bmi. Als ik aan mensen uitleg wat ik heb, dan zie je ze soms ongelovig kijken, en hoort ze bijna denken. Iemand die zo ziek is hoort er niet uit te zien als ik. Bekrompen gedachte? Ja, en nee, denk dat ik het waarschijnlijk ook zou denken. Als iemand niet kan lopen en in een rolstoel zit, of verlamd is of dergelijk, dan is het duidelijk, nu is het vermomd. Soms erg vervelend omdat je voor vol aangezien wordt, en ook zo beoordeeld, veroordeeld wordt. De ziektes komen bij mij niet door dik zijn, of door een verkeerde leefwijze.

        En dan denk ik weleens, waarom zou ik nog doorgaan, maar dat zijn maar momenten. Als het echt zover komt dat ik denk het is aan het aflopen, ik ervaar absoluut geen enkele kwaliteit in en van het leven, dan zal ik overwegen of ik er zelf een einde aan zal maken. Misschien ook niet, het is in ieder geval wel fijn dat ik niet hoef te lijden als ik daar niet voor kies.

        Hoe voel je, je nu, Michel?

        Groetjes, Anna

    1. Hoi Anna,

      Dank voor je reactie.

      Aan pijnstillers slik ik momenteel 2 tabletten OxyContin 10mg en 6 tabletten   Oxynorm 5mg en desondanks nog pijn. Andere pijnstiller werken niet bij mij of hadden nare bijwerkingen, Tramadol heb ik ook gehad.

      Wat de Chronische Vermoeidheid betreft is het een uitputtingsslag net als bij jou. 

      Ik ben iemand die altijd graag bezig is en klaar staat voor anderen maar ook dat gaat nu niet meer. Ik zit nu (gedwongen) een week thuis omdat ik niks kan (ja ik surf wel op het internet en doe dingen die weinig energie kosten) en ik wordt er gek van, de muren komen als het ware op me af.

      Michel.

    2. Hoi Anna,

      Dank voor je reactie.

      Aan pijnstillers slik ik momenteel 2 tabletten OxyContin 10mg en 6 tabletten   Oxynorm 5mg en desondanks nog pijn. Andere pijnstiller werken niet bij mij of hadden nare bijwerkingen, Tramadol heb ik ook gehad.

      Wat de Chronische Vermoeidheid betreft is het een uitputtingsslag net als bij jou. 

      Ik ben iemand die altijd graag bezig is en klaar staat voor anderen maar ook dat gaat nu niet meer. Ik zit nu (gedwongen) een week thuis omdat ik niks kan (ja ik surf wel op het internet en doe dingen die weinig energie kosten) en ik wordt er gek van, de muren komen als het ware op me af.

      Michel.

    3. Hoi Anna,

      Dank voor je reactie.

      Aan pijnstillers slik ik momenteel 2 tabletten OxyContin 10mg en 6 tabletten   Oxynorm 5mg en desondanks nog pijn. Andere pijnstiller werken niet bij mij of hadden nare bijwerkingen, Tramadol heb ik ook gehad.

      Wat de Chronische Vermoeidheid betreft is het een uitputtingsslag net als bij jou. 

      Ik ben iemand die altijd graag bezig is en klaar staat voor anderen maar ook dat gaat nu niet meer. Ik zit nu (gedwongen) een week thuis omdat ik niks kan (ja ik surf wel op het internet en doe dingen die weinig energie kosten) en ik wordt er gek van, de muren komen als het ware op me af.

      Michel.

    4. Hoi Anna,

      Dank voor je reactie.

      Aan pijnstillers slik ik momenteel 2 tabletten OxyContin 10mg en 6 tabletten   Oxynorm 5mg en desondanks nog pijn. Andere pijnstiller werken niet bij mij of hadden nare bijwerkingen, Tramadol heb ik ook gehad.

      Wat de Chronische Vermoeidheid betreft is het een uitputtingsslag net als bij jou. 

      Ik ben iemand die altijd graag bezig is en klaar staat voor anderen maar ook dat gaat nu niet meer. Ik zit nu (gedwongen) een week thuis omdat ik niks kan (ja ik surf wel op het internet en doe dingen die weinig energie kosten) en ik wordt er gek van, de muren komen als het ware op me af.

      Michel.

    5. Hoi Anna,

      Dank voor je reactie.

      Aan pijnstillers slik ik momenteel 2 tabletten OxyContin 10mg en 6 tabletten   Oxynorm 5mg en desondanks nog pijn. Andere pijnstiller werken niet bij mij of hadden nare bijwerkingen, Tramadol heb ik ook gehad.

      Wat de Chronische Vermoeidheid betreft is het een uitputtingsslag net als bij jou. 

      Ik ben iemand die altijd graag bezig is en klaar staat voor anderen maar ook dat gaat nu niet meer. Ik zit nu (gedwongen) een week thuis omdat ik niks kan (ja ik surf wel op het internet en doe dingen die weinig energie kosten) en ik wordt er gek van, de muren komen als het ware op me af.

      Michel.

  107. Hey Michel, dan kunnen we de hand schudden, ik ben chronisch ziek, meerdere ziektes, en chronische vermoeid. Toch probeer ik dat te doen wat ik kan doen op een dag, soms is het niet meer dan douchen, uitgeput voel ik me dan, en dit is buiten de pijn die ik constant heb, waar ik traumadol voor heb, maar als ik die neem lig ik een dag op bed, dus probeer het altijd met de gewone pijnstillers, wel  sterker dab de normale pijnstillers en door de arts voorgeschreven, te redden, maar soms is de pijn te heftig, helaas. En ik denk ook wel eens: o weer wakker geworden, maar dat gaat meestal na het opstaan en een kop thee wel weer over. Meestal richt ik me dan op dingen die ik nog wel kan, tekenen, schrijven, lezen, surfen op pc, enzovoort, ook al is het vaak maar even, omdat ik te moe wordt, maar het kan. Het leven is het leven, Michel, en de stekker eruit trekken kan, maar probeer eerst eens of je het op een andere manier kan redden. Het leven is wat je er van maakt, het glas kan halfvol zijn, of half leeg. Verwacht niets, en dan is alles mooi meegenomen. Sterkte!

  108. Het is weer even geleden (1 juli, heb veel mail van hier gemist zie ik), maar het ging goed met me tot begin deze week en de ellende weer groter werd.
    Sinds deze week heb ik er Chronische Vermoeidheid bij (en nee het zit niet tussen mijn oren), mijn hele lichaam doet pijn en ik kan door de vermoeidheid amper lopen of iets doen. Even boodschappen doen en ik ben voor de rest van de dag niets meer waard.

    Onderzoeken bij doktoren en specialisten laten ook nog lekker op zich wachten, ik kan pas 26 augustus a.s. terecht bij een specialist in het ziekenhuis voor onderzoek.

    Maar goed eerst Chronische Polyneuropatische Pijn, coördinatie en motoriek problemen, nu Chronische Vermoeidheid, wat komt er nog meer?

    Dus ja, wat voor leven heb je dan nog, geen als je het mij vraagt. Ik zit er dan ook aan te denken om binnenkort maar uit het leven te stappen voordat ik het zelf niet meer in de hand heb omdat ik niets meer kan.

    Om nog maar een paar slagzinnen te gebuiken…
    Nobody lives forever so why should I.
    Life's a bitch and then you die.

    Michel

    1. Heeee Michel… Sorry voor de stilte: ik krijg geen Notificatie-mails meer… :-/ 
      (Hopelijk is dat op te lossen Mike..? ik dacht dat er hier 'grote zomerstilte' heerste.. ;-/)Wat naar man.. Kan het geen nasleep van de operatie zijn, of ZiektevanPfeiffer? (ik bedoel: iets dat binnen afzienbare tijd voorbij gaat) In elk geval veel sterkte!!

      1. @Jolie: Als je reactie geeft en je naam, mail en www invult, kan je daar onder weer een vinkje aanzetten of je op de reacties wil abonneren.

        Ben overgestapt om een andere reactie systeem van Disqs

    1. hulp kun je in ieder geval zoeken door een van de bovenstaande telefoonnummer te bellen, verder ben je vaag over dat je niks mag heb je het over thuis of je werk?

  109. Als ik van een afstand kijk zie ik iemand met een tunnelvisie, waardoor komt dat, alcohol, drugs, medicijnen? Wat voor werk doe je, en voel je, je daar genoeg gewaardeerd, en wat zijn je interesses, stort je op een hobby, wat ik al zei, ga muziek maken! Je zit nu waarschijnlijk in een vicieuze cirkel, en alles is teveel, en er is kwaadheid naar jezelf toe, wat zich uit naar anderen, zij zijn de boosdoeners ook al bedoelen ze het nog zo goed. Niets en niemand is goed, is goed genoeg voor jou, want het is niet zoals jij het wilt. Zoek hulp, hier kom je alleen niet uit ben ik bang. De andere vraag kan ik niet voor je beantwoorden. Sterkte.

  110. bah heb niet eens zin om te antwoorden, 3 x geprobeert maar weggeveegt.
    je begrijpt me niet en dat zal je ook niet doen, merk ik.
    relatie moet zeker gelijkwaardig zijn ik zal nooit anders beweren, hoef geen wijf om te op te rapen en voor me te zorgen, wat ene bullshit

    en de rest, hoe wordt je een ander mens dan, als je dat zo goed weet? moet ik me laten hersenspoelen?
    of als een idioot gaan mediteren met mn eentjes en handjes over elkaar. dat helpt mss vor jouw maar ga niet denken dat dat voor iedereen de oplossing is.
    En iedereen heeft een partner nodig, jeliegt als je het andere beweert.
    Alsof iemand gelukkig is al sie never een vriendin heeft en zo, geloof j ehet zelf.

    o ja een ding vroeg ik me af, als iemenad hier dreigt wordt de politie ingeschakeld en kom je voor de rechter. Wat als hier een kind van 13 zegt dat ie thuis slaag krijgt en dood wil, wordt daar ook iets aan gedaan? of laten ze die stikken anagezien de maatschappij meer last heeft van enemoordenaar dan van iemand die slachtoffer is? just wondering..

    1. @Robiser je bent de baas van je eigen gedachtes, als je het zelfde blijft denken blijft alles het zelfde, dus je zelf hersenspoelen is een noodzaak. Dat vergt discipline en doorzettingsvermogen zo alles in het leven, je moet wel je oogkleppen afwerpen en het breder willen zien.

      ''En iedereen heeft een partner nodig'' daar ben ik het zeker niet mee eens na talloze relaties en huwelijk en ga me niet voor leugenaar uitmaken, omdat na 46 jaar kan ik dat wel stellen πŸ˜‰

  111. Rob, zolang je een relatie perse wilt, dan zal het er niet van komen. Als je mensen haat die het wel voor elkaar lijken te hebben, lijken, want vaak is het alleen een plaatje die ze voorspiegelen voor de familie, vrienden en buren en kennissen, ieder huisje heeft zijn kruisje, dan zal die haat bij je terug komen, en die zul je uitstralen.

    Een relatie dient gelijkwaardig te zijn. Een partner is er niet om voor jou je problemen aan te horen, op te lossen enzovoort. Dan kan je beter naar een arts gaan, een psycholoog. Een partner kan wel eens een schouder zijn om op uit te huilen, maar meer niet. Als jij jezelf ontwikkeld, je het leuk krijgt, je lekker voelt in je leven, dan komt de ware vanzelf.

    Ben je niet geïnteresseerd in muziek maken? Ga kijken of je ergens muziek kan gaan spelen in een band, of leer een instrument bespelen. Ga mediteren, ga op les en leer je hoofd leeg te maken, tot rust te laten komen. Ga dat doen wat je leuk vindt, dan wordt je een heel mens, en kan een ander meegenieten van je leven, en jij van het leven van die persoon. Als je zelf een heel mens wordt, dan zul je ook hele mensen aantrekken. Je hebt wel mensen die jouw energie willen pikken als het ware dan, dus afhankelijk van je worden omdat ze denken dat jij hun geluk kan geven,volheid, maar dat leer je dan ook wel weer snel genoeg om dat soort mensen te vermijden. Je zult dan kieskeurig worden, want je hebt niet perse een relatie nodig, het is dan een extra. Sterkte Rob!

  112. ik zit al stukken beter inmn vel dan vroeger, maar dat is blijkbaar nietgenoeg..
    en op ieder potje past een deksel, hoe vaak me dat al gezegt is..wie moet je nog geloven. ik straal niks uit omdat ik al 38 jaargenegeerd wordt en al meer.
    en in een goeie relatie vul je elkaar aan, dat is nu eenmaal zo. de goeie relaties in mn buurt stralen ook rust en geluk uit. maar ach ik kan hier nog zoveel zeggen het komt allemaalop mij neer dat ikme weer anders op moet stellen. makkelijk gezegt als j eniet weet hoevaka ik me al heb proberen te veranderen en beter te maken en al. maar als nsiemand dat kan waarderen dan wordt je alleen maar erger.
    nee tis me wel duidelijk dat ik op deze wereld geen plaats heb, ik zal ooit met een lach sterven en [ verwijdert door mijzelf, anders heb ik zo de politie aan de deur staan haa]  
    What you reap is what you sow

    1. wa tik zo lees komt toch, en ik zeg alvast sorry, er komt het woord zelfmedelijden in me op.
      wat ik lees komt ook in mijn leven voor,en ik maak er voor mezelf het beste van niet voor anderen, maar verkijk je niet op geluk van anderen je weet nooit wat er achter een voordeur schuil gaat. Wij leken ook het perfecte koppel!!
      Richt je op jezelf en niet op anderen.je hoeft jeniet te veranderen denk ik,..alhoewel,..je moet je zelf worden en niet zoals je denkt dat anderen je willen zien.hoe wil je dat anderen je zien staan als je jezelf niet eens ziet staan

  113. Robiser,

    Oei, wat klinkt je verhaal mij bekend inde oren!
    Het zou mijn verhaal kunnen zijn,….grotendeels dan.
    Al heb ik wel liefdes gehad in mijn leven.  je wil dat iemand je energie geeft van de liefde,ik moet uit eigen ervaring zeggen dat dat maar voor een heel klein gedeelte waar is, het kost namelijk ook heel veel enrgie. Zeker als na een tijdje het gouden randje van verliefdheid er af is. Zit je zelf namelijk niet 100% lekker in je eigen vel dan is het heel moeilijk om het allemaal leuk te houden, zoals ik denk,, dat jij het je voorstelt.
    Ik ben nu 14 jaar alleen en heb ook mijn hondjes als gezelschap, en het bevalt me steeds beter en doe dingen die Ik leuk vind. Ik heb 2 vrienden die me elke dag even bellen om te kijken of ik niet van de trap gevallen ben of zoiets, πŸ˜‰ dus dat geeft me het gevoel dat ik niet alleen lig als er iets mocht zijn.
    Het klinkt cliche maar als je zelf beter in je vel zit en weet wat je wel en vooral niet wilt dan komen er toch andere mensen op je pad, en alcohol helpt daar niet bij moet ik zeggen, dan ben je zeker niet jezelf.
    Sterkte en liefs,….
        

  114. Robiser,

    Oei, wat klinkt je verhaal mij bekend inde oren!
    Het zou mijn verhaal kunnen zijn,….grotendeels dan.
    Al heb ik wel liefdes gehad in mijn leven.  je wil dat iemand je energie geeft van de liefde,ik moet uit eigen ervaring zeggen dat dat maar voor een heel klein gedeelte waar is, het kost namelijk ook heel veel enrgie. Zeker als na een tijdje het gouden randje van verliefdheid er af is. Zit je zelf namelijk niet 100% lekker in je eigen vel dan is het heel moeilijk om het allemaal leuk te houden, zoals ik denk,, dat jij het je voorstelt.
    Ik ben nu 14 jaar alleen en heb ook mijn hondjes als gezelschap, en het bevalt me steeds beter en doe dingen die Ik leuk vind. Ik heb 2 vrienden die me elke dag even bellen om te kijken of ik niet van de trap gevallen ben of zoiets, πŸ˜‰ dus dat geeft me het gevoel dat ik niet alleen lig als er iets mocht zijn.
    Het klinkt cliche maar als je zelf beter in je vel zit en weet wat je wel en vooral niet wilt dan komen er toch andere mensen op je pad, en alcohol helpt daar niet bij moet ik zeggen, dan ben je zeker niet jezelf.
    Sterkte en liefs,….
        

  115. even terug komend op de fakers…Robiser…

    Fakers zijn er altijd. of je wilt of niet.
    Het is maar net wat je er van …"gained"…
    Wat je er van wild en hoe je ze wilt gebruiken.
    Dat is een mens/dier/plant kundig begrip!

    Doe je voordeel ermee en have fune with it!

    Nederlandse taal is zo boring ehehehe

  116. Een Japanse tuin is niet allen mijn favoriet! Vele tuinen zijn verleidelijkheid! En laat je leiden en adem dat wat je lief hebt!

    Mijn liefste advies voor jullie!

    Liefs,

    Niels.

  117. Robiser, jij beschrijft juist mij! En vergeet niet, een Japanse tuin is juist de reflexie van de natuur in harmonie met de mens en wederzijds!

    Dus maak je niet druk! Geniet ervan en je weet dat het goed is!

  118. Robiser…

    je ziet alleen dat wat je wilt zien en je zult nooit zien wat een ander ziet.
    Als ik jou beschrijf als een Japanse tuin, waarom kijk je alleen maar naar de plaatjes en niet naar wat de tuin waarlijk voor staat
     Je wilt blijkbaar gezien worden door vrouwen en vrouwen zien je niet staan…Ik help je alleen maar op de juiste weg en dat is die van de japanse tuin!

  119. hee Joep.c,
    even vragen of je hier nog leest,
    heb je al een manier gevonden om even je gedachten een beetje te onderdrukken door je even op iets anders te richten?
    Bijvoorbeeld een simpele kruiswoordpuzzel of zoiets?
    Ik denk nog aan je,….
    liefs

  120. Lieve Anna, of je me wilt emailen of niet, blijf voelen wat je goed dunkt! Misschien ben ik niet degene waarbij jij je goed voelt of juist wel…doe wat je ingeeft! Dat vind ik meer belangrijk (en dat is een soort van geitenwollensokken  of juist niet…wat maakt het ook uit! ehehe)
    Ik heb zelf een goede ervaring gehad in Eden/wageningen  bij bjz en de eerste dag dat ik besloot om daar mijn vraag neer te leggen, zo kwam ik in aanmerking bij een bijzondere vrouw die mij na al die jaren nog steeds in het hart ligt. En die mij meteen bij kamertraining bracht! In iedere stad, dorp, waar je ook woont… het is je spirit die je leidt en niet het hoofd.
    Ik zou zeggen net als Anna, ga voor jezelf en leidt jezelf naar vernieuwing, naar kennis en vooral naar eigenheid!

    Liefs, good luck en have fun on your path!

    Niels.

  121. Hey Niels, leuk je reactie, misschien mail ik je binnenkort wel! @ Anoniemm: ga je eigen weg, zoek wat goed is voor jou. Bij bjz is het allemaal vrij bureaucratisch, met mensen die er werken voor zichzelf, en hun salaris iedere maand. Tenminste dat idee krijg je wel als je hoort hoe ze omgaan met mensen, en waar kinderen geplaatst worden. Het is erg treurig dat er in zoveel pleeggezinnen misbruik voorkomt. Dat van het beschermd wonen zou je kunnen aankaarten bij je huisarts, en daar informatie over inwinnen. Bedenk wel dat het waarschijnlijk allemaal via een rechter zal gaan plaatsvinden omdat je ouders niet meewerken. Zou het je wel aanraden, omdat ik het idee krijg uit jou schrijven, dat je ontwikkeling als zelfstandig mens sterk tegengehouden wordt door je vader en zijn vriendin. Kies voor jezelf Anoniemm! Veel sterkte en succes!

  122. Rob, wat ik interessant vind uit jouw verhaal is dat je eerste helft hulpverlening…
    de tweede helft mis ik. Maar jouw verhaal doet me denken aan een Japanse tuin.
    Waarom?

    1. uhmm welk deel mis je dan? na de hulpverlening of wat? Wat je bedoelt met een japanse tuin snap ik niet…als ik het google kom ik uit bij….japanse tuinen:P Maar nu even datgene waarvoor  ik weer hier op de site kwam..
      Kom net terug van Solar festival in Roermond…was wel gezellig..maar waarom kan ik nooit echt plezier hebben? ik heb gedronken en toch stijgt het gepieker eroverheen,kan me niet eens lekker bezuipen..zoveel mooie vrouwen daar maar geen idee hoe ik in gesprek kom, wat ik moet zeggen…ben 38 en eigenlijk nooit echt een relatie gehad, en ze zeggen wel dat ik een mooie man ben, dat ik er goed uitzie…..maar ik lijk wel onzichtbaar voor meiden. Komje terug van een festival, en het eerste wat je doet is hier dit posten…wat ben ik toch een looser …morgen weer erheen, weer drinken, weer moelijk kunnen plassen in gezelschap, weer denken en kijken naar meiden en weten dat ze je waarschijnlijk toch niet willen….vaak denk ik, als mn hond dood is maak ik dr ook een eind aan…geen idee waar ik voor zou moeten leven….zou zo graag eens iemand tegen willen komen waar het echt mee klikt en die me energie geeft van de liefde en zo…maar ik zal ook wel ergens dood en alleen gevonden worden……ik haat die mensen die alles voor elkaar lijken te hebben, vrolijk zijn, niet piekeren voortdurend…..wat heb ik gedaan om dit leven te verdienen, denk ik wel eens. Ik ben blij als mijn dag komt, oud wil ik niet worden..ben het alleen zijn zo zat, op internet kom je alleen fakers tegen en nooit echt die ene..zal er wel nooit van komen. dat moest ik weer even kwijt allemaal…ik wens jullie allemaal sterkte en kracht

      1. @Robiser: Wat ik hier mis is acceptatie van je zelf hoe je bent, niet willen zijn hoe anderen zijn en vooral het gemis niet buiten je zelf zoeken. Vrouwen zien je niet omdat ze het voelen. Je moet eerst de vrede in je zelf vinden en het voor je zelf gemakkelijk en leuk maken. Misschien is NLP wat voor jouw (met wat wilskracht en sport kan het wonderen doen).

        Een relatie is om mekaar aan te vullen en niet om mekaar te voeden, als jet het leuk wilt hebben althans. Relaties kunnen ook de hel op aarde zijn πŸ™‚

      2. @Robiser: Wat ik hier mis is acceptatie van je zelf hoe je bent, niet willen zijn hoe anderen zijn en vooral het gemis niet buiten je zelf zoeken. Vrouwen zien je niet omdat ze het voelen. Je moet eerst de vrede in je zelf vinden en het voor je zelf gemakkelijk en leuk maken. Misschien is NLP wat voor jouw (met wat wilskracht en sport kan het wonderen doen).

        Een relatie is om mekaar aan te vullen en niet om mekaar te voeden, als jet het leuk wilt hebben althans. Relaties kunnen ook de hel op aarde zijn πŸ™‚

  123. Lieve, lieve Anna!!! Dank je wel voor de knuffels en knuffels terug! Het doet me goed iets van je te vernemen! Het had gewoon ook maar een hallo kunnen zijn hoor ehehe. Ik ben je dankbaar! Ik had me er behoorlijk op verheugd, maar ik gun die post aan de ander toe! En ik (in het kader van jouw verhaal over karma) wacht geduldig mijn tijd af ehehe.
    Je hebt mijn adres als het goed is, dus als je een keer de behoefte hebt om van je af te kletsen of een hallo te zeggen, schroom niet! Altijd welkom!
    Knuffels terug!

    Annoniemm, ik heb je bericht gelezen en ik ben bang dat je er toch goed aan doet om naar de jeugd hulpverlening te stappen! Het was je eerste ingeving na een lange tijd die je op het moment dat je die ingeving kreeg…heeeel even goed deed.
    Daarna ben je weer in je denken gestapt en zocht je beren op de weg, zoals dat je vader en zijn vriendin het niet goed zouden keuren of wat dan ook. Dit zul je van je af moeten zetten als je voor jezelf wilt kiezen. Dus ga zo wie zo naar die jeugd hulpverlening en je hoeft niets te zeggen tegen wie dan ook! Het is iets van jou. Jouw eigen keuze en die is op het moment het belangrijkste!
    Hoop dat je hier iets aan hebt!
    Heel veel sterkte en kracht voor jou gewenst!

    Liefs,

    Niels.

  124. Ik ben een meisje van 15 en heb wel is momenten om er allemaal mee te stoppen.  Mijn vader is een alcoholist heeft mij altijd al geestelijk mishandeld. En toen ik 8 jaar was heb ik een trauma opgelopen, daar ben ik in een depressie geraakt en wilde ermee stoppen. Sinds een paar jaar ben ik er eindelijk vanaf en hoopte ik dat alles eindelijk wat beter zou worden. Sinds 2 jaar geleden ben ik met mijn moeder weggelopen bij me vader door geestelijke mishandeling en naar een 1 kamer woning gegaan. Mijn moeder was altijd werken en beneden ons woonde een man die aan de drugs zat. Ik zat altijd alleen in dat huis, en was niet tevreden met mijzelf en zat toen dus ook weer in een depressie. Ik werd gepest, vond mijzelf te dik en had geen contact met mijn vader. Ik ben daardoor op pro-ana sites gaan kijken en zat na een tijdje bijna tegen anorexia aan. Mijn toenmalige beste vriendin heeft mij geholpen hieruit te komen en dacht dat alles weer wat beter zou worden. Toen kreeg ik van mijn moeder te horen dat we gingen verhuizen naar een vrouwenopvang, een stuk verder weg van al mijn vrienden en leven wat ik toen daar had. Ook dat is voor mij heel moeilijk geweest, ik wilde niet weg van mijn vrienden. Toen ik uiteindelijk toch in de vrouwenopvang terecht was gekomen, was het voor mij allemaal heel vreemd, en was heel verdrietig. Niet veel later kreeg ik te horen dat mijn opa (waar ik toen 3 jaar lang geen contact mee heb gehad vanwege familieruzies) was overleden. Dit heeft mij heel erg geraakt en zit er (nu precies 1 jaar geleden) nog elke dag mee, en mis hem verschrikkelijk erg! Uiteindelijk kregen mijn moeder en ik een eigen huisje weer en hoopte dat alles weer wat beter zou worden. Dat gebeurde niet want ik was depressief van alles wat er gebeurt was en kon mijn plekje daar niet vinden. Toen ben ik sinds 2 maanden geleden door mijn moeder het huis uitgezet.. Nu heb ik weer contact met mijn vader en woon ik hier nu voorlopig.. Maar ik wil dit helemaal niet, hij heeft nu een vriendin die Bordeline heeft, en door alcoholproblemen van mijn vader, ben ik af en toe best bang voor hem.. Ik ben al mijn vrienden hierdoor verloren en heb met bijna niemand meer contact, ik heb een broer van 19 en daar heb ik opeens ook geen contact meer mee, en nu al 2 maanden ook geen contact meer met mijn moeder.. Ik mis mijn opa verschrikkelijk en heb eigenlijk niemand meer.. Ik denk ook af en toe aan zelfmoord want ik zie niet echt in dat geluk voor mij bestemd is.. Toch doe ik het niet maar probeer ik oplossingen te vinden maar weet ik niet hoe. Mijn plan is eigenlijk om naar jeugdzorg te gaan en te kijken of ze mij kunnen begeleiden tot zelfstandig wonen, en dat ik dan uiteindelijk zo mijn eigen leven kan beginnen zonder dat ik afhankelijk ben van mijn ouders. De stap om het te doen houd mij tegen vanwege de angst dat mijn vader en zijn vriendin mij tegen zullen houden, en de verhalen op het nieuws dat kinderen verkracht worden daar.. Hier zitten is ook geen optie, want ik ben opnieuw in een depressie geraakt van alles wat de afgelopen 2 jaar gebeurt is.. Ik hoop dat iemand mij wat tips kan geven.

  125. Hallo lieve Niels, ben nog steeds alive and kicking πŸ˜€ Ze hebben ondertussen al iemand anders gevonden voor die post, maar je staat op een reservelijst, goed? Weet niet goed wat ik hier moet zeggen, ik ben blij dat mijn zelfmoord toen niet gelukt is, nu ik ziek ben heb ik mijn maatregelen via de nvve getroffen, maar ik ga niet eerder dan dat het echt niet meer gaat. En dan besluit ik misschien toch nog voor de natuurlijke manier. Dood gaan heeft geen nut, je gaat m.i namelijk niet echt dood. Er is eens via een medium een goede vriend van mij doorgekomen, de bewijzen die hij mij gaf kon zij echt niet weten, hij heeft mij veel vertelt over het "leven" na de dood. Als je een leven beëindigd is dat geen zonde, je hoeft geen hel in πŸ˜‰ het enige is dat je er geen ene mallemoer mee opschiet, je moet weer hetzelfde soort leven wat je beëindigd hebt beleven, de zelfde pijnen, mentale pijnen, ondergaan. Net zolang totdat je het niet opgeeft en het leven leeft en gewoon dood gaat, alleen dan kun je daarna verder. Soms is een zelfmoord de bedoeling, hij vertelde dat het dan vaak iets te maken heeft met karma en de nabestaanden, maar dit zijn uitzonderingen zoals ik het toen van hem begreep.

  126. @Rob. oke rob, je zegt het zelf al, tis de tijd niet om je te laten gaan met al die vreselijke gebeurtenissen. ik werd opgehaald om dat men wou zien wie er achter het bericht zat. ben inmiddels afgestraft, wat mij betreft flauwekul, maar de rechter kon het niet laten met zijn hamer te slaan. het was een opwelling uit machteloosheid in de trant wat jij schreef en eenmaal enter kun je niet meer terug. sterkte en misschien lacht het geluk je ooit nog toe.

  127. Hey Rob Bedankt weer voor je bericht! Mij beledig je niet zo snel, maar ik was wel even op mijn teentjes getrapt bij het lezen van weer zo'n geitenwollen sok figuurtje. ehehe. Dat zijn oordelen waar ik niet zo goed mee weg kan. Maar goed, ik ben toch blij dat je me er op gewezen heb hoe beklemmend en niet prettig het kan zijn voor mensen die aan zelfmoord denken. Daar heb je gelijk in en dank je  dat je mij er op gewezen hebt! Ik heb zo ook mijn leermomenten ehehe.
    En nu even een wollig zinnetje…zo helpen wij elkaar.

    Tja, hulpverlening…ik kan me nog herinneren uit mijn jeugd bij het uit huis plaatsten dat er heel veel onnodige beslissingen en fouten en misvattingen waren.
    En nog steeds maken ze fouten en verkeerde beslissingen. Het zijn ook maar mensen en tegenwoordig lijkt het erop of ze als robot fungeren omdat ze maar een bepaald aantal contact uren mogen hebben en tja, om in zo'n korte tijd een ernstig verhaal aan te horen en onderzoekjes te plegen, de belangrijke dingen er uit proberen te halen en vervolgens te bedenken of er doorverwijzingen nodig zijn of wat dan ook…Het laat te wensen over. De praktijken zitten overvol. Net als met alles is het door blijven zoeken tot je iemand gevonden hebt waar je wel een goed gevoel bij hebt en die zich wel inzet op de gewenste manier. Ook bij huisartsen is dat vaak zo. Er is een deel die niet zo "patiënt" vriendelijk zijn. En een deel artsen zetten zich in met heel hun hart en ziel. Je moet ze maar net tegenkomen.

    Gaaf dat jij vanuit je eigen kracht uit de situatie en ellende bent gekomen. Vaak is dat het beste, maar niet iedereen is zo sterk en heeft zo'n enorme dosis doorzettingsvermogen.
    Kijk, het maakt niet uit hoe anderen je zien, als jij zelf maar ziet wat jij in huis hebt.

    En tja, helaas blijven mensen je beoordelen en veroordelen op je daden, wat je zegt en wie je bent. Maar er zijn ook mensen die er niet zo over denken.

    Ik hoop dat je hier nog een tijdje blijft rondhangen en dat jij misschien als je wilt met je ideeën en vanuit jouw ervaringen anderen kunt helpen!

    Groeten!

  128. Rob, dank je wel voor je reactie en dat ik teveel liefde predik? Wauw lol dat moet een blinde vlek van mij zijn ehehehe.
    Ik ben geen geitenwollensokken figuur, ik zal het ook nooit worden en ik draag geen grijze sokken en sandalen en zelfgebreide truien en broeken ehehehe.
    Maar misschien kan ik inderdaad doorschieten en wat overdrijven. In dat geval zal ik gas terug nemen en me anders verwoorden. Maar goed, ik praat vanuit mijn gevoel en tja, als liefde te veel kan zijn, dan is dat inderdaad niet zo gezond ehehehe. Alles met mate! Maar goed, keep it real…dat maak ik nog altijd zelf uit..
    Je mag me best op mijn plaats zetten, maar je zegt het zelf…je weet niet waarom…probeer dan eerst eens erachter te komen wie ik daadwerkelijk ben voordat je een paar oordelen velt. Nogmaals dank voor je bericht. Zelfmoord is voor jezelf…waarom zou je dan anderen van hun leven willen beroven? Wat heb jij eraan? En waarom is het voor je zo belangrijk om niet als lafaard gezien te worden?

    Iemand, ik vind het heel lastig om de juiste dingen te zeggen en zeker als ik Robs bericht lees van wat wel gewenst is en wat niet. Ik wil ook geen dingen zeggen die mensen alleen willen horen of naar de mond praten.
    Ik kan je alleen maar het advies geven ga bellen of chatten met de hierboven staande (vaker benoemd) telefoonnummers en websites om je verhaal te doen.
    Ik wens je sterkte toe.

    1. ja ik wilde je niet beledigen ofzo haha maar ik kan daar niet zo goed tegen, liefde, positiviteit, de realiteit is voor eenhoop mensen helaas anders. En ik hebgeen hulp meer nodig, de eerste helft van al mn helpers hebben me juist verder de vernieling ingeholpen, ik ben dr zelf wel uitgekomen. En waarom ik niet als lafaard gezien wil worden? nou waarom eerst een lang leven vol ellende hebben, en dan stil en verlaten je ergens ophangen, je bent nog geen krantenberichtje waard, op dat moment laat men zien wat het hun boeit, de samenleving, en dannoemen ze zo iemand nog laf ook, dat is gewoon triest.
      Ik ben blij met je kledingkeuze;)
      gr rob

  129. @Rob. laat mabello je posting weg halen. heb zelf problemen gehad en opgehaald door nationale recherche, en daar zit je vast niet op te wachten, helaas kun je niet alles zeggen wat je voelt en denkt.

  130. Hmm. Geen idee waarom ik opeens de behoefte had om bij google: ik wil zelfmoord plegen “in te typen.Maar hier ben ik dus belandt. wat zal ik eens zeggen…ten eerste WALG ik van die figuren die zeggen dat zelfdoders laf zijn en zielig en al dat, als ik daar mijn gang mee kon gaan..zouden ze het snel zelf wensen:P   Het is juist een hele sterke beslissing om eens voor jezelf te kiezen, ipv familie en zo. zoals iemand al eerder zei, moet iemand een ongelukkig leven leiden(lijden?) zodat een ander ze 2 x per jaar kan bezoeken? ik zeg NEE.
    Ik ben 38,man,eigenlijk altijd single geweest, en slechte band met mn familie. Heb nooit de zin gehad om te leven, voel me ook vaak zat een buitenbeentje. kan hier wel een heel verhaal ophangen maar geen behoefte aan. Ik ben niet echt meer depressief en zo, zit beter in mn vel dan ooit en nog denk ik, ik wil niet oud worden. Als mn hond de pijp uit is hoeft het voor mij ook niet meer, wat moet ik hier dan, vraag ik mij af. En ik hoop inderdaad dat ik niet oud wordt haha, lijkt me verschrikkelijk hoor. kan toch ook dat het voo reen deel mensen een bewuste keuz eis? Heb daar dan respect voor.
    Wil eigenlijk alleen nog even kwijt dat ik merk dat een heleboel ellende van mensen, door andere mensen veroorzaakt wordt. Zelf ben ik niet zo dol op mensen want ik heb geen oogkleppen op he. Maar daardoor vindt ik het niet gek dat mensen als die tristan en zo, in hun laatste moment wraak nemen op mensen en de maatschappij. op figuren die zeggen dat ze gek zijn, laf, slap. je zal het zelf maar hebben, depressies, geestesziekten en zo.
    in mn fantasieen, als ik het ooit doe, zal ik ook een deel mensen meenemen. wraak is zoet, liever als moordenaar bestempelt worden dan als lafaard, denk ik dan. Ik kan een deel van die moordenaars wel begrijpen hoor, vaak staan ze ook met de rug tegen de muur. En nee geen angst, ik heb geen wapens, kan niet eens schieten en zo, en het is maar een fantasietje, net als gelukkig worden en eens een leuke relatie krijgen:

    @Jolie fijn dat je de mensen hier allemaal te woord staat en begrip hebt voor alles
    @615d6a4c8401af53efdbc6ce21778b91:disqus  idem dito
    Enne Niels, ik weet niet waarom maar je predikt te veel liefde en dat zou MIj in ieder graarg zelfmoord doen willen plegen, niet iedereen ligt in zulke tijden te wachten op een geitewollensokkefiguurtje die van iedereen houdt, ik zou daar never mee kunnen praten voor hulp, en ik denk vele anderen. keep it real

    greetzz Rob

  131. Hmm. Geen idee waarom ik opeens de behoefte had om bij google: ik wil zelfmoord plegen "in te typen.Maar hier ben ik dus belandt. wat zal ik eens zeggen…ten eerste WALG ik van die figuren die zeggen dat zelfdoders laf zijn en zielig en al dat, als ik daar mijn gang mee kon gaan..zouden ze het snel zelf wensen:P   Het is juist een hele sterke beslissing om eens voor jezelf te kiezen, ipv familie en zo. zoals iemand al eerder zei, moet iemand een ongelukkig leven leiden(lijden?) zodat een ander ze 2 x per jaar kan bezoeken? ik zeg NEE.
    Ik ben 38,man,eigenlijk altijd single geweest, en slechte band met mn familie. Heb nooit de zin gehad om te leven, voel me ook vaak zat een buitenbeentje. kan hier wel een heel verhaal ophangen maar geen behoefte aan. Ik ben niet echt meer depressief en zo, zit beter in mn vel dan ooit en nog denk ik, ik wil niet oud worden. Als mn hond de pijp uit is hoeft het voor mij ook niet meer, wat moet ik hier dan, vraag ik mij af. En ik hoop inderdaad dat ik niet oud wordt haha, lijkt me verschrikkelijk hoor. kan toch ook dat het voo reen deel mensen een bewuste keuz eis? Heb daar dan respect voor.
    Wil eigenlijk alleen nog even kwijt dat ik merk dat een heleboel ellende van mensen, door andere mensen veroorzaakt wordt. Zelf ben ik niet zo dol op mensen want ik heb geen oogkleppen op he. Maar daardoor vindt ik het niet gek dat mensen als die tristan en zo, in hun laatste moment wraak nemen op mensen en de maatschappij. op figuren die zeggen dat ze gek zijn, laf, slap. je zal het zelf maar hebben, depressies, geestesziekten en zo.
    in mn fantasieen, als ik het ooit doe, zal ik ook een deel mensen meenemen. wraak is zoet, liever als moordenaar bestempelt worden dan als lafaard, denk ik dan. Ik kan een deel van die moordenaars wel begrijpen hoor, vaak staan ze ook met de rug tegen de muur. En nee geen angst, ik heb geen wapens, kan niet eens schieten en zo, en het is maar een fantasietje, net als gelukkig worden en eens een leuke relatie krijgen:

    @Jolie fijn dat je de mensen hier allemaal te woord staat en begrip hebt voor alles
    @615d6a4c8401af53efdbc6ce21778b91:disqus  idem dito
    Enne Niels, ik weet niet waarom maar je predikt te veel liefde en dat zou MIj in ieder graarg zelfmoord doen willen plegen, niet iedereen ligt in zulke tijden te wachten op een geitewollensokkefiguurtje die van iedereen houdt, ik zou daar never mee kunnen praten voor hulp, en ik denk vele anderen. keep it real

    greetzz Rob

    1. Dat zijn best gevaarlijke dingen die je zegt, gelukkig nuanceer je het, maar het zal mijn niet verbazen als ik hier mee gedonder krijg en ze jouw ip-adres willen hebben. Het beste in ieder geval en bedankt voor je reactie πŸ˜‰

      1. madbello en polleke, daar had ik ook al aan gedacht.Nogmaals ikzou het niet doen maar ze doen snel moelijk ja met al die gebeurtenissen, ik wil alleen dat ze eens verder kijken dan hun neus lang is en ze beseffen dat een hoop ellende voorkomen kan worden. Dat een hoop elende juist de schuld is van een samenleving die het niks boeit tot er daadwerkelijk wat gebeurt.
        haal mijn berichtje maar weg dan aub.
        groetjes rob

  132. Niels, misschien kan jij mij er van overtuigen geen zelfmoord te plegen, ook al lijkt dat me een onmogelijke zaak. Ik loop nu al 2 jaar met een depressie rond, waarvan 1 jaar bij een physcholoog geweest. Het was even beter, maar toch blijft het een rotleven. Ik kan maar niet stoppen met denken aan de rottige dingen in het leven. Ik ben blij dat ik dan ook niet dapper genoeg ben om zelfmoord te plegen (hoop ik)…. Maar mentaal overleef ik het sowieso niet

  133. Joep. C.

    Mijn gebed on smoke is niet van mij, maar die van wie van je houden.
    Joep…Het zijn er heel veel die van je houden…en het zijn…diegenen waar jij ongelooflijk veel van jou..lieve Joep…wat je ook hebt meegemaakt, kom terug bij ons…

    Joep…ga terug!

    Ik weet niet waarom, maar je strijd zegt genoeg!

    Hynja….dat is wat ik als enige nu nog kan zeggen …. hynja…wat het ook betekend πŸ™

    Liefs,

    Niels.

  134. Ik  ben bij je Joep.C

    Blijkbaar ben ik mijn doel voorbij geschoten ehehe.
    Blijf bij degenen die je liefhebben!

    Liefs,

    Niels.

  135. Joep C.!!!

    Bel 0900 113011 !!!

    Of chatten via: http://www.113online.nl/home

    Of 24 u p dag terecht bij: 0900-0767 !!!

    Of chatten via http://www.sensoor.nl/

    Kom…pak die telefoon en praat met één van deze mensen! Doe het nu!!!
    Het zal je helpen om een goede keuze te maken en je wat rust te bieden in je hoofd.

    Laat ons weten of je gebeld hebt alsjeblieft!

    Ik denk aan je!

    Liefs,

    Niels.

  136. Wat moet ik toch doen ik heb al 2 keer zelfmoordpogingen gedaan en veel angstaanvallen en ik hoor stemmen in mijn hoofd , ik weet het allemaal niet meer, ik heb al bij de crisis opvang gezeten of dat hielp weet ik ook niet maar ik trek het ik wil er echt een eind van maken , niemand die er toch van wakker ligt als ik er niet meer ben, help.

    1. tjee Joep dat is niet niks allemaal, toch denk ik dat er hulp voor je is vraag een verwijzing aan de dokter voor een psychiater die kan je helpen bij de stemmen in je hoofd. Luister er niet te veel naar en zeg rtegen de stemmen dat je ze niet wil horen en dat je je eigen weg wilt gaan.ik weet zeker dat er menen zijn die er wel wakker van liggen als je er niet meer bent, ik ben er een van want al ken ik je niet ik denk toch aan je. Veeeeel liefs en sterkte.

    2. tjee Joep dat is niet niks allemaal, toch denk ik dat er hulp voor je is vraag een verwijzing aan de dokter voor een psychiater die kan je helpen bij de stemmen in je hoofd. Luister er niet te veel naar en zeg rtegen de stemmen dat je ze niet wil horen en dat je je eigen weg wilt gaan.ik weet zeker dat er menen zijn die er wel wakker van liggen als je er niet meer bent, ik ben er een van want al ken ik je niet ik denk toch aan je. Veeeeel liefs en sterkte.

  137. Hey Jolie!

    En natuurlijk graag gedaan ehehe. Ik ben benieuwd wat die inzichten zijn geworden!

    Ik heb gisteravond nog eens letterlijk alle berichten gelezen en tot mijn schrik zag ik een lang bericht van jou over het verlies van jouw zus. En ik heb er niet op gereageerd!!! Mijn nederige excuses hiervoor! Nu snap ik ook beter (denk ik) wat jouw rol hier is. En dat is knap! Toen mijn vader palliatieve zorg kreeg, was ik ook zoekende naar euthanasie en wat er allemaal bij komt kijken en zo kwam ik plots op deze site ehehe. Idioot eigenlijk hè!

    En bij het lezen van al die berichten…ik vond dat ik hier iets mee moest doen!
    Ik wilde je dat nog even vertellen. En aan een ieder hier natuurlijk!

    Ik was bezig met het uitzoeken hoe ik met Anna in contact kan komen, wat haar bericht blijft bij mij hangen als een bij aan honing. Ik heb inmiddels contact gezocht met Mike omdat ik zat te twijfelen of ik het aan jou moest vragen of aan Mike of aan beiden.

    Ik ben benieuwd!

    Liefs voor jou en iedereen hier!

    Niels.

  138. Ik kan momenteel niets anders denken dan…

    Ik ben blij voor je. Je bent met een been aan de andere kant en de rest van het lichaam wat je nog hier houdt gaat mee.

    Rust en wacht en kussens om je heen. Een zachte zucht, een laatste kuch,
    Als het leven je verlaat, je voelt, je denkt, je herinnerd, je droomt, je ziet, je ruikt, je wilt. Je zet door en je wilt. Je gaat ervoor, nee…wacht…ik heb nog iets…
    Waar ben ik mee bezig…
    Wacht…
    Nee niet meer wachten…doorgaan…je bent nu zo ver…je bent er klaar voor…nee…wacht niet meer…
    wat doe je…
    waar ben je mee bezig…
    Ik wil niet meer, zeur niet, ga ervoor. nee, nog niet, ja nu, nu…n…u….

    Zelfmoord mensen is een innerlijk dialoog die maar doorgaat en doorgaat en gaat tot de werkelijke daad! Vergeet dat niet!

    Je kunt het niet zelf bedenken, het gebeurt gewoon.

    Het gaat als een sluimerende schim door je gedachten…als een virus die je immuunsysteem tot werken zet…

    Het innerlijk dialoog….niemand die er naar vraagt…

    maar iedereen die het heeft.

    Je kunt het niet tegenhouden  voor de mensen die er mee zitten.

    Jij hebt dit ook, maar misschien niet zo ernstig als sommigen hier schrijven!

    Liefs,

    Niels.

    1. Wauw, Niels.. Dat heb je vandaag weer allemaal diep en recht uit het hart verwoord… Mooie, nieuwe inzichten (voor mij bedoel ik :)) heel waardevol.. Dankjewel!
      Liefs en take care! (in de zin van, neem rust als het je uitkomt!)
      Jolie

  139. Om te beginnen eerst even dit voor de mensen in nood, alsjeblieft bel dit nummer, kijk op 113online.nl of Sensoor…echt doen hoor! Praten op een anonieme manier helpt soms veel beter dan even een snel berichtje schrijven en het daar bij laten!
    En de mensen daar zijn nog liever dan ik!
    (Daar bedoel ik mee, ze zijn er echt voor je, ze luisteren echt naar je!!!)
    Ik lees je, maar ik kan niet veel meer doen dan dat, dus alsjeblieft, bel of chat met ze!
    ———————————————————————————————–
    Je kunt in elk geval altijd iemand spreken via 0900 113011
    Of chatten via: http://www.113online.nl/home
    Of 24 u p dag terecht bij: 0900-0767
    Of chatten via http://www.sensoor.nl/
    Of contact opnemen met de Vlaamse preventielijn: http://www.preventiezelfdoding...

    ———————————————————————————————–

    Zo en dan nu terug naar de berichten!

    – Mini, jij schrijft 5 % kans om te overleven…mag ik weten waar het over gaat?
    Ik vind het namelijk verschrikkelijk om te lezen dat je leven alsnog ten einde loopt.
    Zou je hier eens wat meer over willen vertellen?

    – Greg, ik heb je hulp roep gelezen. Hoe gaat het nu inmiddels met je? Waar zit je mee? Ik heb hierboven nog eens de hulp lijnen geplakt, ik weet zeker dat jij hier wat mee kunt! Laat je ons even weten hoe het met je gaat?

    – Anoniemejongeman, jemig wat heb jij een last op je schouders gekregen! Twee ouders verzorgd tot aan hun dood…wat een opgave! Hoe gaat het nu met je?

    – Pipilangkous…dat is toch geen naam voor iemand die het niet meer ziet zitten?
    Kom Pipi, waarom wil je niet meer leven? Even een klein grapje tussendoor…ik kan die lange kousen van je echt niet missen hoor!

    – Peter, ik heb je bericht gelezen. Je worstelt blijkbaar met heel veel dingen en als ik het juist heb, je mag me verbeteren, lijkt het wel of je steeds maar weer in kringetjes om de hete brij heen draait waardoor jij het gevoel krijgt het einde niet meer te zien, behalve nog zelfdoding als het einde. Ik ben je dankbaar dat je dat het met ons hebt willen delen. Hoe gaat het nu met jou?

    – Ja ik, goshie goshie goshie! Super dank je wel voor je bijdrage! Waardevol! Ik hoop dat je hier nog een beetje blijft rondhangen! En dat doet me inzien dat ik blij ben dat je er nog bent om je verhaal te doen en zoals Jolie het al mooi zei, je bijdrage hier en misschien ook wel je hulp is van harte welkom!

    – Kleine, mijn oprechte deelnemen voor het verlies van je beste vriend. Wat moet dat een klap voor je geweest zijn. Dank je dat je het met ons wilde delen. Hoe gaat het nu met je?

    – Joep.c., Beste Joep! Ik heb net je verhaal zitten lezen. Ook voor jou geldt de bovengeplakte hulplijn. Bel of chat met ze! Ik wil wel even weten hoe het komt dat jij de dag niet doorkomt en zoveel ellende! Wat is er toch allemaal aan de hand?
    Wil je even laten weten hoe het nu met je gaat?

    – Marcel, ik geloof dat ik niet zoveel heb toe te voegen dan dank je wel voor je mening. Het is goed dat je er anders over denkt. Ook mensen met ziekten die een dodelijke afloop kennen, maken gebruik van euthanasie en dat is ook een vorm van zelfdoding. En nog een misschien iet wat meer begrijpelijke manier van zelfdoding.
    Maar ik begrijp je en ik zou willen dat het ook echt hielp deze woorden. Maar er zijn heel wat mensen die niet zo sterk zijn, die niet die vechtlust hebben en die daar veel zwakker in zijn dan jij. Helaas. Maar waar. Daarom is het goed dat er zo over gesproken wordt om te proberen nog iets van die mens terug te krijgen en iets van die oer vecht lust instincten of dat kleine beetje hoop wat meer te maken.
    We hebben het niet voor het zeggen. De beslissingen liggen bij hen. Niet bij jou en ook niet bij mij. Iedereen maakt zijn eigen keuze en is het enige wat ik vind dat MOET gerespecteerd worden. Net als met het geven van een mening. En ik respecteer jou mening, maar ik denk er zelf net iets anders over. Nogmaals bedankt voor je bijdrage!

    – Alex !!! Wat goed om weer wat van je te lezen! Hoe gaat het nu met je?
    Ik vind het enerzijds shocking om te lezen dat je weer een terug val hebt gehad, maar van de andere kant verbaasde het me ook weer niet zo heel erg. Vind je het erg dat ik dat zeg? Ik wil wel dat je weet dat ik nog steeds in je geloof en weet dat je door kunt gaan met leven! Jemig, ook in jouw zit zo'n kracht!  Je hebt al je zoveelste poging overleeft! En gaat toch door! Ik had al eerder geschreven bij anoniempje dat ik er bewondering voor heb hoeveel kracht zij heeft om door te gaan en dat zie ik ook in jou! Een terugval of een volgende zelfmoordpoging, tja, ik hoop nu eigenlijk wel dat je het hierbij laat bij deze laatste poging omdat je nog zoveel meer waard bent en zoveel meer te bieden hebt. F*ck de depressie en ga eens kijken naar je kwaliteiten! Je andere ervaringen buiten al die ellendige dingen om! Ik geloof in je! Zoals ik ook bij de anderen hierboven heb geschreven, chat of bel eens met sensoor! Of een lijn die jij prettig vind. Een gesprekje kan echt geen kwaad en zij zijn er nogmaals voor om je te helpen. En Jolie zei het ook al….omdat jij het waard bent! Net als iedereen!

    Liefs en heel veel succes en sterkte met alles voor jullie gewenst,

    Niels.-

  140. Sorry dat ik zo'n lange tijd erover heen heb laten gaan!

    En jemig wat veel tekst en uitleg weer!

    Oooooh Jolie…..heb jij in mijn brein zitten vroeten??? Heb je jouw spionnenpakje aangedaan??? Beter had ik het zelf niet kunnen zeggen! Wauw, wauw wauw. En ja, het is zo precies ongeveer als ik het bedoel. Denk ik…ik heb het net even heel vluchtig allemaal gelezen, maar ik zal dadelijk het nog eens dunnetjes overdoen.
    Hartelijk dank voor je inval en het beantwoorden van de vraag!!! Super super super!!! En je lap tekst overtreft mijn eigen record lang schrijven ehehehe.

    Jemig Anoniempje! Wat fijn (tenminste ik las) dat je na mijn bericht je weer ietsiepietsie beter voelde…klopt dat nog??? Want ik ben wel van plan om je er door heen te sleuren hoor! Jij verdient een fijn leven met fijne gedachten en geen gekkigheden meer! Tenminste, voor zover jij het aan kan!

    Michel! Ik ben blij dat het je wat goed doet ook dat er af en toe aan je gedacht wordt, maaarrrrrrrrrr…

    Jullie weten of ervaren het misschien niet, maar ik denk vaak aan jullie, maar had nog geen ingang gevonden om me weer bij jullie te voegen. Nogmaals veel excuses hiervoor.

    Helaas heb ik geen kant en klare trukendoos om jullie niet zo fijne gedachten en belevingen te transformeren tot fijne, liefdevolle gedachten naar de wereld en jezelf en je omgeving. Ik wens het wel! Want jullie zijn allemaal stuk voor stuk mooie mensen met (ook al zie je het zelf niet of niet zo op deze manier) met jullie eigen dapperheid in de strijd en hitte van het leven.

    Ik heb zoveel bewondering voor jullie dat ondanks je problemen en gedoe, jullie toch maar weer jullie presenteren aan de buitenwereld, je verhaal doen in de hoop dat er iemand eens luistert en je serieus neemt…en dat op zo'n site als deze! Juweeltjes zijn jullie! Zo dat vind ik!

    Daarom kom ik ook weer terug gehuppeld omdat ik voel dat het nodig is en ik van jullie zoveel leer!

    Daar ben ik heel dankbaar voor!

    Dus bij deze en genen, dank jullie wel.

    Ook voor de schreeuwers en rebellen en ander scheld gezinde mensen hier, ik maak me toch een partij boos over jullie ranzige opmerkingen, maar weet je ik leer ook van jullie! Jullie geven ergens (hoe ver van mij gezocht dan ook) tegengas en ik kan het nu nog niet zo goed uitleggen denk ik…maar het helpt bij het relativeren van de overige niet schreeuwerige teksten. Ik probeer het later nog eens uit te leggen. Eerst wil ik me eens wat beter inlezen.

    Vergeet niet dat jullie zoveel meer zijn dan alleen maar een mens van woord en geschrift! Ook een mens vol liefde en drift!
    Houd moed en keep up the spirit!

    Ooooooh en voor iedereen die ik nog niet benoemd heb, maar strakjes reageer ik zeker ook nog als het me lukt op jullie berichten, ik wil jullie allemaal een hart onder de riem steken en jullie een warm hart toe dragen. Ik heb sommigen even net dus heel vluchtig gelezen.

    Heel veel liefs en energie en alles wat je maar wenst of graag wilt en dat er ergens in jullie dat kleine vonkje van hoop zit, waar ik maar al te graag olie op wil gooien om een bosbrand vol hoop en voorspoed in jullie kan doen laten oplaaien!

    Heel veel liefs!!!

    Niels.

  141. graag gedaan Jolie,
    Ik voel met veel mensen mee, weet wat het is,
    mijn dochter had aan het begin van de pubertijd ook depressies en heb hulp gezocht, nu heeft ze twee universitaire studies achter de rug en woont sinds kort samen.
    Gelukkig belt ze me als ze het even niet ziet zitten en ik haal haar dan even naar "huis" zodat ze even aan zichzelf toe komt.
    daarom is het zo belangrijk dat anderen het schrijven zoals op dit forum, er zijn mensen die het begrijpen en meevoelen al kunnen we natuurlijk te weinig echt betekenen.
    liefs voor allen met moeilijkheden.

  142. Na dat ik vorig jaar 23-11 een bericht had geplaats op Madbello heb ik helaas
    weer een zelfmoordpoging ondernomen met een overdosis pillen.

    Ik heb na dat ik de overdosis pillen had ingenomen toch maar 112 gebeld en ben
    vervolgens met de Ambulance afgevoerd naar het ziekenhuis.

    Ze hebben mijn maag leeg gepompt, na dat ze mijn maag hadden leeg gepompt
    werd het langzaam zwart voor mijn ogen en ben ik in coma geraakt.

    De volgende dag ontwaakte ik gellukig weer uit mijn coma.

    Ik zal de pillen die daarvoor gebruikt heb niet benoemen, dit om dat deze
    pillen zeer effectief werken.
     

    1. Jemig Alex…., en wat goed dat je 112 gebeld hebt. Het is een serieuze ziekte, die somberheid. 
      Heb je eigenlijk ook een afspraak voor hulp gekregen, of wilde je die niet maken? Doe het alsjeblieft wel, zoek desnoods iets alternatiefs (niet dat ik er zo'n fan van ben hoor, mijn zus was huisarts, en die kon zich èrg boos maken over (quote) 'alternatief genezers die mensen geraniumwater lieten drinken' – maar er zijn ook goeien,) – wat je ook kiest, als je voelt dat het bij je past, blijf er, en als je het gevoel hebt, dit is gebazel, zoek verder, je bent het waard! Als je somber bent, is het moeilijk om dat zelf te zien – maar juist daarom moet je met anderen praten, zodat ze je een spiegel kunnen voorhouden om de goede kanten van jezelf weer te zien en daarmee verder te bouwen.

      Zelf denk ik dat jij met jouw reactie hier anderen al helpt…. Zodat zij kunnen zien / lezen dat ze niet de enigen zijn die hiermee worstelen. Dan heb je iets goeds gemaakt uit iets donkers: veel mensen durven er helemaal niet over te praten of schrijven. Je bent een ervaringsdeskundige, en daarmee help je anderen die hier ook mee worstelen.
      Nahja, je snapt wel wat ik bedoel πŸ™‚ Het neemt niet weg dat ik het vreselijk zonde vind dat een leuke jongen als jij zo lijdt onder depressies. (Het kan kennelijk echt iedereen treffen..)

      Groetjes,
      Jolie

    2. Hey Alex. Ik weet niet of deze bericht je bereikt en ik weet niet zeker of jij dezelfde Alex bent die ik heb ontmoet, maar na het lezen van je reacties hier lijkt het me groot kans van wel.
      Ben jij de lange man die was opgenomen in de PAAZ ziekenhuis in roermond in januari 2011?
      Ik ben de jongen (met gilles de la tourette) waarmee je naar de winkel ging om sandwiches te kopen enzo :P. Je gaf mij je telefoon nummer maar die ben ik kwijt geraakt. Laat me weten hoe het met je gaat, en als je wilt stuur me een e-mail naar marspendan@hotmail.com zodat we weer contact op kunnen nemen met elkaar.
      Veel sterkte.

  143. als iemand je iets aangedaan heeft en je word gek van die persoon of personen wees dan zo dapper om je probleem op te lossen.. je laat je toch niet op je kop zitten, ik ben vroeger erg gepest waar ik erg onder geleden heb, maar ik ben opgestaan en voor mezelf gaan vechten, nu hoeft niemand mij ook maar iets aan te doen en diegene heeft een heeel groot problaam!!
    en als ik het kan, kan iemand anders het vast ook wel.

    1. OK, dat is in iedergeval al een stuk genuanceerder dan je vorige reactie πŸ™‚

      Vechten voor jezelf is inderdaad belangrijk; tegen anderen, en niet tegen jezelf (door jezelf iets aan te doen.)

  144. er zijn dodelijk zieke mensen die vechten voor hun leven! en als er dan iemand komt met een zeik verhaal van al die stoute mensen die hem of haar iets hebben aangedaan en het dan niet meer trekken word ik errug pist om het voorzichtig uit te drukken..

    1. Ik ben erg blij dat jij dat soort gevoelens niet kent.
      Maar veroordeel niet te gauw mensen die dat wel hebben, je weet soms niet wat voor ellende ze achter de rug hebben.

      1. Wat ben ik blij dat je meedenkt en meeschrijft, Ja ik, zulke respecvolle, zinvolle reacties, zo uit het hart geschreven..

        Marcel, je weet niet wat mensen hebben meegemaakt, wat de impact daarvan is, het gaat echt niet om 1 klein tegenslagje of 1 klein pesterijtje. Bovendien moet je niet vergeten dat sommige mensen een aanleg hebben voor sombere stemmingen. En niet iedereen durft daarmee naar een arts. Ook zijn er mensen die het zich nogal aantrekken als er wordt geklaagd (en erger, dat is nu hevig mode) dat teveel mensen medicijnen zouden gebruiken, of het zich aantrekken dat er wordt bezuinigd op het psychische-hulp-zoeken, zodat ze daar maar niet aan beginnen, terwijl ze er wel 'depressief genoeg voor zijn.'

        Dus doe niet zo moeilijk, maak de drempels om hulp te zoeken voor mensen die lijden onder hun sombere stemmingen niet hoger door zo zo te bagatelliseren.

  145. wowww je moet wel een heel triest zijn als je zelfmoord gaat plegen maar dat is mijn mening. moet je nagaan wat je anderen er mee aandoen, zoals voor een trein of van een flat, heel leuk voor degene die het op moet ruimen. wees niet zo zielig en ga godverdomme iets met je leven doen!

  146. Het WOZZ boek bevat gevoelige informatie en wordt daarom niet via de boekhandel verkocht.Titel van de derde (Nederlands) editie: ''Informatie over zorgvuldige levensbeëindiging''

    Het Nederlandse boek is uitverkocht. Het boek "Een waardig levenseinde in eigen hand" van B. Chabot zet, met enige aanvullingen, de traditie in compositie en stijl voort.Wij verwijzen naar de website:&nbsp ;http://www.eenwaardiglevenseinde.nl

    1. Aaaaaaargh, nee… véél reacties gemist… Wacht even, ik heb een hoop bij te lezen…. (Was ook druk met vanalles, waardoor ik niet op je site geweest was ;-}) Groetjes Mike en Y'all, van Jolie

  147. Vandaag weer bij de huisarts geweest vanwege de chronische pijn waar ik last van heb.

    Mijn huisarts heeft nog een paar testjes gedaan en alles in het systeem gezet (voor als het UWV navraag mocht gaan doen).

    Waar het op neer komt is dat ik de rest van mijn leven, moet leven met de chronische pijn, omdat er naast de pillen die ik nu slik niets meer is (behalve nog zwaardere medicijnen). Ze gaat nog wel op mijn verzoek overleggen met collega's in het ziekenhuis om te kijken of zij nog een alternatief hebben of iets anders voor me weten.

    Dus ja het leven is weer effe kloten, maar wel fijn dat ze effe zei dat er (volgens haar) niets meer te doen is. Ik hoop dat de collega's nog iets weten, maar durf onderhand niets meer te hopen omdat het dan toch weer uitloopt op een teleurstelling.

    Groetjes,

    Michel

    1. Gd wat naar Michel.. :-/ ik hoop dat je operatie op de langere termijn toch ook wat verlichting kan geven (dat afvallen moet toch ook meewerken zou ik denken, al was het maar in de zin van letterlijk 'minder hoeven meedragne' – kan dat geen pijn schelen? Dat niet meer hopen, snap ik wel, al was het maar om rust te voelen en in elk geval geen teleurstelling.. Wilde ik dat ik iets zinnigs te zeggen had, maar ik sta weer met schamele woorden. Fijn in elk geval dat je arts met je meedenkt en meezoekt.
      Groetjes,
      Jolie

  148. Ik ben 19, woon nog thuis, elke dag denk ik wat moet ik en hoe kom ik de dag door en wat voor ellende komt er weer. Ik denk veel aan zelfmoord ik heb zelfs een paar keer zelfmoordpogingen gehad ik durf dit aan niemand te vertellen, hoe moet het veder?, ik heb alle medecijnene gepakt die ik thuis maar te pakken kreeg, ik ben toen naar mijn kamer gegaan vervolgens de deur op slot gedaan en een fles water gevuld en vervolgens alle verzamelde medicijnen ingenomen tot braken toe zelfs dat ik spierwit weg trok en dit heb ik nu de laatste jaar minimaal al 10 keer gedaan en ik wil echt niet meer leven ik heb het met alles gehad, al dat gezeur en gekloot en dat gedoe, liefst wil ik het nog beter en sneller mijn leven beindigen, ik denk persoonlijk om in de nacht naar een treinspoor te fietsen en gewoon voor de trein te springen en daat het liefst zo snel mogelijk, dan is iedereen van mij af en dan heeft niemand last meer van mij en kan iedereen in vrede leven.Goodbye.

    1. niemand leeft altijd in vrede. Ook als jij er niet meer mocht zijn krijgen ze met allerlei dingen te maken.
      Dus ik denk niet dat je hen er een plezier mee doet. Kun je met niemand praten?
      Ik schrijf altijd gedichten of schreef gedichten over van een boek uit de bibliotheek die met mijn pijn te maken hebben. Het helpt mij want dan heb ik net genoeg om mijn gedachten even af te schakelen van de pijnlijke gedachten in mijn hoofd.
      Sterkte Joep. schrijf het van je af. Jij bnet het waard om te leven en je bent niet alleen met je pijn als je er over praat.

  149. elke keer denk ik weer hoe zal het zijn met mensen die je dierbaar zijn nu heb ik weer een moeilijke tijd ik kan nie meer leven zonder hun

    210611 is mijn beste vriend overleden na een fixe aan rijding.

    ik mis hem echt elke dag

    nu denk ik ik wil na hem toe maar mense die van me houden houden me tegen,

    ma togh doek een keertje een poging tot moord

    snij gwn me keel door ofzo

  150. al geruime tijd lees ik hier mee.

    Ik ben al heel lang bezig met de dood en ook met zelfdoding.

    al vanaf mijn 13e jaar als ik de dagboeken terug lees.

    Ik ben nu 50 jaar en nog steeds vraag ik me vaak af ,….. hoe lang nog?

    Ik heb in mijn leven al heel wat gelezen over zelfdoding en ook over eventueel leven na de dood, want het blijft toch iets ongrijpbaars en soms ook iets angstigs.

    ik heb stukken gelezen over mensen die een bijna doodervaring hebben gehad maar ook stukken waar,..als je er in gelooft,..staat dat als je je leven zelf beeindigt dat je dan in een volgend leven terug moet om het over te doen omdat je toch die weg krijgt die je af moet maken.

    Of ik dit geloof weet ik niet maar ik moet er ook niet aan denken dat ik dit leven nog eens over moet doen dus dat weerhoud mij er in ieder geval wel van om HET te doen.

    Daar komt bij dat de moeder van mijn ex-man wel zelfmoord heeft gepleegd toen hij 12 was en hij daar geestelijk nu nog problemen mee heeft op bepaalde vlakken. Dat wil ik mijn kinderen niet aan doen. Als ik in een negatieve mood zit geef ik me er maar een beetje aan over en meestal gaat het na een aantal dagen weer wat beter en kan ik soms weer wat geieten van bijvoorbeeld een wandeling in het bos.

    Ik wilde dit gewoon even kwijt om diegene die denken aan zelfdoding een hart onder de riem te steken,…..blijf leven en denk niet dat niemand je mist want je wordt wel degelijk gemist.

  151. Ik ben 48 jaar oud en loop al zolang rond met zelfmoord gedachten alleen 1 probleem ik wil het mijn ouders en mijn vrouw niet aandoen.

    Ik denk dagelijks aan zelfmoord en de reden dat ik het wil doen word steeds erger dus nog heel even en dan hou ik het niet meer en heb mijn al voorgenomen om weg tegaan gewoon ergens waar niemand mijn vind en dan niet meer te eten en te drinken want dat is het enige wat ik eigenlijk durf want heb het al vaker geprobeerd met pillen en drank en geprobeerd om me op te hangen en heb wel 2 uur op een gaspit gelegen maar ik ben er helaas nog steeds.

    Ik ben erg teleurgesteld in mensen die je het liefst in de grond stampen iedere dag weer,ik kan het eigenlijk niet meer aan dit alles maar ga echt iedere dag met tegenzin aan een nieuwe dag beginnen.

  152. Hoi allemaal,

    Ik denk er serieus over na om uit het leven te stappen. Ik ben er eigenlijk wel al een tijd mee bezig.. Mentaal gezien… En ik besef ook dat ik nog een hoop moet regelen vóór ik uit het leven stap. Diensten en abonnementen moeten opgezegd worden, huur, gas en licht e.d… Afscheid nemen van de mensen om je heen… Hoe doe je dat ongemerkt..?

  153. Na eerst zelf 11 jaar ellende te hebben meegemaakt.

    Let op geen strafblad geen foute dingen gedaan!

    Ben ik nu ook op een punt van ja dit wil ik graag.

    Zeker gezien dat beide ouders ziek zijn en ik ze 7 jaar heb verzorgd.

    Pentobarbital is wat je kan overwegen ligt naast mij in een doosje.

    Keurig afscheid geen trein etc al die ellende.

    Heb alles wat ik kon gedaan voor mijn ouders maar nog even en dan doe ik zelf het licht uit.

  154. Luister ik heb echt iets ergs , ik heb een brok in me keel en niet zomaar 1 ik moet er elke seconde aan denken een sociaal gesprek lukt niet meer eens ik kan Me bijna niiet ontspannen ik had vorig jaar alles wat ben hartje begeerde 1 moment en ik zat vast ik loop er al 15 maanden mee , ik zat zelfs oud n nieuw in me 1 nthe op een kamertje echt WTF moet ik doen ik trek dit niet meer dat geslik helpp

  155. ik wil zelfmoord plegen iedereen zegt dat ik alles fout doe en ik heb een ziekte en nu heb ik 5% overlevings kans waarom zal ik er gwn nu niet een einde aan maken

  156. Foutje viel mij niet op hoor Co πŸ˜‰ ik snapte wat je bedoelde.

    En inderdaad, slimme, langetermijn-effect-bekijkende mensen lijken ver te zoeken in de politiek :-/ (Of ze verliezen die blik zodra ze de oppositie-bankjes verlaten ;-/) Natuurlijk wordt dat met die wietpasjes "ik heb een pasje, zal ik even voor u scoren? dat is dan…" Ik hoop dat de grote gemeenten zo verstandig zijn het niet uit te voeren.

    Maar wat je zegt, tijd om te gaan slapen πŸ™‚

  157. Denk dan is aan mensen met psychosen..

    Schizofrenen.. Die kunnen geen hulp betalen..

    en zolang ze geen gevaar voor hunzelf of de samenleving zijn worden ze niet opgenomen!!

    Het is net als de wietpasjes, zodra ze dat begint, neemt de straathandel enorm toe.. Daarbij gaat er ook meer overlast komen.. Ik heb altijd het idee, dat de niet slimme mensen in de politiek zitten..

  158. Ha Michel,

    Jee, ja, inderdaad… Daar had ik nog niet aan gedacht, de mensen met een agressie-regulatie-probleem, —je hebt gelijk, ook die mensen kunnen niet zonder hulp, en NU is het zelfs al te vaak zo dat men "niets kan doen omdat er nog niet genoeg gebeurd is" (een ander iets breken is, hoorde ik eens, niet genoeg voor gedwongen psychiatrische hulp.) As de drempel voor hulp nòg hoger wordt, loopt de omgeving, de familie, van die mensen meer gevaar.

    Ik hoop dat de branche-vereniging de minister kan overtuigen dat dit echt niet kan. Zijn er niet al teveel 'familiedrama's' (denk aan de depressieve agent die moord/zelfmoord pleegde) geweest πŸ˜• Was 1 Karst Tates er niet al 1 teveel? Te zonde van alle levens die daarbij verloren gaan, inclusief die van de daders zelf.

    Je wil m.i. ook geen maatschappij waarin je geen enkele agent zijn dienstwapen kan laten dragen, of waarin eenzame jongens geen Suziki Swift mogen hebben, of geen abonnement op een schietschool (hoe je daar verder ook over denkt.)

    Voorkomen kan niet via 'verboden,' maar alleen via het bieden van uitwegen: therapie, medicijnen, specialistbezoek.

    Ik hoop dat dit kabinet besluit op iets ànders te bezuinigen, op de hypotheekrenteaftrek bijvoorbeeld.

    Groetjes, en een goed weekend Michel!

    Jolie

  159. Hoi Jolie,

    Waar ik vannacht ook aan lag te denken was het volgende.

    Er zijn natuurlijk ook een heleboel mensen met een agressie-regulatie probleem, ofwel de mensen met korte lontjes om het zo maar even te noemen.

    Een aantal van hen heeft het door en heeft nu hulp ingeschakeld.

    Als die hulp straks wegvalt, omdat de politiek zo nodig moet bezuinigen, waar gaat die "explosie" van dat kruitvat heen?

    Ik bedoel dat iemand problemen heeft en geen uitweg meer ziet en de hand aan zichzelf slaat (maw suïcide pleegt). kan ik begrijpen.

    Maar dat iemand zijn agressie niet op een goede manier kwijt kan en daardoor anderen verminkt / vermoord vind ik ronduit fout.3( Denk maar aan het Alphen aan de Rijn incident van een paar maanden terug.

    Groetjes,

    Michel 14(

  160. Ha Michel,

    Ja, dat nare gevoel heb ik ook, net als ik het zie aankomen dat mensen onder invloed van het beleid geen kant meer uitkunnen, zonder medicijnen het nòg somberder gaan zien – met alle —onnodige— fatale beslissingen van dien.

    Of precies, inderdaad, wat je zegt Michel: mensen die moeten worden opgenomen (zelfs… voorgoed moeten worden opgenomen omdat ze een zwaar fysiek letsel oplopen bij hun pogingen te ontsnappen aan hun leed. Het is zeer, zeer kwalijk beleid. En het zal op de lange duur véél duurder blijken te zijn dan een medicijnvoorschrift en wat gesprekstherapie geweest was.

    Het gemene is ook, dat 'psychiatrisch patienten' niet naar Den Haag gaan. Om zoveel redenen niet, omdat ze er te somber voor zijn of omdat ze niet door de omgeving gezien willen worden als (-kies maar een label.)

    En ondertussen de 11-miljard-kostende hypotheekrenteaftrek maar in stand blijven houden. Wat een beschaving.

  161. Hallo Jolie, Paul en Mickey (en andere lezers natuurlijk ook).

    Heb een naar gevoel bij hetgeen dat de politiek wil gaan uitvoeren mbt het beleid medicatie en psychiatrische begeleiding.

    Het nare gevoel dat ik hierbij krijg is (dat als de politiek haar zin doordrijft om hierop te bezuinigen) dat er dan veel mensen zich geen raad meer weten en niet meer weten wat ze moeten doen. De hulp die ze nodig hebben niet kunnen betalen.

    En ik ben er bang voor dat er dan velen de verkeerde beslissing nemen.

    Of er zo in blijven hangen dat ze gedwongen moeten worden opgenomen omdat ze niet kunnen functioneren in de "normale" samenleving.

    Ik heb er een hard hoofd in en hoop dat de politiek inziet dat deze beslissing een verkeerde is.

    Als de politiek dat niet inziet dan hoop ik met heel mijn hart dat ik het fout heb.

    Groetjes,

    Michel

  162. Ha Mickey, nee ligt niet aan jou (tenminste, wat mij betreft niet ;-)) Zelf zat ik nog even te denken over een antwoord…. En ik wilde ook opzoeken wat Paul bedoelde met een "B2 code".. Maar ik had een hoop te doen.

    'Zomaar even iets' schrijven als "oh wat naar voor je" wilde ik ook niet, vandaar… ik denk er altijd echt over na..

    Ook zat ik te denken dat we eigenlijk iets zouden moeten DOEN, de 'politiek' kan toch niet zomaar medicijnen (zie reactie van Paul) en therapie afpakken, en mensen het bos in sturen zonder hulp, wat had onze minister Edith Schippers gezegd, las ik: ‘Je moet maar eens nadenken als je psychiatrie nodig hebt of je het niet in je eigen omgeving kan uitvogelen.’ (Hier o.a. gelezen: http://opinie.volkskrant.nl/artikel/show/id/8708/… )

    Maar wat kun je doen tegen zoveel domheid πŸ™

    Wat je schrijft Mickey, en dat geldt ook voor het verhaal van Paul, vind ik heel schrijnend. Ik heb er geen goeie woorden voor. Natuurlijk kan ik zeggen: je bent het dubbel en dwars waard om er te zijn – maar wat heb je eraan als je het zelf niet zo voelt :-/ Niet zo kùnt voelen omdat je aan de ziekte depressie lijdt.

    Een mens kan beter zijn been breken dan iets krijgen als een depressie, het eerste snapt iedereen, het tweede willen mensen niet snappen. Als ik zou grofweg in mijn familie tel, inschat, (want veel leed is verborgen, of mensen hebben manieren gevonden, zoals hard werken, best veel drinken en vroeg naar bed gaan) denk ik dat de helft van de mensen wel lijdt, of ooit heeft geleden, aan een vorm van depressie. (Nu hoop ik dat niet mijn halve familie kwaad over me heenvalt vanwege deze 'beschuldiging', (! bij deze ziekte is het een beschuldiging, bij een been breken of suikerziekte niet..) ik bedoel het meer als voorbeeld, van mensen hebben zien balanceren, lijden, van de zorgen die ik me heb gemaakt om mensen, zoals om mijn zus; en van de hindernissen die ik heb gezien: de vooroordelen, tegen mensen met depressie, maar ook van depressieve mensen zelf tegen therapie.

    Ik vind het gewoon héél moeilijk om iets zinnigs te zeggen waar je iets aan zou kunnen hebben Mickey – en dat geldt ook voor Paul.. ik wilde dat ik iets zinnigs kon zeggen.. Een geod advies had.. Maar dat heb ik niet. Het enige wat ik kan blijven herhalen is: leg je er niet bij nee…. Blijf naar je therapeut gaan, ik las in de krant dat er brancheverenigingen zijn die van plan waren dit gedoe niet uit te voeren.. Blijf gaan, naar je arts, je apotheker, je psycholoog of psychiater, geef zo'n minister geen gelijk dat je "het wel in je omgeving kunt uitvogelen.' Hoezo uitvogelen? Moet je verdriet en pijn ZO hoog oplopen dat je het op een dag ECHT niet meer aankunt? Zo'n Edith Schippers zou zelf eens last moeten krijgen van een stevige depressie, of op z'n minst eens wat boeken moeten lezen over het thema.

    Het is een ziekte, en zoals iemand met suikerziekte insuline en een dietist nodig heeft, heeft iemand met een zware depressie, zoals jullie allebei Mickey en Paul, medicijnen en een vorm van gesprekstherapie nodig. En dat is in de regel niet je ouwe tante of oom. Als leek kun je gewoon geen juiste adviezen geven. Of je schrikt je, als ouwe tante, wild van de woorden van degene die opbiecht hoe depressief hij is. Voor dat soort dingen is professionele hulp nodig. En inderdaad Paul, daar kom je niet voor je lol, wat denkt zo'n Edith Schippers wel.

    Dus, Lieve Mickey, lieve Paul, ik faal hier gewoon. Ik weet niks zinnig te zeggen, en weet geen goeie protest-actie tegen dit bizare kabinetsbeleid te bedenken. Weer met een spandoek naar Den Haag? Of met een tent desnoods? Een webpetitie? Volgens mij geloven alleen eindeloze optimisten dat je daar iets mee bereikt en, oh ironie, die komen bij deze ziekte en op deze webpagina niet voor ;-}

    Wens ik jullie heel veel sterkte, en MOED om ook positief over jezelf te denken, niks pil van drion, niks massagraf: er zijn kritische mensen nodig die zich hiertegen VERZETTEN.

  163. Wat dacht je Jolie, mijn therapeut is zelf paranoide en vreest voor zijn baan. Ik ben maar begonnen met het afbouwen van mijn medicijnen ( 170 euri eigenbijdrage ) Het verlies van een B2 code ( bijbetalen dus ) en straks honderden euri's om een therapeut te bezoeken. Net of ik daar voor mijn lol kom. Zonder medicatie is het voor mij onmogelijk mee te doen. mijn therapeut is mijn vader, broer, vriend de enige plek waar ik mijn shit kwijt kan.( contact gestoord ) Het gaat op deze manier straks niet goed met mij, en mijn rugzak is al overvol. Ze laten je niet met rust. Je bent voor de overheid een economice passant die geld moet opleveren van je wieg tot het graf en met dat laatste gaan ze je nu een beetje helpen. Nou kom maar op met die pil van drion en trap me maar een een massagraf.

  164. gepest op school…mishandeld,geestelijk en lichamelijk en seksueel door een ex,relatie gehad met iemand die meerdere persoonlijkheden heeft en me daarmee gek gemaakt had,relatie gehad met iemand met een kind,waarvan de echte vader het kind gek maakte,waardoor onze relatie moest stoppen,en pas geleden…eigenlijk NET…een maatje verloren. ben nu de 30 voorbij en het leven blijft steeds weer terugkerend klote. er zitten hoogtepunten in,dat absoluut,maar de rode draad blijft negatief. ik probeer me te geven op het werk,in mijn studie en aan mijn familie. en meestal lukt me dat ook erg goed. alleen ben ik weer een week verloren aan stomme gedachten. en mijn gevoel zegt me,dat ik nog niet klaar ben hiermee. ik weet dondersgoed dat er zoveel voor te leven is,dat er echt super leuke dingen in mijn leven zijn,waarvoor ik zou moeten vechten en doorgaan. alleen op momenten als deze valt het me zwaar. en soms,zoals letterlijk NU,heb ik geen fut om te vechten,wil ik het liefste opgeven. de druppel is echt het verliezen van een maatje. haar relatie is nieuw leven ingeblazen,dankzij mij,maar juist daardoor kan ze geen maatjes meer zijn. het stomme is,ik snap het wel,maar mis haar vreselijk en vind deze reactie ook zo kort door de bocht. maar ik kan mijn verhaal niet kwijt. niet goed genoeg. het doet me zo'n pijn,te weten wat we hebben meegemaakt,dat het nu plotsklaps stopt. zonder pardon ten einde. ben ik dan weer niet goed genoeg? ja goed genoeg om iemand uit de shit te helpen,om me vervolgens dan maar weer te dumpen. story of my life. en vervolgens blijf ik achter met mijn eigen ellende en een stukje nieuwe ellende. ja joh,kan er ook wel weer bij,want iedereen denkt dat ik wel zo sterk ben. ja,ik kan het wel aan…nou,laat mij je dan vertellen,ook ik heb mijn grenzen. ook ik kan dingen niet aan en zeker niet alleen. en ik vind mezelf weer op een punt dat ik het niet meer aankan. ik fiets van me werk naar huis en let bewust niet op het verkeer. ik steek de straat over om naar de winkel te gaan en let wederom bewust niet op het verkeer.ik kom iedere keer toch weer veilig thuis. ik ga 's nachts in me eentje in het park wandelen,kan mij het schelen wat er kan gebeuren. en na een uur of 2 kom ik weer thuis en ben ik teleurgesteld dat er niets gebeurd is. ik denk na over dat ene scherpe mes in mijn keukenla,maar pakken,ho maar. zelfs daar ben ik te laf voor. mijn hart is verscheurd van pijn en verdriet. ik wil zo graag een keuze maken,maar kan het niet. leven is geen optie nu,maar zelfmoord ook niet…ik weet het gewoon niet meer…

  165. @Anoniempje36, ja, zo, kort gezegd, dacht ik dat Niels het bedoelde.. In de VS heeft Thomas Joiner veel onderzoek gedaan naar suicidale depressie, en een van de dingen die ik me herinner (ik val vast in herhaling, sorry ;-}) is dat hij gesprekken beschrijft met mensen die ernstige zelfdodingspogingen overleefden, en die zeiden dat ze dachten 'al mijn problemen waren eigenlijk op te lossen, alleen wat ik NU gedaan heb…' Ineens viel alles wat hun levensgeluk zo in de weg gestaan had weg, en hadden ze enorme spijt, relativeerden ze plotseling tóch hun eigen wens om er niet meer te zijn, en zagen ze de dood niet meer als oplossing, maar dachten ze: oh sh*t, nu is het te laat…

    Je hèbt die kracht, je hoeft niet bang te zijn dat je de kracht niet hebt: ondanks al je problemen en somberheid heb je toch elke dag weer voor het leven gekozen, daarmee heb je toch bewezen al lang héél veel kracht te hebben. Voor mij wel hoor! Alleen je denkt heel negatief over jezelf, lijkt het wel. Dat heb je vast opgebouwd in veel negatieve ervaringen, het zal tijd vergen het van je af te zetten. Gun jezelf ook positieve gedachten over jezelf..

    Er zijn altijd meer wegen dan het lijkt, vanachter een sombere bril zegmaar.. Probeer anders eens iets héél anders te doen, ik noem maar wat, een hoogbejaarde buurvrouw te helpen of bezoeken bijv., iets, wat dan ook, waarvan je aan het eind van de dag tegen jezelf kunt zeggen: Jee, ik heb iets goeds gedaan, iemand was blij met mijn hulp.. Er is vast meer dan je denkt dat je kunt doen, wat jou ondertussen afleidt van je sombere gedachten.. je kunt het echt..!

    Veel sterkte, dat in elk geval!

    Jolie

  166. @ jolie

    zoals je het uitlegt snap ik het helemaal. Niet vastgeroest denken dat er maar 1 uitweg is en dat is de dood, maar ook denken dat het leven toch wel leuk kan zijn, toch ?? ach ja zoiets in ieder geval. ik ben bang dat ik er gewoon geen kracht voor heb om die patronen te doorbreken, want wil je anders denken heeft dat toch kracht nodig om het te willen en ik wil niet meer. ik wil dood. en dat is nu het grote probleem hé want hoe doorbreek je nu je patronen. groot probleem dus. Ik weet het niet meer.

    gr. anoniempje36

  167. Ha Paul (en Jo, Niels, Anoniempje36, Michel!)

    Allereerst Anoniempje36, ik zie een vraag van je, aan Niels, (dus mijn antwoord is vast niet helemaal juist :-)) Misschien bedoelde Niels dat een mens als hij/zij zich focust op 1 gedachte, dat die focus dan werkt als een muur tegenover andere opties… Tenminste, dat is wat ik me bij zijn woorden voorstel.. Zegmaar, dat een mens door teleurstellingen nauwelijks meer iets anders kan denken dan "dit wil ik niet meer.." Dat kan ik me tenminste goed voorstellen. Die teleurstellingen worden dan een muur. Maar ook de focus op "dit wil ik niet meer" wordt een muur, omdat een mens zo vast kan raken in die gedachte, dat je niet meer durft te denken aan dingen die je wèl zou willen… Of die je zou "willen dat je ze wilde." Alleen die ene gedachte staat nog centraal, aan de dood als oplossing. En dat, dacht ik dat Niels bedoelde (klopt dat Niels?) wordt dan een muur. Een muur tussen die ene mens en alle mogelijke àndere oplossingen. Terwijl het leven eigenlijk niet vol 'muren' zou moeten zijn, maar 'vloeibaar', De mens is zó inventief, heeft in de geschiedenis van de mensheid zoveel overwonnen, roofdieren, vuur, water, droogte, natuurrampen, altijd wisten mensen weer oplossingen te vinden, en vaak ook door bundeling van krachten. Blijven praten met anderen, blijven zoeken naar mensen die ertoe doen, blijven zoeken naar mensen die bij je passen, naar andere situaties, naar 'beter voedsel', naar positievere omstandigheden. Dat hoort bij de mens, en omdat je een mens ben, ook bij jou πŸ™‚ Muren vastzitten in 1 situatie, hoort niet bij mensen. Ontsnappen wel.

    Maarja, ik heb 'makkelijk praten' – al komt natuurlijk iedereen lastige situaties tegen in het leven, ik ook telkens weer hoor. Mijn strategie is zo veel mogelijk opties open houden, en als het even kan 'muren' afbreken. Ik weet dat het niet iedereen helpt, maar ik hoop toch dat je de moed en het optimisme kan vinden om te blijven zoeken… Rust kan ook op een andere manier zijn dan alleen in die ene gedachte aan eeuwige rust. Iets heel eenvoudigs als werk met je handen (desnoods van die kleine "doe/maak-pakketjes" die de HEMA, Albert Heijn, Blokker, Action e.d. verkopen, waarmee je zelf iets kunt knutselen van hout, wol, karton, vilt, kralen of wat dan ook..) kan al heel rustgevend zijn. En na zo'n moment van 'rust' kun je dan nèt weer energie vinden om het van een andere kant te bekijken, of om zo'n 'muur' af te breken en iemand te bellen.

    En bespreeek het alsjebieft ook met je therapeut Anoniempje36..! Die moet toch weten wat er in je omgaat, je hoeft toch geen 'succesproduct' of zoiets voor hem/haar te zijn: ziektes als depressie gaan nu eenmaal met ups en downs, daar zal hij/zij echt niet van opkijken, dat hoort erbij, zijn stappen in het proces, denk ik.

    Oh en lieve Paul, dat geldt ook voor jou…. Koop géén spoorboekje. Bespreek je zorgen met je therapeut. Laat ze maar bezuinigen op die maffe onproductieve inburgerinsgcursussen (en andere PVV-hobbies) in plaats van op de GGZ. Het is ècht niet gezegd dat die plannen zo zullen doorgaan of dat jij persoonlijk dan niet meer naar je therapie zult kunnen gaan: ik wed dat er binnenkort wel iemand / een partij zal zijn die de kosten zal voorberekenen van de korte termijn-bezuinigingen op de GGZ: Dat zou lijden tot een enorme kapitaalvernietiging. Mensen die veel zwaardere vormen van hulp nodig krijgen, mensen die helemaal uitgeschakeld raken, nooit meer enige 'maatschappelijke bijdrage' kunnen leveren, noem maar op: dat kunnen ze ZO voorrekenen. Ik kan me niet voorstellen dat er geen reusachtig protest van de beroepsgroepen/-verenigingen van psychotherapeuten e.d. zal komen tegen deze korte-termijn-bezuinigingen.

    En-eh, als het wel doorgaat.. (al kan ik me dat ECHT niet voorstellen…) dan zou ik zelf zeggen: 'ik ga elke week een paar uurtjes bij Michel in huis helpen, en dan heeft Michel zoveel ervaring, die kan in ruil voor de klusjeshulp zo een gesprekstherapie-praktijk beginnen πŸ™‚ ;-)) (Grapje hoor ;-)) Al hoop ik wel dat je vrienden hebt die je helpen Michel!

    EEn heel goed en zonnig weekend.. take care y'all!

  168. Het zal druk worden op het spoor, als die onzalige plannen van het kabinet zo te bezuinigen op de GGZ gestalte krijgt. Ben er helemaal ziek en ellendig van.Zou me geen raad weten als ik deze hulp niet meer zou krijgen omdat het financieel niet meer is op te hoesten. Spoorboekje kopen dan maar vast.

  169. @ niels,

    bedankt voor je mooie woorden. ze doen me weer goed. en ik krijg toch dat kleine beetje levenskracht terug die ik ben kwijt geraakt. Maar er is nog 1 ding dat ik niet snap en ik citeer uit jou verhaal." Deze gedachten over zelfmoord zijn mede bouwstenen voor de muur die jij hebt opgebouwd tegen teleurstellingen en mensen die je in je verleden hebben benadeelt en jijzelf daarnaast ook.

    wat bedoel je hiermee want dat is me niet geheel duidelijk.

    gr. anoniempje36

  170. @Inge: jij schrijft "mensen ben blij dat je op deze wereld bent!" Ik kan je vertellen dat ik af en toe NIET blij ben en dat ik dan niet meer op deze wereld wil zijn. Het klinkt misschien hard maar als nog maar een paar goeie vrienden en kennissen hebt omdat de rest je de rug toe heeft gekeerd. Of net als de meeste die hier komen jaren lang gepest en getreiterd zijn, ja dan wil ik wel eens van deze wereld af. Om dan verlost te zijn van alle "aardse" ellende. En, sorry, ja, ik weet waar ik het over heb. Ik heb namelijk zelf een aantal jaren in een kliniek doorgebracht. Desondanks heb ik nog wel eens "drang" om er uit te stappen.

    Voor mij is er sinds 26 mei 2011 een ommekeer. Ik heb een maag verkleinende operatie (Gastric Bypass) gehad en probeer nu een nieuwe ik te worden. Sinds de operatie ben ik ongeveer 6 kilo kwijt, ik heb nog een 37 kilo voor de boeg voor ik op mijn streefgewicht ben van 70 kilo.

    Maar wat mij dan weer het meeste ergert na zo'n ingreep is dat er geen enkele instantie voor je klaar staat om je te helpen met de dagelijkse huishoudelijke dingetjes. (hopelijk beantwoordt dit ook jouw vraag van laatst Jolie).

    Dus Inge (en hopelijk alle anderen die het niet kunnen / willen begrijpen) probeer ook eens de kant van de ander te zien, met welke problemen hij/zij zit of worstelt. En als je dat dan probeert, probeer dan ook eens te helpen ipv te zeggen dat het van God niet mag of dat het verkeerd is. Dat weten we ook wel alleen we zien op dat soort momenten geen enkele andere uitweg dan te kiezen voor de dood. Dus probeer de ander te begrijpen en probeer de ander daarna te helpen of te steunen.

    Deze wereld is voornamelijk ikke, ikke, ikke en de ander is onbelangrijk. Misschien ligt daar wel de oorzaak dat er zoveel mensen zijn die uit het leven willen stappen omdat er niemand is die om ze geeft.

    Enfin, weer genoeg gepredikt voor deze keer. πŸ˜‰

    En tot slot wil ik nog even het volgende kwijt aan Niels (Jolie weet het namelijk al) het voelt goed dat er mensen zijn (ook al ken je ze niet persoonlijk) die zo nu en dan toch aan je denken.

    Groetjes,

    Michel.

  171. ooooow en Michel…hoe is het nu met jou? Ik moest weer even terug scrollen, maar jij zit nog steeds in mijn gedachten maar vergeet dan te reageren. Sorry daarvoor!

    Daarbij…ik las net het bericht van Inge…en van nog een paar anderen…

    Het maakt echt niet uit wat je hier op aarde doet en wat je mening is…het maakt wel uit wat je er uit haalt en wat je er mee doet!

    Darwin gaf een mooi boekje uit "survival of the fittest"…en jullie hebben allemaal dit overleefd…wat wil je nog meer?

    Op sommige momenten bedenk ik me dat de zwaksten onder ons die het niet overleven de sterkste zijn…omdat zij vaak ons net iets meer meegeven waar wij wat mee kunnen en dat zijn levenslessen!

    En de survivors denken vaak té veel erbij om dit te onderkennen…we moeten dus vermoed ik zuinig zijn met ons bestaan ( net wat Inge misschien duidelijk wilt maken) en daarmee vrede hebben! Ongeacht alle ongemakken die erbij komen! Je hebt je taken en je geduld en alles wat erbij komt in deze wereld om te overleven als een sterk persoon! Het is een vloek en een zegen. Dualiteit! Leer er mee leven en vind je eigen weg erin! Je bent niet voor niets op deze wereld en hoe moeilijk je gedachten ook zijn…het leven is net zo moeilijk als simpel!

    Ik ga in moeilijke tijden altijd naar het strand…weer of geen weer en zeg altijd tegen mijzelf en mijn metgezellen "life is simple, simple is life" De golven van de zee komen en ze gaan. De duinen en het zand vormen zich erna en beginnen opnieuw een duin te vormen in het ergste geval…dat is de natuur! En dat heet survival of the fittest… de natuur weet zich altijd aan te passen en dus dat gene wat de grillen van de natuur overleeft ( denk ik dan) weet zich zo goed aan zijn omgeving aan te passen dat die alles (zo ver mogelijk dan) ook weet te overleven! Het is maar een filosofie en hoop dat een ieder hier zijn voordeel mee kan doen…want je bent niets voor niets nog in leven! Dus die tip van jou Jo over die spuit…vind ik een nare tip! Maar als iemand dan nog echt uit het leven wil stappen…ik kan je niet tegenhouden en vind je niet zwak^^.

    Tot dus ver…klagen mag…leven is een must wanneer je in leven bent! En je neemt alle gemakken en ongemakken die het met zich meebrengt!

    Liefs,

    Niels.

  172. Zelfmoord preventie… dat zou nog eens een mooi nieuw subject zijn voor de psychologie en psychiatrie…maar vergeet niet Jo…dat er al veel aan preventie gedaan is, zowel binnen familie kring als vrienden kring en dan nog de al om bekende therapeuten tegenwoordig.

    In jouw woorden voel ik een enorme zucht naar kennis van het fenomeen zelfmoord en de werking daarin van het menselijk lichaam en de chemie die daar bij komt…

    Ik zeg het wat (op mijn manier) op een komieke manier…

    Want veel van jouw woorden zijn duur, doch begrijpelijk.

    Anoniempje36…

    Hoe graag zie ik jou dat jij je los laat je oude patronen van denken over jezelf en wat je hebt meegemaakt.

    Deze gedachten over zelfmoord zijn mede bouwstenen voor de muur die jij hebt opgebouwd tegen teleurstellingen en mensen die je in je verleden hebben benadeelt en jijzelf daarnaast ook.

    Iedereen kan het tegen jouw zeggen dat het zo niet nodig is om die muur op te bouwen en jezelf te ondermijnen…maar een meest leerzaam moment is het te zeggen tegen jezelf! Op welk moment dan ook.

    Je hebt het gevoel dat je terug valt…maar dat is je denken…ik heb het idee na jouw schrijven hier (weer…en waar ik zo dankbaar voor ben!) jij bent sterk en verder dan je wilt denken! Je hebt voor je gevoel en denken nog even die oude gedachte patronen voor jezelf nodig…om te testen of je nog steeds op het oude level van denken zit! Dat doet iedereen! Iedereen grijpt terug naar die oude gedachten en gevoelens om te checken en te testen of ze daar nog steeds zijn…het vervelende hierbij is vaak dat deze test-gedachten vaak tot echt leiden en misleiden ons door te denken dat de oude patronen ons weer te pakken hebben. Ik zeg…laat dit los en geloof in je nieuwe denk kader, geloof in je nieuw verworven zelf! En gebruik die oude referentie kaders als leerzame momenten die je geholpen hebben tot het moment die je nu bent! Het is zo waardevol! Geef niet op en laat je er niet opnieuw in meeslepen…maar leer ervan en geniet van je nieuw verworven bewustzijn en talenten en wat nog meer!

    Misschien ben ik nu net zo helder of vaag als Jo…maar het gaat erom dat je niet opgeeft en ervan leert!

    Ik ben zooooo blij jouw berichten weer te lezen!

    Heel veel liefs en ook voor jullie allemaal!

    Niels.

  173. Indien je in de quantumfysica een partikel zo kunnen 'photoniseren', dan zou dat partikel 'tijd' binnen 'ruimtetijd' als heel traag ervaren, vandaar dat licht in onze perceptie de snelheid van 300 000 km per seconde haalt. Onze hersenen, die onder de elektrische waarde van 1,5 volt, ervaart door de energetische discrepantie tussen photonen en materie binnen magnetisme waarvan elektriciteit het bijprodukt kan zijn, de elektrische piek in de hersenen, die zich chemisch vertaalt in het 'lichaam' (ook het chemisch proces binnen de hersenen), nadat elektrische zintuigelijke waarneming door zintuigen is waargenomen, bepalend voor het conceptuele resultaat van de interpretatie van het organisme. Je hoeft geen psychiater of psycholoog te zijn om dat door te hebben.

    Jullie vroegen om meer uitleg, wel hier is ie dan.

    E-motie, is de energie van de chemische feedback van het lichaam aan de hersenen, en werkt trager. 'Zicht' is ons meest 'waarheidsgeconcipieerd' zintuig, omwille van het feit dat dit het laatst is geëvolueerd (oorspronkelijk geluidstrillingen, membranen, …,oog), 'huid' was ons eerste waarneming. Reuk- en smaakzin en gehoord waren tussen stappen. Gehoor gaf al snelle interactie en overbrugde grote afstanden, zicht deed dat nog meer. Het Dopplereffect in geluid, is niet voor niets verlengd naar 'roodverschuiving' bij astronomen. Alles is fysica, ook chemie. Alleen zijn 'congulated entities' te verscheiden om elektrisch verbonden te worden, vandaar dat ze chemie als tussenstap nemen. Cellen communiceren, bvb, elektrisch via hun cytoplasma. Cellen van verschillende genetisch geëvolueerde entiteiten zoeken de gelijkenissen vóór communicatie, en de verschillen zorgen dan voor de gevolgen (vriend, vijand, neutraal).

    Enfin, ik vertel hier niets nieuws. Gewoon een herhaling van wat we op school geleerd hebben. Maar we hebben vaak de neiging dat stiefmoederlijk te behandelen en al snel te vergeten, en de jonge mensen hier, zien misschien veel belangrijker zaken op school. Groetjes.

  174. Heb bovenstaande reacties gelezen mbt mijn 'raad'. Jullie zijn een Nederlandse site, dus dacht ik dat jullie heel direct waren in dat soort zaken. Wij katholiek geconditioneerde domme Belgjes, zouden dat een stap te ver vinden, maar jullie zijn veel opener dan wij. Ik heb dit blijkbaar overschat, mijn excuses. Een site met 'zelfmoordtips' is misschien beter om te dopen naar 'zelfmoordpreventie' of zo. Dat zou minder misleidend geweest zijn. Maar goed, it opens up people, so it's good enough for me ;).

  175. Tijd creëert en tijd vernietigt, enkel omdat materie er inherent aan is. Ik wordt 39,de leeftijd waarvan je wéét dat je aan de helft moet zijn.De illusie van 'hebben is zijn', is natuurlijk idioot (geld vragen voor zelfmoordtips, get real!). Nee, 'tijd'. Een klok tikt sneller weg van een zwaartekrachtveld. Fotonen ervaren tijd ultra traag, omdat ze zo licht zijn.Ze verwijderen zich dan met lichtsnelheid van hun energiebron weg.Bewustzijn is angstig voor dood, omdat we bestaan binnen een magnetisch veld, met een positieve pool en een negatieve, en daardoor de illusie van een dynamisch goed en kwaad interpretatie maken van een geconditioneerd samengesteld produkt binnen het imaginaire van het conceptuele, is angst de grootste motor in onze relatie met eindigheid van dat bewustzijn. Onze huid is de barrière van wiskundige materiële definitie van het concept 'zelf'. We breiden die een beetje uit als we in een wagen stappen (vandaar verkeersagressie). Ach ja, het is al laat, ik ga slapen. Mijn bewustzijn moet af en toe gebrek aan tijd ervaren, en ontsnappen naar het dichtste bij wat men kan hebben bij het ontbreken van een bewustzijn. Want om zich 'niets' te kunnen voorstellen, is het ontbreken van een voorstellingsvermogen (dood),een absolute voorwaarde. Gelukkig wakker worden 's morgens, is het gezondste wat een bewustzijn kan overkomen.Binnen de relativiteit is polariteit een voorwaarde.Pas als je ongelukkig bent wakker geworden, apprecieer je gelukkig wakker worden. Niet meer wakker worden mag dan een verlangen zijn, laat op de avond. Als het dat wordt, vroeg in de morgen, dan pas ken je de relativiteit tussen 'gelukkig' en 'ongelukkig'. Slaap zacht.

  176. Heey jolie

    Ik zit nog steeds in therapie hoor maar ik heb het er eigenlijk niet echt over omdat hij nu denkt dat er een stijgende lijn in zit en ik ben bang hem weer teleur te stellen en zeg ik dit dus niet. Misschien toch maar doen denk ik. Maar ik weet gewoon niet hoe ik mijn levenskracht kan opbouwen als ik niemand heb waar ik steun en liefde van kan krijgen. nou ja van mijn vriend had ik dat maar toen hij het uitmaakte ging gelijk mijn levenskracht met hem mee. Ik ben gewoonweg te moe om er weer een positieve draai aan te geven. ik wil er ook niks aan doen moet ik eerlijk zeggen om positiever in het leven te staan. ik heb die kracht niet meer.

    Ik ben op…….

    Ik zat te veel in de knoei dat mijn vriendje het niet meer trok met mij en het uitmaakte omdat ik het leven dus niet zo positief bekeek zoals hij deed. Ik kon me ook niet open geven als je snapt wat ik bedoel. en eerst zegt die dat hij geduld heeft en de andere keer zegt die dat hij het irritant vindt. Ach ja dan moet ik eigenlijk maar blij zijn dat het uit is, dat is wat ik dan vaak te horen krijg. maar ik voel me rot omdat ik weer iets heb verknald omdat ik te onzeker was en te faalangstig om te investeren in een leuke relatie. snik snik.

  177. um ssry die sites wil ik niet sege haar dagboek staat aleen maar bose gedachte in

    me nigjes se ouders haar vader is crimineel en weg

    der moeder kanniet voor der zorgen boeit hun niks

    ik heb geleerd hoe ik er mee moet omghaan

    kheb therapie elke maandag

    ze heeft ook hulp maar wert aleen bozer bozer

    hielp niet tiz haar keuze geweest en se kon niet meer

    ik wil door ghaan veder krijg hulp dus komt wel ghoed

  178. Hè, wat jammer Anoniempje36 :-/ Hoe is het met je therapie gegaan, daar had je toch na veel doorzetten best veel aan? Ben je ermee gestopt, of dacht de therapeut dat het niet meer nodig was? Het is toch bekend dat zoiets lang duurt, en dat het toch eerder problemen zijn die tijd nodig hebben om op te lossen?

    Ik hoop dat je toch de energie kunt opbrengen om de draad weer op te pakken… Het is zo zonde, waarom zou je het niet kunnen? Je had deze relatie toch ook opgebouwd, zegmaar…

    Het is moeilijk om van de zijlijn iets zinnigs te zeggen, maar ik wil je toch heel veel sterkte wensen.. :-/ En ik hoop dat je ook nog met je ex/vriend kunt praten, of met vriendinnen of andere mensen, mensen die je kennen en die kunnen aanwijzen wat je allemaal goed doet, op momenten zoals vandaag, waarop je het zelf niet ziet..

    Veel sterkte en groetjes!

    Jolie

  179. Hey

    Ik heb eens zitten lezen wat ik had eerst allemaal had geschreven en toen las ik een oud berichtje van mij dat ik bijna weer genezen was van mijn zelfmoord gedachten. Want die waren op de achtergrond geraakt door de goede dingen die mij toen zijn overkomen. Nu is het echter zo dat ik weer helemaal terug bij af ben. Afgelopen zaterdag heeft mijn vriend het uitgemaakt maar ondanks dat ik het ook wel uit wilde maken voelt dit erg k*t omdat de rede waarom hij het uitmaakte best hard aan kwam. Ik ben nou eenmaal niet de meest positieve vrouw, nogal zacht uitgedrukt, haha en hij was de positiefheid zelf. Daar was aardig wat wrijving tussen ons. Ik voel me weer zo enorme mislukkeling. Geen baan dat ik in stand kan houden, geen relatie die ik in stand kan houden door mijn depressie en de thuis situatie niet echt verbeterd. Ik heb geen levenskracht meer. Ik ben echt leeg. Hoe vindt ik toch weer mijn levenskracht terug als alles in je leven mislukt. Echt alles. Wil echt dood. Ik kan niet meer vechten voor iets wat ik toch niet bereik. De groeten.

  180. Heel zonde J., zonde van haar leven πŸ™

    Heeft ze niet geprobeerd hulp te zoeken?

    Op welke andere sites schreef ze ook?

    En wat ga jij nu doen? hoe reageren je ouders erop? Heb je iemand bij wie je terecht kan met je gedachten?

    Groetjes,

    Jolie

  181. jah nou ik weet dat omdat se overal een afkorting van der naam gebruikt.

    en ook op andere sites

    maar omdat se er niet meer si heeft se een kaart voor iedereen achter gelate daar ston het ook op

    gr J

  182. Dat is héél triest J. :-/

    Heel jammer, dat je nichtje door haar sombere stemming deze keuze maakte πŸ™

    Ik hoop dat je hebt gezien dat hier 10tallen, nou, misschien wel 100-en keren verwezen wordt naar verschillende hulpnummers. Helaas kunnen die niets als de mensen niet zèlf contact opnemen, zo hebben Madbello en ik ook gemerkt wanneer wij contact met hen opnamen omdat iemand hier zeer verontrustende teksten schreef.

    Dan krijg je een wat tenenekrommend mailtje van een overduidelijk zéér jeugdige stagiere of pasafgestudeerde psycholoog, die "Alle Begrip" heeft voor "Uw Zorgen" – en vervolgens het zelfbeschikkingsrecht gaat uitleggen.

    Hey, daar hadden we nog nóóit van gehoord! *Ahum*

    We kunnen hier kortom helemaal niets met teksten van mensen die overduidelijk zeer depressief zijn, en overduidelijk een gevaar zijn voor hun eigen leven.

    Dat telt niet, in hulpverlenersland, als ze het niet uit de mond van de mensen zèlf horen.

    Helaas, wat mij betreft een dikke vette helaas. Er hebben al verschillende mensen zelfmoord gepleegd na aankondigingen in "de sociale media." Uitzonderingen daargelaten, waarbij een bekende op de fiets stapt, en net op tijd is, kunnen die mensen helaas niet gered worden – want een burger, als Mike of ik, kan NIET aan een IP-adres zien waar iemand woont. En politie doet er niets mee. Geloof me, we hebben het geprobeerd, afgelopen jaren. Je vangt bot, als website-eigenaar.

    Een vreemde vraag misschien, maar hoe kon jij zien dat een schrijver hier jouw nichtje was?

    In elk geval veel sterkte met je verlies.

  183. eieglijk is niet ghoed wa jullie doen

    ik ben nou me nigje kwijt aan zm

    zag dat se hier een reactie had neergesegt 2 dage er naar was se er niet meer

    ps er staat ook ergens het is weekend gha lekker aan de drugs ? alsof dat ghoed is ofzo

    hmm zal wel veel plezier met jullie onderzoeken naar de dood

    mzzl .j

  184. Ja N., een belangrijk punt dat veel mensen in de "het moet mogen"-discussie vaak over het hoofd zien.

    Veel mensen zien in hun depressie het belang van hun eigen rol in het leven niet meer. Ze zien niet wat ze betekenen voor anderen. Soms denken ze dat ze anderen alleen maar tot last zijn.

    Natuurlijk willen we niemand verplichten te leven uit schuldgevoel om het verdriet dat je een ander met je dood aandoet. Maar veel depressieve mensen ZIEN hun hele rol gewoon niet meer. Ze zijn te depressief om zich te kunnen voorstellen dat hun relaties met anderen er nog toe doen.

    Persoonlijk vind ik de commentaren van "Jo" hierboven weinig constructief. Sterker, ik zou graag verwijzen naar de Mediarichtlijnen:

    http://www.zorg-en-gezondheid.be/Ziektes/Depressi

    waarin o.a. staat:

    Vermijd een gedetailleerde beschrijving

    van de methode of het middel dat gebruikt is bij de zelfdoding, vooral als het om gemakkelijk beschikbare middelen of methodes gaat. De kans op imitatie wordt zo kleiner. Uit een wetenschappelijke meting in Wenen bleek dat het aantal gevallen van mensen dat zich voor de metro gooide, daalde met 75% nadat journalisten gevraagd werd niet meer over die methode van zelfdoding te berichten.

    Daarom vond ik Mike/Madbello's openingszet bovenaan deze pagina ook zo briljant: maak de informatie van de NVVE zachtjes belachelijk, en verwijs lekker over-de-top naar harddrugs, iets waar mensen om allerlei redenen juist eerder voor terugschrikken.

    Briljante invalshoek voor zo'n lastig onderwerp.

    Dat Mike's invalshoek aanslaat, bewijst de hoeveelheid reacties (na anderhalf jaar nog steeds) hier wel.

    Alleen onderhand, met bijdragen zoals die van "Jo", gaat het hier richting ASH, http://en.wikipedia.org/wiki/Alt.suicide.holiday

    Prima als mensen praten over hun sombere gevoelens.

    Maar de methoden bespreken, "Jo," dan geef ik toch de voorkeur aan de Mediarichtlijnen.

    Bedenk dat er ook heel jonge kinderen blijken te zijn die dit lezen. Kinderen die je beter kunt helpen met het telefoonnummer van de Hulptelefoon.

    Dus N, dat je boos wordt van sites als deze (en de van de NVVE denk ik) en om mensen die je in de steek laten terwijl anderen graag willen verderleven maar lijden aan een terminale ziekte, ja, dat begrijp ik.. Mensen als "Jo" hierboven mogen van mij best even nadenken voor ze hun details publiceren.

    Maar uitleggen 'waarom' kan ik ook niet :-/ Misschien kan "Jo" dat zelf?

  185. hoi

    ik snap niet waarom mensen dood willen als een ander dood is ik raakte nu 3 maanden geleden mijn beste vriendin kwijt aan vreeselijke ziekte na dit pleegde een vriend zelfmoord hij was ook heel goed bevriend met mijn best vriendin en ik was ook heel goed met hem bevriend en toen ik wist dat ze snel dood zou gaan d8 ik dat ik veel aan hem zou hebben dat we dit samen aan zouden gaan maar dat deed hij niet hij koos voor zelfmoord het was vreeselijk ik snap niet waarom hij het deed hoe kon hij hoe kon hij dat doen hij wist al hoeveel pijn ik had en de mensen om hem heen hadde en toch deed hij me meer pijn ik wordt daarom heel boos van deze site ik snap niet waarom mensen dood willen omdat een ander dood is ik weet hoe de pijn is maar waarom moet er nog meer pijn gemaakt worden???????? misschien kan iemand dat uitleggen )':

    N.

  186. Of wat dachten jullie om een enkeltje Trans Siberië Express, van af Amsterdam naar Moskou, Rusland. Met de zelfde trein door Tibet om uit te stappen in Beijing in China en daar een vlucht naar Japan op lekker te gaan picknicken in Fukushima en daar je laatste dagen te slijten, schoon en doorgestraald en bacterievrij… Kost wat maar dan heb je ook wat en onderweg kan je altijd nog terug. In ruim 20 dagen ben je voor geen 800 euro in China en dan nog een vlucht van af daar naar Japan boeken als je nog overtuigd bent om het te doen.

    Zo zou ik het doen in ieder geval πŸ˜‰ xxx

    Oh ja! Hier de link: http://www.tiaratours.nl/reizen/trans-siberie-exp… zit toch te denken om mijn laatste aardse reis te maken en dit lijkt me ideaal πŸ™‚

    Het is weekend, ga zuipen of neem lekker drugs zo als extasie (XTC)(MDMA)kristallen zijn ook goed. Dan zijn gelijk al je zelfmoord neigingen voor even voorbij πŸ˜‰

  187. Nog een tip voor wie zelfmoord wil plegen, maar het mag niet veel kosten (achteraf). 1 was inderdaad het plastic darmpje met de naald, en blazen (zoals een vriendin van mij vorige zaterdag – die is er tussenuit, vandaag was de begrafenis).

    Een andere efficiënte methode (is hierboven al beschreven denk ik), is de plastiekzak. Wel lastig, want je moet van de angst naar de euforie gaan. Eerst trek je de plastiekzak over het hoofd, maar dan is de moeilijkheid om die dicht te houden, want in de angstfase kun je het moeilijk uithouden. Eens je daar voorbij bent, raak je langzaam in euforie, en dan stik je. Bij ons mannen valt dat dan nog eens goed op ook…

    Erger vind ik het voor de mensen die euthanasie moeten plegen wegens ziekte. Die mensen vragen er niet om, dus als je nog gezond bent, denk eens aan die mensen alstublieft!

  188. ik vindt ook leuk om in mezelf te snijden

    ikdoe dat ook in de klas

    XD

    ikben toen 4jaar was inde sloot gesprongen maar wert er weer uitghehaalt heelaaas

    gvrdamme ik wil nu gwn dood ik kan gheen politie agente meer worden dus heb tognisk meer om voor te vechte

    me vriendin wilook graag tipz enzow se hebben haar kamer geruimd sodat se sich zelf niks meer kan aan doen

    vede heb ik overal glas liggen om me pijn te doen

  189. ikben ooknog maar 12 maar wil dood why??

    omdat ik nooit iets ghoed kan doen

    woonal12 jaar nietmeerbijmeoudres

    enme moeder heeft woede aanvalle

    benbang voor der mevader is naarbuiteland enligtin ziekehuis

    hijheefteenpistoolen drugs dat ookniet ghoed later sijn 1 vriendindood gegaan aan aids die vrieddn heeftlater zmoord gepleegt me andere wil dat nu ook

    op sgool wortik er uit gestuurd slegte cijfers

    ikk reiz van pleeggezin naar pleeggezin nisk aan meer

    overal zeure ze

    ikheb perongeluk een huisdier van me zusje late doodghaan dat tog niet meer ghoed en jaah heb ook odd en adhd ofzow

    help my please

  190. De plastic tube en de naald en lucht erin blazen werken blijkbaar perfect. Een al jaren depressieve kennis van mij heeft het geprobeerd, en ze is zaterdag overleden. Het heeft een lucht embolisme tot gevolg.

    Mvg

  191. Nou! Opbouwend hoor, Asmae! Wat doorwrocht en overdacht! Daar hebben veel mensen vàst iets aan!

    @Michel, héél veel sterkte deze week met je operatie! ik zal aan je denken en ik stuur stiekem toch een kaart, komt vast wel aan πŸ˜€ En zo niet, dan brandt het kaarsje πŸ™‚

  192. πŸ™‚ Je hebt het goed gezien Mike, sommige woorden zijn potjes-latijn, en de rest is 'italiaans voor toeristen' πŸ™‚ Mij lijkt het allang erg knap dat je zo'n taal sinds je kindertijd (?) weet te herinneren, ik moet het grotendeels opzoeken in een woordenboekje πŸ˜‰

    Jee, 70.000 euro, waar zijn die kosten van.. Schade? De maatschappelijke schade (verlies van bijdrage aan de maatschappij, gemist talent, niet terugverdiende studiekosten, eventuele hulp aan nabestaanden enz) kan nog wel eens vele miljoenen hoger liggen.. :-/ Maarja.. eigenlijk is het niet eens in geld uit te drukken. Fijn dat ze zo'n oproep-plaat erbij plaatsen.

  193. HA HA HA, Ja! Begrijp wat je gescheven heb, moest even denken of het geen Latijns was. Maar ik spreek en schrijf beter Nederlands dan Italiaans en met de jaren wordt het steeds erger.

    Dit plaatje zag ik het in een artikel in de Metro of Sp!ts, over zelfmoord en treinspringers (70.000 euro) en dacht wel dat het hier wel mooi zou staan.

  194. Wat een mooie plaat Mike, die zal wel opvallen als mensen door de pagina scrollen..

    Ja, dat was ook niet het eerste dat mijn voorstellingsvermogen kon bevatten. Post pauci dies, a pensarci, ho parlato breve con magister della schola: lei tenet puer amans in oculo πŸ™‚ Zo… nu ben ik eens de "dyslectische allochtoon" met mijn "roestige taal" πŸ˜‰ πŸ˜‰ je snapt vast wel wat ik bedoel, jij spreekt die talen veel beter πŸ˜‰ πŸ˜‰

    Liefs voor de lezers,

    Jolie

  195. @Jolie: Echt heftig, daar sta je eigenlijk niet bij stil dat kinderen ook naar zulke dingen en wat nog meer zoeken, hopelijk kunnen ze goed begrijpend lezen:

    ''Van de week sprak ik’ In Real Life’ een 9- of 10-jarige… Die deze pagina gelezen had. (Je begrijpt: ik schrok daarvan.) “Maar hoe kwam je hier dan?” vroeg ik.. “Via Google”, zei hij.

    Het gesprek was in een klaslokaal, ik kon er niet heel diep op in gaan. Helaas. Maar ook als ik met kinderen praat, spreek ik van mens tot mens. Het blijft in mijn achterhoofd, ik hou het in de gaten (zo’n gesprek met zo’n jong kind dat dit leest.)''

    <img src="http://i71.photobucket.com/albums/i144/madbello/Net%20plaatjes/luisterenvoorjezelfmoordpleegd.jpg&quot; alt="" />

  196. Ik vroeg mij af of een naald met daaraan een darmpje en dan in de aders te blazen efficiënt genoeg is om er snel aan te sterven ?

  197. Ha Michel, dat het de 13e was èn vrijdag, dat hoop ik dat het niets (dan goeds) betekent (en dan dat het toevallig ook de verjaardag van mijn dochtertje is dit jaar :-)) Een ingewikkelde manier om te zeggen: ik hoop dat er HET ALLERBESTE uit dit voorgesprek zal voortkomen! (Vanmiddag had ik het hier nog over je, toevallig met iemand die aan (zegmaar) hetzelfde lijdt als jij, maar gelukkig alles in véél, véél mindere mate, en dan is het zelfs al erg—) in elk geval, ik denk aan je en wens je HEEL VEEL GOEDS! Wat je schrijft over de anesthesist, en je gesprek met hem/haar, ja, ik begrijp je overwegingen.. 38 jaar is wel heel erg jong, maar ook een lange tijd als je heel veel ellende hebt moeten meemaken, en meer ellende, complicaties, natuurlijk kijk je daar niet naar uit, daat "teken je niet voor" zegmaar.)

    Op welke dag is je operatie? Is er een manier waarop ik kan uitvinden hoe het met je gaat? Of kunnen we een beterschapskaart (tja, het is maar nheel klein gebaar) sturen? (helemaal onderaan mijn weblog staat mijn mailadres bij "mailto", MOCHT je het willen, dan hoor ik graag naar welk Z'huis ik een kaart kan sturen.. Maar als je zegt: brand maar een kaars voor me, dan doe ik dàt!)

    Als het fysiek beter met je gaat, dan volgt de rest vast vanzelf, met jouw positieve, open en eerlijke instelling moet dat lukken.

    Ik zal aan je denken!!

    Groetjes,

    Jolie

  198. @Jolie: ja ik weet het het was gisteren vrijdag de 13e, en ik had gisteren het gesprek met de chirug in het ziekenhuis.

    Het was een kort gesprek en….

    eind van deze maand wordt ik nog geopereerd.

    Ik zei nog tegen de chirurg dat ik er wel naar uit kijk en dat kon hij wel begrijpen.

    Verder zei ik nog tegen hem dat als hij bij wijze van spreken zou zeggen dat ik hier maandag moet zijn dat dat voor mij geen probleem is. Nou, zei hij, we zijn wel snel maar nog niet zo snel.

    Daarna naar bij de anesthesist geweest, die had ook nog allerlei vragen. En op de vraag van reanimatie heb ik nee gezegd.

    Ik wil het niet, ik bedoel als ik ga dan ga ik en dan wil ik niet nog een keertje terug moeten komen omdat een ander dat vind.

    Anders gezegd ik ben 38 jaar en ken al 38 jaar alleen maar ellende (want het is meer dan dat ik hier heb geschreven) en dan zit ik er niet op te wachten om het nog een keer te "verlengen".

    Maar goed, over een weekje een weekje in het ziekenhuis en dan werken aan de "nieuwe" / "verbeterde" IK.

    Groetjes,

    Michel

  199. Ha Michel, het is "a.s. vrijdag" geweest… (ik heb aan je gedacht, en ik hoop dat het gesprek positief was…) My thoughts are with you!

    Arm Anoniempje36 :-/ Die baan had ik je zo gegund… Wie zegt dat je er niet goed in bent… Probeer je (zelf-)kritiek te relativeren, het leidt nergens toe.. Dat je niet meer bij die winkel kunt werken, hoeft niets over jou te zeggen. t Kan zoveel meer zijn…

    Probeer alsjeblieft weg te komen uit al die negatieve invloeden, moeder, vader zus.. Probeer eerst aan jezelf te denken. Te denken wie jij bent zònder die invloeden. Ja, ik weet het, het is makkelijk praten vanaf de zijlijn.. Maar toch.. ik hoop dat je beter zult vinden, dingen waarvan jouw *leven* gelukkiger wordt…!

    Ha Renesmurf, een van mijn favoriete bloggers.. πŸ™‚ Leuk je hier te lezen… Da's een lange discussie die je daar aanzwengelt πŸ˜‰ Het woord moord hou ik er (helaas) toch maar in.. Het is TEVEEL dat mensen weggooien om het geen moord te noemen, al snap ik wat je bedoelt.. (Moord impliceert straf, bijvoorbeeld. En die connotatie is, inderdaad, onzinnig.)

    Lieve mensen… Van de week sprak ik' In Real Life' een 9- of 10-jarige… Die deze pagina gelezen had. (Je begrijpt: ik schrok daarvan.) "Maar hoe kwam je hier dan?" vroeg ik.. "Via Google", zei hij.

    Het gesprek was in een klaslokaal, ik kon er niet heel diep op in gaan. Helaas. Maar ook als ik met kinderen praat, spreek ik van mens tot mens. Het blijft in mijn achterhoofd, ik hou het in de gaten (zo'n gesprek met zo'n jong kind dat dit leest.)

    Deze pagina verbieden, opheffen, of wat je ook kunt bedenken, het lost de basis van het probleem niet op. Mensen, uit alle lagen van de bevolking en alle leeftijden, kennen depressies, of hebben vragen. En zoeken.

    Iedere lezer hier zit *alleen* achter zijn of haar computer. Maar je bent niet alleen. Overal zijn medemensen. Op het moment dat jij hier leest, zijn er àndere lezers. Lezers die lezen vanuit àndere invalshoeken. Sommigen zijn nabestaanden, anderen hebben een familielid of geliefde die aan een depressie lijdt, weer anderen lijden zelf aan depressies, of hebben daaraan geleden en hebben weten te ontsnappen aan de somberheid, en leven mee met anderen die meemaken wat zij zelf ooit meemaakten. Scroll gerust heen en weer (zoals Renesmurf hierboven terecht opmerkte) en je vindt het verhaal van Madbello of van Niels en van iedereen die hier schreef.

    Doe een beroep op je medemens, als je hier die lezer bent die zoekt naar hulp of steun. Waar je ook naar zoekt, er zijn méér mensen zoals jij. Praat, spreek wie dan ook aan, je huisarts, of je buurvrouw. Je zult méér begrip vinden dan je kunt vermoeden.

    En dat wil ik ook graag met name tegen jou zeggen, Anoniempje36 :-} ik begrijp dat je moe bent, maar ook voor jou kan het leven meer in petto hebben dan vechten en haatvoelen. Het hoeft niet zo te zijn… Geef het op, het vechten, het haatvoelen… Maar niet door het leven òp te geven, maar door het leven te aanvaarden…

    liefs voor jou Aniempje36 en iedereen zoals jij, alle lezers die je hier niet verwacht, die je hier niet hoopt, maar die er toch zijn..

    Jolie

  200. Hallo

    zo dat is lang geleden dat ik op deze site weer heb

    gekeken. Ik heb in een keer weer een enorme terugval en nu wil ik weer dood. Dat was namelijk even niet meer zo omdat ik een doel had ik mijn leven namelijk een leuke baan bij een kledingwinkel. Maar daar werd ook al snel duidelijk dat ik daar ook al niet goed in ben. mijn levensenergie ben ik verloren, is echt weg. Ik heb geen kracht meer om nog te vechten voor wat ik wil. met alles wat ik leuk of enthousiast om was ging mijn moeder mij weer onderuit halen met haar neerbuigende opmerkingen.

    mijn vader die altijd het leuk vind om mij publiekelijk te vernederen. En dan nog die rot zus die ik het liefst een langzame pijnlijke dood toewens omdat ik haar uit de grond van mijn hart haat. Ik haat mijn leven. Ik wil niet meer. Niet meer vechten voor iets dat ik toch niet bereik.

    Sick of my life.

  201. mensen laat deze gedachten aub uit je hoofd

    denk aan de nabestaanden!!!!

    heb dit meegemaakt en de pijn is zo erg zo veeel, niet te bevatten in geen woorden te beschrijven

    πŸ™

  202. Ha Michel, a.s. vrijdag, wat spannend! Het is een best risicovolle operatie begreep ik, ik hoop maar dat de risico's zo beperkt als mogelijk zullen zijn, want ik kan me goed voorstellen dat je denkt: 'zo snel mogelijk doen, geen uitstel meer.' (Gisteren hadden we het nog over je (je gesprek vrijdag, je operatie), hier thuis, we denken aan je, en) ik zal vrijdag ook aan je denken, en hoop dat je misschien wel vanuit het ziekenhuis al kans hebt om te laten weten hoe het gegaan is…

    Heel veel sterkte met deze laatste loodjes op weg naar de operatie..!

    Groetjes,

    Jolie

  203. Jongens (en meisjes natuurlijk ook) chill, relax.

    doe eens wat aardiger tegen elkaar zeg. het lijkt wel alsof jullie elkaar de koppen in willen slaan al is het dan per blog, maar dan nog, relax.

    Denk aan je bloeddruk !!! en pas anders op dat je niet gaat hyperventileren.

    Het is veel te warm om zo te reageren.

    En als je het niet meer aan kunt eerst met je voeten in een ijskoud badje om af te koelen (is veel goedkoper dan een psycholoog / psychiater).

    Ik weet er alles van ben de aflopen tijd druk bezig geweest om te regelen dat ik straks (als het nodig mocht zijn na de operatie) bij Altrecht binnen kan komen voor gesprekken.

    @Jolie: a.s. vrijdag het laatste gesprek in het ziekenhuis voor de operatie. Het gesprek met de chirurg waar ik op zit te wachten komt er eindelijk aan.

    Groetjes,

    Michel

  204. OH P.S. Mike (en Niels ;-))

    Leuk om uit je orakel-Medium-page op te maken dat je het I Tjing leest, is ook een van mijn favoriete boeken op de plank 'esoterisch'!

    Oh en 'makelijk' is natuurlijk 'makkelijk' – in H'sum kunnen ze dan wel 'maaaaaakelijk' en 'plaaaaaank' en bodschaaaaapen' zeggen, het blijft ntuurlijk met 2 k's πŸ˜‰ πŸ˜‰

  205. Nou, ik weet nog wel iets na "en…." πŸ™‚

    Je Medium-pagina kun je ook aan een PHP-script koppelen, zodat je "onClick" een "advies" krijgt, zoiets als dit: (ik vind deze page erg mooi en leuk, niet dat ik er zo in geloof, maar ik vind de teksten en de stenen erg leuk)
    http://www.healingcrystals.com/cards.php
    En dan natuurlijk met je eigen orakels erin πŸ˜‰

    De techniek achter zoiets kon ik "vroegah" maken, (in zowel PHP als in Perl) of ik het nu, met de huidige PHP nog kan ;-/ (Volgens mijn man kan ik het 'makelijk' maar die allernieuwste versies van PHP zijn zo ….grrrrr.)

    Maar laat maar weten Mike, ik kan er een keer als ik me verveel iets voor proberen te maken πŸ˜‰

  206. @Niels: Toen ik dit las was ik onderweg, in het buitenland en moest erg lachen diep in mijn zelf πŸ˜‰

    Ben zeker geen druk baasje, anders had ik geen tijd te over voor deze onzinnige site's en letters in de virtuele ruimte, maar in onzinnige gesprekken in het ech"t"ie of in echt noodlijdende situaties heb ik idd niet altijd veel zin in πŸ™‚

    *als je geholpen wilt worden moet je naar me luisteren en doen wat ik je zeg* en niet zeuren dat het zwaar is of met je blik en gedachtes de harde werkelijkheid weg wuiven en wachten tot andere makkelijke alternatieven die er nooit zullen komen als je geen jackpot hebt…

    Maar inderdaad! Er zijn genoeg wegen die je kan bewandelen die ik nooit zal begrijpen en wel zeker voor andere zullen werken… Maar soms zijn alle woorden wel meer dan 100 keer gezegd en vaak raak je zelf in al die woorden verstrikt.

    Ik heb, of we hebben al een paar keer direct via mail proberen contact te leggen, maar helaas is het vaak een nep mail adres en soms geen reactie of de combinatie er van. Hulp zat in dit land, maar ook zat mensen die het leuk vinden om naar hulp te schreeuwen en vooral niet geholpen willen worden omdat het wel zo makkelijk is te schreeuwen dan werkelijk wat actief aan je zelf werken en aan je zelf te ondernemen.

    Heb het zelf via dit medium geprobeerd: http://www.madbello.nl/hetmedium/ maar zelfs dat pakte niet naar tevredenheid uit. Maar zeer zelden komen er zinnige vragen in die niet door je zelf en logisch nuchter verstand zouden kunnen worden beantwoord. Dit is maar een gedeelte van de vragen: http://www.madbello.nl/hetmedium/?p=1 en dit zijn de antwoorden: http://www.madbello.nl/hetmedium/?tag=antwoord

  207. ooooh stomme ik! Ik vergeet er steeds bij te vermelden dat Madbello ook vaak iets zinnigs heeft te melden en je kan helpen bij je probleem! Maar vergeet niet…hij is een druk baasje en houdt voor mijn gevoel niet van onzinnige dingen!

    Dus…genoeg hulp om te krijgen…

    Genoeg mensen die je lief hebben en je willen helpen…

    Genoeg wegen om te bewandelen…

    Je moet het alleen zelf willen en de eerste stap zetten.

    De hulp bij die eerste stap is er ook! Probeer je angsten te overwinnen, praat er over en ga ervoor!!! Ik weet dat je het kan!

    Liefs nogmaals,

    Niels.

  208. Lieve lieve Anna!

    Heel hartelijk dank voor je bericht! Ik heb er begrip voor dat je niet meer wilt reageren…ik heb af en toe ook het gevoel dat het een soort van water naar de zee dragen is om hier berichten te lezen en er adequaat op te reageren.

    Ik ben hier niet om een indruk achter te laten, maar juist om een helpende hand te bieden aan een ieder die het nodig vind en het gevoel te geven dat mensen hier serieus antwoord krijgen op hun vragen en op hun berichten. Dat vind ik heel belangrijk. Ik ben dan ook heel dankbaar voor je woorden!

    Helaas weet ik niet hoe ik je privé kan berichten, maar misschien kunnen Madbello en of Jolie ons hierbij helpen. Want je maakt me reuze nieuwsgierig naar die site!

    Tja, ik hoop inderdaad dat je hier nog een beetje blijft rondhangen, maar goed…als het lukt, hangen we gewoon rond de mail hihihi.

    Overigens heb ik goed nieuws…ik ben van mijn hooikoorts af! Geen moment dat ik me dit jaar ziek voelde! Heb nu één hele week in het park rondgelopen zonder ook maar één niesbui! Normaal gesproken zou ik nu al plat op bed liggen en niets meer kunnen…maar gek genoeg…is er dus een wonder gebeurt! Ik zou eens wat vaker in het ijskoude water moeten vallen hihihi.

    Anna, we houden contact!

    Lieve Jolie!

    Dank je voor je medeleven en je lieve woorden! Maar goed, geen medelijden met mij hebben hoor! Ik kies er tenslotte zelf voor om hier te berichten. Langzamerhand merk ik dat ik steeds beter hier mee om kan gaan, met al die gevoelens bedoel ik dan. Zoals je hierboven hebt kunnen lezen betekent het voor mij dat ik nu veel meer in de natuur ben en daar ben ik zo ongelofelijk blij mee! Want als ik niet de natuur in kan, raak ik mezelf kwijt. Afgelopen 30 jaar heb ik nooit zoals vandaag zomaar de natuur in gekund zonder plat op bed te liggen en koortsachtig en zwak te zijn. Dus dit helpt me zeker ook om weer wat dichter bij mijzelf te blijven en me goed en sterk te voelen! Maar zo lief wat je hierboven zo schrijft! Ook al kost het mijn energie, ik denk dat dit ook voor jou en anderen geldt…het is ook niet niks! Daarbij, ja…meer dan ooit denk ik nu aan mezelf en zorg ik goed voor mijzelf. Dat is het allerbelangrijkste wat een mens voor zichzelf kan doen!

    Ik voel me daarom ook extra gelukkig en gezegend omdat ik deze pollen oorlog niet meer hoef aan te gaan! En ik hoorde vandaag nog van een vriendin dat de afgelopen week de pollen concentratie ultra hoog was! Kun je nagaan!

    Ik ga nooit naar de kerk eigenlijk, maar nu heb ik toch maar een kaarsje opgestoken voor alle mensen hier en op de wereld en voor mijn zieke vriendin en mijn overleden vader, de zwerver die een paar deuren terug op een opstapje zat en om geld of sigaretten vroeg, en nog meer ehehe en oh ja! Om dus te bedanken dat ik van de hooikoorts zo goed als af ben! (af en toe nog een beetje verstopte neus en 1 of 2 niesjes in de hele week…maar dat was dat!

    Alleen maar vooruitgang dus! En de wonderen zijn de wereld nog niet uit hihihi.

    Ik moest trouwens zo ongelofelijk lachen om je meubelboulevard grap. Ongelofelijk dat mensen met dit mooie weer, met een mooie paas gedachte meubels gaan afstruinen ehehe.

    Over die caps…beste Iris…toen ik jouw bericht las…dacht ik in de eerste instantie dat het een poster van Loesje was! Echt sprekend!

    Lieve Iris, ik snap jouw schreeuw om hulp. Het is echt niet makkelijk om je geliefde zo te zien lijden. Ik trek daaruit mijn conclusie (want jij schreef daar ook iets over) dat je zelf ook uit het leven wilt stappen.

    Wat moet dit een zware tijd voor je zijn en voor hem!

    Ik ben het een beetje met Jolie eens dat die caps niet echt hoeven, maar dat jij zo'n bericht schrijft…ik haal eruit dat jij jezelf vaak weg cijfert voor anderen zodat je niet bij je innerlijke zelf hoeft te komen. Dat je veel in je leven hebt meegemaakt en nooit gezien of gehoord bent door anderen.

    Wat kunnen wij hier voor je betekenen?

    Ik merk dat je ten einde raad bent. En je mag me natuurlijk verbeteren als ik het mis heb of je niet goed begrepen heb…ik ben ook maar een mens en ik maak maar al te graag fouten hihihi. Daar leer ik het meeste van!

    Van mij mag je er zijn Iris en schreeuw het er uit! Ik zie echt wel aan je schrijven dat je daar behoefte aan hebt! Schreeuw het eruit! Alles helpt je meer dan het niet te doen!

    Verder gaf Jolie steeds de goede raad en tip, die ik maar al te graag overneem en dat is praat er eens met een huisarts over of bel eens met Telefoon: 0900-0767 – Dag en nacht Chat en e-mail: http://www.sensoor.nl Hier zitten professionele mensen die er voor zijn om je een steuntje in de rug te geven! Echt doen hoor! En zo zijn er nog zoveel meer hulplijnen die je kunnen helpen!

    Karen van de Vijver…normaal plons ik maar al te graag in dit soort grapjes en rol ik om van het lachen…maar hier op deze site vind ik het best ongepast! Ik denk dat een sorry van je wel op z'n plaats is!

    Liefs voor jullie allemaal en succes allemaal met de strubbelingen van jullie levens,

    Niels.

  209. Beste Iris Bork,

    Je kunt je commentaar beter richten op de NVVE.nl, want dáár zijn die tips te verkrijgen.

    Had je even iets verder of beter gelezen, dan had je het ongetwijfeld opgemerkt. Wieweet had je zelfs nog wel bescheiden tips gevonden om je vriend te helpen van gedachten te veranderen. Om te beginnen met de tip die hier al 100.000 keer geplaast is: Praat met je huisarts. Zoek professionele hulp.

    Verder is het ronduit onbeleefd om een heel bericht in Capslock te tikken, zie:
    http://www.kassj.com/netiquette/netiquette.html#1 zie regel nr.:1.

    ALL CAPS

    The most important rule is never use all caps for your messages. IT MAKES IT LOOK LIKE YOU ARE SHOUTING. It is highly offensive and especially hard to read.

    Ik weet dat je er schijt aan hebt, maar: Probeer je een béétje te beheersen voor je ergens iets intikt: op het web blijft het lang staan. Het is geen WCdeur die de kroegbaas regelmatig staat te witten.

    Oftewel: get a grip.

    En nee, dat is niet aardig, maar jouw hysterisch-schreeuwerige manier van "hulp-zoeken" is niet bepaald effectief zo.

  210. K VIND DIT ACHTERLIJK,

    JE MAAKT GEEN SITE MET ZELFMOORD TIPS..

    DIT IS ECHT NIET GOED..

    K BEN HIER TEGEN

    !!!!!!!!!!!!!!!!!

    DIT IS NIET NORMAAL

    DAT DOE JE TOCH NIET??

    dAN BEN JE ECHT ZIKE IN JE HOOFD,, ALS JE OP GOOGLE GAAT EN ZELFMOORD TIPS INTYPT..

    IK HEB NU OP DEZE MOMENT EEN VRIEND DIE ZELFMOORD WIL PLEGEN..

    EN IK PROBEERDE ZN GEDACHTE TE VERANDEREN..

    MAAR HET LUKTE NIET!

    IK VIND DEZE SITE ACHTERLIJK

    EN IK WIL DAT HET WEG GAAT..

    JULLIE ZN ECHT ZIEK

    !!!!

    IK WIL SOMS OOK WEL ZELFMOORD PLEGEN

    MAAR DAT DOE IK NIET.

    IK BEN HIER TEGEN.

    EN DIT IS MN MENING

    EN HET MAAKT ME NIET UIT WAT JULLIE NU DENKEN

    IK BEN ME MEZELF

    EN IK HEB ER SCHIJT AAN WAT JULLIE DOEN BIJ MIJ..

    IRIS.

  211. P.S., Wat ik trouwens denk dat "No" (hierboven #comment-81030) bedoelde, is: dat de NVVE-site-met-abonnement een zieke site is.

    Een pagina als deze die begint met een opsomming van Hulp-telnr.s kun je nauwelijks ziek noemen πŸ˜‰

    Enfin, iedereen die vecht met zijn leven, wens ik sterkte met deze (Paas)dagen, waarop anderen langs meubelboulevards rennen etc ;-}

    Groetjes,

    Jolie

  212. Ha Niels en Anna,

    Je bijdragen lees ik altijd met veel bewondering Niels! Ook maak ik me wel ns zorgen, als ik al zie hoeveel energie het mezelf kost om een boodschap terug te sturen die soms, niet altijd- terecht komt in een -wat het lijkt- zwart gat of bodemloze put, dan denk ik: arme Niels, je knappe, doordachte, harverwarmende, doorleefde reacties kosten je teveel energie! Denk OOK aan jezelf!

    En Anna, vanochtend dacht ik nog aan je, net als ik vaak denk aan Michel, of aan -de naam is me ontschoten, maar hij schreef hier eens eigenlijk Franstalig te zijn. Mensen die ik niet In Real Life ken, maar wiens/wier verhaal wel een blijvende indruk op me maken.

    Misschien is Madbello's/Mike's aanvankelijke post wat ironisch, net als bepaalde reacties. Toch denk ik dat het thema, zeker als je denkt aan de ervaringen die mensen als Mike en ik zelf hebben opgedaan (alleen lezen mensen vaak heel slecht waardoor ze dat helemaal niet oppikken: het staat allemaal in de reacties hier-) weldegelijk serieus en doorleefd is. Mike brengt het niet zomaar als lolletje. Mijn reacties zijn net als die van Niels, -en van velen met hem- ook niet zomaar een lolletje.

    Ik kan het alleen niet opbrengen om op elke persoon die hier "zeurt" over slaappillen (eigenlijk: solliciteert naar een plek in een verzorgingstehuis met een zware hersenbeschadiging- maargoed, mensen doen in paniek, depressie etc nu eenmaal gekke dingen, je moet het TOCH serieus nemen) opbrengen om geduldig te reageren. Hier kan ik niet altijd "on duty" zijn, zeg maar. Dan reageer ik niet. Neemt niet weg dat elke andere keer dat ik wèl reageer, mijn reacties weldegeijk serieus en gemeend zijn.

    Jammer dat het dan toch een "niet-serieuze indruk" op je maakt ;-/

    Enfin, heel veel sterkte, iedereen, en mijn petje af Anna, voor de bewonderenswaardige weg die je hebt bewandeld en nog steeds bewandelt, dankje voor je reacties!

    Groetjes,

    Jolie

  213. Dag Niels, nog bedankt voor je aardige woorden aan mij gericht. Heb er voor gekozen hier niet meer te reageren, omdat deze site geen serieuze indruk op mij maakt. Op mij maak jij wel een meelevende en serieuze indruk, vandaar dat ik destijds ook de moeite nam om te reageren. Als je mij een privé bericht kunt sturen, dan kan ik je een site geven waar je bijdragen zeker gewaardeerd zullen worden. Groeten & veel liefs, en misschien tot ziens.

  214. ow en Menno…shame on you dear! De schuldgevoelens bij anderen opwekken, omdat jij ergens enorm mee zit…shame, shame shame!!! Ik heb er geen goed woord over wat jij hebt geschreven! Schandalig gewoon! Ik weet nog steeds niet na 10 keer lezen hoe ik jouw stukje tekst moet interpreteren, maar keer op keer krijg ik het sterke vermoeden dat je de daad die jij zelf wilt plegen…denkt dat je het zo kan draaien dat het net lijkt alsof de mensen hier op de site jou hebben aangezet tot de actie die je wilt gaan ondernemen…mijn hemel…ik had het een eervol iets gevonden als je schreef dat jij het zelf wilde, dat je zelf die keuze maakte en dat jij alleen maar verantwoordelijk ervoor bent…want tenslotte begint alle verantwoordelijkheid bij jezelf…dus schuif de daad niet in ander mans schoenen en ook dus niet in de stress!…geniepigerd die je er bent!

    En te veel stress is echt geen reden om zelfmoord te gaan plegen…dus ga voor het ontstressen! Er zijn te veel mogelijkheden in deze wereld om jezelf eens flink te ontstressen! En van al die dingen die jij bent aangegaan waar je stress van hebt gekregen…zorg er maar voor dat dat weer goed komt en dat je er van af komt! Eerlijkheid is gezond en duurt een leven lang en je hebt er meer plezier van dan stress!

    Goed…dan nummer 2, Anoniem…als jij eerst eens even goed uit zoekt wat slaap medicatie is, wat het met je doet en wat ze er tegenwoordig instoppen…als je eens alle berichten hiervoor afgaand nog eens goed doorleest…dan praten we verder en geef ik je antwoord.

    Maar ik ben bang dat je daar niet voor kiest, dus zeg ik het je maar…als je tegenwoordig slaapmiddelen besteld via de huisarts…krijg je slaap medicatie met een toevoeging die je helpt met braken als je de gangbare dosis overschrijdt! Dus als je aan een overdosis slaap medicatie zit te denken…raad ik je aan eens goed met je huisarts te spreken met je werkelijke bedoelingen ervan!

    De huisarts geeft je veel meer en betere tips over zelfmoord en alles wat je er van wilt weten en de behandeling ervoor. En of je in aanmerking komt voor een zelfmoord poging waarbij medicatie toegediend kan worden. En dat heet euthanasie. En ik kan je nu al zeggen dat je er mits je lichamelijk er zo aan toe bent dat je zoveel lijdt (lichamelijk gezien en geestelijk gezien)…dat euthanasie de enige uitweg is om je uit je lijden te verlossen. Daar zijn goede medische argumenten voor nodig. Voor zomaar een zelfmoord poging omdat je het niet meer ziet zitten…of even niet meer ziet zitten…of je in een soort van vicieuze cirkel zit waar je het idee van hebt er noooooit meer uit te kunnen komen…helaas anoniem…daar is geen middel voor om je daar van af te helpen. Dat zul je zelf moeten doen, zelf samen met je arts, vrienden of wie of wat dan ook…zelfmoord is en blijft GEEN optie! Hoe graag je het ook wilt!

    Normaal zouden mensen zeggen: "oh wil je zelfmoord plegen? Ik zal je eens precies zeggen hoe het moet en leg het je uit in details…heb je er nog zin in?"

    Ik zeg…ga wat aan je problemen doen en stop met zwart denken, maar ga kleuren denken! Je bent wie je bent en as a starter…leer maar eerst eens jezelf beter kennen en met je zelf te leren leven! Daar heb je meer aan! En dan is het zelfmoord aan de kwade gedachten en negatieve energieën, maar niet voor jezelf!

    Zo…

    Ik moest het even kwijt geloof ik!

    Ik wens jullie veel sterkte en succes! Ik ben in gedachten bij jullie! En praten kan altijd hier en waar dan ook!

    Liefs,

    Niels.

  215. Lol, ik ben echt koppig geloof ik…maar goed, ik geef het op. Ik bedoel dan de hoop dat mensen eens iets aardigs schrijven, iets hulpvaardiger antwoord of iets geven. Ik denk dat ik te naïef ben voor dit soort sites en dus zeg ik…bekijk het lekker en doe je ding en wees vooral niet aardig tegen elkaar en zeker niet behulpzaam en blijf elkaar maar lekker afkraken, want daar zijn veel mensen erg enorm gigantisch goed in. Heb fun er mee!

    Groeten en liefs,

    Niels.

  216. Kom je makkelijk aan slaappillen?

    ik hoorde namelijk dat dat tegenwoordig allemaal via recept gaat bij de dokter..

    En ik ken iemand die zelfmoord heeft gepleegd met slaappillen. Weet 1 van jullie iets meer over hoe je eraan komt?

  217. dankje wel voor de nuttige informatie, ik heb er heel veel aan.

    ik ga zomenteen mijn mond dicht naaien en een gun tegen mijn hoofd zetten, want ik kan er niet meer tegen de stress is te veel.

    dankje wel voor deze informatie op de site

    jullie hebben mij echt geholpen om een stap verder te komen in mijn gruwlijke eind

    the end

  218. Hey no πŸ˜€

    Als deze site ziek is…waarom maak je hem dan niet beter? πŸ˜›

    Wat ik pas echt ziek vind aan een site…als er kinderporno op staat…als er aanstootgevende dingen op staan die mensen echt ziek maken en in een neerwaartse spiraal brengen tot hun ondergang.

    Vergeet niet dat hier niet beschreven wordt hoe je zelfdoding kunt ondernemen…tenminste als je alles goed gelezen hebt…en dat er mensen zijn die hulp nodig hebben en mensen hier berichten op terug schrijven om ze in hun ellende wat te helpen en ondersteunen daar waar ze kunnen. Het is juist goed om dit soort zaken in het licht te zetten! Geen ziekte dus, maar juist bewustmakend!

    Ik vind jouw bericht karig en niet echt hulpvaardig. Dus in vervolg…overweeg eerst eens goed of jouw mening er toe bijdraagt…anders kun je beter niets schrijven!

    Groeten,

    Niels.

  219. Lieve Anna!

    Ik ben blij dat je er nog bent! En dat je dit bericht geschreven hebt!

    Ik heb het ook van dichtbij meegemaakt. Bij een oom die euthanasie kreeg en bij mijn vader.

    Het is inderdaad niet makkelijk voor velen om een stervend persoon te zien.

    Ik vind het moedig en goed van je dat je lid bent geworden van de NVVE. Je zult er wel veel over nagedacht hebben en veel twijfels hebben gehad. In dit geval heb je een gegronde reden.

    Ik vind het niet leuk dat je nu zo erg ziek bent, maar ik bewonder je moed en kracht om hier een bericht te tikken! Je lijkt me een bijzonder en mooi mens! En zo te lezen krachtig!

    Ondanks dat je zo ziek bent, mag ik van je weten hoe jij je voelt en hoe ga jij met de ziekte omgaat? Of wil je het daar liever niet over hebben?

    Ik hoop wel dat je nog meer steunende en waardevolle berichten stuurt als deze!

    Liefs en heel veel sterkte en kracht voor jou gewenst,

    Niels.

  220. Hallo, zelf heb ik in mijn leven, vanaf mijn kinderjaren zoveel meegemaakt dat anderen verbaasd zijn over het feit dat ik hier nog ben, en de manier hoe ik in het leven sta. Vertel het nu eigenlijk liever aan niemand meer, het is verleden tijd, en ik heb het een plaats kunnen geven met hulp. De panische angsten en nachtmerries zijn er nauwelijks meer.

    Wel heb ik in het verleden pogingen tot zelfmoord ondernomen. Ben nu blij dat dit nooit gelukt is.

    Iedereen die zelfmoord overweegt omdat hij of zij een zwaar leven heeft, heeft gehad, een negatief beeld heeft over zichzelf, anderen, de wereld, doe het niet. Overal valt uit te komen zolang je zelf echt wil. De weg is vaak niet makkelijk, het is soms vol obstakels, en mensen die over jou, en je leven beslissen, dit willen althans. Denk aan hoeveel verdriet je sommige mensen aan zult doen, ook al denk je nu van niet. Je bent niet alleen, je voelt je alleen. Vaak komt dit ook door afzondering.

    Momenteel ben ik erg ziek, en weet niet hoelang ik nog op deze Aarde zal zijn. Nu ben ik wel lid geworden van de NVVE. Waarom, omdat ik gezien heb bij anderen dat er op het sterfbed onnoemelijk geleden werd, terwijl dit niet nodig was geweest. Als er morfine wordt toegediend is het voor de stervende niet zo erg, de pijn wordt onderdrukt, maar voor de mensen die van die persoon houden kan het een hel zijn, iemand zo zien lijden, soms weken lang.

    Misschien ga ik wel niet over tot euthanasie, maar het is voor mij wel een hele opluchting dat deze mogelijkheid er is. Veel sterkte & kracht.

  221. Nog even terugblikken op het bericht van Infeliz…

    Zin van het bestaan.

    Bestaan doe je. Of je nu wilt of niet. Of je het nu snapt of niet. Of je er wel of geen zin in hebt en of je er nu plezier aan beleeft of niet.

    Er wordt vaak gezegd dat je in dit bestaan lessen moet leren of dat je nog iets moet afronden of dat je taken hebt te voltooien.

    Soms kan dat zo zijn. Maar soms ben je inderdaad op aarde gekomen zonder doelen…tenminste, zoals ik er over nadenk en ervaar…1 heel belangrijk doel dat ik heb ontdekt is het ervaren van wat het nu is om mens te zijn en…nog belangrijker…informatie verzamelen! Klinkt raar misschien, maar ik ben echt een bewuste en onbewuste observant en analyticus! Ik doe (sinds kort even niet meer)zoveel uiteenlopende dingen om deze te ervaren en kijken wat het betekent en het doel van die dingen. Op gebied van geloof tot op een simpele baan. Heel veel gepraat met mensen, van Dalai Lama tot zwerver en alles wat er tussen zit. Niet alles voor de volle honderd procent en sommige contacten zoals met de Dalai lama was een vluchtig email contact en ook nog eens indirect met de Dalai Lama.

    Ik heb me al van kinds af aan een wezen gevoeld die niet echt menselijk is. En het koste me mijn hele leven tot nu toe om erachter te komen dat het beter is toe te geven dat je nu eenmaal mens bent, hier op aarde bent en je beter kunt loslaten en je over te geven aan je lot en je zijn hier op aarde. Of je het nu leuk vind of niet…dat doet er niet toe. Zulke waarde oordelen over je bestaan helpt je "innerlijke" of "hogere" of "zelfbewuste" doelen en zijn…niet.

    Je kunt vluchten en wegkwijnen in je eigen gevoel over je bestaan hier op aarde of je kunt er voor vechten en opzoek gaan naar de uitdaging van je bestaan.

    Mijn uitdaging is bijvoorbeeld:

    verantwoordelijkheidsgevoel te verbeteren en mezelf beter te verzorgen. Ik ben goed in het adviseren en luisteren naar anderen, maar ik kan het niet voor mijzelf. Ik luister niet goed naar mijn gevoel en handel er slecht na. Dat is dus een onderdeel "niet goed voor mijzelf zorgen".

    Daarnaast ben ik stront eigenwijs en ongelooflijk nieuwsgierig en vind ik dat ik van veel dingen geproefd moet hebben om te weten wat het is, wat het met me als mens doet. (En ik kan je echt zeggen…het is niet altijd een pretje en ik raad het dan ook maar ook af als iets niet echt positief is ehehehe).

    Ik ben erachter gekomen dat ik leer door vooral te doen…te ondergaan…dat ik hier op aarde ben om vooral ook te genieten…

    Ook al heb ik niet echt specifieke doelen…toch zijn ze er. Soms subtiel zoals bijvoorbeeld dat ik ineens iemand tegen kom en in de eerste instantie plezier beleef in de ontmoeting…maar gaande weg erachter kom dat die ontmoeting meer is en een leerweg wordt voor allebei.

    Of dat ik even geen baan heb en ineens plotseling komt er zomaar uit het niets een baan met mensen die voor mij lesjes hebben of ik lesjes voor hun!

    Nog even dit…omdat iedereen onbewust toch vaak naar zichzelf luistert…vind ik het ook niet raar dat iedereen die hier bericht…een bedoeling heeft.

    Niet alleen jullie uitingen of mijn of Madbello's of Jolie's woorden en die van vele anderen…maar puur voor de ontmoeting.

    Het onderwerp is dan weliswaar niet echt een vrolijk begin van de ontmoeting, maar het is wel een ontmoeting.

    En je hebt hier niets voor niets een bericht achter gelaten.

    Dat wil heel wat zeggen vind ik! Niet dat het bijzonder is, maar wel bijzonder nuttig en goed dat je het gedaan hebt.

    Ik zie het als je eerste stap van naar jezelf luisteren en je bestaan te uiten.

    Nu is het alleen nog maar de uitdaging aan te gaan de volgende stap te ondernemen en dat is zelfacceptatie.

    Je bent echt goed zoals je bent. In al je onzekerheid, in al je verdriet, in al je positiviteit en negativiteit.

    Hoe ziek je ook bent, lichamelijk, geestelijk of beiden of juist niet ziek…het is verschrikkelijk om in een lichaam te zitten die niet graag meewerkt zoals de rest in deze wereld en dat kan enorm isolerend en onverdraagzaam werken. Maar dat maakt niet dat je niet waardevol bent in je bestaan. Dat je bestaan nutteloos is.

    Het is dan ook eigenlijk de kunst van het leven deze gedachte en gevoel om te buigen en in te zien dat het ook anders kan.

    Zo zijn er mensen die in dezelfde situatie zitten…maar van hun beperking hun kracht maken!

    Makkelijk gezegd natuurlijk, en het heeft ook met persoonlijkheid te maken…maar deze mensen bestaan!

    En ik weet zeker dat er hier mensen tussen zitten die net als zij zijn…alleen het niet willen, kunnen zien…of althans…nog niet.

    Jullie kennen de spreuk "tijd heelt alle wonden"…

    "Littekens zijn uitingen van die tijd"

    Zo is het ook in de natuur. Dieren vechten om te overleven, om te eten en lopen littekens op. Zij likken hun wonden en gaan door met het leven. Zo simpel is leven.

    Ze zijn zich bewust van hun littekens, maar staan er niet meer bij stil. Het is een trofee dat ze eten hebben weten te vangen of dat ze als prooi een aanval hebben overleeft…of dat ze de baas zijn over een kudde of roedel of wat dan ook.

    Wij mensen zijn eigenlijk niets anders…behalve dat wij met ons "bewustzijn" ook vaak geestelijke pijn kennen. Maar ik ben er (voor mijzelf dan)van overtuigd dat als je een deuk hebt opgelopen op wat voor manier dan ook…dit litteken met je meedraagt…maar dat het niet het einde van de wereld is of van je bestaan.

    Sommige littekens had ik ook liever niet gewild…ik ben er niet trots op…maar het hoort wel bij mijn leven. En ik ga door en leer hoe ik sommige situaties kan ontwijken om verwond te raken.

    Een ander ding…je bent nooit alleen. Je hoeft niet alles in je eentje op te lossen en er is altijd hulp daar waar je het wel en niet verwacht!

    Zo ben je ook op deze site gekomen. Je vind die hulp ook in jezelf! (Anders had je hier ook geen bericht achter gelaten).

    Ik hoop dat ik je wat meer moed heb gegeven om je bestaan te herkennen en te erkennen en dat je stapje voor stapje uit je vervelende gevoel en gedachten komt en jezelf accepteert in heel je zijn! Ongeacht wat anderen ook van je vinden of zeggen…Je zult het met jezelf moeten doen en of je nu doelen hebt of niet…of jij je bestaan nu accepteert of niet…oordeel nooit over anderen en situaties en vooral…oordeel nooit over jezelf!

    Je bent neutraal en puur geboren…hervind die puurheid terug en je zult zien dat je daadwerkelijk bestaat en dat het niet uitmaakt of je er het nut wel of niet van inziet.

    Wees lief voor jezelf! Je verdient dat als geen ander!

    Heel veel liefs,

    Niels.

  222. Lieve, lieve Wietske…

    Vrouw, je verlaat je katten, jezelf en alles wat je hebt geleerd en opgebouwd in het leven. Als je een paar berichten terug leest…en de kreten komen tegenwoordig steeds meer, er komen steeds meer mensen bij die het niet meer weten in het leven of zich afvragen waar ze voor leven en er niets aan vonden of vinden. Ik hoor daar zelf ook bij, maar daarnaast zorg ik wel voor mijn eigen plezier en dat ik op mijzelf kan bouwen, vertrouwen en hard werken om dadelijk iets te gaan doen waar ik echt zin in heb en hopelijk om mij heen er behoefte aan is. Geen idee…ik zweef momenteel heel erg tussen, net als jij…wat ik in godinnen naam hier op deze planeet doe…waar ben ik nou goed in? Waarom gaan dingen niet altijd even goed als ik mijn hart volg…etc. Het hoort bij deze tijd, hoe lullig dan ook…maar wij zijn allemaal geboren in een rumoerige…te snel vooruitstrevende en groeiende planeet aarde met een overschot aan banen, voedsel en helaas vind ik dat het moet zeggen…mensen. Hoe lief ik ieder mens van welk kaliber dan ook vind…maar er is echt een overschot en dominerend, alles overheersend mensen volk. Je hoort zoveel, je ziet zo ongelooflijk veel dat het eigenlijk niet verwonderlijk is dat iemand z'n plaats niet kan vinden. Z'n doelen kwijtraakt of niet kan vinden…

    Ik ben maar 1 jaar jonger dan jij en zit nu ook met een uitkering. Ik heb dit nog nooit meegemaakt en gehad…maar uiteindelijk besef ik na veel mediteren en nadenken en vooral…"LOSLATEN"…dat ik hier echt even van mag genieten. Van de overvloedige vrijheid…ongebondenheid en tijd, echt quality time voor mijzelf. Ik hou er niet van om te profiteren van geld en zo van anderen, maar uiteindelijk besef ik nu dat ik deze tijd heel hard nodig heb om tot rust te komen…eens "ECHT" van de zon te genieten en er de tijd voor te nemen. Te genieten van dat kleine beetje natuur wat er hier in Nederland nog rest en in vooral dit soort kleine dingen en bezigheden mij op te laden en positief te kijken naar de wereld en haar bewoners. Het is ook mijn periode om te helen. Zowel lichamelijk als geestelijk en letterlijk even een time out. Het duurde een paar weken voor mijn schuldgevoel en andere gedachten patronen die ik zo door de jaren heen heb ontwikkeld los te laten. Maar ik was er aan toe en heb er bewust voor gekozen om hier doorheen te gaan en er helemaal voor te gaan. Mijzelf te hervinden en met veel geduld en onrust en komende en gaande gedachten…kan ik je zeggen…ik geniet van dit proces met volle teugen! En ik zou het nooit in mijn hoofd halen om uit het leven te stappen.

    Wietske ik kan niet oordelen en bedenken hoe jij in elkaar steekt, wat jij allemaal hebt meegemaakt…maar ik denk echt dat je beter even die uitkering wel kan aannemen met dankbaarheid (want in veel landen hebben mensen het een stuk moeilijker tijd voor zichzelf te nemen)en ga met volle overgave met jezelf aan de slag en doe dingen die je het meest gelukkig stemmen. En dat is niet een bedje spreiden in de oven. Verdorie, je bent toch niet in een sprookje beland waarbij een heks je in de oven wil stoppen en je op wilt eten!

    Doe de dingen stapje voor stapje en niet zo rigoureus.

    Neem eens een flinke wandeling door de duinen…zet je zelf in het zonnetje en voel moeder aarde onder je billen en alle gedachten die in je opkomen laat je in moeder aarde zakken. Maar laat je levens zin niet in je schoenen zakken.

    Het is gewoon een moeilijke tijd nu voor heel veel mensen. Vergeet dat niet.

    Ik vind het wel een goed idee dat jij je kussens eens flink gaat uitkloppen en stop er wat lavendel in en wat kruiden of bloemengeuren die jij lekker vind en ga eens vooral de tijd nemen voor jezelf en verwen jezelf en neem verantwoordelijkheid alleen maar voor jezelf (en je dotten van katten). Kijk naar die kindjes van je. Kijk ze eens goed in de ogen.

    Ik wens je zoveel goeds toe Wietske en alle anderen die het moeilijk hebben. Afgezien van woorden en zelfmoordpogingen…wat denk je dat je echt nodig hebt om dit leven tot een feestje te maken? En denk nu niet groots en overmatig…maar begin eens heel klein zoals bijvoorbeeld je eigen voeten masseren of je nagels een andere kleur te geven of je mooiste gedicht hardop voor te lezen.

    Even nog een noot met betrekking tot het verhaal van Tester over gamen…er zitten ook een hoop nadelen aan. Zoals mensen die niet sociaal zijn, mensen die de games te letterlijk nemen en te serieus zijn in het spel. Voor sommige mensen is het niet zo handig denk ik om te gaan gamen zoals jij het voorstelt.

    Een computerspelletje als tetris is misschien wel goed…of denk spelletjes, maar vaak is het ook een vlucht en is het moeilijker om er vanaf te komen net als met alcohol of met drugs of met sommige medicatie zoals slaap medicatie.

    Ik zou juist dit soort dingen allemaal afraden en gamen inclusief. Maar goed, dat is mijn mening.

    Ik denk dat je beter daar buiten kunt gaan en een dagje flink de wandelschoenen aan trekken. Daar heb je meer aan dan je in eerste instantie doet vermoeden.

    Goed…heel veel knuffels voor jullie en Jolie hihihi hartelijk dank voor je lieve bericht! En hier ben ik dan ;D. Ik ben hyper gevoelig en moet soms even een tijdje afstand nemen om weer wat meer bij mijzelf te komen. Ik kan dit soort zaken en woorden erg tot me aantrekken. En hoe zwaarder de woorden…hoe meer ik moet verwerken en tijd ik moet nemen om het los te laten. Maar goed, ik zal proberen wat regelmatiger hier te komen.

    Ik kan me zo goed voorstellen dat er soms woorden te kort zijn. Maar soms kan alleen maar lezen en er zijn ook voldoende zijn. Volg gewoon je gevoel en je hart, denk ik dan! Met sommige berichten heb ik ook even geen idee wat ik er op moet zeggen. Soms kan het ook gewoon niet. En dan is het een kwestie van lezen, de tijd nemen, overdenken…loslaten en vervolgens komen de woorden vanzelf of niet. En dan is het goed het daarbij te laten. Forceren is zo wie zo niet goed.

    ehehe ik zit weer eens lekker te bazelen.

    Goed, ik ga nog maar wat van de zon genieten, want als het aan de weer mensen ligt…gaat het weer snel regenen.

    Ook lekker, maar de zon is nu even een prettige bijkomstigheid :D.

    Liefs voor jullie allemaal,

    Niels.

  223. Toch is het een slecht plan Wietske. In de Staatsliedenbuurt was jarenlang een gat in de gevel van de Van Beuningenstraat: een paar panden weggeslagen door iemand die deze methode ook 'humaan en makkelijk' leek. 12 woningen onbewoonbaar, veel schade, en de tragische dader kreeg 2 jaar cel en TBS.

    Het bespreken van methodes levert ook niets goeds op. Elke methode is gruwelijk in the end. Straffen die barbaarse regimes opleggen aan misdadigers en andersdenkenden. is dat nou wat je jezelf toebedeelt?

    Als er een pil was, waardoor al je zorgen zich oplosten, al je verdriet verdween, wat zou je dan kiezen? Nog steeds voor barbaarse-strafregime-methodes? Als je er dan vanaf zou zien, kun je het beste nu naar je huisrats gaan. Leg hem of haar je verhaal voor, je wens. Dat is de enige "nette methode."

  224. beetje raar; om aan een dodelijk recept te komen moet je eerst lid worden? hoezo? je gaat dan toch dood? wat heeft het voor zin om dan een abbonnement te nemen? is dat recept dan toch niet dodelijk genoeg? misschien voor de misleiding dat het toch mislukt en dat er dan weer een stapel overbetaalde zogenaamde professionals je het weer uit je hoofd komt praten? ze moeten natuurlijk wel werk houden? ah daarom die lidmaatschap natuurlijk! zelfs op mensen die dood willen, willen anderen weer op verdienen….

    en ook best wel raar dat dat de enige tip is voor een site wat zelfmoordtips heet!

    volgens mij..na veel pogingen en een leven lang er over na te denken, is het denk ik het humaanse en makkelijkste mannier om je hoofd in de oven te doen. ik vraag me af hoelang het zal duren voordat je dood bent. ik ga dr maar een flinke stapel kussen bij leggen zodat ik relax kan liggen en eerst een liter sterke drank naar binnen werk zodat ik lam genoeg ben om lekker te liggen, moet wel relax gaan, het leven was al moeilijk genoeg! mag dan ook niet meer mislukken dit keer want die hoge gasrekening wil ik ook zeker niet meer meemaken haha

    ik wil ermee eindigen omdat ik niet kan functioneren in deze wereld, mn hele leven niet. ben nu 37 jaar en heb wel lang genoeg mn best gedaan. ik wil al vanaf mn pubertijd dood, ik pas er niet tussen, ben zo anders dan de rest.

    bovendien raak ik mn baan kwijt en een uitkering overleef ik zowiezo niet. mn vaste lasten zijn veel hoger dan een uitkering en ik wil die kwelling niet meer meemaken.

    zou behoorlijk lullig zijn als je de volgende dag gewoon wakker word met je kop in de oven en een torenhoge gasrekening erbij…

    maar ja, wat moet je anders? ophangen? kan niet in mn huis, plafon is te laag.

    overdosis pillen? heb het geprobeerd, je kots de helft uit en kans is groter dat je hondsberoerd word dan dat je dood gaat. was echt verschrikkelijk, heb de hele nacht het gevoel gehad dat ik doodging maar ging het niet.

    overdosis drugs (bv heroine) is echt geen pretje, dat kun je geen humane dood meer noemen, je word echt heel ziek!

    dat weet ik van mensen die het gezien hebben, die mensen vallen echt niet lekker in slaap, die gaan stuiptrekkend en kwijlend dood. dat zie ik niet zo zitten.

    kogel door de kop? graag! maar hoe kom je aan een pistool? en zoveel geld heb ik helemaal niet.

    voor een trein springen kan ik niet aandoen aan de mensen die het op moeten ruimen.

    van een flat afspringen durf ik niet, ik zou met mn hoogtevrees al niet eens over het randje durven kijken.

    in mn polsen snijden durf ik ook niet, heb al zovaak geprobeerd maar dat heb ik maar opgegeven.

    vandaar…in de oven lijkt me wel het relaxt, alleen wel 1 probleem, hoe lang lig ik daar tot ik gevonden word? heb wel 2 katten en ik wil niet dat ze verhongeren of in het ergste geval, samen met het hele blok opgeblazen word…

    ik ga wel alle ramen opendoen en de keukendeur dicht en in de keuken alle stekkers eruit zoals koelkast.

    en ik denk dat ik het maar op mn 1 na laatste werkdag moet doen want dan word er wel naar me gezocht als ik niet op mn laatste werkdag verschijn, dan lig ik daar niet zolang en kan na een dag het gas weer uit. dan hebben mn katten er het minst last van.

    ik hoop dat het dan goed zal komen.

    of heeft iemand een beter idee of nog een paar tips om het zo netjes mogelijk te doen?

  225. Helaas helaas. ik denk dat ik gewoon van ouderdom zal sterven….ik wou dat ik moedig genoeg was om me voor de trein te werpen of tenminste me op te knoppen.Al vanaf mijn 5de dat ik dood wil. Ik vond en vind er geen donder aan.

    Aan niks beleef ik plezier,niks vind ik de moeite waard om voor te leven. Waarom ik me uiteindelijk gewoon niet dood maak is dat ik vrees dat ik opnieuw geboren zal worden, stel je voor! weer z'n zinloze bestaan!

    Gadverdamme kon ik maar oplossen in het niets!!!!!!

  226. En extreem aan te raden als je leven kut is (overdreven overgebracht door de film "Suckerpunch") Online Gaming !!!!

    Een secondary social life, doel gericht op de game die je speelt en een giga afleiding van die wereld waar je zo tegenop kijkt!!

    Geen vooroordelen want je bent in eerste instantie niets meer dan een digitaal plaatje op het scherm!!

    Chat online met je guildies / clanleden, speel de game samen, gebruik daarbij je verstand en je denk vermogen!!

    Spreek deze mensen via ventrilo, teamspeak of skype en leer ook de mensen achter de avatars / chars kennen!!

    Dit helpt je je sterke punten te vinden, social skills te behouden, je gedachten te verzetten, je denk vermogen te verbreden en nog veel meer!!

    Play your game πŸ˜‰

  227. @Alle mafkezen die lopen te schreeuwen dat sites als deze gedelete of verboden moeten worden!

    1 Hoe kom je bij deze topic als je het onzin vind?

    2 Hoeveel levens help je zelf niet naar de klote met z'n instelling?

    3 Soms is er geen hulp meer en dan?

    @Alle kinders onder de 16!

    FF wakker worde … Je leven moet nog beginnen … Tuurlijk zijn er dingen die het leven zo kut maken dat je het gevoel hebt dat het einde de enige oplossing is… Helaas begin je net en zit je op een leeftijd dat met de juiste hulp een hoop berijkt kan worden! Dus is je leven echt zo kut wacht dan eerst tot je 20 ben ofz en kom dan weer terug!

    @Alle verwende nesten!

    Een boze oudere / jongere zus of broer of gedumpt worden is een luxe probleem, get over it!

    @Iedereen die echt zelfmoord wil plegen!

    Pillen: Zit vaak braak middel in. Je gaat er echt niet dood aan, je gaat je alleen maar erger voelen.

    Trein: Dit geeft een ketting reactie waar meer dan 1000 mensen door getroffen kunnen worden.

    Polsen: Beide polsen is lastig als je het goed wil doen. Als je hierin faalt heb je voor altijd een litteken of je hand is lam.

    Drugs: Als er verkeerde middelen inzitte ga je een zeer pijnlijke dood tegemoet.

    Verdrinken: Als je echt die horror wil ondergaan, moet je het echt 200% willen.

    Ophangen: Doe het goed of beleef helse pijn. Als je het goed doet ben je snel en effectief dood, helaas is het een 1 shot KO so no turning back.

    En zo zijn er vele manieren waardoor je een ketting reactie kan veroorzaken. Aan het eind zijn er genoeg manieren en vrienden / familie wil toch niet dat je het doet. Maja zij zitten niet in je hoofd.

    Hoe weet ik dit? Ik ben te slim om in een depressie te raken waardoor ik al 23 jaar zonder hulp "er mee moet leren leven". 0 Pogingen maar elke keer dat ik iemand of mezelf naar de klote hielp in me gedachten gebrand. Medisch niet te redden en psychies vragen ze gerust over 15 jaar terug te komen. Helaas 1 op een 1.000.000.000 zijn maakt je niet populair genoeg om hulp te krijgen… Plx mensen word gewoon zwaar depri en ga naar de dokter dan krijg je HULP / MEDICATIE. Houd je dom en ga desnoods es bidden (Anti geloof hierzo, maja ieder z'n ding).

    Doodgaan is Verdwijnen, dus uiteindelijk is het lastiger dan je denkt. Begin er niet aan tenzij je 100% zeker weet dat je je omgeving meer pijn gaat doen dan met de dood.

  228. Ha Niels!

    Ja, dat komt me bekend voor, wat je schrijft: Soms word ik zo moedeloos van al die treurige en lastige berichten dat ik eens even een andere wind wil laten waaien. Maar dan ontbreken me de woorden gewoon. Soms denk ik dan "NIELS!! WAAR IS Niels!!" πŸ˜€ Maarja, ik kan ook moeilijk alleen zoiets roepen hier πŸ˜‰

    Dat je (jij) buiten de "vaste" kaders kunt kijken, dat is heel verfrissend. Onze cultuur heeft vindik ook, inderdaad zo z'n "kijk", vaak nog een heel cynische kijk ook. Wordt een mens alleen maar minder vrolijk van.

    In elk geval, dankjewel voor je liefdevolle hartverwarmende tekst!

    Groetjes en liefs,

    Jolie

  229. hahaha ja Madbello! Ik had er echt zin in om eens even flink mijn gedachten en wat warme woordjes op deze site te zetten. Soms word ik zo moedeloos van al die treurige en lastige berichten dat ik eens even een andere wind wil laten waaien. Ik zeg wel eens tegen mijn vrienden, luister naar tante Niels, ze heeft altijd gelijk ehehe. Dat is vaak zo, maar soms ook niet. In ieder geval is het inderdaad mijn bedoeling wat meer gezelligheid en liefde hier neer te kwakken ;D.

    En ja, ik hou van filosoferende praatstoelen hihihi, afgeven op westerse maniertjes en denkwijzen. Heerlijk gewoon!

    Ik zou eigenlijk nog uren door kunnen gaan :D, nu weer…maar goed. Ik heb gezegd wat ik wilde zeggen en hoop dat een ieder er iets aan heeft! Knuffels voor jullie allemaal! En ook al kun je niet lachen, trek je mondhoeken eens wat omhoog. Ook al lijkt het nergens op…een glimlach doet altijd wonderen! Zelfs zo'n nep lachje!

    Liefs,

    Niels.

  230. @TanteNiels: Het kan nog gezellig worden hier, je zat zeker op je vrolijke filosofische stoel gisteravond πŸ™‚ Bedankt voor het compliment en de verhandeling over het westers denken en de gevolgen er van πŸ˜‰

  231. Nog even dit, Jolie en MadBello hebben een moederlijke eigenschap. Dit kan een ergernis veroorzaken omdat menig mens die hier antwoord dit niet erkend. Niet erkend een echte moeder of vader gehad te hebben en liefde niet kennen of willen kennen of erkennen. (En liefde is dat wat de meeste zelfmoord-mensen nooit echt hebben beleefd of ervaren hebben uit onkunde!). Maar Ik wil niet zeggen dat er niet vele mensen onder ons zijn, die niet weten lief te hebben, of liefde ontvangen hebben en er zich bewust of onbewust van waren. De wereld waarin wij nu leven is zo divers in dit, ik heb zelf een houding aangenomen, dat ik weet dat er een diversiteit aan liefde is en een ieder er zijn eigen invulling eraan geeft! Zo doe ik dat ook. Ik vertrouw ieder mens! Zelfs een corrupt mens. Maar ik weet ook door mijn ervaringen de corrupte mens en de niet corrupte mens te onderscheiden en zo te helpen waar ik kan! En daarom ben ik ook hier om Jolie en Madbello te ondersteunen en degenen die hier hun verhaal kwijt willen. Ik geef maar aan dat ik tante Niels ben, omdat een tante iemand is waar je eventueel je verhalen kwijt kunt en soms een tante een antwoord geeft waar je later van denkt…jemig…ze had gelijk! Ik ben dan wel een man, maar tante ben ik voor ieder kind die hulp nodig heeft! En het betaamt een tante om eigenlijk alles te doen wat een ouder niet doet :D. Zo…vergeet alles wat je denkt, vergeet al je ellende en laten we plezier hebben in jullie meest moeilijke zaken! Vergeet jullie ergernissen! Maak jullie belevenissen mijn :D! Als het moet, ik spring zo weer de gracht in voor jullie!

    Liefs,

    Niels.

  232. Ook al hou je niet van iemand, of vind je iemand enoying…de waarheid van wie dan ook doet een hoop met je. Het klopt dat er soms iemand in je leven komt die je niet uit kan staan, maar dat komt meer om dat je en niet weet wie zij of hij is, of omdat diegene een rake snaar heeft geraakt of omdat diegene gewoon weg niet bij je past en de woorden die hij of zij zegt ook niet. Dat geeft niet. En dat is normaal. Een westerse gewoonte is dat wij ons altijd moeten verantwoorden en moeten uitspreken daar degene wat wij over hem of haar moeten voelen. Dat wij westerse mensen denken het moraal en het idee van het leven weten te weten hoe het moet. Hoe het gaat en hoe het zou moeten gaan. Westerse mensen weten het altijd beter. Door deze stijfheid van denken is er een hele beschaving verloren gegaan (en wel meerdere) en door deze wijze van denken is er een hoop kennis wederom opgedaan! Voor een ieder in twijfel over zeggen en zijn, alles komt recht uit het hart en oordeel alleen wanneer je zeker weet dat het niet gaat om jouw hart. Je maakt deel uit van een wereld en niet vanuit een beschaving, ook al was dat de gedachte van de westerse, alles veroverend, niet nadenkend over de gevolgen gedachte van de westerse wereld. Welke gedachte of actie je ook wilt overzien, van wie, van je familie, van jezelf…je hebt het gewoon moeilijk om dit soort zaken! Omdat je zoveel meemaakt op dit moment en in je vorige momenten. Het heeft te maken met media, die meer laat zien dan er daadwerkelijk is. Als er wel iets onwerkelijks is is dat de media, reclame, en ga zo maar door. Wat werkelijk is is alleen wat ik denk, jij denkt en een ander die los hiervan staat of probeert te staan. En ik hoop van ganze harte dat oordeel en veroordelen niet meer in jullie allen woordenboeken staan, ofwel in jullie hoofden en harten en dat jullie gaan voor waar jullie zelf voor staan! Je komt geheid situaties en mensen tegen die jullie gelijken zijn en er gelijk in geven! Geloof me, het is echt zo! Tante Niels zegt: "heb vertrouwen"!

    Tante Niels zegt, geloof me maar, het is zo als het is en zolang je leeft, vertrouw erop dat jij alleen verantwoording en vertrouwen naar jezelf hebt en wat een ander ook zegt, en zelfs wat ik zeg…geloof alleen in dat wat jij gelooft en ik verzeker je…als het niet goed is, dan zul je dat zelf beleven en geloven. Het is niet aan ons mensen om daar over te oordelen. Wat er ook meer of minder is in deze wereld…geloof is eigenlijk een wonder op zich! En het maakt niet uit waarin! Geloof gewoon maar in jezelf of in je gedachten of in je hart. Het verteld je vanzelf wel wat er van gaat komen! πŸ˜€

    Liefs voor jullie,

    Niels.

  233. Zoek naar de kleine dingen die het leven mooi maken. Iedereen heeft talenten en goede eigenschappen. Consentreer je daarop. Ik weet dat niemand, die echt van plan is een einde aan z'n leven, hier naar luistert. Maar ik probeer het toch. Ik ga ook geen verhalen vertellen over wat ik allemaal heb meegemaakt. Ik hoop alleen dat sommigen van jullie goed nadenken over wat je kan bieden aan anderen en aan jezelf.

  234. zelfmoord plegen is laf

    ik ga niet lopen janken hoe slecht ik het heb al is het wel zo

    val andere er niet mee lastig ,

    het gaat er niet om hoe hard je neervalt , maar hoe je val

    als je verkeerd terecht komt ben je zwak zoek een dokter

    of pleeg zelfmoord zodat mensen wel een keer na je omkijken wat jij wil πŸ˜‰

  235. Hmm, @Anoniem, eerlijk gezegd zou ik nooit iets nemen zonder bijsluiter, voor welk doel ik het ook zou innemen.

    Verder kun je je vraag ook zèlf beantwoorden, niet alleen omdat het in .NL strafbaar is mensen te helpen met dit soort vragen, je kunt ook iets meer moeite doen en wikipedia lezen: http://en.wikipedia.org/wiki/Effects_of_MDMA_on_t… waar staat: "it is extremely rare for a death to be accredited just to the consumption of MDMA."

    Tenslotte ken ik geen enkele nabestaande van wie dan ook die, op welke termijn dan ook, zegt: Goed zeg, dat X dood is, dit heeft mij veel pijn bespaard.

    In elk geval veel sterkte met je somberheid en je zelfonderschatting ;-/

  236. Wil zelfmoord plegen, wil m'n familie geen pijn doen. Die zijn meer waard dan ik. Als ik blijf leven doe ik ze op lange termijn meer pijn. Ga ik de pijp uit als ik 10 xtc pillen in 1 keer neem?

  237. Ha Michel,

    Ah, nog zo'n tweeenhalve maand, dat begint in de buurt te komen Michel, goed nieuws!

    Eerlijk gezegd denk ik dat het ziekenhuis en de psycholoog het wel weten, hoe ondraaglijk het leven met chronische pijn is, volgens mij staat dat in de lesboeken.. Maarja, we leven in een land waarin mensen zich niet zo empatisch uitdrukken, tenminste, niet gemiddeld, we zijn meer van die rouwdouwers van "niet aanstellen en doorgaan" :-/ en zo spreken we ook tegen elkaar in de dokterskamers. Tenminste, dat is het beeld dat ik in de loop van m'n leven heb opgedaan –dus ik begrijp wel wat je zegt van "kan ik dit niet aan een psycholoog of het ziekenhuis vertellen." Inderdaad, daar jaag je ze vast mee op de kast πŸ˜‰

    Maar ze wéten 'technisch gesproken' wel dat het leven met chronische pijn ondraaglijk is, en dat het helaas helaas ook een hoog suiciderisico heeft (in elk geval volgens de amerikaanse med. literatuur.) :-/

    Als ik zo lees wat je schrijft, nemen ze je situatie ook echt wel serieus, en die begeleiding/controle, dattis ook heel goed toch!?

    Als ik lees wat jij moet doorstaan, dan schaam ik me gewoon diep dat ik tegen zoiets eenvoudigs als een belastingformulier zit aan te hikken πŸ˜‰ Als jij ondanks je pij nog kunt zeggen, misschien gaat het morgen weer wat beter, dan moet ik niet seycken over wat getalletjes invullen en optellen.

    πŸ˜‰

    Veel hartelijke groeten,

    Jolie

  238. Hoi Jolie,

    Ik ben eind mei / begin juni aan de beurt voor de operatie.

    De psychologe van het ziekenhuis (waar ik ook een intake-gesprek bij heb gehad) vindt wel dat ik na de operatie nog een lange tijd onder controle moet blijven van een psycholoog vanwege stemmingswisselingen en natuurlijk ook vanwege mijn verleden (wat ik eerder vertelde).

    De wachtlijst op zich is hier aan het teruglopen. Eerst was het nog 6 maanden en nu kan het al in 3 maanden na het laatste gesprek plaatsvinden.

    Wat mijn gezondheid betreft gaat het alleen maar achteruit, ondanks dat ik aan het sporten ben om mijn conditie te verbeteren. ik heb veel last van de pijn en die is steeds meer aan het uitbreiden. ik heb nog maar 2 gebieden op mijn lichaam waar ik nog geen pijn heb, ik ga niet vertellen waar dus bedenk maar wat.

    Wat suïcide betreft kan ik je vertellen dat ik daar niet meer aan denk. Als ik soms hevige pijn heb ja dan mag het van mij over en uit zijn omdat ik het echt beu begin te worden. En dat ik niet meer aan suïcide denk heeft ook te maken met het feit dat ik me heb neergelegd bij de "suïcide" die mijn lichaam aan het plegen is, al gaat het me af en toe te langzaam.

    Maar zoals je begrijpt kan ik dit niet aan een psycholoog of het ziekenhuis vertellen. vooral niet aan het ziekenhuis omdat de operatie mijn laatste / enige redmiddel is om van de pijn af te kunnen komen want pijnstillers helpen niet.

    Verder kan ik je vertellen dat deze ziekte genaamd Chronische pijn iets is wat ik niemand gun zeker als je weet dat er in Nederland nog zo'n 400.000 lotgenoten zijn.

    Jolie na al deze maanden van strijd tegen de pijn waar geen pijnstiller is tegen opgewassen ben ik moe en bijna nergens meer toe in staat, alles kost energie.

    als je me nu vraag wat mijn energie is op een schaal van 1 tot 10, kom ik nu niet verder dan 1. Maar goed misschien gaat het morgen weer wat beter.

    Groetjes van mij aan iedereen die dit leest,

    Michel

  239. Heej Michel,

    Nice to see you πŸ™‚

    Ik denk vaak aan je πŸ™‚ Heb je al een datum gekregen voor je operatie, of hangt dat van heel veel (de wachtlijst e.d.) af? ik hoop dat het snel een stijgende lijn in je gezondheid wordt.

    Wat ik me nog bedacht, @Life Sucks, ken je Usenet?

    Het zijn discussiegroepen uit de tijd vóór het www http://nl.wikipedia.org/wiki/Usenet
    Je hebt daar het beroemde/beruchte a.s.h. Niet alle providers geven het door, maar je kunt het (mogelijk) lezen via:
    http://groups.google.com/group/alt.suicide.holida

    Misschien voel je je daar meer thuis.

    Er zitten wel een hoop trollen en botterikken, antwoorden zoals je moeder je ooit gaf "wel met je hoofd eerst" of iets als "jammer dat het mislukte" kun je daar aan de lopende band -en in het kwadraat- verwachten. (ik hou er niet van, vind het ook ERG fout van je moeder, maar hey, who cares dat ik dat vind, jij niet in elk geval, toch!)

    Natuurlijk zijn er altijd wel een paar vriendelijke mensen (geloof ik, als ik http://en.wikipedia.org/wiki/Alt.suicide.holiday zo lees.) Maar niet zo veel als hier. Dus dan hoef je je niet meer zo te ergeren.

    (Het blijft jammer dat je ZO ongelukkig bent dat een normaal gesprek niet mogelijk is en ik zelfs aan iets met een vreselijk guur "klimaat" als a.s.h. ga denken. ik hoop dat ik de associatie ten onrechte maak en je je daar op Usenet absoluut niet thuisvoelt.)

    Groetjes,

    Jolie

  240. @ life sucks: wat je schrijft vindt ik niet erg vriendelijk / netjes van je.

    Jolie geeft je een klankbord met dingen om over na te denken en wat doe jij als reactie "jolie is anoying, i don’t like her!".

    Als je het mij vraagt ben je echt een klein kind dat haar zin niet krijgt en daarom uit frustratie zo reageert.

    Als het je niet bevalt wat hier als reactie komt, kijk dan niet meer op deze webpagina en ga lekker met je poppen spelen.

    Sorry hoor mensen maar tegen dit soort dingen kan ik niet goed tegen.

    @jolie: keep up the good work πŸ˜‰

    Groeten,

    Michel

  241. @life sucks: Je schrijft: "mijn ouders hebben gewoon een monster van mij gemaakt, hoe kan je verder ontwikkeling zo krom is gegaan?"

    Wie en wat zit er achter dat monster?

    Als je niet ergens geen monster zou zijn, zou je er ook niet zo naar kunnen kijken. Je hebt zonder twijfel ook nietmonsterlijke kanten.

    Je schrijft : wees positiever, haal het beste uit je leven, kijk naar de mooie dingen om je heen, zo slap allemaal Het is maar wat je slap noemt, en wat dapper. Er is ook moed voor nodig om te kijken naar jouw eigen niet-monsterlijke kanten. Maar die moed heb je niet, zeg je. Je zit gevangen zeg je: denk je dat ik dit wil, zoals jullie niet negatief kunnen zijn en totaal geen idee hebben hoe het is om in een donkere gat te zitten, waar je altijd gevangen in zit

    Er hebben mensen regerageerd op jouw gevangenschap, die zelf heel goed weten waar jij het over hebt. Het is gemakkelijk en slap van je dat jij hen slap noemt. Jij kunt niet in een anders hart en hoofd kijken (probeer het eens!) en je kunt niets zeggen over de ervaringen van anderen: die kunnen heel goed een even zwart gat gekend hebben als jij. Lees ns wat beter!

    Je schrijft: voor ons mission imposible om over bloemetjes en bijtjes te denken. Niemand zegt dat je over bloemetjes en bijtjes moet denken. Alleen dat je jezelf iets serieuzer moet nemen en best mag kijken wie er achter jouw monster zit. Als JIJ zegt dat je ouders ze zo gemaakt hebben, zeg je ook dat JIJ niet zo geboren bent. Wie was je toen je werd geboren? Denk er eens over na. Kroop je als monster uit een ei? Ouders kunnen echt niet alles uit een kind meppen.

    Jij bent op dit moment degene die jezelf hardnekkig de rug toekeert.

    En verder ga ik niet meer in op je uitroepen hoe vervelend je mij vindt. Ik begrijp dat je aandacht wilt, maar die kun je ook krijgen door inhoudelijk in te gaan op wat iemand schrijft.

    Veel sterkte met al je ellende en alle mensen die je niet begrijpen, niet willen begrijpen, niet willen luisteren, alleen vervelend tegen jou willen zijn, en vooral veel sterkte met jezelf!

  242. Heel hartelijk dank voor je heldere, hartverwarmende, eerlijke, openhartige reactie @Melancholie!

    In wat je vertelt herken ik ook de verhalen van anderen (anderen buiten deze website.) Misbruik en mishandeling lijkt een soort rode draad te zijn, het merendeel van de suicidale jonge mensen geeft (hier en in die verhalen) aan dat dat hen is aangedaan.

    Schokkend, dat er nog altijd mensen zijn die kinderen misbruiken, mishandelen, terwijl het toch onderhand knetterduidelijk moet zijn hoe vreselijk schadelijk het is voor de rest van iemands leven… (in de jaren 70 waren er idioten die vonden dat het 'moest kunnen' en dat ook in bladen durfden te schrijven, inmiddels is dat zwaar achterhaald, en gelukkig: ook veel strafbaarder dan het destijds was.)

    Dankje Melancholie! ik hoop enorm dat je wijze, op ervaring gebaseerde woorden de lezers zullen bereiken en dat ze er steun aan zullen hebben..!

    Groetjes,

    Jolie

  243. @ Ik, ik behoor ook tot 'de buitenwereld' omdat mijn doodswens niet meer dagelijksoverheersend is en ík wel wat van mijn leven wil, kun en durf te maken.

    Heb ik dan makkelijk praten?

    Omdat ik kies voor vechten en doorgaan in plaats van opgeven?

  244. Jeetje,

    Heftig allemaal om dit te lezen.

    Ik heb zelf 2maal een zelfmoordpoging gedaan, 2maal kritiek op de intensivecare gelegen en 2 maal hierdoor opgenomen op de geslote afdeling van een psychiatrisch ziekenhuis.

    Ik begrijp de gevoelens heel erg goed, de pijn, het verdriet, de woede ( op jezelf en anderen), de onmacht.

    Zelf ben ik als kind seksueel misbruikt, op 16 jarige leeftijd door een vriend en zijn 2 beste vrienden verkracht, gepest op school, geslagen thuis en meerdere dingen die te gevoelig zijn om hier te plaatsen.

    Gediagnostiseert met meerdere dingen waaronder een Posttraumatischestresststoornis en Borderline.

    Deze trauma's en vooral de walgelijke herbelevingen en nachtmerries hebben me lange tijd verbittert, boos op alles en iedereen, hulpeloos etc. gemaakt.

    En ja, ik durf nu te zeggen dat het heel erg is wat mij is overkomen en dat veel mensen inderdaad niet voor zulke vernederende dingen hebben gestaan ( ik bedoel hiermee de walging over het eigen lichaam na een verkrachting)

    En ja, ik heb hier zelf niet voor gekozen en was machteloos en kon de situatie niet voorkomen.

    Maar, er is een grote maar.

    Hebben de zelfmoordpogingen me geholpen?

    Want denk je serieus dat mijn verkrachters zich hierdoor schuldig zouden voelen? Welnee, die zouden alleen blij zijn omdat ze door de hele sitautie vast hebben gezeten.

    Ik wil alleen maar tegen alle mensen die zelfmoord willen plegen zeggen dat ze vast enorm veel hele nare dingen hebben meegemaakt en dat ze inderdaad hun verleden niet kunnen veranderen.

    Maar zelfmoord lost NIETS op.

    Je krijgt er je eigenwaarde niet van terug.

    Misschien wil je dat ook niet op dit moment,en wil je echt alleen maar dood, in dat geval kan ik niks meer zeggen, maar als je nu écht dood wilde dan nam je niet de moeite om mijn hele comment te lezen en zo ver te komen als je nu bent, dan was je nu waarschijnlijk heel wat andere, waardevollere, zaken aan het regelen of misschien zelfs wel bezig met het ondernemen van je suicidepoging.

    Mocht het je wel wat interesseren om je eigenwaarde terug te krijgen, van jezelf te gaan houden óf misschien zelfs wel een statement willen maken bij de mensen die je slecht behandelen.

    Dan kan ik je alleen meegeven dat je hulp moet zoeken, hulp om iets van je situatie te maken, hulp om weer te willen en te kunnen.

    En durf keuzes te maken, durf afstand te nemen van de mensen die je pijn hebben gedaan en zullen blijven doen, schrijf ze een lange brief met daar in al je gevoelens die je over hen hebt, durf ze dingen te verwijten als ze je écht grof leed hebben aangedaan, durf in je brief voor jezelf te kiezen en durf afscheid van deze mensen te nemen.

    Afscheid van deze mensen, en dus niet van jezelf.

    Ga met opgeheven hoofd verder en maak er wat van, je hebt je verleden niet in de hand maar je toekomst wel.

    Sterkte met welke keuze jullie ook zullen maken

  245. ik ben 14 jarige meisje me ouders zijn al 7 jaar gescheiden me vader die heeft geen 1 keer in zijn leven voor onz gewerkt hij was beizig alleen met zijn uiterlijk en met vrouwen en reizen terwijl me moeder buiten opstraat dingen zit te verkopen zit hij thuis beenopbeen koffie drinke naar tv kijken jah dus jha me moeder was de vrouw en de man ze werkde voor 5 kinderen en voor 1 verken en dat is die kk vader dus miss denken jullie van wrm haat ze hem zo erg niet doordat alleen maar er zijn ergere dingen dan dat+en hij komt over 6 maanden Naar NL als hij komt ik weet me moeder gaat zeker zelfmoord plegen of naar parnacia en ik?ik wat ga ik eigenlijk doen zeker niet bij hem blijven beter dood maar nee dat ga ik nie ddoen ik ga gwn naar ergen heel ver van hem.Me moeder werkde hiersow voor ons terwijl hij zit mijn broertje en broers te vertellen jullie moeder is met een surinaamse man naar bed gegaan en sow en van ik heb condooms in haar koffer gevonden hij dacht ik hoorde hem niet hij dacht ik sliep al maar dat is niet zo ik was alleen maar te huillen en dat kan ik gwn nooit vergeten + als ik zeg niet over me moeder praten en noem haar geen hoer maar dan krijg ik altijd gelijk 2 klappen van hem tot dat ik door die verdriet in slaapval en nu hoorde ik van me oma hij wilt trouwen en hij wilt ons eigen huis en onze auto verkopen om dermee te trouwen met een hoer die zogenaamd lief tegen me prate maar sommige mense hebbe gwn een masker op zoals ik eigenlijk ik laat bijna nooit zien dat ik verdrietig ben maar als ik in me slaapkamer ben dan doe ik me masker af en dan ga ik huillen met me eigen masker….en nu woon ik met me moeder die echt stres heeft die ziek is en 2 broers en 2 broertjes 1 broer is al een soort zwerver gwrdn me broertjes die hatten mij en de andere broer ook omdat ik me vader haat en ze houden heel erg van hem omdat ze niet de waarheid weten maar het is niet hun schuld het is me fuckin vader de schuld hij vertelde hun slechte dingen over me moeder van ze werkt in een bar als een hoer dit dat en jah dat geloofde ze gwn ze denken hun vader is echt een goeie man ofzo en hun moeder is een bitch maar nee…….Pap je moet weten een vader zijn ben je die kans zeker 100% kwijt fuck jou en fuck het leven ik leef alleen voor me moeder nog als me moeder dood gaat dan ben ik ook dood wnt heb niemand anders dan zij bahave me 2 hartste vriendinen en me vriendje

  246. Wat heb ik het leven nog te bieden als ik zo opgefokt ben mijn hele kindertijd en dolescentiefase is zo erg mislukt, mijn ouders hebben gewoon een monster van mij gemaakt, hoe kan je verder ontwikkeling zo krom is gegaan? Ik kan mezelf niet heropvoeden, dit is wie ik ben en wie ik altijd zal zijn tot de dood. het word niet beter, integendeel! wees positiever, haal het beste uit je leven, kijk naar de mooie dingen om je heen, zo slap allemaal denk je dat ik dit wil, zoals jullie niet negatief kunnen zijn en totaal geen idee hebben hoe het is om in een donkere gat te zitten, waar je altijd gevangen in zit, is het voor ons mission imposible om over bloemetjes en bijtjes te denken. En ja waarscgijnlijk ben ik hier om een harde les te leren en dat is om zo te lijden en zo gebroken te worden dat ik zo doordraai en uiteindelijk het leven verlaat door self distruction. Verdoemd voor altijd!

  247. Mijn eerste poging was toen ik 8 jaar was, ben betrapt. Daarna probeerde ik van de balkon te springen, dacht dat van twee hoog dood zou gaan, maar toen zag me moeder het en zei dat beste is als ik met me hoofd vooruit moest springen anders zou ik invalide worden, nu denk ik wel gelukkig heb ik toen geluisterd. Daarna toen ik 10 was heel vaak voor de trein gaan staan, maar was bang dat het zou mislukken. Ik heb op mijn 11de jaar een overdosis medicijnen genomen en dat was zo heftig ik dacht echt dat ik doodging, was helemaal verlamd onbeschrijfelijk wat ik toen voelde. Mijn moeder trof me halfdood aan en tilde me op en bracht me naar het ziekenhuis. Ik had het zo koud en viel steeds weg alsof ik heel graag naar het licht wilde, maar een sterkere macht dat steeds niet toe liet, eenmaal in het ziekenhuis, kreeg ik aanvallen en schuim in me mond, werd gelijk naar de operatie kamer gebracht, ik was helemaal in coma, maar heb alles nog kunnen zien en voelen, het was zo pijnlijk. Na de operatie heb ik 2 weken in coma gelegen en het leek alsof ik echt in een andere wereld leefde, 2 weken in coma heb ik niet doorgehad omdat ik ergens anders leefde, maar ik mocht niet blijven. Toen ik bijgekomen was, dacht ik dat ik mijn leven kon veranderen en dat ik geluk heb dat ik nog leef, en dat ik elke dag me leven moet koesteren, want doodgaan is niet fijn. Daarna ben ik 1 jaar gelukkig geweest, maar mijn thuissituatie werd steeds erger. Ik probeerde om zo min mogelijk thuis te zijn en ging vaker met mijn vriendinnen optrekken, maar zij waren heel erg mooi en alle jongens vonden hun leuk, maar mij niet, omdat ik dik was. Dus op mijn twaalfde ben ik gestopt met eten. Ik werd elke dag slanker en gooide me eten stiekem weg, ik was van heel erg dik naar heel erg mager geworden en toen zag iedereen mij staan. Ik werd heel erg populair en ging op mijn 14de mee naar house,hardstyle en hardcore feestjes. Toen raakte ik verslaafd aan xtc, speed en coke. Ik kon echt niet meer zonder ik had zoveel geluk en zelfvertrouwen ermee, dat ik op school als ik me down voelde of onzeker was een pilletje of een snuifie nam. Doordat ik zo vaak van huis weg was, gooide me moeder mij steeds uit huis, wonder dat ik toch mij examens haalde, zonder boeken. en kwam steeds terug want andere moeders vonden dat ik terug moest. Dooor het blowen kreeg ik vreetkicken en kwam weer aan, dus an anorexia ging ik over naar boulumia. Deze ziekte had mij helemaal in beslag genomen, ik was zo erg down, zo verward, zo vermoeid en zo zwak en ik was zo erg dun. Mijn moeder wist ervan, maar vond niet erg want ze was trots dat ik niet meer zo dik was. Ze kocht heel veel eten voor mijn vreetbuien juist en was sarcastisch erover o ga je weer naar de toilet of moet je niet naar de toilet na het eten. In ieder geval de ziekte was zo erg geworden dat mijn organen pijn deden, en me keel was constant ogezwollen en ik kon amper opstaan dat ik dacht ik moet ermee kappen, maar ik kon niet naar een psycholoog want ik wil niet mijn trauma's herleven en omdat ik niet wil horen hoe psychisch ik wel niet ben. Ik probeerde te stoppen maar lukte steeds niet. Ben daarna heel veel op internet gaan zoeken over deze ziekte en ben naar de bibliotheek gegaan voor zelfhulp boekjes. Dit heeft mij zo ontzetten geholpen, was steeds duidelijker waarom ik het deed, niet omdat ik bang was om dik te worden, maar om mijn problemen weg te vreten. Het was om de pijn te verzachten. Ik ben toen gaan sporten en alleen maar gezond gaan eten op mijn 18de was ik er vanaf, ik zag er toen op mijn best uit, afgetraind lichaam. nog tussen die tijd wist ik zeker dad ik dood wilde mijn moeder en stiefvader waren zo slecht en geweldadig dat ik er niet mee verder kon en wilde een geslaagde zelfmoord plegen, ik had het al een tijdje niet meer gedaan omdat ik een trauma eraan heb overgehouden van doodgaan. Maar dit keer dacht ik en nu moet het ophouden, ik heb een fles bleek mee naar boven gegaan en ging in bad met me kleren aan, vroeg mezelf is dit wat je echt wil, zo ja drink alles op en dat heb ik toen gedaan. Ik dacht ik ga in een opslag dood maar nee, mijn hele slokdarm en maag stonden in de fik, het deed zoveel pijn het bleek middel wilde via mijn slokdarm mijn lichaam verlaten. Ik kwam uit bad deed de deur open en viel op de grond en het bleek kwam me mond uit spuiten. Mijn broertje ambulance bellen en ze waren zo kwaad op me. Vroegen schreeuwend waarom heb je dit gedaaan. Werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht en ging naar de operatie kamer, werd verdoofd dus hier voelde ik gelukkig niks van, maar ik was zo down omdat ik er nog steeds ben en natuurlijk weer een traima van doodgaan. De dokters zeiden dat ik geluk heb en dat ik ook mag blij zijn dat er geen ernstige schade ervan is overgebleven. Maar ja zei spreken van geluk en ik van pech. Ben op mijn 18de gestopt met drugs en genezen van boulumbia, maar daardoor werd de leegte steeds groter, ik ben er en mag voelen hoe wreed het leven voor mij is, ik verdoof mezelf door extreem aan sport te doen en ben nu 24 jaar oud. Heb ook aantal pogingen gedaan door ophanging verslikken, polsen snijden etc, maar ben er nog steeds. Heb ondanks al die problemen mijn havo gehaald en heb hbo gedaan met zeer hoge cijfer, maar ik ben te depressief en te levensmoe om ermee door te gaan, dus hier zit ik dan hopend dat ik wel van geluk kan spreken. Heb half jaartje een auto'je en hou van extreem rijden, maar ik ben er te goed in, dus moet rijden wanneer ik heel dronken ben,zonder riem, maar wil zeker geen andere levens op het spel zetten of dat het weer mislukt.

  248. Het is niet zo dat er zoveel mensen zelfmoord proberen tegen te gaan…maar mensen in willen laten zien dat er meer opties en of mogelijkheden zijn dan je vroegtijdig van het leven te beroven.

    Vergeet niet dat er zoveel mensen die meer te bieden hebben dan wij allen bij elkaar, vroegtijdig sterven door ongelukken die niet gepland waren, door natuurrampen, door moordenaars…

    Alles heeft zo z'n eigen destiny, weg of lotsbestemming in het leven.

    Dat jij niet dood gaat @life sucks…wil gewoon zeggen dat je een behoorlijke harde les te leren hebt in dit leven! Ik heb ooit eens geïnteresseerd geweest in hekserij en heb vlak voor mijn vaders dood een ruil spreuk gedaan om hem een goed leven te geven, omdat mijn leven op dat moment wat meer nutteloos was en hij zo graag wilde leven. Maar zijn kanker overwon zelfs die spreuk…omdat dat zijn lot is. Als jij gevaren opzoekt…en die overleeft…keer op keer…wil dat toch iets zeggen dat jij nog iets te doen hebt, een belangrijke taak hier op aarde hebt! Wat dat is kan ik je niet zeggen…maar geloof me maar, je zult het snel te weten komen!

    beste R…waarom zo'n bericht? Je bent elf jaar zeg je (wat ik bijna niet geloven kan)…en je bent nieuwsgierig naar heroïne? Wacht maar tot je tientallen drugsverslaafden hebt gesproken! Ze zouden je eigenlijk (onder begeleiding natuurlijk) eens in contact moeten brengen met verslaafden…en dan besef je dat heroïne niet echt een goed middel is om snel aan je einde te komen…want een overdosis zou zo wie zo te duur voor je zijn! En de gevolgen…komen je duur te staan en jij hoort je er niet eens mee bezig te houden! Ga lekker buiten spelen! Ga de natuur in en geniet van je wandelingen daar! Gebruik je fantasie en wees een kind van elf! Elven bestaan en ook al ben je wel of niet 11 jaar oud…ga liever je fantasie gebruiken op een goede manier en een positieve manier en geniet van alles wat met leren te maken heeft! Spelen is belangrijker dan denken over zaken als geboren worden, leven en sterven…want dat gebeurt toch allemaal wel!

    Het is meer…hoe je er mee omgaat en wat je er zelf van wilt maken! Wat anderen ook zeggen…je bent zelf die je eigen pad kiest en niet iemand anders!

    Liefs voor jullie en bedankt voor jullie overdenkingen!

    Niels.

  249. Het doet zo'n pijn om te leven, fucking hell!! wat is het nut van geboorte, overleven en doodgaan. Waarom gaan er dagelijks mensen dood aan de meest bizare dingen en ik niet. Waarom word ik gewoon niet doodziek of word ik ontvoerd door een seriemoordenaar. Waarom overleef ik telkens een zelfmoord poging. Ik wil hier niet meer zijn, wil dat de pijn stopt. Elke dag is een strijd. Doe zoveel gevarlijke dingen in de hoop dat het me dood word, maar nee, ben verdoemd en word gestraft. Het enige wat er nog is is hoop dat ik zo gestoord word dat ik gewoon spring van de rembrandtoren.

  250. Dankjewel Ah, maar ook Nachtzuster, anoniem, LIVE en Paul, voor je warme, waardevolle bijdrage! ik hoop dat het een hart onder de riem kan betekenen voor de lezers van dit topic, -waarvan we nauwelijks iets weten dan dat ze te kampen hebben met zware ervaringen. Heel tof Ah, dat je de moeite hebt genomen te vertellen hoe je daarmee omgaat.. Ben ik ook helemaal met je eens, de schuld naar een ander schuiven, daar schiet niemand iets mee op. Zelfs als het waar is, kom je er niet mee verder daar daarin te blijven hangen, integendeel, het remt een mens.

    Groetjes,

    Jolie

  251. hoe je wel of niet wilt leven is een eigen keuze en ik zal dan ook niemand veroordelen die besluit er zelf een einde aan te maken.
    Ik heb zelf een paar lastige perioden gehad waarin ik heb gedacht er maar een einde aan te maken.
    Maar ondanks een alcoholistische vader, een gemene moeder, een broer die zelfmoord pleegde,een vrouw die mij achterliet na me van geld , spullen en zelfrespect beroofd te hebben en de laatste 4 jaar voor een demente vader gezorgd te hebben, ben ik er nog steeds.
    Waarom? Omdat ik zie dat ik op mijn eigen bescheiden manier van toegevoegde waarde kan zijn voor een paar mensen, dat ik kwaliteiten heb die anderen niet hebben.
    Als ik er uit zou willen stappen, zou ik nooit een ander de schuld geven, zou ik ze die lol niet gunnen ,maar zou ik het doen omdat ik het idee heb dat ik voor niemand meer iets toevoeg.
    Volgens mij is dat nooit het geval want is er altijd iemand die mij belangrijk vindt.
    Stop dan met het geven van schuld aan anderen, maar zoek naar mensen die er wel toe doen, want die zijn er altijd!

  252. nog geen 5 min hier gekeken!

    Toen ik alleen al de begintekst zag!

    zelfmoordtips hoe ziek kan je zijn.

    dat mensen erover willen praten met elkaar okee maar is het niet handig om inlog gegevens nodig te hebben.

    Mijn puberzoon kan dus nu ook opzoeken hoe hij het zou kunnen gaan doen ik vind het strafbaar en walgelijk dus.

    Wel wil ik zeggen voor iedereen die het moeilijk heeft sterkte en probeer toch een ander alternatief zou ik zeggen.

  253. Im not afraid to take a stand everbody come take my hand we`ll walk this road TOGETHER trough the storm whatever wheather cold or warm just let you know that your not alone HOLA IF YOU FEEL LIKE YOUV BEEN DOWN THE SAME ROAD

  254. Best medemensen,

    Zelf heb ik geen suicidale neigingen maar ben erg onder de indruk van jullie verhalen. Ik hoop dat het leven jullie nog wel iets moois en hoopvols gaat brengen. Jullie zijn allemaal uniek, bijzonder en hebben het recht om te leven. Ook al hebben jullie het gevoel dat andere dit van recht ontnemen. Maar waarom, welk stemmetje in je zegt nou dat jij minder bent dan iemand anders, want dat is niet zo. Het leven moet je inkleuren, vind uitdagingen en ga dit aan. Als je al klaar bent om je leven op te geven waarom ga je dan geen compleet nieuwe uitdaging aan. Ga naar het buitenland. Schrijf je in op een dating site. Wordt vrijwilleger in een bejaarden tehuis, zet een record in het guiness world record boek. Maar ga iets doen wat buiten je patroon ligt, wat heb je te verliezen?

    Ik vind jullie heel moedig en wens je onwijs veel liefde en geluk toe in alles wat het leven te bieden heeft.

  255. je therapeut gaat je niet helpen, tis net als in een winkel, hij verkoopt iets. En met dat idee kom je al een heel eind, jij hebt de regie en zoek met zijn HULP naar een oplossing, Je hele lange tijd kut voelen is niet nodig, daar zijn zat pillen voor, kun je zeggen moet dat nou, ja soms moet dat. Als je suiker hebt moet je ook blijven prikken. En met wild vlees in je hersenpan moet je pillen slikken. De scherpe randen krijg je er dan wel van af. Je trauma is een ander verhaal, die gaat niet weg: nooit. daar moet je op een of andere manier mee leven. Probeer je te verzetten tegen je negatieve gedachten, leef NU. gisteren verander je niet meer, morgen kun je niet sturen. Het is alleen NU.

  256. Als ik alle pijnlijke, schrijnende, tragische verhalen, geschiedenissen lees, dan valt het me héél moeilijk om er iets zinnigs over te zeggen.

    Elke geschiedenis is begrijpelijk, méér dan genoeg voor groot verdriet, een somber hart, een pessimistische blik, of wanhoop, woede.

    De mensen die niet in therapie willen, kan ik zeggen: heb ik alle begrip voor. Soms hoor je verhalen van mensen die in therapie zijn, dat ze "jeugdherinneringen moeten opschrijven, heel gedetailleerd, elk trauma uitspellen" (!) (soms hoor je van dat soort therapie na iemands dood pas…) en dan hoor je dat mensen doordraaien van dat soort therapie. Dat het er alleen erger van wordt.

    Focus op trauma helpt (mijns inziens, =ik ben maar een eenvoudige leraar kunstgeschiedenis) vaak helemaal niet. Focus op trauma werkt voor sommigen averechts, denk ik zelfs.

    Maar….. volgens mij is ook niet alle therapie gericht op het verleden. Je kunt ook kiezen voor therapievormen die meer op het NU gericht zijn. Hoe kun jij hier-en-nu méér gelukkig worden? Hoe kun jij je leven ZO inrichten dat het aangenamer is?

    Natuurlijk hebben de mensen van wie ik hier lees, HORROR meegemaakt, -wil ik geen seconde bagatelliseren. Maar je mag m.i. gerust aan een therapeut vragen om op het hier-en-nu te focussen. HOE kun jij je leven aangenamer maken?

    <