Blij zijn of niet blij zijn is allemaal een deel van een dualiteit van wel zijn en niet zijn, nullen en enen. Niet dat ik zelfmoordneigingen heb en ben relatief zeer tevreden met het leven dat ik heb en wat ik ben, maar zal wel blij zijn als ik eens verlost zal zijn van deze rudimentaire vleesklomp die aan mekaar word gehouden door botten en bindwezel met een beperkte hersencapaciteit en alle andere materiele beperkingen en vooral van dat ikke, dat denkend ik waar het hele leven om draait. Dat overlevingsmechanisme, het ik en de buitenwereld die de hele dag over je heen walst en je met moeite de reflexie van je ware zijn heen laat sijpelen. Ik denk dat het loslaten van dat IK en het beeld van je zelf die in je hele leven hebt opgebouwd nog het moeilijkste zal zijn als je dood gaat, de enige houvast die je eigenlijk hebt of kan herinneren, als je dood gaat zal je er alles aan doen om aan dat aardse ikke vast te houden, je identiteit annex individualiteit en je zo met je hakken in het zand vasthouden aan een aardse illusie (het ‘’enige’’ wat we kennen).
‘’Blij dat ik dood is’’ is meer dat je moe van je zelf word, de alsmaar dwingende geldingdrang van het ikke en de beukende en willekeurige niet aflatende gedachtestroom. Blij als ik niet meer ik hoef te zijn en mij kan laten opgaan in het alles en zijn zo als het moet zijn.
In al mij vrijheid voel ik me gevangen van mijn stellingen, mijn huis, mijn werk, het wereldbeeld om me heen en mijn eigen gecreëerde illusie van vrijheid, een eigen gemaakte gevangenis met vele keuzemogelijkheden die allemaal hun beperkingen hebben.
Het was weer een flits na een meditatief moment, een heel concept en beeld die zich ontvouwd in je geestenoog terwijl je nergens aan denkt en alles ontvangt. Het besef dat vrijheid een illusie is en dat je naar omstandigheden geestelijk vrijer zou kunnen zijn als je opgesloten ben in een gevangenis in tegenstelling dat je mee moet doen in deze maatschappelijke ratrace.
Bij de dagelijkse meditatie heb je snel het gevoel dat het ‘’een eigen momentje is’’ een moment voor je zelf met het gevoel dat het een eigen moment is voor je eigen welbevinden. Maar bij mijn dagelijkse meditatie kwam vandaag de flits in me op dat het een contradictio in terminis is, het doel van meditatie is juist niet je eigen moment en plek vinden maar juist verbinden met de algemene en universele bron.
Dus als ik ga mediteren is het niet mijn moment, maar ook jouw moment en een moment van iedereen, doe het niet voor mijn zelf maar van af vandaag doe ik het voor iedereen en alles.
Altijd handig om je nabestaanden niet met open vragen achter te laten en duidelijkheid te scheppen in het geval ik onverwachts dood ga. Niet iedereen heeft de luxe om zich voor zijn eigen dood voor te kunnen bereiden. Voor je het weet lig je onder een bus of word je op de snelweg geplet door een vrachtwagen.
Ik heb in het ver verleden in de uitvaartzorg gewerkt en heb met eigen ogen kunnen zien hoe mensen onvoorbereid dood gingen zonder iets op schift of ergens anders hun wensen duidelijk kenbaar te hebben gemaakt en hun nabestaande onwetend en wanhopend achter gelaten, waardoor familieleden met elkaar in conclaaf gingen met de gedachte dat ze allemaal de overledenen beter te kennen en weten wat hij gewenst zou hebben, kennen jullie dat?
Bij mij is het heel simpel, zo als ik gevonden word, met wat voor kleren dan ook wil ik in een wit katoenen laken worden gewikkeld en zo snel mogelijk worden gecremeerd zonder bezichtiging. Geen poespas en onnodige uitvaartzorg zo als een luier, ooglenzen met weerhaken en je mond dichthechten. Geen kist, maar de goedkoopste houtenplank van de Hornbach voldoet, geen afscheid met koffie en cake, gewoon een crematie in de daluren met geen mensen er bij. Niets mooiers dan een levende herinnering zo lang de mensen die het zullen herinneren zullen leven. Dus ook geen rouwkaarten en advertentie, dood is dood.
Een crematie is volgens mij het wettelijk minimum voor de vernietiging van een lijk aan moet voldoen, de oven van de gemeentelijke reiniging zou voor mij ook wel voldoen, ben niet zo moeilijk en laat staan als ik dood ben. Maar wel zaak om het alvast te regelen met een uitvaartondernemen en ergens een brief goed zichtbaar neer te leggen en de wensen duidelijk op schrift zetten voor je toch je nabestaanden ongewenst met een rekening geconfronteerd worden van overige verzorg en transportkosten die ze altijd aan willen smeren.
Weg is weg en wat mij testament betreft gaat conform de wet, alles gaan naar mijn zoon en dat is het zo’n beetje, met de illusie dat de dood ons scheidt.
Mijn ochtend meditaties zijn niet lang maar de meest inspirerende van de dag. Alweer een ochtend zo alle anderen na een mislukte lente en de winter weer in aantocht. Tijdens het mediteren gaat het eigenlijk nooit zo als je wilt, zo als in het leven zelf, maar soms zijn er van die momenten dat je achteraf dacht: ‘’dat was toch iets anders dan anders’’. Ik zat in de lotus houding op de bank, best verzonken in het proberen niet te denken en zonder het te beseffen zat ik zo diep te denken dat ik niet eens bewust was dat ik aan het denken was. De gedachtes waren zo levendig van zich zelf dat ze een eigen leven gingen leiden met vele persoonlijkheden en verschillende draden, net als ik het echte leven maar als het leven in zich, ik was vele personen en dingen om me heen die allemaal een eigen ding waren en deden zonder dat ik daar sturing in had. Tot ik weer besefte dat ik die gedachtes aan het denken was en ook besefte dat mijn lichaam helemaal alleen op de bank zat, zonder ik en zonder gedachtes. Ik was een fractie van tijd die heel lang leek te duren afgezonderd van mijn lichaam en gedachtes, net of het bewuste ik in slaap was gevallen. Het was heel vreemd om zo ver van mijn lichaam verwijderd te zijn terwijl ik bewust werd dat mijn gedachtes gedacht werden, het was een bijna onzichtbare beweging terug mijn lichaam in. Was ik bewust of was is het niet? Het is in ieder geval fijn om de ziener te zijn van wat er gebeurd en te beseffen hoe betrekkelijk een vrije wil eigenlijk is.
Dat was lang geleden dat ik weer de kwast op deze manier in de hand nam, ja ja! Een kind kan het ook. Ja juist, een van de vele manieren om het kind in je zelf weer tot leven te brengen met een traan in de eeuwige en oneindige oceaan. Een jaar vrije academie laat je niet snel los en altijd moeilijk op welke manier ik mijn creativiteit tot uiting zal laten komen, zat nog even te denken om weer eens muziek te maken, maar dat was toch nog even iets te prijzig om het weer op te zetten qua hardware en tijd. Kliederen met de kwast is sneller en je hoeft er niet bij na te denken en een canvas kost bij de Action of Big Bazar echt geen drol meer. Hier onder de eerste vier, 20×20 om te beginnen. Echte kunst aan de muur is voor een loonslaaf onbetaalbaar, dus ik maak gewoon zelf wat ik leuk vind.
Ja, wat dan!? Zie om me heen zat mensen die het leven echt leuk vinden en ook zat die doen net of het zo leuk is, ook knap hoor! Maar nee, het gaat echt over mijn zelf en van kleins af al verwonderd over het leven zo als die wij leven. Ik weet niet wat jij er van vind, maar ik vind er geen bal aan. Soms en af en toe is het wel leuk en soms met wat hulpmiddelen is het leven aardig te behappen, maar meer ook niet. Ik heb in ieder geval besloten om niet meer net te doen of het zo leuk is en met mij zijn er velen die het niet leuk vinden en leven maar door laten kabbelen tot het einde inzicht is.
Is het zo een taboe om te zeggen dat het leven geen kloten aan is!? Het lijkt van wel, als je zegt dat het goed gaat is niemand die vraagt wat er zo goed gaat, maar als je zegt dat het niet goed gaat kijk bijna iedereen bijna gepijnigd van: ‘’oh shit! Heb ik dat weer’’ terwijl er voor de rest niets is wat eigenlijk en relatief gezien niet goed gaat. Het is gewoon het gevoel dat het leven in zijn totaliteit niet leuk is, je doet allemaal dingen die je eigenlijk diep van binnen niet zou doen en alleen maar omdat je de behoeftes en de angsten van dit lichaam en andere op zijn wenken bedient. Mijn geest ziet het nut er niet van in om deze materiele evolutie te dienen, het is allemaal zo tijdelijk en alles wat je maar ook maakt of doet zal eens en voor altijd tot stof vergaan. De zinloosheid van het bestaan en de maatschappelijke dwaling van de mensheid is zijn geheel.
Begrijp me niet verkeerd, ik heb alles wat mijn hartje begeert en zelfs meer dan dat, ben gezond en ga steeds meer gezond doen, woon in het mooiste dorp van de wereld en dito huis, een top baan, heb een prachtige zoon en van vrouwen ben ik genezen. En toch is het leven een kwelling terwijl ik niet kan uitleggen waardoor het me zo kwelt, omdat ik het voor de rest het wel best naar mijn zin heb en geen pijn heb, dus waar praten we over zou je zeggen! Het is gewoon kut met peren zo als met vele anderen die het nog slechter hebben dan ik en knap dat ze zo hun best doen om net te doen of ze het naar hun zin hebben. Ja toch!
Ik voel de af gescheidenheid van mijn wezen met de rest, een vacuüm in mijn ziel als een blok aan je been. Eenzaam maar niet alleen, terwijl ik het heerlijk vind om alleen te zijn en verveel me nooit. Eigenlijk heb ik teveel vrienden, woon in de binnenstad en heb geweldige buren, dus aan mensen om me heen heb ik geen klagen en toch voel ik me als een vreemde eend in de bijt, net of mijn darmen zich omkeren en naar mijn keel grijpen. Ik wil niet, ik wil niet! Gewoon niet willen zonder rede, niet willen omdat er iets voorgeprogrammeerd is zonder dat ik weet wat. Vrije wil aan mijn reet! Je doet gewoon wat de maatschappij van je verlangt en dat zonder morren en het liefst met een big smile. Dat eeuwige gezever van mensen om de werkelijke bochten van het leven heen, word zo moe. Waarom niet to the point in plaats van misleidende gesprekken gedreven door nietszeggendheid, niets meer of minder dan trilling in de lucht met een vies luchtje. Een glimlach als compassie, dat dan weer wel!
De film die op mijn scherm bevalt me niet en toch zal ik niet zo snel de bioscoop uitstappen. Geluk is leuk maar zo als alles ook zo tijdelijk als maar kan, dus dat is ook geen streven en na het prikken van vele luchtballonen blijft er niet veel meer over behalve je leven leven zo als het zich aandient en dat zonder masker.
Maar ik zit in een menselijk lichaam. Dat was mijn inzicht in de meditatie van vanmorgen, een ochtend zo alle andere. De wekker gaat om 6:00 uur, doe de radio aan, eet wat, ga onder de douche, kleed me aan en kijk hoeveel tijd ik over heb. Meestal heb ik ruim een half uur om in alle rust te mediteren en de meditatie in zijn natuurlijk verloop te laten verlopen en meestal in 90% van de meditaties verloopt het zonder noemenswaardige gebeurtenissen en inzichten behalve een rustgevend en heldere geest. Maar vandaag had ik eigenlijk weinig tijd en dacht om de meditatie maar over te slaan om rustig naar mijn werk te kunnen gaan, maar een stemmetje in me zei: ”al is het maar 5 minuten is het beter dan niets”, dus toch even snel gaan mediteren.
En wanneer je het minst verwacht krijg een groot geschenk als kleine pakketjes die in je buik openploffen en gevoel van geluk vanuit de onderkant van je buik zo naar mijn hoofd stroomt. Het gevoel voor de gedachte en de gedachtes proberen in te grijpen om die sensatie te duiden, alleen jammer dat geen enkele woord dat gevoel kan beschrijven, het gevoel dat het goed is en je de hele wereld aankan omdat het gaat zo als het gaat en het niet uitmaakt, een blij gevoel dat het gewoon goed ziet en allesomvattende tevredenheid en rust.
Tja! Als de gedachtes gelijk gaan losbreken is dat gevoel snel weggeëbd, het is lastig om in dat gevoel te verblijven, het vergt veel concentratie om nergens aan te denken, er wat over te vinden en alles loslaten, maar zelf binnen tien minuten kan het dus gebeuren waar je niet zou verwachten. Een boodschap die niet in gedachtes is te vatten en meer weg heeft van een gevoel zonder woorden waar je weet dat het goed is. Meer is het niet, een schoudersteun om dit fysiek leven door te komen, een inzicht, in 5 minuten.
Dat was weer een knetterende, kanllende en warme belevenis dat vreugdevuur in Duindorp. Deze keer echt een mooie piramide en veel en veel hoger dan die in Scheveningen, helaas ging het niet zo makkelijk in de fik en toen het goed de fik in ging was het alleen aan een gedeelte van de onderkant waardoor de ongeschonden bovenkant zo buiten het vuur omviel. Echt jammer omdat het vuur zo veel groter had kunnen zijn al waren de vlammen echt hevig door de harde wind. Ik wens iedereen sterkte en het beste in deze nieuwe jaar
2012 was een slecht jaar voor madbello.nl. Zo als overal in de wereld was het ook op deze webstek crisis, in 2012 heb ik 441.713 unieke pageviews gehad in tegenstelling van 2011: 570.932 en in 2010: 642.913. Van 1.761 bezoekers per dag teruggevallen tot gemiddeld 1.227. Sinds de oprichting van madbello.nl 16 Juni 2007 ben ik de 5 miljoen bezoeker gepasseerd, de enige noemenswaardige veranderingen van dit jaar is dat ik na Twitter ook de implementatie van Facebook zo als ik denk dat het beste is heb kunnen plaatsen in de rechter sidebar en vooral onder elke blogpost. Hier onder de TOP 50+ van best gelezen of eerder geklikte blogposts van 2012, een jaar waar je beter en het liefst niet terug naar wilt kijken:
Eigenlijk is het gewoon consumenten porno. Je staat er niet bij stil meer maar 20 jaar geleden als iemand je zou vertellen wat dat kleine ding allemaal kon, had je het pure science fiction gevonden, zelfs in SF films hadden ze niet zulke veelzijdige apparaatjes. Mijn mobiel of wel de smartphone is mijn steun en toeverlaat geworden, onvoorwaardelijk met mij en mijn identiteit verbonden waar ik ook ben met en zonder verbinding. Dat fucking telefoontje kan werkelijk van alles dat je bijna zou vergeten dat je ook mee kan bellen. Zo wat van alle gemakken voorzien en alle kennis van de wereld zijn met dat ding toegankelijk.
Je kan er mee bellen dus, fotograferen, filmen, foto en film bewerken en met de rest van de wereld delen, het is je brievenbus geworden waar je digitale post ontvangt en verzend, je doet je bankzaken mee, je gebruik hem als navigatie systeem, overal ter wereld weet je waar je bent, overal waar je bent kan je plaatselijke info raadplegen, restaurants, benzinestations, ziekenhuizen vinden, welke het dichtst bij is en welke de goedkoopste is. Mijn mobiel maakt me elke ochtend wakker, gebruik het als zaklamp, luister naar de radio en al mijn favoriete muziek er mee, gebruik het ook als geluidrecorder, TV kijken, programma gids kijken en mij laten waarschuwen wanneer een bepaald programma begint, uitzending gemist kijken, bioscoop agenda raadplegen, trailers kijken, tickets reserveren en betalen, al mijn telefoon gesprekken worden opgenomen en bewaard, ook handig om al mijn notities en boodschappen te noteren, mijn to do lijsten bijhouden, als agenda met notificaties waar je niet om heen kan, blogpost voor mijn blog en site maken, internet afspeuren of het niet ergens anders goedkoper is, kijken hoe laat het is, eten bestellen en laten bezorgen of wat dan ook kopen en betalen. Muziek maken, opnemen en publiceren en je mobiel gebruiken als instrument om klanken te produceren, geluid ontwerpen en bewerken, of wat dacht je als game controller en afstandsbediening voor TV, verlichting in huis, je verwarming hoger lager zetten of gewoon als game console. Je mobiel is tevens een meteorologisch station en waarschuw je wanneer het bij jouw gaat regenen, nooit meer onverwacht nat worden, je kan je route plannen voor het openbaar vervoer en teven de tickets en reis mee boeken en betalen, contact houden met familie en vrienden via Facebook, als sporttrainer die precies bijhoud hoe hard je loop, hoe lang en waar, als dagboek, enz enz.
Plus dat je eindeloos veel apps kan downloaden waar mee je de toepassingen van je mobiel eindeloos kan uitbreiden met randapparatuur om je bloeddruk en suikerspiegel te testen, je mobiel kan ook dienst doen als uitbreider en zender waarmee je internet met andere en andere apparaten kan delen, via een PC of laptop kan je mobiel op afstand opdrachten laten uitvoeren als het gestolen is of kwijt bent en ga zo maar door, de mogelijkheden zijn eindeloos.
Dus ik benoem de nieuwe generatie smartphone’s de uitvinding van deze eeuw, het wonderlijk apparaatje die constant in mijn hand heb en een verlengstuk van mijn lichaam en geest is geworden. En tegelijkertijd zou de overheid of welke dienst dan ook kunnen weten wat ik doe, waar ik ben, waar ik naar op zoek ben en meer van mij weten dan ik van mijn zelf wist. Met al die signalen die mobieltjes uitzenden kunnen politie precies alle stromen van mensen volgen en uitbeelden in 3D animatie, het begin van de mensheid in een echte matrix. Een zeer bijzonder gadget waar we bijna niet meer bij stilstaan wat het allemaal kan en andere er mee kunnen doen.
Of jij een vrije wil hebt of niet is een oeverloze discussie die zelfs in de hoogste kringen van de ”wetenschap” worden gevoerd. Hersenonderzoeker bij de afdeling Psychologie van de Universiteit van Amsterdam Victor Lamme zegt dat de vrije wil niet bestaat en Godsdienstfilosoof Taede Smedes zegt dat we wel een vrije wil hebben. Maar ik zeg dat we geen vrije wil hebben en dat begint elke ochtend als we wakker worden. Hebben we de vrije wil om wakker te worden of niet!? Volgens mij niet, je word gewoon wakker en ben je bewust dat je er bent en die genen die een ochtendhumeur hebben of zich 10 keer omdraaien alvorens toch echt wakker te worden hebben last om het bewustzijn in zich te laten dalen.
Ik heb elke ochtend geen keuze of ik wakker word of niet, je bent wakker en bewust dat je wakker bent of je bent het niet en je lichaam en hersenen slapen nog. Vrije wil is heel betrekkelijk, vrije wil meet je niet met een hersenscan hoewel het bewezen is dat pas na een halve seconde dat je wat doet het zichtbaar is in de hersenen, wat impliceert dat de daad word gedaan voor je lichaam er bewust van is, al is veel van wat er gebeurd en wat het doet onbewust, en merken we het zelfs achteraf niet op. Het is een moeilijk idee om te hendelen en fijne voer tot discussie. Of je een kop koffie gaat drinken of niet is nog discutabel maar in het groter geheel als je een order van je chef krijgt is vrije wil al een lastiger punt en hoe groter de verbanden hoe meer je gevangen bent in de maatschappelijk golf van het leven in een oceaan van individuen. Of is vrije wil een kwestie van durven!? Het feit blijft dat we uiteindelijk toch allemaal dood gaan, daar hebben we geen keus in!
Denk jij dat je uiteindelijk een vrije wil hebt in deze maatschappelijke en culturele setting van het leven?
Deze uitzending van Pauw en Witteman is van maart 2010 en let wat Victor Lamme zegt over Balkenende en het CDA, profetische woorden
De grondgedachte van non-dualistisch denken berust op de aanname, dat elke vorm van tweedeling geen reëel verschijnsel is, maar dat een dergelijk onderscheid kunstmatig wordt aangebracht.
Je hebt relatief voor ons oog stilstaande objecten en bewegende objecten, buiten het feit dat alles in ons zichtbare universum constant beweegt. Dus alles wat je kan zien ben je niet zelf, voor zo ver je eigen ziel niet koppelt aan je vergankelijke lichaam die bij iedereen vergaat tot aarde. Dus ik ben niet mijn lichaam die ik kan zien en observeren, ik ben niet mijn gedachtes die ik kan zien en in de gaten houden, ik ben niet mijn emoties en gevoelens omdat ik die ook kan waarnemen, voelen en zien. Maar wie ben ik dan??? Ik ben de observeerder, die gene die ziet en bewust is maar zichzelf niet kan zien. Voor zo ver ik kan gaan is me niet gelukt om de observeerder te observeren, elke keer als ik daar ben probeert een zichtbare gedachte het te vatten en terug ben ik de wereld van ongecontroleerde gedachtes die duizelen in oneindige stroom van ruis en toch bewustzijn.
(”Ik ben” = mijn naam, sofi-nummer, werk, lichaam, gedachtes, emoties, gevoelens, leven, karma en reïncarnatie Maar wat ik werkelijke ben is alles behalve het ikke!)
Iedereen heeft verlichting inzich, als een waakvlam wakend om gevoed te worden met woordloze stille inspiratie van een druppel met ontvlambare puur bewustzijn. Het is alleen jammer dat bij de meeste mensen die waakvlam uitgeblazen word door een storm van dagelijkse stroom van gedachtes, emoties en gevoelens, als het ware worden we meegesleept door een tsunami van aards en materieel egovoer, karmische vooroordelen die het ikke voeden om juist niet te zijn wat je bent.
Verlichting zo als wij het willen en waar we naar op zoek zijn is eigenlijk een illusie als je niet alles wilt opgeven wat je hier op aarde bent, pure verlichting is als het ware gewoon niet zijn en tegelijkertijd alles zijn, geen ik en geen jij, geen gedachte, niets te willen en niets te doen, gewoon geen oordeel hebben op wat dan ook en gewoon zijn zo als we zijn. Of zijn wij juist een wispelturige creatie van dat bewustzijn die wilt ervaren? Als een wateratoom in een druppel die van de gletsjer smelt als een stroomversnelling van de berg afdaalt in een rustig rivier zich samen te voegen in de zee om daar weer te verdampen in een wolk om de afdaling weer in gang te zetten.
Het enige wat je moet doen is die waakvlam aan te steken en te koesteren met de stilte van je geest en na een tijd zal je merken dat die waakvlam heel af en toe zal proberen te ontvlammen in een groot vuur van wit licht. Helaas juist op dat moment grijpen mijn gedachtes weer in, die ook willen zien en denken wat er gebeurd. Het is licht en is het ook gelijk weg! Ondergedompeld in duisternis van de gesloten oogleden en teruggeworpen in mijn lichaam. Zo moeilijk om vast te houden aan iets dat niet vast te houden is.
Wat de overheid kan, kan ik veel en veel beter. Dat scheef ik vorig jaar ook:” Ik ga me helemaal gek bezuinigen” 16 bezuinigingspunten op reactie van het regering beleid en moet zeggen dat het me een flink bom duiten heeft opgeleverd. Maar zo te zien zullen we nog verder door ons knieën moeten buigen om het hoofd te bieden aan wat de overheid met ons van plan is, al word het nu na vorig jaar moeilijk om nog bezuinigen te vinden zonder het leven echt ongemakkelijk te laten worden. Maar ja! Je bent een principiële centenneukende klootzak of niet! Laten we wel wezen, de overheid geeft ons geld wel erg makkelijk uit aan allerlei vage constructies en subsidies met de meest bizarre lijkende integere motivaties. Zo als de uitverkoop van Nederland aan de marktwerking door privatisering van de essentiële infrastructuur van het land. Zij vangen het geld en wij betalen de rekening er van. En nu maar verzinnen waar ik nu allemaal ga bezuinigen:
Het pillenbedrog, lobbyisme en marketing op kosten van zieke mensen. ''Degene die het product gebruikt, kiest het niet. Degene die het product kiest, betaalt het niet. Degene die het product betaalt, gebruikt het niet.''Trouw.nl
Baas in eigen huis??? Uitkeringsgerechtigden die zichzelf willen beschermen tegen het controle-apparaat van de sociale dienst mogen het huisbezoek niet filmen of er geluidsopnamen van maken, dit op straffe van stopzetting van de uitkering: delangemars.nl
All-in-bordeel: 100 euro onbeperkt seks bij de Pussyclub
Blij zijn of niet blij zijn is allemaal een deel van een dualiteit van wel zijn en niet zijn, nullen en enen. Niet dat ik zelfmoordneigingen heb en ben relatief zeer tevreden met het leven dat ik heb en wat ik ben, maar zal wel blij zijn als ik eens verlost zal zijn van deze rudimentaire vleesklomp die aan mekaar word gehouden door botten en bindwezel met een beperkte hersencapaciteit en alle andere materiele beperkingen en vooral van dat ikke, dat denkend ik waar het hele leven om draait. Dat overlevingsmechanisme, het ik en de buitenwereld die de hele dag over je heen walst en je met moeite de reflexie van je ware zijn heen laat sijpelen. Ik denk dat het loslaten van dat IK en het beeld van je zelf die in je hele leven hebt opgebouwd nog het moeilijkste zal zijn als je dood gaat, de enige houvast die je eigenlijk hebt of kan herinneren, als je dood gaat zal je er alles aan doen om aan dat aardse ikke vast te houden, je identiteit annex individualiteit en je zo met je hakken in het zand vasthouden aan een aardse illusie (het ‘’enige’’ wat we kennen).
In al mij vrijheid voel ik me gevangen van mijn stellingen, mijn huis, mijn werk, het wereldbeeld om me heen en mijn eigen gecreëerde illusie van vrijheid, een eigen gemaakte gevangenis met vele keuzemogelijkheden die allemaal hun beperkingen hebben. 
Altijd handig om je nabestaanden niet met open vragen achter te laten en duidelijkheid te scheppen in het geval ik onverwachts dood ga. Niet iedereen heeft de luxe om zich voor zijn eigen dood voor te kunnen bereiden. Voor je het weet lig je onder een bus of word je op de snelweg geplet door een vrachtwagen.
2012 was een slecht jaar voor madbello.nl. Zo als overal in de wereld was het ook op deze webstek crisis, in 2012 heb ik 441.713 unieke pageviews gehad in tegenstelling van 2011: 570.932 en in 2010: 642.913. Van 1.761 bezoekers per dag teruggevallen tot gemiddeld 1.227. Sinds de oprichting van madbello.nl 16 Juni 2007 ben ik de 5 miljoen bezoeker gepasseerd, de enige noemenswaardige veranderingen van dit jaar is dat ik na 
Eigenlijk is het gewoon consumenten porno. Je staat er niet bij stil meer maar 20 jaar geleden als iemand je zou vertellen wat dat kleine ding allemaal kon, had je het pure science fiction gevonden, zelfs in SF films hadden ze niet zulke veelzijdige apparaatjes. Mijn mobiel of wel de smartphone is mijn steun en toeverlaat geworden, onvoorwaardelijk met mij en mijn identiteit verbonden waar ik ook ben met en zonder verbinding. Dat fucking telefoontje kan werkelijk van alles dat je bijna zou vergeten dat je ook mee kan bellen. Zo wat van alle gemakken voorzien en alle kennis van de wereld zijn met dat ding toegankelijk.
Recente reacties